Een schedelgraf op Urk

Geplaatst op door

We hadden de auto weer geparkeerd tussen het Urker Vissersmonument en het Kerkje van de Zee. Nadat we in de auto hadden geluncht, liepen we eerste even naar het vissersmonument. Het is elke keer weer indrukwekkend om al die namen van meestal op jonge leeftijd verdronken vissers op die lange muur te zien staan …

Ik stelde voor om deze keer boven langs naar de vuurtoren te lopen, door het dorp in plaats van er omheen dus. Daarbij liepen we langs het Kerkje aan de Zee. Daar vielen ons een paar infopanelen aan het hek op. ‘Urk Skulls’ Grave’ luidde kop op het Engelstalige paneel: ‘The skulls were reburied near the church tower. A fitting stone marks the grave’, las ik aan het eind van het verhaal …

Ik heb zelden een kerkhof gezien, dat zo vol ligt als dit kerkhof. De graven liggen er zonder tussenliggende paden dicht tegen elkaar. Terwijl ik voorzichtig met mijn stokken tussen de graven door schuifelde, had Jetske snel en soepel als een hinde tussen de grafstenen door lopend de kerktoren al bereikt …

Onder de titel ‘De schedels van Urk’ heeft Jetske het verhaal over schedelroof en onderzoek naar ‘raskenmerken’ van de oer-Nederlander op Urk in woord en beeld veel beter verteld dan ik dat kan. Even klikken op die titel dus. Ik sluit af met een prachtige grafsteen op het kerkhof …

Fotobingo ‘mensen’

Geplaatst op door

‘Mensen, maar niet de klassieke portretten’ stond er deze week op de bingokaart van Fotobingo 12 van Saturnein. Ik heb een allegaartje van mensen bij elkaar gescharreld in mijn archief. Maar ik begin met een mij dierbare foto uit juli 1977. Het is een per ongeluk gemaakte dubbelfoto geworden, omdat ik het filmpje van mijn toenmalige Agfa Clack camera blijkbaar niet had doorgedraaid ….

Verder is het een tamelijk willekeurig allegaartje aan spelevarende, werkende, schaatsende, herdenkende, wandelende en dode mensen geworden. En dat alles in chronologische volgorde …

De Rode Lijn voorbij

Geplaatst op door

Meelopen zit er niet in, maar ik ben vandaag wel solidair met de deelnemers aan de Rode Lijn in Amsterdam.

De genocide op Palestijnen raast door, Israël blijft aanvallen, bezetten en vermoorden. In Gaza, en op de Westelijke Jordaanoever. En Nederland? Nederland blijft financieren en faciliteren. Onze regering heeft genoeg kansen gehad om een rode lijn te trekken tegen Israëls oorlogsmisdaden en illegale bezetting. Die tijd is nu voorbij, het is tijd voor meer actie. De geldkraan voor de genocide en de illegale bezetting van Palestina móét dicht.

Langs twee oude havens

Geplaatst op door

Mijn fotomaatje was aan een nieuwe (lees: andere) camera toe. Het beste adres daarvoor is bij ons in het noorden toch wel Cameranu. En dus togen we gistermorgen naar Urk. Terwijl ik daar lekkerbekkend langs de vitrines struinde, kwam Jetske al snel tot zaken …

Om de nieuwe aanwinst meteen eens flink aan het werk te zetten, besloten we na de lunch eens te kijken of we de vuurtoren konden beklimmen. Dat viel echter tegen, we kwamen er voor de dicht deur. Desondanks hebben we er wel de nodige stappen omhoog en omlaag gemaakt met een wandeling naar de oude haven van Urk en terug …

Op weg terug naar huis hebben we nog een korte kuier gemaakt bij de Oude haven van Kuinre. Daar waren we de afgelopen jaren al verschillende keren aan voorbij gereden. Vaak was het dan al te laat om er een tussenstop en een fotokuier te maken. Nu konden we dat nog mooi even meepakken …

Ik zal niet zeggen dat ik me eraan vertild heb, maar ik was gisteravond na thuiskomst wel aan het eind van mijn Latijn. Maar dat is – mits binnen de juiste proporties – wel eens goed voor me, nu ik vanwege het koudere weer weer minder buiten ben dan in het afgelopen halfjaar. Vandaag en morgen is het weer goed weer om wat te rusten en herstellen …

Afrondend: het was weer een prima dag waarin we het nuttige en het aangename weer uitstekend hebben weten te verenigen. En nu ga ik in de herstelmodus. Fijn weekend allemaal.

Even rust

Geplaatst op door

Het liep tegen vier uur ’s middags op de laatste warme dag in oktober, toen ik zag dat deze jongen zich even in alle rust terugtrok bij de Wite Mar …

Het laatste papavertje

Geplaatst op door

Vanuit mijn pc-hoekje in de kamer werd mijn aandacht onlangs getrokken door een bloemetje dat aan de rand van de vijver zacht in de wind heen en weer wiegde. Ik had wel een vermoeden wat het was, maar om het zeker te weten liep ik even naar het terras. Daar zag ik dat het inderdaad een klein oranje papavertje was. Het kleine bloemetje was kennelijk net open gegaan. Het beschermende omhulsel van de bloemblaadjes hing er nog aan …

Een dag later ving hij met volledig geopende bloemblaadjes nog wat meer wind. Op zijn dunne, flexibele steeltje bleef hij nog twee dagen fier wuivend overeind. Intussen heeft hij zijn bloemblaadjes weer laten vallen …

Ik heb geen papavertjes in de knop meer kunnen ontdekken, daarom ga ik ervan uit dat dit ons laatste papavertje van het jaar was …

Een handig rollend bankje

Geplaatst op door

De zon scheen volop, toen Jetske en ik anderhalve week geleden de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder binnen stapten. Bij het verlaten van de hut was de zon verdwenen in de gestaag verder oprukkende bewolking …

Voordat we in de auto stapten, liep Jetske nog even naar het hek van het weiland waar een drietal pony’s liep. Begin oktober kreeg ik aan de andere kant van de Jan Durkpolder een paar kleine paardenmeisjes voor de lens, nu was dat het geval met een al wat groter paardenmeisje. Of het nu gaat om honden, pony’s of koeien, Jetske gaat er graag even mee in gesprek …

‘Heb je dat mooie bankje wel gezien …?’ vroeg Jetske toen we even later in de auto stapten. Tegenover de ingang van de vogelkijkhut staat een huis met rondom een mooie grote tuin. In die tuin staat inderdaad al enige tijd een heel handig bankje. Ik had het wel al in gebruik. gezien, maar ik had er nog geen foto van. Voor wie wat een grotere tuin heeft, lijkt dit me een ideaal kruiwagenbankje …

Ik heb altijd gedacht dat dit mooie kruiwagenbankje door de bewoners zelf gemaakt is, maar het kan ook gekocht zijn, ontdekte ik vanmorgen: Wheelbench | Kruiwagenbank