Een bijzondere ondergrond

Het rietland waar we vorige week te gast waren, heeft een bijzondere ondergrond. Het is kragge of trilveen. In de ondiepe, voedselarme plassen in de Weerribben en de Wieden heeft zich een dikke drijvende mat van plantenresten, wortels en wortelstokken gevormd. Die drijvende massa kan in de loop der tijd wel een meter dik worden, zodat je er gemakkelijk overheen kunt lopen. Je voelt de grond dan echt onder je voeten veren …

De rietsnijders kunnen zelfs met hun rietmaaiers en ander materieel op die mat aan het werk. Vanuit de lucht zijn de vele lijnen die door de trekkers met dubbellucht banden in het rietland worden getrokken goed zichtbaar. Als we de ondergrond van dichtbij bekijken, dan zijn daar talrijke veenmossen en andere planten te zien …

De dubbellucht banden van het materieel zijn onontbeerlijk, met een enkele banden zou een rietmaaier waarschijnlijk al na enkele meters tot de assen in de bodem wegzakken. En iemand die zich lopend in het gebied waagt, kan niet zonder een gedegen terreinkennis. De drijvende ondergrond is namelijk niet overal even sterk en levensgevaarlijk …

Jetske laat op haar blog met een paar foto’s mooi zien hoe Klaas Jan zijn kinderen tijdens een vorige bezoek waarschuwde. Met een vork liet hij op een zwakke plek zien hoe diep je plotseling kunt wegzakken. De rietmachine kan er wél overheen dankzij de brede dubbelluchtbanden en de gelijkmatige verdeling van het gewicht. Hoe diep de bodem veert als de rietmachine eroverheen rijdt, laat Jetske op diezelfde pagina zien met een videootje: ‘Riet maaien op trilveen’.

De rietmaaier wordt gestart

Het kampement van de rietsnijders met een groene en een blauwe rietmachine en een tweepersoons schaftkeet …

Fotomaatje Jetske had in de verte al het geluid van een nadere boot gehoord. Ze stelde zich op bij de smalle vaart om daar rietsnijder Jan S. met haar camera te ontvangen …

Nadat wij kort kennis hadden gemaakt, liep Jan door naar zijn rietmachine. Nadat hij het zeil van de maaikop van de rietmaaier had verwijderd, liep hij naar de keet om een smeerpistool te pakken. Daarmee ging hij de machinerie kort te lijf. Nadat hij er nog even keurend naar had gekeken, werd het resultaat goed bevonden …

Daarna liep Jan naar Klaas Jan. Vanuit de verte keek ik naar het werkoverleg van de beide mannen. Na de opnamen die ik eerder die dag al gemaakt, had ik nog één batterij bewaard om ook wat van het werk van Jan S. vanuit de lucht te filmen. Eerst maar even afwachten waar hij zou beginnen …

Na afloop van hun korte overleg startte Jan zijn machine. Hij begon te maaien naast een bosrand aan de oostkant van het terrein. Intussen maakte ik Flip weer vliegklaar …

– wordt vervolgd

Riet kammen van bovenaf

Het riet dat is gemaaid, wordt door de rietmachine automatisch in kleine bosjes bijeen gebonden. Die bosjes worden daarna door de machine uitgeworpen. Een rietsnijder loopt er vervolgens langs om de bosjes riet in schoven bijeen te zitten. Zo wordt voorkomen dat het riet bij regen te nat wordt, omdat het water direct naar beneden glijdt …

Daarna rijdt de rietsnijder op zijn trekker met daarachter een kammachine van de ene schoof na de andere. Elk bosje riet wordt van het touwtje ontdaan, waarna de rietsnijder met de kammachine de onbruikbare ondergroei uit de onderkant van het bosje riet trekt. Het riet wordt netjes in een verzamelbak gelegd …

Achter de lopende band waar de pennen van de rietkammachine op zitten, vormt zich een hoopje groenafval. In de Weerribben, waar het rietland eigendom is van Staatsbosbeheer, mogen de rietsnijders dit afval nog steeds verbranden. Het rietland hier in de Wieden is van Natuurmonumenten. Hier is het verbranden van het afval verboden. Het afval wordt aan het eind van het werk door de rietsnijders verzameld en per boot afgevoerd …

– wordt vervolgd

De rietsnijder van bovenaf

Klaas Jan was op dat moment rietsnijder van dienst op hun perceel, omdat zijn collega pas aan het begin van de middag kon komen. Nadat ik Flip op ca. 80 m hoogte om zich heen laten kijken voor de rondblik in het vorige logje, heb ik zijn camera gericht op Klaas Jan …

Te midden van een lijnenspel, getekend door de dubbellucht banden van de trekker, stond Klaas Jan bosjes riet te kammen. Pijpenstrootjes en andere grassen worden met behulp van een kammachine met grote stalen pennen uit de bosjes riet gekamd. De rietsnijder maakt van het riet dikke bossen, die uiteindelijk worden meegenomen naar de werkplaats voor verdere behandeling …

Van wat dichterbij ziet dat er zo uit …

wordt vervolgd

Een eerste rondblik

Aangekomen op de plaats van bestemming, ging rietsnijder Klaas Jan meteen weer aan het werk. Terwijl Jetske hem volgde met haar camera, besloot ik Flip eerst even in stelling te brengen, zodat ik vanuit de lucht een eerste indruk kon krijgen van de locatie waar we zaten …

Het was meteen duidelijk dat we hier echt alleen per boot konden komen. Dit deel van de Wieden was zonder brug of pont door water omringd. Op de eerste foto is ongeveer in het midden een parkeerplaats met een aantal auto’s te zien, daar loopt ook de enige weg in de omgeving. Dat is ook de plek waar onze auto stond en waar Klaas Jan ons heeft opgepikt …

Voor de goede kijkers is op de laatste foto onderaan op 1/3 van links de blauwe gestalte van Jetske te zien. Rechts daarvan zit ik in mijn zwarte vest op een stoel met de afstandsbediening van de drone. Een klein stukje verderop is Klaas Jan aan het werk, later meer daarvan …

– wordt vervolgd

Per boot het riet in

Zoals ik gisteren al schreef, ben ik opnieuw een dagje met fotomaatje Jetske het riet in geweest. Waar eerdere bezoeken aan de rietsnijders allemaal in de Weerribben waren, gingen we nu naar de Wieden. Daar was rietsnijder Klaas Jan aan het werk in een stuk rietland dat door zijn collega Jan S. gepacht wordt van Natuurmonumenten …

Om op de locatie te komen waar de mannen aan het werk waren, moesten we eerst een stuk varen, want ze hebben in die contreien meer waterwegen dan gewone wegen. Nadat Jetske hem een appje had gestuurd, pikte Klaas Jan ons op een vooraf afgesproken locatie op (kaart OpenStreetMap)

Tijdens de vaartocht, die nog geen tien minuten duurde, kwamen we o.a. langs een andere rietsnijder en passeerden we het Stroïnkgemaal en een paar knobbelzwanen. Het was een mooi en bijzonder begin van wat een prachtige eerste voorjaarsdag in het rietland werd …

– wordt vervolgd

Een dagje in het riet

Mijn fotomaatje verkeert in de gelukkige omstandigheid dat ze in rustige perioden haar werktijd deels zelf kan invullen. Dat stelt ons vandaag in de gelegenheid om op deze mooie voorjaarsdag samen het rietland in te gaan. Nadat mijn drone in januari het spoor bijster raakte in de mist boven de Weerribben, hoop ik vandaag met helder weer op een herkansing boven de Wieden …