Pas de deux voor 2 koeien

Op een warme dag zag ik niet ver van Langezwaag twee koeien bij een sloot staan …

Mooi synchroon stonden ze in alle rust te drinken …

Nadat ik me even een moment had laten afleiden door een luid roepende grutto, zag ik het tweetal wonderlijk genoeg ineens andersom staan …

Doodlopend vaarwater

Gisteren heb ik hier al laten zien dat er van alles langs huis en terras zwemt, maar zo af en toe komt er ook wel eens wat voorbij varen …

Deze kanovaarders waren een klein beetje afgeweken van de Elfstedenroute of welke andere kanoroute dan ook maar. Daar zouden ze al snel achter komen, want voorbij de bocht loopt de waterweg hier al snel dood …

En Oskar weet dat … Zoals het een echte schapendoes betaamt, is Oskar enorm waaks en blaft hij naar alles en ieder die zijn domein benadert. Hij ging in dit geval dan ook met de blik gericht op de bocht van het water zitten wachten, alsof hij wist: ‘Nog even dan mag ik weer …’

En jawel hoor, zodra die vrouw enige tijd later voorbij het rietkraagje onze kant weer op kwam peddelen, sloeg Oskar weer luidkeels aan …

In dit geval gaat het spreekwoord ‘blaffende honden bijten niet’ zeker op, want Oskar doet nog geen vlieg kwaad. Van oudsher ben ik een kattenmens, maar na de afgelopen week is dat wat gaan schuiven. Niet eerder heb ik zo’n lieve en gezellige hond als Oskar meegemaakt …

Oppasdienst

Begin mei hadden Aafje en ik opnieuw het voorrecht om ruim een week op Oskar te mogen passen. Oskar is intussen uitgegroeid tot een prachtige schapendoes die deze maand een jaar oud wordt …

In februari/maart hield hij ons ’s nachts nog wel eens blaffend of jankend uit de slaap. Inmiddels heeft hij ons – het ene moment speels & dartel en even later rustig & bedaard – volledig geaccepteerd als zijn reserve-baasjes …

Omdat er rondom het huis ook ditmaal weer van alles te fotograferen was, zal ik daarvan de komende tijd op mijn weblog het en ander de revue laten passeren …

Ree in ’n kruidenrijk weiland

Waar blijft de tijd toch weer …, want ik ben de logische loop der dagen even helemaal kwijt …

Behulpzaam als altijd leert de kalender me dat het vandaag alweer twee weken geleden is, dat ik op een wat onbestendige en bewolkte dag in de buurt van de Jan Durkspolder weer eens een prachtige ree voor de lens kreeg …

Hier en daar wat lekkers plukkend of aan een bloemetje ruikend liep het prachtige dier grazend door een kruidenrijk weiland …

Alert, maar zich geenszins bedreigd wanend, hief het ranke dier de kop een paar maal op fotogenieke wijze naar me op …

Het was weer een prachtig treffen, het blijft bijzonder …  🙂

Weerbeeld april 2018

Na een koude maart kwam ook april met lage temperaturen uit de startblokken. Op beide Paasdagen was het met respectievelijk gemiddeld 4,3 ºC en 4,2 ºC kouder dan op de Kerstdagen van 2017 met respectievelijk 6,7 ºC en 5,5 ºC. Als gevolg van dat kille begin van het voorjaar bloeiden onze narcissen voor mijn gevoel wat later dan normaal. Maar daar waren ze niet minder mooi om …

In de tweede week van april liepen de temperaturen op naar normale waarden voor de tijd van het jaar. Maar al snel werd het warmer dan normaal, van 18 t/m 22 april was het ronduit zomers te noemen. Op vijf achtereenvolgende dagen was het warmer dan 20 graden met een topper van 28,2 ºC op 19 april …

Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur van april uit op 11,3 ºC tegen normaal over de periode 1971-2000 een gemiddelde van 7,5 ºC. Kortom: april was bijna 4 graden warmer dan normaal. Ik heb 7 warme dagen (20 ºC of hoger) kunnen noteren tegen normaal twee …

In tuin en natuur was het allemaal amper bij te houden. Alle bloesem leek in een paar dagen tot bloei te komen, bloemen schoten aan alle kanten tevoorschijn, bomen en geelbruine weilanden kleurden in recordtempo groen en ook in onze vijver keerde het leven volop terug …

Vooral in de eerste en de laatste week was het bewolkt en viel er de nodige regen. In de tussenliggende periode was het meestal zonnig en droog. Aan het eind van de maand kom ik tot een totaal van 58 mm, ongeveer de helft meer dan het gemiddelde van 41 mm normaal over de periode 1971-2000. Daarmee zijn we hier overigens heel goed weggekomen. Vooral in het laatste weekend was het op diverse plaatsen bar en boos, waardoor men her en der tot een maandsom van 100 mm regen kwam …

Zowel landbouw als natuur konden wel wat water gebruiken, maar aan plensbuien zoals afgelopen weekend heb je dan niks. De toplaag van de grond slaat slaat dicht en er blijft veel water op het land staan, waardoor boeren het land niet op kunnen om b.v. de aardappelen te poten. Gelukkig lijkt er nu een periode met warmer en droger weer in het verschiet te liggen, goed weer voor boer, vakantieganger en alle andere mensen …

Friese paarden in de wei

Donderdag liet ik hier al zien dat de grazige groene weilanden in Fryslân sinds kort weer deels worden bevolkt door gemengd bonte koeien, maar er is meer …

Bij Manege De Sanninghoevebij Oudega – waar ik ooit mijn eerste en laatste paardrijlessen heb gehad – lopen de Friese paarden weer in de wei. En ook dat is, zeker wanneer er veulens bij zijn, een verrijking van het landschap. Ik heb hier dan ook met genoegen een tijdlang naar staan kijken …