Deze scène speelde zich gistermiddag rond 15:00 uur af in onze tuin …
‘Ik wil graag naar buiten, maar ik weet nog niet hoe …’
Een uur later was ook deze laatste jonge koolmees uitgevlogen.
Een kiekendief bij de Leijen
Ik prijs me weer eens gelukkig dat we in het noorden wonen. Met een verkoelende noordoostelijke bries kwam de maximumtemperatuur gisteren maar net aan de 23°C toe. Dat is voor mij nog een temperatuur om wat bij te doen. Daarom ben ik na de koffie op de Joiny gestapt voor een ritje naar de Leijen. Onderweg kwam ik langs een begraafplaats waar ik ’t bestaan niet van kende. Na een snelle eerste blik moet ik binnenkort nog eens naar terug …
Terwijl ik niet veel later over het fietspad langs het Opeinder Kanaal reed, zag ik links van me een bruine kiekendief boven het rietland zweven. Dat is een voordelen van de Joiny boven de auto, ik ben meteen klaar om wat foto’s te maken. En dat is met deze serie aardig gelukt, al zeg ik het zelf …
Het paadje naar het uitkijkpunt voorbij het strandje bij de Leijen was keurig onderhouden en gemaaid, zodat ik probleemloos door kon rijden. Het uitzicht van het plateau heeft verder niks spectaculairs opgeleverd. maar ik heb er wel een tijdje heerlijk gezeten in een verfrissend briesje …
Tussen de tureluurs
We gaan nog even terug naar de ontmoeting met de tureluurs van vorige week maandag. Het was een te mooie en vooral ook bijzondere scène om niet ten volle van te genieten. Ik kreeg een zeldzaam inkijkje in het jonge gezinsleven van de tureluurs …
Het was achteraf bekeken helemaal niet zo vreemd dat er in eerste instantie aan beide kanten van de weg een tureluur op de uitkijk stond. Net zo min als dat ze beurtelings een korte vlucht maakten om luid roepend hun kroost aan te sporen. Ze waren al vanaf het begin bezig om hun kuikens naar de overkant van de weg te loodsen. En het moet gezegd, dat deden ze voorbeeldig …
Zodra de kuikens in berm aan de overkant liepen, werden ze langs de sloot via het hek naar de andere kant begeleid. Daarbij verdwenen ze voor mij uit zicht. Na welgeteld 29 minuten keerde rust terug aan de Hooiweg. Het was prachtig om mee te maken …
40 jaar
Gisteravond mochten Aafje en ik aanschuiven bij het tuinfeest van mijn fotomaatje en haar eega ter gelegenheid van hun 40-jarig huwelijk. Het werd een gezellige avond met een fijne temperatuur om buiten te zitten. De tuin was feestelijk ingericht en de catering was weer goed geregeld. Zoon- en dochterlief ontlokten Jetske en Dick met een bloemlezing over kleine en grotere gebeurtenissen in de afgelopen 40 jaar menigmaal een brede glimlach of een gulle lach. Kortom, het was fijn om er weer bij te kunnen zijn …
Hoewel het gisteravond dus lekker weer was, zit de warmte van de afgelopen dagen al flink in mijn benen. Dat is op zo’n avond toch wel jammer. Ik hield er altijd wel van om eens van plekje wisselen om met verschillende mensen bij te kunnen praten. Ook vond ik het altijd wel lekker om even aan een statafel te staan. Daarnaast heeft het mijn foto- en videobeelden wat eentonig gemaakt, maar een kniesoor die daar op let …
Was ik vroeger wel eens wat brak op de dag na een feestje, daar heb ik vandaag in ieder geval geen last van. Vandaag willen de benen alleen hun rust en wat verkoeling. Maar daarin zal ik vast niet de enige zijn …
Fijne zondag verder
In en rond een ven
De virtuele verkoeling bevalt me wel met deze tropische temperaturen. Daar blijven we hier nog maar wat rond hangen bij het ven bij Heidehuizen …
Een wandeling rond het ven heeft voor ieder wel wat te bieden. Zelf kwam ik er al snel aan mijn trekken met de bloeiende gele lissen. Die zijn helaas afgelopen winter uit onze tuin verdwenen. Ook juffers en libellen zie ik dit jaar nauwelijks rond de vijver. Op de oever van het ven ging er eentje mooi voor me zitten. Een koppeltje nijlganzen zwom met de jongen in het ven …
Een stukje verderop zien we weer een boombeeld dat intussen flink is getekend door de tijd en de elementen. Jetske deed nog een waarneming die ons allebei even op scherp zette. Ze zag een ringslang zwemmen. Ik kon net twee foto’s van hem maken. Daarna keerde de rust terug met het zicht op de roze waterlelies in het ven …
Niks meer aan doen
Wat jullie gaan doen op deze warme vrijdag, weet ik natuurlijk niet, maar ik blijf vandaag lekker in de schaduw aan de waterkant. Af en toe de voeten even lekker in het water … komt helemaal goed. Niks meer aan doen!
Om de omgeving goed te kunnen bekijken, kun je op de foto klikken of op: Bekijk volledige grootte 1920×1200 …
Fijne dag, hou ’t hoofd koel! ❄️
Rond een ‘beeldig’ vennetje
Met naar verwachting temperaturen van 27-32°C is vandaag het hitteplan van kracht. Een schaduwrijk plekje aan de waterkant kan dan geen kwaad …
Een smal fietspaadje slingert door het bos tussen Olterterp en Heidehuizen. Na ruim een kilometer maakt het pad een bocht naar links. Wij verlaten daar het geasfalteerde fietspad om over een heuvelachtig zandpaadje naar rechts te gaan. Al snel komen we uit bij het grootste van drie vennen in de nabije omgeving, de Grote Vijver. …
Een paar minuten later passeren we Kening Redbad. Dat betekent dat we bij het beeldenbos bij Heidehuizen terecht zijn gekomen. We komen langs een bruggetje en besluiten daar over te steken naar de andere kant van het ven en dan een paadje naar links te volgen …
Afanja's Weblog 