Kunstinstallatie in opbouw

Bij de laatste stop tijdens een ruim 30 km lange fietstocht, die ik gisteren samen met Jetske maakten, kwamen we terecht in de Overtuin van Huize Lyndenstein in Beetsterzwaag. Daar vielen we midden in de opbouw van een kunstinstallatie in de vijver van de parktuin. Beetsterzwaag staat in het weekend van 4 en 5 juli volledig in het teken van het jaarlijkse Kunstweekend

In de vijver was iemand in een waadbroek op een surfplank ergens mee bezig. Op de wal stond beeldhouwster Floor van der Leun die haar man Roelof af en toe een voorwerp aanreikte. Samen waren ze bezig te zijn met de opbouw van een kunstinstallatie in de vijver …

Zo nu en dan reikte Floor haar man weer een aantal grote dobbers aan. Roelof haalde vervolgens halsbrekende toeren uit om de dobbers precies op het juiste plekje te verankeren in een net zonder zelf in de vijver te vallen. Jetske liet zich intussen helemaal bijpraten over het ontstaan van de installatie. ‘Als alle gebeeldhouwde dobbers uiteindelijk in het water liggen is het de bedoeling dat ze door wind en water wuivende in beweging gebracht,’ vertelde Floor …

Het werd een verrassend leuk treffen. Voordat we opstapten om aan de thuisreis te beginnen, heb ik Floor belooft, dat ik dit weekend ijs en weder dienende nog even kom kijken hoe het geheel is uitgepakt. Of dat gaat lukken is nog even de vraag. Mijn onderdanen moeten nog even wat herstellen na weer een mooie en gezellige dag met mijn fotomaatje …

Na de regen

Aan het eind van de ochtend trok er gisteren een licht regenfront over de provincie …

Nadat ik de afgelopen weken vooral foto’s van de tuin had gemaakt in zonnige en droge omstandigheden, heb ik na de regen een rondje door de tuin gemaakt om weer eens wat druppels te fotograferen …

Koeien rond het schar

Tijdens ons ritje op fiets en Joiny kwamen Jetske en ik o.a. langs het Weinterper Skar. Dit is een Natura 2000 gebied op ongeveer 6 km ten zuidoosten van Drachten. Verschillende boeren aan de rand van dit kwetsbare gebied zijn de afgelopen jaren volgens mij al uitgekocht of verhuisd. Aan de Nije Heawei ten westen van het schar liepen deze vleeskoeien in de wei …

De laatste boeren die binnen de 500 m zone die in het kader van het stikstofbeleid mogelijk rond het Weinterper Skar wordt getrokken, maken zich zorgen. Ik ook, maar dan om een andere reden.. Vandaag is in de Tweede Kamer deel zoveel van een lange reeks stikstofdebatten. Een deel van de boeren rukt alweer op naar Den Haag in een poging om een democratische gang van zaken opnieuw te ontregelen …

Deze koeien maakt het allemaal niet zoveel uit, zo lang zij maar wat te herkauwen hebben, vinden ze het vermoedelijk allemaal best. Op zijn tijd wat aandacht krijgen van een passant is een bonus. Maar bij twee fotografen tegelijk sloeg de twijfel bij sommige dieren zichtbaar toe. Gaan we naar haar, of gaan we naar hem …?

Hallucinant

Het was nog niet eens tropisch warm, toen ik vorige week op de terugweg van een ritje naar de Leijen besloot om een kleine omweg over een nieuw industrieterrein bij Nijtap te rijden. Desondanks was het een tamelijk hallucinante ervaring om daar een aantal levensgrote dinosaurussen achter een hek te zien staan …

Dichterbij gekomen bleken ze niet zo gek gevaarlijk te zijn. Ze zijn door een handelsonderneming per container geïmporteerd uit China. Eenmaal uitgepakt is het een kwestie van enkele delen monteren en een paar stekkers aansluiten. Helemaal plug & play, dan beginnen de monsters brullend met de kop heen en weer te draaien …

Dat is nog eens wat anders dan ‘Tijmen’s dino’s’, die ik mei 2010 in onze tuin heb gefilmd bij het toen nog lustig stromende beekje in onze tuin … 😅

Lichtshow in zwaar onweer

Tijdens de passage het vorige grote onweerscomplex in de nacht van vrijdag 19 op zaterdag 20 juni kwam er al snel een eind aan mijn poging om er foto’s van te maken. Al na een paar minuten barstte er toen een stortbui los. Met windvlagen uit de ongebruikelijke zuidoostelijke hoek werd er een bak water de bijkeuken in geblazen. Er zat een waas van druppels op de lens en ik was druipnat. Dat was bij een temperatuur van nog steeds 26°C eenmalig niet erg. Maar de wind bleef water naar binnen jagen, daarom ben ik er toen onverrichterzake mee gestopt …

Zaterdagavond had ik meer geluk. Rond 21:00 uur trok er een eerst onweersbui ten oosten van ons langs. Een uurtje later trok het eerst deel van een enorm onweersfront over ons heen. Ik nam mijn positie in de bijkeuken weer in met de camera op het statief in de deuropening. Zware regen bleef eerst nog uit en de wind waaide nu vanuit de normalere zuidwest. Ik heb er een uurtje kunnen zitten genieten, daarna vond ik het welletjes …

Diep in de nacht werd ik gewekt tijdens de passage van van het laatste deel van het complex dat met enorm geweld gepaard ging. Al met al zijn we er schadevrij en met slechts 20 mm regen goed van af gekomen. Tien kilometer zuidoostelijker is ruim 100 mm regen gevallen …

Een timelapse van de buienradar laat mooi zien dat het bij ons rond 21:40 begon en dat het pas rond 6:00 ’s ochtends voorbij was …

Klaprozen in de berm

Het was met 16°C nog allerminst warm, toen ik half juni een ritje maakte. Nadat ik eerst al een uitgebreide fotoserie had gemaakt van de tureluurs, ontdekte ik tot mijn grote vreugde dat er in verschillende bermen rond de dorpen Oudega en Earnewâld. vele honderden klaprozen in de wind naar me stonden te zwaaien …

Er staan hier of daar wel eens wat klaprozen in Fryslân, maar zoveel als hier had ik er nog niet bij elkaar gezien. In de Jan Durkspolder heb ik even een plekje gezocht om er wat foto’s van te maken …