Ecokathedrale fotokuier 20

In de periode 2010-2015 had ik tijdens mijn fotokuiertjes verschillende keren gezelschap van onze oudste kleinzoon. Hij vond het prachtig om met zijn eigen camera samen met mij op pad te gaan. En ik vond dat natuurlijk niet minder leuk en gezellig. Wat is er nou mooier dan samen met zo’n nieuwsgierig en leergierig knaapje op pad te gaan …?

In mei 2015 gingen we samen naar de Ecokathedraal bij Mildam. Hij keek zijn ogen uit tussen al die wonderlijke losgestapelde bouwwerken. En tussen al die stenen werd de natuur niet vergeten. Samen bleven we die middag maar fotograferen … 🙂

Ecokathedrale fotokuier 19

De eerste week van februari 2015 verliep koud. En niet alleen dat, er viel ook een laagje sneeuw, waardoor het Friese land een aantal dagen een fraaie winterse aanblik kreeg. Wie mijn fotokuiers in de Ecokathedraal al wat langer volgt, weet dat veel van de gestapelde bouwwerken in het bos bij Mildam met een dun laagje sneeuw eigenlijk op hun mooist zijn. De sneeuwrandjes zorgen voor mooie accenten op de stenen bouwwerken …

Een nieuwe vogelkijkhut

Groot was mijn teleurstelling toen ik in augustus 2016 ontdekte, dat de kijkhut aan het meertje de Leijen bij de Tike (in de volksmond vaak het prieeltje genoemd) was afgesloten. “Kijkhut ‘De Tike’ afgesloten wegens zwamgroei. Niet betreden in verband met instortingsgevaar …,” stond er op de dichtgetimmerde hut.
Toen ik er een jaar later weer was om te kijken of er al verandering in de situatie was gekomen, zag ik dat het prieeltje helemaal was afgebroken, allen het metalen onderstel restte nog …

Enkele weken geleden las ik in de lokale krant dat er inmiddels een nieuwe kijkhut is gebouwd. En dus ben ik begin juni voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar Doktersheide gereden. Zodra ik het laatste deel van het vlonderpad betrad, zag ik de nieuwe hut staan. Het zag er op afstand helemaal niet verkeerd uit …

Dichterbij gekomen zag het er zo waar nog beter uit. In tegenstelling tot de oude situatie was het laatste deel van het pad nu afgeschermd met schuttingdelen. De hut heeft de naam “Blaustirns” gekregen, Fries voor zwarte stern. Nu heb ik daar in het verleden nog nooit een zwarte stern gezien, maar misschien hebben die zich inmiddels in de buurt gevestigd. De hut zelf is netjes afgetimmerd met prima bankjes en plankjes bij de kijkluikjes om de camera op te laten rusten …

Rond de hut viel op dat moment weinig te zien. Er hing een grijze deken over de Leijen. Zelfs het bomeneilandje in de verte lag er verlaten bij. Alleen een eendje dat wat ronddobberde tussen de waterlelies aan de voet van de kijkhut zorgde aan die kant voor wat afleiding …

– wordt vervolgd –

Ecokathedrale Fotokuier 18

Getooid in fraaie herfsttinten lag de Ecokathedraal er op die dag in november 2014 weer mooi en rustig bij.
Nieuwsgierig geworden naar de voltooide Porta Celi en alle andere veranderingen in de loop der jaren, was mijn fotomaatje Jetske weer eens meegekomen naar Mildam. Tijdens de mooie en uitgebreide tocht die volgde, droeg Jetske nog een symbolisch steentje bij aan een van de vele gestapelde bouwwerken. Ook de ontmoeting met een wonderlijk wit egeltje mag hier niet ongenoemd blijven. Afijn, kijk maar weer even mee …

“Op slot” – Badpaviljoen Hindeloopen

Onder die titel zendt Omrop Fryslân zondag 9 juni van 13:20 – 13-50 op NPO 2 (Nederlands ondertiteld) een documentaire uit over de teloorgang van het eens zo vermaarde Badpaviljoen Hindeloopen.

Bij het zien van de vooraankondiging van het programma herinnerde ik me dat ik daar een jaar of wat geleden eens een fotoserie had gemaakt. En toen begon het zoeken in mijn fotoarchief. Dat resulteerde na enige tijd in een positief resultaat. Op een zonnige dag in september 2012 hebben Aafje en ik tijdens een ritje langs het IJsselmeer een tussenstop gemaakt bij het toen al verloederde paviljoen …

Ten tijde van de bouw van het Badpaviljoen Hindeloopen in 1913 ontstond er grote onrust in Hindeloopen. Hoe zou het na de komst van zo’n mondain paviljoen komen met de rust in het kleine vissersstadje …? Dat zou toch wel erg veel luidruchtig volk aantrekken …? Dat bleek allemaal nogal mee te vallen. Badpaviljoen Hindeloopen stond met zijn art nouveau elementen al snel bekend als “de Parel van de Zuiderzee”.

In de jaren 60 kochten de roemruchte gebroeders Verweij, de oprichters van de zeezender Veronica, het paviljoen. Dat bracht een ander publiek op de been. Plotseling was het Badpaviljoen ‘the place to be’ voor de jeugd. In de documentaire verhalen tieners van toen over concerten van bands als The Golden Earrings en Q65 in het paviljoen …

Vanaf de jaren 90 raakte het paviljoen in verval. De huidige eigenaar heeft het gebouw rond 2015 zeer provisorisch opgeknapt met schilderwerk aan de buitenkant en inwendige aanpassingen. Daarbij schijnen serieuze fouten gemaakt te zijn, zo is b.v. het originele antieke blikken plafond verwijderd. De eigenaar schijnt zich er niets van aan te trekken dat het Badpaviljoen een rijksmonument is. De gemeente heeft de eigenaar inmiddels meerdere dwangsommen opgelegd, maar ook daar schijnt de man zich niet druk om te maken.

In de documentaire van Omrop Fryslân is te zien, dat er nu een groot zwart metalen hek rondom het intussen geschilderde gebouw staat. Het strandje is intussen volledig weggespoeld. Het is een gruwel hoe hier een stukje lokaal cultureel erfgoed ten gronde gaat (zondagmiddag van 13:20 -13-50 op NPO 2)

P.S. Je kunt de documentaire natuurlijk ook bij ‘ús Omrop’ online bekijken: “Op slot – Badpaviljoen Hindeloopen”.

Ecokathedrale fotokuier 16

Na de wat triest ogende Vijftiende Ecokathedrale Fotokuier, waarmee we de herfst in gingen, gaan we in deze Zestiende Ecokathedrale fotokuier weer fleurig en vol goede moed het voorjaar tegemoet.

Bij het betreden van het terrein viel meteen op dat er een nieuwe toegangspoort stond. En niet zomaar een poort. Aan weerszijden van het pad stonden twee enorme stapels tegels, die aan de bovenzijde taps naar elkaar toelopen. Hoewel het er zoals bij de meeste grote bouwwerken in de Ecokathedraal tamelijk degelijk en betrouwbaar uitziet, bekroop me toch even een wat beklemmend gevoel toen ik er door liep. Maar wat een imposant bouwwerk!

In het vervolg van deze fotokuier is mooi te zien hoe een keur aan kleurrijke voorjaarsbloeiers de Ecokathedraal weer een vrolijke en frisse uitstraling geeft …

Ecokathedrale fotokuier 15

Geen beestjes, geen bloemetjes … Niets dat echt groeit of bloeit, of het moet al de laatste springbalsemien zijn die over het hoogte punt heen is …
De stenen iglo, waarvoor ongeveer anderhalf jaar eerder de basis werd gelegd, is wel heel langzaam rijzend. En verder ademt deze kuier door de Ecokathedraal de gestage voortgang der seizoenen. Op naar de herfst van 2013 …