Op het terras …

Aafje, Oskar en drie lege glazen …

Skywatch Friday 425

Op één van de vele mooie avonden in onze vakantie vloog er rond zonsondergang een grote groep zwanen in zuidwestelijke richting voorbij. Het werd een ‘swanny sunset’

On one of the many beautiful evenings in our holiday a large group of swans flew in a south-westerly direction around sunset. It became a ‘swanny sunset’ …










Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Zes jonge meerkoetjes

In één van de eerste logjes over de meivakantie vertelde ik al dat we vanuit huis en vanaf ’t terras zicht hadden op het nest van een koppeltje meerkoeten. Op de derde dag van ons verblijf kreeg ik voor het eerst de jonkies te zien …

Sommige mensen vinden het oerlelijke beestjes, anderen vinden ze prachtig. Ik behoor tot de laatste categorie. Elk jaar kijk ik er weer naar uit om die guitige, roodzwarte koppies met hun gele piekhaartjes te kunnen fotograferen. Dat lukt het ene jaar beter dan het andere, spreekt voor zich dat het dit jaar een cadeautje was om een week lang zicht op het nest en de jonkies te hebben … 🙂

Toen het ouderpaar korte tijd later het nest even had verlaten, kreeg ik kans om de jonkies te tellen, omdat ze als op commando in de rijtje alle zes het water opzochten …

Dat leek toch niet helemaal de bedoeling te zijn, geloof ik. Al snel was één van de ouders terug op het nest, waarna de jongen zo te zien te horen kregen om zich ten spoedigste weer te melden op de thuisbasis …

Terwijl ik vanaf het dakterras intussen had gezien dat er nog één ei in het nest lag, meldde ook het laatste jonkie zich onder toeziende blik van pa of ma weer op het nest …

Met in ieder geval regelmatig een aantal overvliegende kauwen die de buurt onveilig maakten, hielden de ouders hun kroost de eerste dagen zoveel mogelijk op of in de directe omgeving van het nest …

Voor het ouderpaar was er een drukke tijd aangebroken, voortdurend waren ze bezig met de aanvoer van het broodnodige voedsel voor de jonkies, het leek niet aan te slepen …

De eerste snede

Begin mei barstte het ineens van het leven in de ons omringende weilanden. Behalve koeien en vogels verschenen er nu ook her en der tractoren in het land …

Het was mooi zomers en droog weer, en het gras stond er goed voor. Hoog tijd om de eerste snede gras eraf te halen. Eén van de buurtboeren begon daar op 5 mei mee. Voor boeren en loonbedrijven zijn dit tropendagen, die van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in het teken staan van werkzaamheden als maaien, wiersen, hakselen en inkuilen …

Vanaf het dakterras was goed te zien hoeveel meeuwen er meteen verschijnen bij dergelijke werkzaamheden op het land. Van bovenaf is ook mooi te zien hoe kleuren, lijnen en vlakken in het landschap meteen veranderen als de boer aan het maaien is …

Dat wordt nog wat beter zichtbaar wanneer we even later een blik in de lengterichting van het maaiwerk krijgen …

En dan heb ik het over de geur nog niet eens gehad …, dat vers gemaaide gras ruikt zooo lekker …

’t Skar kleurt weer mooi

Ter gelegenheid van Pinksteren onderbreek ik de serie die ik tijdens onze vakantie aan de rand van het platteland heb gemaakt even voor een paar kleurrijke foto’s die ik dinsdag in het Weinterper Skar heb gemaakt.

Je hebt van die dagen dat alles even op zijn plek valt, dinsdag was weer zo’n dag. Het was de laatste warme dag van de vorige ‘mooi weer periode’. Omdat ik ’s ochtends bij de koffie al voelde, dat zowel mijn benen als mijn buik me niet al te veel plaagden, besloot ik tegen half elf in de auto te stappen en koers te zetten naar het Weinterper Skar. De laatste keer was ik er aan de westkant, ditmaal was de oostkant weer aan de beurt, want daar is het eind mei – begin juni altijd het mooist.

In de vakantie kwamen de meeste foto’s me bijna letterlijk aanwaaien, hier moest ik er weer even voor werken, want dat laag-bij-de-grondse macrowerk kost me steeds meer kracht en concentratie. Met behulp van mijn viskrukje en tussendoor tweemaal een fijne pauze op het daarvoor bestemde bankje, is het een serie geworden waar ik weer dik tevreden over ben.

De eerste bloem die ik hoopte te zien, was de Echte koekoeksbloem (Silene flos-cuculi) – Kraneblom in het Fries. Altijd mooi, maar vaak lastig te fotograferen, omdat hij bij het minste of geringste zuchtje wind al vriendelijk begint te wuiven …

Nummer twee was de Brede orchis (Dactylorhiza majalis). Deze bloem met de prachtige Friese naam Frouljustriennen (vrouwentranen) staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. In het Weinterper Skar kleuren de orchissen gelukkig elk jaar een deel van het blauwgrasland in mei-juni paarsgroen …

Het Veenpluis (Eriophorum angustifolium) – Moark in het Fries – is vaak nog het meest lastig van dichtbij te fotograferen, omdat het graag natte voeten heeft. Het is gelukt en ik ben droog gebleven …

Heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) – Heiderinkelbel in het Fries – is de laatste en waarschijnlijk ook de meest zeldzame van het stel. Het is zeker het kleinste plantje in deze serie. Het heidekartelblad is zo klein, dat het minuscule vliegje op de onderstaande foto me tijdens het maken niet is opgevallen …

Om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik in 2011 mijn aansteker er maar eens naast gelegd …

Zo, tot hier en niet verder eerst. Bij een volgend bezoekje aan het Weinterper Skar hoop ik weer eens wat juffers of libellen te kunnen fotograferen.

Fijne Pinksterdagen verder!