Tussen de tureluurs

We gaan nog even terug naar de ontmoeting met de tureluurs van vorige week maandag. Het was een te mooie en vooral ook bijzondere scène om niet ten volle van te genieten. Ik kreeg een zeldzaam inkijkje in het jonge gezinsleven van de tureluurs …

Het was achteraf bekeken helemaal niet zo vreemd dat er in eerste instantie aan beide kanten van de weg een tureluur op de uitkijk stond. Net zo min als dat ze beurtelings een korte vlucht maakten om luid roepend hun kroost aan te sporen. Ze waren al vanaf het begin bezig om hun kuikens naar de overkant van de weg te loodsen. En het moet gezegd, dat deden ze voorbeeldig …

Zodra de kuikens in berm aan de overkant liepen, werden ze langs de sloot via het hek naar de andere kant begeleid. Daarbij verdwenen ze voor mij uit zicht. Na welgeteld 29 minuten keerde rust terug aan de Hooiweg. Het was prachtig om mee te maken …

40 jaar

Gisteravond mochten Aafje en ik aanschuiven bij het tuinfeest van mijn fotomaatje en haar eega ter gelegenheid van hun 40-jarig huwelijk. Het werd een gezellige avond met een fijne temperatuur om buiten te zitten. De tuin was feestelijk ingericht en de catering was weer goed geregeld. Zoon- en dochterlief ontlokten Jetske en Dick met een bloemlezing over kleine en grotere gebeurtenissen in de afgelopen 40 jaar menigmaal een brede glimlach of een gulle lach. Kortom, het was fijn om er weer bij te kunnen zijn …

Hoewel het gisteravond dus lekker weer was, zit de warmte van de afgelopen dagen al flink in mijn benen. Dat is op zo’n avond toch wel jammer. Ik hield er altijd wel van om eens van plekje wisselen om met verschillende mensen bij te kunnen praten. Ook vond ik het altijd wel lekker om even aan een statafel te staan. Daarnaast heeft het mijn foto- en videobeelden wat eentonig gemaakt, maar een kniesoor die daar op let …

Was ik vroeger wel eens wat brak op de dag na een feestje, daar heb ik vandaag in ieder geval geen last van. Vandaag willen de benen alleen hun rust en wat verkoeling. Maar daarin zal ik vast niet de enige zijn …

Fijne zondag verder

In en rond een ven

De virtuele verkoeling bevalt me wel met deze tropische temperaturen. Daar blijven we hier nog maar wat rond hangen bij het ven bij Heidehuizen …

Een wandeling rond het ven heeft voor ieder wel wat te bieden. Zelf kwam ik er al snel aan mijn trekken met de bloeiende gele lissen. Die zijn helaas afgelopen winter uit onze tuin verdwenen. Ook juffers en libellen zie ik dit jaar nauwelijks rond de vijver. Op de oever van het ven ging er eentje mooi voor me zitten. Een koppeltje nijlganzen zwom met de jongen in het ven …

Een stukje verderop zien we weer een boombeeld dat intussen flink is getekend door de tijd en de elementen. Jetske deed nog een waarneming die ons allebei even op scherp zette. Ze zag een ringslang zwemmen. Ik kon net twee foto’s van hem maken. Daarna keerde de rust terug met het zicht op de roze waterlelies in het ven …

Niks meer aan doen

Wat jullie gaan doen op deze warme vrijdag, weet ik natuurlijk niet, maar ik blijf vandaag lekker in de schaduw aan de waterkant. Af en toe de voeten even lekker in het water … komt helemaal goed. Niks meer aan doen!

Om de omgeving goed te kunnen bekijken, kun je op de foto klikken of op: Bekijk volledige grootte 1920×1200

Fijne dag, hou ’t hoofd koel! ❄️

Rond een ‘beeldig’ vennetje

Met naar verwachting temperaturen van 27-32°C is vandaag het hitteplan van kracht. Een schaduwrijk plekje aan de waterkant kan dan geen kwaad …

Een smal fietspaadje slingert door het bos tussen Olterterp en Heidehuizen. Na ruim een kilometer maakt het pad een bocht naar links. Wij verlaten daar het geasfalteerde fietspad om over een heuvelachtig zandpaadje naar rechts te gaan. Al snel komen we uit bij het grootste van drie vennen in de nabije omgeving, de Grote Vijver. …

Een paar minuten later passeren we Kening Redbad. Dat betekent dat we bij het beeldenbos bij Heidehuizen terecht zijn gekomen. We komen langs een bruggetje en besluiten daar over te steken naar de andere kant van het ven en dan een paadje naar links te volgen …

Tureluurs in actie

Maandagochtend heb ik weer een ritje gemaakt in de omgeving van Earnewâld. Ook deze keer wachtte me weer een leuke verrassing aan de Hooiweg. De hooilanden aan weerszijden van de doodlopende weg hebben zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een interessant klein vogelgebied …

De afgelopen maanden heb ik er al een paar maal een grutto kunnen portretteren. Maandag wachtte me daar opnieuw een leuke verrassing. Links van de weg stond een tureluur op de paal van een stalen hek. Vrijwel recht daar tegenover stond aan de overkant van de weg een tureluur op een oud, wat scheef hangend hek …

Voorzichtig parkeerde ik de auto in de berm rechts van de weg tussen beide vogels in. De vogel aan de linkerkant van de weg vloog al snel op om een rondje te vliegen. Daarna landde hij bij zijn partner aan de andere kant van de weg op een dikke paal …

Nadat beide vogels een paar maal een korte vlucht hadden gemaakt, zag ik op een bepaald moment wat bewegen in de linker berm. Zag ik dat nu goed …? Ja, daar zocht een tureluurskuiken moeizaam zijn weg tussen weerbarstige grassprieten en klaverbloemetjes. Al snel kwam er een tweede achteraan …

Kort na elkaar vlogen beide tureluurs op van het hek. De luchtmacht leek in actie te komen als om een veilige oversteek van de kuikens naar de overkant van de weg te garanderen …

De salamander en de worm

Tijdens een plensbui trad de vijver in onze tuin begin juni weer eens buiten zijn oever. Toen ik er na afloop van de bui even naar toe liep, zag ik een vijftal watersalamander, die zich half lopend half zwemmend over het deels ondergelopen terras voortbewogen. Terwijl ik er wat video-opnamen van maakte, zag ik dat een de watersalamanders met de nodige moeite een regenworm tussen de tegels vandaan trok en hem lekker oppeuzelde …