Ecokathedrale kuier 2

Om te beginnen bedankt voor de veelal goed beargumenteerde en ondersteunende reacties die ik heb gekregen op het blogje “SBB blameert zich in De Deelen” van gisteren. Ik zal eens kijken of ik de komende tijd wat meer ruchtbaarheid aan deze zaak kan geven. Maar vandaag is het zaak om te genieten van het mooie weer. En/of van een virtuele wandeling door de Ecokathedraal in deel 2 van mijn zondagse ‘Ecokathedrale kuiers’ …

Nadat ik half november 2002 voor het eerst in de Ecokathedraal bij Mildam was geweest, wist ik meteen dat een tweede bezoek niet lang uit zou blijven. Maar dat ik er twee dagen later alweer zou zijn, had ik toch niet ingeschat. Aafje was na mijn enthousiaste verhaal over de bijzondere sfeer die er in de Ecokathedraal hing èn over de prachtige grijze kat die ik er had getroffen, zo nieuwsgierig geworden dat ze het ook allemaal wel eens wilde bekijken …

En zo zwierven we twee dagen later samen tussen de gestapelde bouwwerken rond. Hoewel we de grijze kat niet meer hebben getroffen, was ook Aafje onder de indruk van het werk dat hier werd verzet. Een verslag van deze tweede “Ecokathedrale fotokuier” waarin bloeiende distels en kardinaalsmutsen voor een kleurig slot zorgden, is hieronder te zien …

– Volgende week zondag deel 3, waarin ik de Ecokathedraal voor het eerst onder een dun laagje sneeuw zag –

Skywatch Friday 454

Vorige week maakte ik weer eens een ritje over het Friese platteland …

Last week I made another ride over the Frisian countryside …

Grijze, laaghangende bewolking dreef traag over de uitgestrekte weilanden …

Gray, low-hanging clouds slowly drifted over the vast meadows …

Flets zonlicht wist af en toe even door het wolkendek heen te breken …

Pale sunlight could occasionally break through the cloud cover …

Bij Nes (Akkrum) werd het Watertorenhotel even heel zacht in het zonnetje gezet…

Near Nes (Akkrum) the Watertorenhotel was put in a soft spotlight …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Ecokathedrale fotokuiers (1)

Vandaag begin ik met wat nieuws. Zoals ik zes jaar geleden op de zondagen een 17-delige serie over “De lange witte winter” presenteerde, zo begin ik vandaag met een serie over mijn vele bezoeken aan de Ecokathedraal bij Mildam.

De vaste volgers weten dat ik een groot liefhebber ben van die Ecokathedraal bij Mildam. Na mijn rondgang door de besneeuwde Ecokathedraal van 24 januari jl. heb ik eens bekeken hoe vaak ik er de afgelopen jaren ben geweest. Daarbij ben ik tot de slotsom gekomen, dat ik er sinds november 2002 op de kop af 25 gedocumenteerde fotokuiers heb gemaakt. Tussendoor ben ik er nog een keer of wat geweest, maar dan kwam ik na enkele stappen vaak al tot de ontdekking dat mijn benen onvoldoende kracht hadden om er een veilige kuier te kunnen maken. Die onzekerheid brengt MS nu eenmaal altijd tot op het laatste moment met zich mee …

Hoe dan ook, van die 25 gedocumenteerde fotokuiers heb ik in de afgelopen periode evenzoveel diaseries met een achtergrondmuziekje samengesteld. In de serie is te zien hoe bepaalde bouwwerken in de loop der tijd worden opgenomen door de natuur en hoe nieuwe bouwwerken stukje bij beetje verrijzen. Ook is mooi te zien hoe de sfeer in de Ecokathedraal mede wordt bepaald door de gang der seizoenen.

Kortom: de komende weken kunt u hier iedere zondag een “Ecokathedrale fotokuier” zien. Vandaag deel 1, waarin te zien is hoe ik na afloop van deze eerste wandeling tussen de indrukwekkende bouwwerken een gezellige nazit heb met een mooie, muisgrijze kat …

– Volgende week zondag deel 2 –

Een koepel met witte randjes

Net als vrijwel alle gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal, krijgt ook het meest recente bouwwerk – de koepel die bijna vooraan op het terrein staat – extra cachet door de witte randjes …

Het is zeker met dat mooie laagje sneeuw rondom, van binnen en van buiten een indrukwekkend bouwwerk. Ook de blik van binnen naar buiten biedt een andere aanblik dan in oktober. Op de laatste foto wuift een zestal handen van één of meer voorgaande bezoekers ons ten afscheid toe. Maar dat zal geen langdurig afscheid zijn …

De Ecokathedraal in ’t wit

Twee weken nadat het lichtjes begon te sneeuwen, kom ik langzamerhand toe aan een afronding van de korte witte winterperiode. Waar kan ik dat nou beter doen dan in de Ecokathedraal …?

Tijdens mijn vorige rondgang door de Ecokathedraal vroeg Jan Voskuil wat de beste tijd van het jaar was voor een bezoek aan de Ecokathedraal. Het antwoord op die vraag valt nog niet mee, want ik vind het er eigenlijk altijd mooi. In het voorjaar kun je er tussen de bouwwerken en de eerste frisgroene bladeren in de bomen kwetterende vogels zien en horen. In het najaar zorgt het bladerdek voor mooie kleuraccenten …

Maar ik vind het er misschien nog wel het mooist wanneer er wat sneeuw ligt. En dat hoeft geen dik pak sneeuw te zijn, juist een klein laagje zorgt voor mooie accenten op de randjes van de verschillende bouwwerken …

Gemaal Fjouwer Kriten

Het Tripgemaal dat mijn weblog de afgelopen dagen sierde, hoeft tegenwoordig in feite alleen nog maar mooi te zijn. Het wordt beoordeeld op zijn uiterlijk en niet op zijn maalvaardigheid. En dat is maar goed ook, want malen is er niet meer bij voor het Tripgemaal …

Het zware werk is in 1976 overgenomen door het gemaal Fjouwer Kriten, dat een kilometer zuidelijker aan De Deelenweg staat. Deze foto’s en de close-ups van gisteren heb ik gemaakt vanaf de Hooivaartsweg.

Het is een stuk minder mooi om te zien dan het Tripgemaal, het is eerder eenvoudig en degelijk. Gemaal Fjouwer Kriten heeft de beschikking 3 schroefpompen met een capaciteit van 200 m³, daarmee kan het gemaal 600 m³ per minuut pompen. Daar valt niet tegenop te drinken, maar het houdt de polder wel droog …

En nu maar hopen dat de Friese gemalen voorlopig tot laten we zeggen tot eind februari stil staan, want dat zou betekent dat er zicht is op een mooie lange winterperiode met een goede kans op schaatstochten op natuurijs.