Twee juveniele bruine kiekendieven

Waar waren we gebleven? Jawel, in de grote vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. In het voorgaande blogje hadden Jetske en ik net een grote donkere vogel zien landen in een boom op de westelijke oever van de plas. De vogel leek me groter dan een buizerd, en dan hoop ik eerlijk gezegd altijd even dat het een (jonge) zeearend is. Er zijn tenslotte onlangs op luttele kilometers afstand van de vogelkijkhut in de Alde Feanen weer twee jonge zeearenden grootgebracht en uitgevlogen …

De grote donkere vogel was neergestreken in een boom waar blijkbaar al een soortgenoot zat. Samen zaten ze nu in de top van een kalende boom. Ik had nog steeds geen idee wat voor vogels het waren …

Met de uiterste krachtsinspanning van de Powershot SX70HS heb ik ze nog een stukje dichterbij kunnen halen. Het bleken donkerbruine vogels met een gele kop te zijn en een donkere rand rond de ogen …

Een tijdlang zaten de vogels samen in de boom, de ene leek daarbij geen fijn plekje te kunnen vinden. Hij moest de nodige acrabatische toeren uithalen om in de boom te kunnen blijven. Na enige tijd zagen we dat hij opvloog en overstak naar de oostkant van de plas …

De tweede vogel bleef zitten waar hij zat. Jetske had intussen Obsidenify al ter hand genomen. Daarbij was ze stilaan tot de conclusie gekomen, dat het waarschijnlijk twee juveniele exemplaren van de bruine kiekendief waren …

De vogel die naar de andere kant van de de plas was gevlogen, was inmiddels geland in de buurt van een groepje eenden. Daar bleef hij een tijdlang lekker zitten badderen …

Nadat het kennelijk genoeg was geweest, schudde hij zijn verendek eens flink uit. Toen hij daarbij zijn vleugels uitsloeg, was goed te zien hoe groot hij was …

Daarna vloog hij terug naar de westkant, waarna we hem uit zicht verloren. Maar dat was helemaal niet erg. De beide kiekendieven hadden ons een prachtig slot van de dag bezorgd, we konden weer een mooie waarneming bijschrijven …

Beter één vogel …

Daar had ik dus even geen rekening mee gehouden, en Jetske als iets meer ervaren vogelaar blijkbaar evenmin … laag water …

Er was zelfs in de verte geen vogel te zien. Van lieverlee richtte Jetske haar camera maar eens op de pluisjes van de uitgebloeide zeeasters en op het waddenslik.

Nou ja, één vogel liet zich wel even mooi zien …

Deze vogel kwam even in een mooie passage voorbij. Ik denk, dat het een bruine kiekendief is …

Daar bleef het echter niet helemaal bij …

Kievit verjaagt kiekendief

Zondagochtend heb ik weer eens een ritje naar de Jan Durkspolder gemaakt. Tot een week of zes geleden zat ik daar graag eens even in de grote vogelkijkhut. Tegenwoordig bekijk ik de wereld vanuit mijn mobiele kijkhut, en die stond zondag goed opgesteld. Al snel zag ik een bruine kiekendief over de oever van de plas zweven …

Het leverde blijkbaar niet direct iets op, want na enige tijd maakte hij zich op voor een tweede rondvlucht. Dat had hij beter niet kunnen doen …

Zodra de kiekendief tijdens deze tweede ronde te dicht bij het nest van een kievitenpaar kwam, kreeg hij een kievit achter zich aan. Maak nooit een kievit kwaad, want dat is een lastige tegenstander. Achterna gezeten door de kievit verdween de kiekendief dan ook al snel uit zicht …

Daarna keerde de rust terug in de Jan Durkspolder. Terwijl ik huiswaarts reed, bleven de vogelkijkhut en de op oude fundamenten van een boerderij gebouwde uitkijktoren ‘Romsicht’ in alle rust staan waar ze stonden …

Kiekendief in schone lucht

De kiekendief zie ik hier een stuk minder vliegen dan de buizerd en de torenvalk. Tijdens een van mijn weinige ritjes in het coronatijdperk, zag ik bij Earnewâld onlangs twee bruine kiekendieven boven het rietland zweven …

De eerste verdween al snel uit beeld, maar de tweede liet zich een tijdlang mooi volgen en bekijken. De kraakheldere blauwe lucht werkte daarbij in mijn voordeel. Het grootschalig uitblijven van vliegverkeer voor het eerst sinds de uitbarsting van een vulkaan onder de Eyjafjallajökull gletsjer op IJsland in april 2010, heeft voor de luchtkwaliteit duidelijke positieve gevolgen …

Overstekende kiekendief

Nadat ik het nieuwe natuurgebied tussen Smalle Ee en De Veenhoop achter me had gelaten, besloot ik een rondje Nes – Aldeboarn te rijden. Daar hoopte ik voor het eerst dit jaar een grutto te kunnen fotograferen. Voordat ik daar was kreeg ik echter nog een heel andere vogel voor de camera …

150427-1455x

In de buurt van Pean stak een bruine kiekendief rustig op ooghoogte zwevend recht voor me de weg over. De eerste foto heb ik door de getinte voorruit van de auto moeten maken, omdat ik in verband met naderend verkeer de auto niet even snel dwars op de weg kon zetten, zodat ik door de geopende zijruit kon fotograferen …

150427-1458x

Nadat hij de weg was overgestoken, klom de stoere vogel eerst naar grotere hoogte, om daarna weer laag over het weiland te zweven. Dat gaf mij de kans om de laatste twee foto’s staand naast de auto te maken …

150427-1459x

Dat was de tweede bijzondere ontmoeting op Koningsdag.

Kiekendief op jacht

Terwijl ik donderdagmiddag over Friese dreven van de ene bui naar de andere reed, zag ik op een bepaald moment een grote vogel op enige afstand voor me de weg oversteken …

140605-1153x

Langs een bosje vliegend zette hij meteen een bocht naar rechts in, waarna hij enige tijd boven een rietkraagje bleef hangen …

140605-1159x

Omdat ik op een smal landweggetje stond, met in de verte een naderende vrachtwagen had ik ditmaal geen kans om de auto zo te manoeuvreren, dat ik de vogel door een geopend zijraam van de auto kon fotograferen …

140605-1200xxx

Kortom: ik moest hem door de voorruit fotograferen, en dat heeft helaas een flink kwaliteitsverlies met zich meegebracht …

140605-1202x

En hoewel ook de achtergrond niet geweldig is, ben ik toch wel blij met deze foto’s, want zo vaak krijg je tenslotte niet de kans om een bruine kiekendief – want dat zal het zijn, lijkt me – op niet te grote afstand tijdens de jacht te fotograferen …

140605-1204x