Gemaal Ter Idzard

Tegenover het oude stoomgemaal staat het nieuwe elektrisch aangedreven gemaal Ter Idzard (Google Maps). Het kleurt goed in het momenteel groen-gele landschap rondom …

Verder valt er in het kader van dit blog niet zo gek veel meer te vertellen dan dat het een capaciteit heeft van 200 m3 per minuut. Het is vrijwel niks als je het vergelijkt met de 4000 m³ die het Woudagemaal per minuut kan wegzetten, maar onze vijver zou toch in luttele seconden leeg zijn, vrees ik …

Het belang van gemalen met voldoende capaciteit werd in de natte maand maart 2019 weer eens aangetoond. Terwijl gemaal Ter Idzard gerenoveerd werd, kwam de regen met bakken uit de lucht. Ik had hier in maart ruim 130 mm regen. Het gemaal kon met de resterende capaciteit de overvloedige regenval niet meer aan. In allerijl werd het internationaal gerespecteerde pompenbedrijf Van Heck uit het nabije Noordwolde ingeschakeld om water af te voeren naar de Tjonger. Daarmee werd het Friese laagland in de Veenpolder behoedt voor natte voeten …

Op dit moment hebben we echter te maken met droogte. Vooral in de landbouw hebben ze er belang bij om regelbare stuwen zo laag mogelijk in te stellen. Hoe eerder het water weg is, hoe eerder men met zware machines aan het werk kan. Van die redenering moeten we maar eens af, het water moet veel beter en langer vastgehouden worden …

Ik sluit af met een blik in de verte, links het stoomgemaal en rechts daarvan het nieuwe gemaal. Wat hebben de bewoners een van het oude gemaal een prachtig uitzicht over de landerijen. En het rook er heerlijk bij die eerste snede pas gemaaid gras …

Stoomgemaal Ter Idzard

Zondag heb ik voor het eerst dit jaar weer eens een bezoekje gebracht aan de Ecokathedraal. Omdat het mooi weer was, heb ik onderweg daar naar toe eerst een omweg gemaakt, die onder andere langs het oude stoomgemaal van ter Idzard (Google Maps) voerde …

Het gemaal is in 1900 gebouwd en staat op de gemeentelijke monumentenlijst. Zodra het klaar was, nam het gemaal het werk over van een aantal molens, die het polderland tot dat moment droog hadden gehouden. Delen van enige molens werden gebruikt als bouwmateriaal voor het gemaal …

Op zijn beurt is dit stoomgemaal sinds 1977 vervangen door een modern elektrisch aangedreven gemaal. Het oude stoomgemaal dient tegenwoordig als woonhuis. Sinds 2017 heeft het pand nieuwe bewoners, die er wat moois van proberen te maken. ‘Er zijn allerlei mogelijkheden, dus we fantaseren nu nog over van alles, zoals het inrichten van een kleine theetuin of een open atelier in de machinekamer.’ In dit artikel vertelden ze er meer over: Slapen in de machinekamer – wonen in een stoomgemaal in Friesland …’

Uit de doka (3)

In de krochten van mijn foto-archief heb ik de afgelopen dagen nog verrassend veel in zwart/wit uitgevoerde vakantiefoto’s ontdekt. Ze zijn niet allemaal het digitaliseren en bewaren waard, maar voor de onderstaande spoorbrug geldt dat zeker wel.

Het is het Viaduc de Garabit, een tussen 1880 en 1885 gebouwde spoorbrug over de rivier Truyère in het Franse Centraal Massief. De brug, die is ontworpen door Gustave Eiffel, heeft een lengte van bijna 565 meter en een hoogte van 122 meter. Omdat de mistral er regelmatig krachtig door het dal blaast, was het gebruik van dikke (betonnen) profielen al op voorhand uitgesloten. Daarom werd voor gietijzer gekozen, net zoals later bij de bouw van de Eiffeltoren. …

Een vreemd ongeluk en wonderlijk weer

Vandaag neem ik jullie even mee terug naar 25 november 2005, vandaag precies 16 jaar geleden dus. Het was een dag die veel reizigers in grote delen van het land waarschijnlijk nog helder voor de geest zal staan. De verschillen in het weer in ons kleine landje waren zelden zo groot als op die dag. In het zuiden en oosten viel een pak sneeuw, in het midden viel regionaal extreem veel regen en in het westen stormde het. Alleen in het noorden van het land was het veel rustiger en scheen zelfs een deel van de dag de zon. Maar ook in Drachten gebeurde iets bijzonders …

Bij het kappen van een boom was die vrijdagochtend op het industrieterrein in Drachten een telescoopkraan van de firma Vrieswijk gekanteld De giek van de kraan kwam daarbij terecht op het pand van Brezan Automateriaal. Het dak raakte beschadigd, maar er raakte niemand gewond …

Toen ik ter plekke kwam, werden er naast de gekantelde kraan rijplaten op het flankerende grasveldje gelegd om de basis voor een bergingsoperatie te leggen. De kraan stond op het moment van het ongeluk op het terrein van de Gasunie en ondersteunde een hovenier die bezig was vier populieren te kappen die aan het Anker staan …

Bij de eerste boom ging het meteen mis. Tijdens het los zagen, draaide de boom om zijn as. De boom bleek te zwaar te zijn en nam de kraan mee in plaats van andersom. Nog een geluk dat ze bij de eerste boom aan de oostkant begonnen en niet vanaf de andere kant. In dat laatste geval was kraan of boom misschien op het ernaast staande gasverdeelstation terecht gekomen …

Het gevaarte is in de loop van de middag met behulp van twee andere kranen weer op zijn wielen gezet. Het gevaarte werd in de loop van de middag weer overeind gezet met twee andere telescoopkranen van Vrieswijk. Dat heb ik echter niet helemaal afgewacht, omdat het me te koud werd …

Een groot deel van de dag was het fris, maar zonnig geweest in Drachten. Halverwege de middag schoof het centrum van het lagedrukgebied ‘Thorsten’ stilaan verder naar het zuiden en verscheen er bewolking aan het zwerk. Het was bijna surrealistisch om ’s avonds in het Journaal te zien hoe Fryslân vrij was gebleven van een zware sneeuwstorm en het grootste verkeersinfarct dat ons land tot dan had gekend, terwijl het hier zo zonnig en rustig weer was. Om 18.00 uur stond er 802 kilometer file, pas om 05.20 uur de volgende ochtend waren alle files opgelost. Honderden reizigers (ook per trein) brachten de nacht door in opvangcentra …

Het verslag van het KNMI van die dag kun je hier vinden: ‘Chaotische vrijdag (25 november 2005) in De Bilt donkerste dag ooit’. Een collectie videobeelden op YouTube kun je hier vinden: ‘De sneeuwstorm van 25 november 2005’

Het gemis aan sneeuw in onze contreien op die 25e november werd later dat jaar goedgemaakt met vooral later op Tweede kerstdag sneeuwbuien en de vorming van een sneeuwdek.

Bij de stoppenkast

Ik heb vanmorgen eerst maar eens een blik op de stoppenkast geworpen. De spanningen liepen de afgelopen dagen al tijdens de eerste gelekte berichten over de aangescherpte coronamaatregelen her en der weer flink op. Dus toch maar even checken of de stoppen er vannacht niet uit geknald zijn …

Omdat ik zo ongeveer de enige inwoner van dit land lijk te zijn, die geen verstand heeft van Corona en de bestrijding ervan, leg ik me eerst maar weer neer bij de maatregelen zoals ze gisteravond zijn aangekondigd. Ik heb ook weinig keuze nu is gebleken, dat de zestigers die zijn gevaccineerd met het AstraZeneca-vaccin, nu aanzienlijk minder antistoffen tegen het coronavirus hebben dan gevaccineerde mensen in andere leeftijdsgroepen. Dus kom maar op met dat booster vaccin …

Het zal me trouwens ook nu waarschijnlijk weer betrekkelijk weinig moeite kosten om me aan die maatregelen te houden. De 1,5 m afstand houd ik al ruim anderhalf jaar aan en op drukke plaatsen – waar ik overigens zelden of nooit kom – heb ik nog altijd een masker op. Het kan hooguit zo zijn, dat ik de komende tijd wat minder fotokuiertjes maak. Maar dat wordt meer bepaalt door het weer en de conditie van mijn onderdanen dan door de coronamaatregelen. Maar wees gerust, wanneer ik wat minder recent gemaakte foto’s heb, doe ik af en toe een greep in het archief …

Omdat we intussen na ruim anderhalf jaar nog steeds geen stap verder zijn met corona, sluit ik maar af met vrijwel dezelfde hartenkreet die ik hier ook op 15 maart 2020 in een Ode aan onze zorgverlenersook al eens heb gedaan:

Lieve artsen en verpleegkundigen, jullie staan nog steeds voor een immense klus. Aan jullie inzet en toewijding twijfel ik nog steeds niet. Maar pas de komende tijd behalve op jullie patiënten vooral ook goed op jezelf en elkaar. Bedankt voor jullie inzet en toewijding! Heel veel sterkte nog steeds voor de komende tijd!

Dijkcoupure 12-14

We kijken nog eens bij een volgende dijkcoupure, die vinden we aan de Alddyk 12-14. Aan de weg staan een paar duidelijk genummerde brievenbussen en in een hok zit een konijn dat eieren schijnt te leggen …

De wanden van deze coupure zien er een stuk beter uit dan die van de eerste dijkcoupure die we hebben bekeken …

De oude boerderij die erachter staat, lijkt zijn beste tijd wel te hebben gehad …

Op het erf staan langs de muur diverse oude gebruiksvoorwerpen, waar vast nog wel een paar aardige tuinornamenten tussen te vinden zijn …

Maar daar waren we niet voor gekomen. Het was ons om de oude dijkcoupure te doen, en die ziet er nog heel aardig uit …

Jetske had intussen alweer een beestje gevonden om even aan te kunnen halen, ditmaal was het een geit. Die geit leek meer aandacht te krijgen dan deze dijkcoupure. Maar eerlijk is eerlijk, ze heeft er een mooie fotoserie van gemaakt. Nadat ze zich van het dier los had weten te rukken, vervolgden we onze weg in de richting waarin de weg op onderstaande foto’s verdwijnt …

Palen met porseleinen potjes

Het viel ons op een bepaald moment op, dat er vlak achter de oude dijk nog houten elektriciteitspalen met van die mooie witte isolatoren en een metalen dakje staan. Oftewel ‘palen met porseleinen potjes’, zoals ik ze ook nog uit mijn jongste jaren ken …

Bovenin loopt nog een draad van de ene paal naar de andere. Deze streek ligt gevoelsmatig dan wel zo ongeveer aan het einde van de wereld, maar ik kan me toch niet voorstellen dat ze alle stroom hier nog door dat ene draadje krijgen. En er moet toch nogal wat doorheen, want zonnepanelen kon ik er niet gewaarworden …

Ik moet bekennen dat ik er niet op heb gelet, maar vermoedelijk kent die draad hier ook ergens een begin- en eindpunt. Zou het kunnen dat er een liefhebber woont, die een aantal van die palen heeft weten te redden van de ondergang …? Ik vond het in ieder geval wel mooi om hier nog een aantal van die oude palen aan te treffen …

Morgen bekijken we nog een oude dijkcoupure …