Ecokathedrale fotokuier 19

De eerste week van februari 2015 verliep koud. En niet alleen dat, er viel ook een laagje sneeuw, waardoor het Friese land een aantal dagen een fraaie winterse aanblik kreeg. Wie mijn fotokuiers in de Ecokathedraal al wat langer volgt, weet dat veel van de gestapelde bouwwerken in het bos bij Mildam met een dun laagje sneeuw eigenlijk op hun mooist zijn. De sneeuwrandjes zorgen voor mooie accenten op de stenen bouwwerken …

De nood en de deugd

Het was alweer een tijdje geleden dat ik hier wat druppels in het zonnetje had gezet. Omdat er genoeg druppels te vinden waren in de tuin, heb ik gistermiddag van de nood maar weer eens een deugd gemaakt …

Ik heb geprobeerd om het geheel een zo fris en kleurig mogelijk aanzien te geven, waarbij ik vandaag maar eens eindigen met vlammend oranje …

Skywatch Friday 470

Na de onweersbuien van vorige week bleef de atmosfeer onrustig …

After last week’s thunderstorms, the atmosphere remained restless …

Van stabiel zomerweer was ook deze week weer geen sprake …

There was no question of stable summer weather this week either …

Meer of minder fotogenieke buien trokken weer over stad en platteland, voor natuur en landbouw is dat niet erg …

More or less photogenic showers crossed city and countryside again, for nature and agriculture that is not bad …

Zelf zie ik de buien liever aan me voorbij gaan, maar dat lukt niet altijd …

I prefer to see the showers pass me by, but that doesn’t always work …

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend!
Wishing you all a wonderful weekend!

Zomers herfsttafereel

Hoewel we hier voor mijn gevoel nog steeds in het droogste deel van ons land zitten, heb ik last van een zomerdipje. En gezien de weersvooruitzichten voor zowel de lange als de korte termijn, zal het er eerst ook nog niet veel beter op worden …

Zo warm en stabiel als vorig jaar met van maart tot november vrijwel alleen hogedrukinvloeden, hoeft het ook niet meteen weer te worden. Maar zo af en toe eens een paar dagen wat minder wind en wolken, en vooral wat meer zon, zou me eerlijk gezegd wel weer passen zo langzamerhand …

 

Zwaluwen bij de hut

Nauwelijks zichtbaar deinden de waterlelie en de gele plomp vlak voor de nieuwe kijkhut ‘Blaustirns’ op en neer. Terwijl ik zo wat over het wateroppervlak zat te turen, bekroop me ineens het gevoel dat ik bekeken werd …

Een blik zijwaarts door de opening van de hut leerde me al snel dat dat ook wel klopte. Op een van de palen van de schutting aan het eind van het vlonderpad zat een boerenzwaluw naar me te kijken. Met in zijn snavel wat nestmateriaal, zat hij wat schuchter en afwachtend om zich heen te kijken …

Ik besloot me weer om te draaien en stilletjes te blijven zitten. Het duurde niet lang voordat ik achter me even wat zacht vleugelgeruis hoorde. Nadat ik even later buiten de hut gezellig gekwetter hoorde, besloot ik nog eens in de hut rond te kijken. Jawel, in een van de hoeken werd nog hard gewerkt aan een nestje …

– wordt vast nog wel eens vervolgd –

Een nieuwe vogelkijkhut

Groot was mijn teleurstelling toen ik in augustus 2016 ontdekte, dat de kijkhut aan het meertje de Leijen bij de Tike (in de volksmond vaak het prieeltje genoemd) was afgesloten. “Kijkhut ‘De Tike’ afgesloten wegens zwamgroei. Niet betreden in verband met instortingsgevaar …,” stond er op de dichtgetimmerde hut.
Toen ik er een jaar later weer was om te kijken of er al verandering in de situatie was gekomen, zag ik dat het prieeltje helemaal was afgebroken, allen het metalen onderstel restte nog …

Enkele weken geleden las ik in de lokale krant dat er inmiddels een nieuwe kijkhut is gebouwd. En dus ben ik begin juni voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar Doktersheide gereden. Zodra ik het laatste deel van het vlonderpad betrad, zag ik de nieuwe hut staan. Het zag er op afstand helemaal niet verkeerd uit …

Dichterbij gekomen zag het er zo waar nog beter uit. In tegenstelling tot de oude situatie was het laatste deel van het pad nu afgeschermd met schuttingdelen. De hut heeft de naam “Blaustirns” gekregen, Fries voor zwarte stern. Nu heb ik daar in het verleden nog nooit een zwarte stern gezien, maar misschien hebben die zich inmiddels in de buurt gevestigd. De hut zelf is netjes afgetimmerd met prima bankjes en plankjes bij de kijkluikjes om de camera op te laten rusten …

Rond de hut viel op dat moment weinig te zien. Er hing een grijze deken over de Leijen. Zelfs het bomeneilandje in de verte lag er verlaten bij. Alleen een eendje dat wat ronddobberde tussen de waterlelies aan de voet van de kijkhut zorgde aan die kant voor wat afleiding …

– wordt vervolgd –

Spinnetjes in de tuin

Zowel mijn MS als de Acnes zijn de laatste tijd gelukkig aardig rustig en stabiel. Dat heeft me de moed gegeven om sinds een tijdje op diverse fronten bewust, maar ook behoedzaam, te werken aan mijn conditie …

Met wat digitale hulp is veel en vooral regelmatig bewegen onderdeel van het strijdplan. Op dagen wanneer ik niet op pad ben, ga ik – wanneer ’t lichaam het toelaat – overdag in ieder geval eenmaal per uur enige tijd op fotografische strooptocht de tuin in …

Zoals op de bovenstaande foto’s te zien is, dienden kleine spinnen – vooral springspinnen – zich de laatste tijd regelmatig aan als sparringpartner. Gisteren trof ik op de tuindeur een wat schuchter spinnetje aan. Zodra ze zich bekeken voelde, probeerde ze heel sneaky – bijna in slow motion – aan de camera te ontsnappen …