Gaat u voor …

Laat ik eens beginnen met de brug en directe omgeving in de buurt van Gersloot, zoals het er vijf jaar geleden in april 2014 uitzag. Toen stonden er een paar stoelen op een mooi terrasje aan de waterkant. Het bruggetje – de naam brug mag het eigenlijk niet eens hebben – leek toen nog enigszins begaanbaar. Voorzichtigheid was echter geboden, want er lag hier en daar al eens een losse plank. Bovendien zag het er na de winter nogal groen en glibberig uit …

Tegenwoordig ligt het bruggetje er net wat anders bij, vanaf de overzijde raakt het meer en meer in de greep van de natuur. Het terrasje lijkt in de loop der jaren al te zijn verzwolgen door de rietkraag. Toch jammer …

Als we het bruggetje van dichterbij bekijken, dan wordt meteen de titel van dit logje duidelijk. Jullie denken toch niet dat ik me daar samen met jullie op zou wagen!? Nee hoor, galant als ik ben, zou ik ieder van jullie netjes voor laten gaan. Maar ja, vrijwel niemand durfde de oversteek te maken. Alleen omabaard was me een stap voor met haar “Na jou …”   😉

Het is duidelijk, hier en daar ontbreekt eens een plank en van echte draagkracht lijkt ook geen sprake meer te zijn. Zonder enig onderhoud is de natuur aan de winnende hand. Voor de bewoners van het huis aan de overzijde is dat overigens geen probleem, het huis is bereikbaar over een dam aan de zuidzijde van het bruggetje. Daar vandaan zijn de laatste twee foto’s gemaakt …

Ik sluit af zoals ik gisteren ben begonnen, met een beeld van de oprukkende natuur aan de overzijde. Uiteindelijk wint de natuur toch. Zo zal het ook wel blijven gaan … Hoe wij mensen ook blijven klooien … moeder aarde redt zich uiteindelijk wel zonder ons …

Terug in de Ecokathedraal

Rond half elf begon ik donderdagochtend voor de derde maal dit jaar aan een kuier door de Ecokathedraal bij Mildam. De eerste keer lagen de bouwwerken er in januari licht besuikerd bij onder een fijn laagje sneeuw. De tweede keer had ik het genoegen om matroos Beek en haar kapitein daar te leren kennen …

Na enkele maanden van pijn en stilstand was dit in feite de eerste echte fotokuier sinds begin juli. Dat maakte het vooraf al niet minder spannend en enerverend dan de voorgaande keren. Nadat ik gestapelde iglo weer even van binnen had bekeken, heb ik de Porta Celi – de hemelpoort – eens vanuit een ander perspectief gefotografeerd …

Het zonlicht kierde op verschillende plaatsen mooi door het al voorzichtig uitdunnende bladerdek. Licht en schaduw speelden in stilte hun spel op en rond de betonnen objecten …

De kuier over oneffen, en hier en daar verraderlijk glibberig terrein liet zich al gauw voelen in mijn bovenbenen. Het bekende rustpunt waar naar verluidt ook Louis le Roy zelf wel eens zat te mijmeren, werd het eindpunt vandaag …

Na de rust en nog even een blik in de richting van de ‘Inca-tempels’ iets verderop werd het tijd om de terugweg te aanvaarden. Het was een vermoeiende kuier, maar het prettige weerzien maakte het opnieuw alleszins de moeite waard …

Een race tegen de klok

Als je momenteel in het weidegebied ten noordoosten van Heerenveen rijdt, zie je hem al van ver uit het vlakke land oprijzen: een enorm reuzenrad. Het is het tweede reuzenrad dat de fabriekshal van de firma Mondial in Terband (of is het misschien toch Luinjeberd …?) dit jaar verlaat. De afgelopen weken is er hard gewerkt om de 70 meter hoge attractie op tijd af te kunnen leveren in Londen …

Dat is nog wel even een dingetje, want met de nog steeds op 31 oktober dreigende Brexit was en is haast geboden. Als het volledige transport niet voor 31 oktober aan de overkant van het Kanaal is, dan kan dit nieuwe reuzenrad niet op tijd in Londen worden opgebouwd voor de kerstmarkt in Hyde Park. Die markt is van 21 november t/m begin januari, maar met de opbouw moet al begin november worden gestart …

Het reuzenrad dat begin dit jaar werd gebouwd bij Mondial, was ca. 35 m hoog en had 24 gondels. Dit nieuwe reuzenrad is 70 meter hoog en heeft 48 gondels, daarmee is het één van de twee hoogste mobiele reuzenraden ter wereld. De andere staat in Parijs en is ook door Mondial gebouwd. Het reuzenrad beschikt over luxe gondels, die voorzien zijn van verwarming, airco en geluid …

In Londen staat ook al een heel groot reuzenrad, ‘de London Eye’, dat nog groter is dan het demontabele rad dat in Terbant is gebouwd. ‘De London Eye’ is een vaste machine die op één locatie staat. Dit nieuwe reuzenrad is speciaal gebouwd om vervoerd te worden. Hij kan op zes grote trailers worden vervoerd waar ’t rad op staat, plus acht trailers voor de gondeltjes en de kassahuisjes. Na de Kerstmarkt in Hyde Park gaat het reuzenrad verder op tournee in Engeland …

Verslaggever Jeroen Boersma van Omrop Fryslân maakte half september tijdens de test- en keuringsfase een rondje samen met directeur Sibbele Douma van Mondial (even op ’t linkje klikken voor de video):

Reuzenrad Terbant moet vóór de Brexit in het Verenigd Koninkrijk zijn anders, blijft het in Calais staan

Het moet gezegd: het uitzicht over het vlakke Friese land is adembenemend. En dan dient zich toch de vraag aan: zou jij het gedurfd hebben om ook een rondje te maken …?

Alweer een reuzenrad

Tijdens het ritje dat donderdag werd gekleurd door buien en regenbogen, was goed te zien hoe nat het is op de landerijen. Het is niet voor niets dat het Woudagemaal de afgelopen dagen volop heeft staan draaien om overtollig regenwater af te voeren naar het IJsselmeer …

Tijdens het fotograferen van deze natte akker, kreeg ik ook mooi zicht op één van de doelen van dit ritje. Bij de firma Mondial in Terband wordt momenteel de laatste hand gelegd aan alweer een reuzenrad. Op het tweeluik hieronder zie je links het nieuwste reuzenrad en rechts het veel kleinere exemplaar dat ik er eerder dit jaar fotografeerde …

Het reuzenrad waar nu met man en macht aan wordt gewerkt is er één met een verhaal. Dat vertel ik morgen wanneer ik deze reusachtige schoonheid in close-up vanaf de andere kant laat zien …

– wordt vervolgd –