Pas op de plaats

Nadat ik mezelf en mijn onderdanen zowel maandag als gisteren weer flink op de proef heb gesteld met een paar heel aardige, maar vermoeiende fotokuiers, is het tijd om vandaag weer even pas op de plaats te maken …

Gewoon ‘ns een dagje bijna niks doen. Hooguit af en toe even een loop door te tuin om in de luwte wat naar de wolken kijken, terwijl ze in hoog tempo langs het zwerk worden geblazen …

Even scheen de zon

Ik pas het zeegezicht vandaag maar weer aan bij het weer van de dag. Vanmorgen scheen de zon hier enkele uren, maar intussen verkeren we weer in de greep van bewolking. Zo ging het ook toen deze foto is gemaakt. In de loop van de dag trok de lucht dicht, waarna de wind ’s nachts flink aan de luiken van ons verblijf rammelde en de regen bij bakken naar beneden kwam …

Zeilend op de wind

In de verte voeren regelmatig boten voorbij. Dichterbij zagen we meestal meeuwen passeren, zeilend op de wind …

Op deze regenachtige zondag voeg ik er een bijpassend stukje muziek en film over een zeezeiler bij uitstek aan toe: “Albatross” van Fleetwood Mac …

Weer een storm overleefd

Niet alle lampionnetjes hebben de rukwinden van Ciara en de regenvlagen van Dennis goed doorstaan. Maar ondanks alle natuurgeweld, hing er gistermiddag nog steeds een tiental lampionnetjes vrolijk wapperend in de wind. Dit waren er twee van …

Toen mijn fotomaatje Jetske hier vorige week was, ontdekte ze dat Ciara schijnbaar een takje met drie lampionnetjes uit de plantenbak had geplukt. Die had ze vervolgens heel sympathiek naast ons vijvermeisje op de rand van de vijver gelegd …

Met het oog op de komst van Dennis heb ik dat takje voor het weekend maar even gezekerd door er een steen op te leggen. Twee van de drie lampionnetjes kwamen daarbij mooi op de warm ingepakte bovenbenen van ’t vijvermeisje te liggen. Gistermiddag hing de bovenste van het drietal zachtjes in de zon heen en weer te wiegen. Als je de 2 foto’s hierboven vergelijkt met de 2 hieronder, dan is meteen duidelijk wat een beetje zon met de wereld doet …

Ik sluit af met een mooi lampionnetje dat nog boven de plantenbak hing. Bij dit exemplaar is mooi te zien dat de bovenkant van het kelkje alleen nog uit nerven bestaat, terwijl verder naar beneden het vliesje er nog goeddeels omheen zit …

Stormschade en oude druppels

Het is hier vandaag nog niet echt droog geweest, toch heb ik me tussen de buien door even in de tuin gewaagd om te kijken of er nog een aardig plaatje te scoren was. Dat viel weer lelijk tegen. Het waait nog steeds zo hard dat er geen druppel aan een takje of twijgje blijft hangen. De enige druppels die ik kon kieken, waren die op een paar door regen en wind gevelde krokussen. De komende dagen maar eens zien hoe veerkrachtig krokussen zijn … …

En dan prijs ik me in zekere zin toch weer gelukkig dat mijn weblogs uit de periode maart 2005 – juni 2010 verloren zijn gegaan op het wereldwijde web. De foto’s uit die periode bevinden zich namelijk nog steeds veilig in mijn eigen digitale archief. In donkere tijden als de huidige is het altijd fijn om daar af en toe even op terug te kunnen vallen …

En dus kan ik jullie vandaag laten meegenieten van een paar druppels die op 11 februari 2007 aan een sierlijk krullend takje onder de pergola hingen. Het kan niet missen of we moeten toen een stuk minder wind hebben gehad dan deze week …

Stoarmige moandei

Hopelijk heeft Ciara bij de meesten van jullie weinig of geen schade aangericht. Dat dat niet overal is gelukt, is op het weblog van mijn fotomaatje te zien, daar werd een appelboom wat al te innig geknuffeld door Ciara: ‘Schade door winterstorm Ciara’.

Zelf heb ik gelukkig geen foto’s kunnen maken van stormschade in de tuin. De enige zichtbare schade bestaat uit wat loshangende twijgjes aan de onderkant van het duivennest in de hazelaar. Dat is de moeite van het fotograferen niet echt waard …Stormy Monday - 1

Omdat mijn benen vandaag een draagkracht van naar schatting 0.5 hebben, laat ik het even bij een paar foto’s uit het archief. Deze foto’s heb ik aan de noordkant van de Leijen (Google Maps) gemaakt op een onstuimige dag in februari 2008 …

Buiten is het nog steeds rûzich, binnen is het met bijpassende muziek goed toeven …

Vandaag even niet

Sinds augustus vorig jaar staat hij sierlijk en fier te pronken aan de rand van de vijver, maar vandaag even niet. Zekerheidshalve heb ik de hem maar even naar binnen gehaald. Tot Ciara is gepasseerd, ligt de heksenbol veilig tussen de noten en een peer in de fruitschaal …

De lampionnetjes hangen op dit moment nog ongeschonden en vrolijk te wapperen in de wind. 🙂