Skûtsjesilen bij De Veenhoop

Zoals ik al hoopte, is het uitstekend gelukt om even lekker uit te waaien en het hoofd leeg te maken bij het skûtsjesilen. Het was prachtig weer voor de skûtsjes met een mooie bries uit het noordwesten. De wolken werkten lekker mee om er een paar aardige plaatjes van te kunnen schieten …

Om de skûtsjes goed te kunnen bekijken en de wedstrijd te kunnen volgen kun je beter naar de live uitzending bij Omrop Fryslân TV kijken dan vanaf het fietspaadje bij De Veenhoop. Maar het is wel gezellig om er af en toe een praatje te kunnen maken met een kennis of een willekeurige passant. Het beeld van de witte en bruine zeilen, die boven de rietkaag in de verte voorbij schuiven, deed de rest …

Op weg terug naar huis heb ik nog enige tijd aan de picknicktafel bij het Noordergemaal gezeten. Terwijl daar de klanken van het wedstrijdverslag helder te horen waren, kon ik er nog wat foto’s maken van een paar visdiefjes. Al met al was het een prima dag …

Uitwaaien bij de skûtsjes

Het is een cliche, maar ook na een ernstig ongeluk in de vriendenkring gaat het leven verder. Sommige dingen zullen nooit meer worden wat ze waren …

Het skûtsjesilen wordt er niet anders van, dat gaat gewoon door alsof er niks is gebeurd. Op de smalle wateren bij De Veenhoop wordt vandaag de tweede wedstrijd van het skûtsjesilen van de SKS gehouden. Voor de beide Drachtster skûtsjes is dit de thuiswedstrijd. Ze hebben echter allebei een slechte loting getroffen, ‘Drachten’ start op de 11e plek, ‘de Halve Maen’ start vanaf plek 14 …

Hopelijk kan ik op het schelpenpaadje tussen Smalle Ee en De Veenhoop een plekje vinden om wat foto’s te maken. Uitwaaien gaat in ieder geval lukken!

De tjasker aan het werk

Bijna aan het eind van de Hoogeweg staat de tjasker Kalenberg Zuid. Dit molentje is hier al veelvuldig voorbij gekomen in de loop der jaren. Deze tjasker wordt gebruikt om water naar het nabijgelegen trilveen te pompen. Het was één van de eerste tjaskers in Nederland die geheel nieuw werden gebouwd. Roelof Dijksma uit Giethoorn was de maker …

Tijdens mijn tocht door de krochten van mijn archief, kwam ik onlangs ook ruwe video-opnamen tegen van deze tjasker, die ik september 2014 heb gemaakt. Ik maakte die dag een ritje door de Weerribben met vriend Johan van Aken. Toen we langs de tjasker reden, zagen we dat die volop draaide. Omdat dat naar mijn idee niet zo vaak gebeurt, besloot ik meteen te stoppen. Daar kon Johan zich wel in vinden. Ik kan me herinneren dat we ons daar geruime tijd hebben vermaakt.

Omdat we vorige week vrijdag weer langs de tjasker kwamen, leek dit me een goed moment om de video die ik onlangs van die ruwe opnamen heb gemaakt, te publiceren …

– wordt vervolgd

Stormy Monday

In tegenstelling tot die van de buurvrouw, is onze tuin tamelijk stormvast ingericht. Terwijl er bij de buurvrouw met het nodige lawaai en geweld van alles door de tuin heen en weer wordt geblazen, bewegen bij ons alleen de bomen, een paar planten en enkele tuinornamenten wat heen en weer in de wind …

Ik doe er voor de gelegenheid een toepasselijk muziekje bij van Cream, met in de hoofdrol één van mijn nog levende muzikale helden, Eric Clapton

Een mooie maandag gewenst.

Tussen de laatste bladeren

Maandag was de hazelaar nog goeddeels gevuld met hoofdzakelijk geel gekleurde bladeren. ’s Zomers ben ik blij met dat volle, dan groene bladerdek, omdat het koelte brengt. Nu de winter voor de deur staat is wat minder blad en wat meer licht in de tuin wel weer lekker …

De passage van storm Conall gisteravond kwam als geroepen om dat licht in de tuin terug te brengen. Toen ik vanmorgen de tuin in liep, zag ik meteen dat de meeste bladeren intussen een ander plekje hebben gevonden. Bijkomend voordeel van de vliegende storm is dat de meeste bladeren buiten onze tuin terecht zijn gekomen. Veel opruimwerk hebben we er dus niet meer van …

Een koolmeesje zat tussen de laatste bladeren in de hazelaar om zich heen te kijken. Hij had weer uitzicht, en hij zag dat het goed was …

18 jaar fotomaatjes

Het leek vrijdag niet echt lekker weer te worden om een mooie fotokuier te maken. Desondanks besloten Jetske en ik donderdagavond om onze afspraak maar gewoon door te laten gaan. We zijn tenslotte geen van beiden van suiker en we hebben samen wel vaker wind en regen doorstaan …

Dat we besloten om toch door te gaan, heeft te maken met het feit dat we wat te vieren hadden. Het was namelijk 18 jaar geleden, dat we voor het eerst samen een fotokuier maakten in de Weerribben. Tijdens die eerste kuier heb ik onder andere de drie foto’s hieronder gemaakt. Het zal duidelijk zijn dat we op die eerste dag beter weer hadden dan afgelopen vrijdag. Aan het eind van die eerste kuier raakten we aan de praat bij het witte bruggetje waar we onze wandeling waren begonnen. …

Ik had vorige week vrijdag gehoopt op harde wind en buien. Daarom had ik voorgesteld om naar het IJsselmeer te rijden om buienfoto’s te maken. Een aaneengesloten regenfront was echter een streep door de rekening. Daarom hebben we voor een andere route gekozen in een poging om het regenfront te ontlopen. Dat lukte in het begin nog wel, maar desondanks bleef Jetske niet droog. Onze eerste stop was op de parkeerplaats bij de Belterwijde om daar het woelige water te fotograferen. Terwijl ik me lekker aan de luwzijde tegen een grote boom drukte om mijn foto’s te maken, stond Jetske al snel aan de rand van het water. Dat heeft ze gemerkt ook …

– wordt vervolgd