Een wonderlijke fiets(er)

Na het treffen met de beide bruine kiekendieven hielden Jetske en ik het voor gezien in de Jan Durkspolder. Via Oudega en Opeinde reden we huiswaarts, daarbij haalden we tussen Opeinde en Drachten op de Kommisjewei deze bijzondere fiets(er) in …

Terwijl ik met het warme weer af en toe nauwelijks een stap kan zetten, en stilaan op zoek moet naar een manier om me elektrisch te kunnen verplaatsen, gaat deze man staand op een fiets zonder zadel door het leven. Het is een wonderlijke fiets(er) …

Tussen twee sluizen

De zeilboten vervolgden hun weg in de richting van het Lauwersmeer en het brugdek werd weer gesloten. Jetske was intussen ook bij de sluis gekomen, zij stond aan de andere kant op me te wachten …

Bij de ingang van de sluis aangekomen, bleek dat het niet toegestaan was om over de sluisdeuren te lopen. Daarom besloot ik nog even een stukje verder rechtdoor te lopen …

Toen we even later samen in de richting van de buurtschap liepen, draaide ik me nog even om … daar had ik dus ook niet mogen komen. Maar ja, aan de andere kant stond geen bordje …

Onderweg naar het oude sluiscomplex in de buurtschap Dokkumer Nieuwe Zijlen passeerden we een paar fraaie staaltjes huisvlijt: een reclamebord voor een vaartocht met de WL19 ‘de Drie Gebroeders’, een minibieb en een vierdelig insectenhotel, waarvan de eigenaar zich gevlijd voelde dat we zijn pronkstuk wilden fotograferen …

Nadat we via een smal pad tussen een paar huizen waren doorgelopen, kregen we zicht op de Nieuwe Zijlen …

Bij de Willem Lorésluis

Eind mei hebben mijn fotomaatje en ik een bezoekje aan de ijsvogels gecombineerd met een ritje naar Dokkumer Nieuwe Zijlen, waar Jetske iets moest afgeven …

Terwijl Jetske haar pakketje bezorgde, maakte ik wat foto’s van de brug bij de Willem Lorésluis. Deze sluis is aangelegd in 1969, ten tijde van de afsluiting van de Lauwerszee …

De sluis ligt een paar honderd meter ten zuiden van de oude sluizen van Dokkumer Nieuwe Zijlen, op een kruispunt van het waterverkeer vanaf het Dokkumerdiep met het wegverkeer van de N358 …

De brug werd net geopend voor de zeilboten die in de sluiskolk lagen te wachten. Het schutten wil nog wel eens hilarische taferelen opleveren met onervaren watersporters, dus liep ik nog even wat verder …

Het leek hier te gaan om ervaren zeebonken, want ze zetten probleemloos koers naar het Lauwersmeer …

Gemaal Ter Idzard

Tegenover het oude stoomgemaal staat het nieuwe elektrisch aangedreven gemaal Ter Idzard (Google Maps). Het kleurt goed in het momenteel groen-gele landschap rondom …

Verder valt er in het kader van dit blog niet zo gek veel meer te vertellen dan dat het een capaciteit heeft van 200 m3 per minuut. Het is vrijwel niks als je het vergelijkt met de 4000 m³ die het Woudagemaal per minuut kan wegzetten, maar onze vijver zou toch in luttele seconden leeg zijn, vrees ik …

Het belang van gemalen met voldoende capaciteit werd in de natte maand maart 2019 weer eens aangetoond. Terwijl gemaal Ter Idzard gerenoveerd werd, kwam de regen met bakken uit de lucht. Ik had hier in maart ruim 130 mm regen. Het gemaal kon met de resterende capaciteit de overvloedige regenval niet meer aan. In allerijl werd het internationaal gerespecteerde pompenbedrijf Van Heck uit het nabije Noordwolde ingeschakeld om water af te voeren naar de Tjonger. Daarmee werd het Friese laagland in de Veenpolder behoedt voor natte voeten …

Op dit moment hebben we echter te maken met droogte. Vooral in de landbouw hebben ze er belang bij om regelbare stuwen zo laag mogelijk in te stellen. Hoe eerder het water weg is, hoe eerder men met zware machines aan het werk kan. Van die redenering moeten we maar eens af, het water moet veel beter en langer vastgehouden worden …

Ik sluit af met een blik in de verte, links het stoomgemaal en rechts daarvan het nieuwe gemaal. Wat hebben de bewoners een van het oude gemaal een prachtig uitzicht over de landerijen. En het rook er heerlijk bij die eerste snede pas gemaaid gras …

Stoomgemaal Ter Idzard

Zondag heb ik voor het eerst dit jaar weer eens een bezoekje gebracht aan de Ecokathedraal. Omdat het mooi weer was, heb ik onderweg daar naar toe eerst een omweg gemaakt, die onder andere langs het oude stoomgemaal van ter Idzard (Google Maps) voerde …

Het gemaal is in 1900 gebouwd en staat op de gemeentelijke monumentenlijst. Zodra het klaar was, nam het gemaal het werk over van een aantal molens, die het polderland tot dat moment droog hadden gehouden. Delen van enige molens werden gebruikt als bouwmateriaal voor het gemaal …

Op zijn beurt is dit stoomgemaal sinds 1977 vervangen door een modern elektrisch aangedreven gemaal. Het oude stoomgemaal dient tegenwoordig als woonhuis. Sinds 2017 heeft het pand nieuwe bewoners, die er wat moois van proberen te maken. ‘Er zijn allerlei mogelijkheden, dus we fantaseren nu nog over van alles, zoals het inrichten van een kleine theetuin of een open atelier in de machinekamer.’ In dit artikel vertelden ze er meer over: Slapen in de machinekamer – wonen in een stoomgemaal in Friesland …’

Uit de doka (3)

In de krochten van mijn foto-archief heb ik de afgelopen dagen nog verrassend veel in zwart/wit uitgevoerde vakantiefoto’s ontdekt. Ze zijn niet allemaal het digitaliseren en bewaren waard, maar voor de onderstaande spoorbrug geldt dat zeker wel.

Het is het Viaduc de Garabit, een tussen 1880 en 1885 gebouwde spoorbrug over de rivier Truyère in het Franse Centraal Massief. De brug, die is ontworpen door Gustave Eiffel, heeft een lengte van bijna 565 meter en een hoogte van 122 meter. Omdat de mistral er regelmatig krachtig door het dal blaast, was het gebruik van dikke (betonnen) profielen al op voorhand uitgesloten. Daarom werd voor gietijzer gekozen, net zoals later bij de bouw van de Eiffeltoren. …

Een vreemd ongeluk en wonderlijk weer

Vandaag neem ik jullie even mee terug naar 25 november 2005, vandaag precies 16 jaar geleden dus. Het was een dag die veel reizigers in grote delen van het land waarschijnlijk nog helder voor de geest zal staan. De verschillen in het weer in ons kleine landje waren zelden zo groot als op die dag. In het zuiden en oosten viel een pak sneeuw, in het midden viel regionaal extreem veel regen en in het westen stormde het. Alleen in het noorden van het land was het veel rustiger en scheen zelfs een deel van de dag de zon. Maar ook in Drachten gebeurde iets bijzonders …

Bij het kappen van een boom was die vrijdagochtend op het industrieterrein in Drachten een telescoopkraan van de firma Vrieswijk gekanteld De giek van de kraan kwam daarbij terecht op het pand van Brezan Automateriaal. Het dak raakte beschadigd, maar er raakte niemand gewond …

Toen ik ter plekke kwam, werden er naast de gekantelde kraan rijplaten op het flankerende grasveldje gelegd om de basis voor een bergingsoperatie te leggen. De kraan stond op het moment van het ongeluk op het terrein van de Gasunie en ondersteunde een hovenier die bezig was vier populieren te kappen die aan het Anker staan …

Bij de eerste boom ging het meteen mis. Tijdens het los zagen, draaide de boom om zijn as. De boom bleek te zwaar te zijn en nam de kraan mee in plaats van andersom. Nog een geluk dat ze bij de eerste boom aan de oostkant begonnen en niet vanaf de andere kant. In dat laatste geval was kraan of boom misschien op het ernaast staande gasverdeelstation terecht gekomen …

Het gevaarte is in de loop van de middag met behulp van twee andere kranen weer op zijn wielen gezet. Het gevaarte werd in de loop van de middag weer overeind gezet met twee andere telescoopkranen van Vrieswijk. Dat heb ik echter niet helemaal afgewacht, omdat het me te koud werd …

Een groot deel van de dag was het fris, maar zonnig geweest in Drachten. Halverwege de middag schoof het centrum van het lagedrukgebied ‘Thorsten’ stilaan verder naar het zuiden en verscheen er bewolking aan het zwerk. Het was bijna surrealistisch om ’s avonds in het Journaal te zien hoe Fryslân vrij was gebleven van een zware sneeuwstorm en het grootste verkeersinfarct dat ons land tot dan had gekend, terwijl het hier zo zonnig en rustig weer was. Om 18.00 uur stond er 802 kilometer file, pas om 05.20 uur de volgende ochtend waren alle files opgelost. Honderden reizigers (ook per trein) brachten de nacht door in opvangcentra …

Het verslag van het KNMI van die dag kun je hier vinden: ‘Chaotische vrijdag (25 november 2005) in De Bilt donkerste dag ooit’. Een collectie videobeelden op YouTube kun je hier vinden: ‘De sneeuwstorm van 25 november 2005’

Het gemis aan sneeuw in onze contreien op die 25e november werd later dat jaar goedgemaakt met vooral later op Tweede kerstdag sneeuwbuien en de vorming van een sneeuwdek.