Een weggezakt hek

Vanmorgen heb ik met frisse tegenzin maar weer eens een ritje en enkele korte fotokuiertjes gemaakt. Koud was het niet, maar erg lekker evenmin … …

Dit tot een dieptepunt weggezakte hek was wel zo ongeveer het fotografische hoogtepunt van de rit …

Achter het hek

Het schiet allemaal weer niet op zo natuurlijk, hè … Anderhalve week vóór de opening van LF2018 stond ik hier ook al, al stond ik toen nog aan de andere kant van het hek. Het was een dag waarop de schier eindeloze grijsheid in lucht even plaats maakte voor imposante wolkenpartijen en pittige buien. Het silhouet van dit hek met die stoere dukdalven aan weerszijden van de grootste opening maakte het beeld voor mij compleet …

Een ‘wringe’ in Drenthe

Op één van mijn ‘vluchtdagen’ in verband met de geluidsoverlast door renovatiewerkzaamheden op de buurt, heb ik via de vernieuwde N381 de wijk genomen naar Drenthe. Omdat ik vroeg van huis was gegaan, had ik voordat ik mijn bestemming bereikte nog even tijd voor een kleine culturele omweg …

Bij Dalen trof ik langs een landweggetje dit hek aan. In Fryslân noemen we zo’n oud, draaibaar hek een ‘wringe’, maar hoe dat in Drenthe heet …? Geen idee. Enfin, Morgen nemen we even een kijkje achter de wringe of hoe zo’n hek ter plekke ook maar mag heten …

Spelen met ruige rijp

De ruige rijp nodigde me dinsdag en woensdag op verschillende momenten uit om er wat mee te spelen. Gisteren liet ik daarvan al even een voorbeeld zien met de foto van de schaatsers. Vandaag even een paar foto’s van een berijpt hek in de Jan Durkspolder …










Een grijze zondag in december

Het was een grijze dag die op geen enkele manier lokte om naar buiten te gaan. Behalve het weer werkten ook vermoeidheid en pijntjes daar niet aan mee, en bij Aafje was het al niet veel anders. Aafje heeft sinds vrijdagmiddag kerstvakantie, na een razend drukke periode komt bij haar de werkstress er nu uit. Kortom: we hebben allebei weinig anders gedaan dan wat luieren …





Aangezien dat geen foto’s heeft opgeleverd, die het delen waard zijn, heb ik een paar foto’s uit mijn goed gevulde archief getrokken. Deze foto’s zijn gemaakt op 20 december 2007. Het was die dag ongeveer net zo grijs als vandaag, maar waar het kwik in ons tuintje vandaag opliep tot 12,1 ºC, bleef het kwik 8 jaar geleden de hele dag onder het vriespunt …




Grijs en nevelig

De thermometer geeft nog vrijwel dagelijks aangename nazomerse temperaturen aan …





Maar lucht en landschap vertonen steeds meer herfstachtige trekjes met laag hangende bewolking en nevelslierten die over het land trekken …




Ondergelopen land bij de Hooidammen

Zodra de D weer (bijna) in de maand zit en de eerste voortekenen van de naderende winter voelbaar zijn, neem ik meestal wel even een kijkje bij het ondergelopen land bij de Hooidammen (kaartje Google Maps)





Afgelopen woensdag was het weer zover. Het voelde prettig fris aan en de lucht was goeddeels staalblauw, alleen boven de noordwestelijke horizon schoven wat wattige wolken voorbij …





Als het gaat vriezen, dan is dit ondergelopen land, dat grenst aan Nationaal Park de Alde Feanen, één van de eerste plekjes in de buurt van Drachten waar op natuurijs geschaatst kan worden …





Op de meeste plaatsen is het water amper dieper dan pakweg 15 tot 20 centimeter, maar het blijft oppassen, want er lopen ook sloten door het gebied, en die zijn toch echt wat dieper …





Voorlopig luidt de belangrijkste conclusie dat er voldoende water op het land staat om in de winter van 2012-2013 de eerste streken op natuurijs te kunnen maken. Laat maar komen die winter …





Ook een merel nam de situatie vanaf een hek in ogenschouw, ook hij zag dat het goed was, maar of hij net als ondergetekende uitkijkt naar de winter, dat is maar zeer de vraag …