Een ooievaar en een ree

Geplaatst op door

Na het treffen met het ree en de reebok bij de Legauke vervolgde ik mijn weg in de richting van Oudega en de Jan Durkspolder. De eerste reeën van die dag hadden me verrast me op een plek waar ik nog niet eerder een ree had gezien.

Een kwartiertje later reed ik rustig over de Westersânning bij Oudega. Hier had ik in het verladen al vaak reeën getroffen. Deze keer zag ik er na lange tijd rechts van de weg eindelijk weer eens een ree in het weiland staan. Even verderop foerageerde een ooievaar, alsof het landschap die ochtend nog wat extra rust had meegekregen …

Omdat de dieren op flinke afstand stonden en de wind gunstig was, kon ik de auto een stukje achteruit zetten zonder ze te verstoren. Zo had ik een beter zicht.. Dat leverde de onderstaande serie op. Ik had er nog veel meer foto’s van kunnen maken, want ze maakten geen enkele aanstalten om zich te laten afleiden. Het landschap vertelde verder weer zijn eigen verhaal …

Daarmee was het gemis aan reeën eerst weer even gecompenseerd.

Een rennende reebok

Geplaatst op door

Het was alweer enige tijd geleden dat ik reeën had gezien, bedacht ik me op weg naar de Jan Durkspolder. De ochtend was stil en helder, en voorbij Opeinde koos ik weer eens een andere route, via de buurtschap Eiberstgeasten langs de Legauke. Soms is zo’n kleine omweg precies genoeg om de dag een andere wending te geven …

Ter hoogte van de Legauke zette ik de auto even half in de berm om een tegemoetkomende vrachtwagen te laten passeren. Aan de overkant van de weg zag ik meteen een ree lopen. De camera was snel gepakt, en dat was maar goed ook, want enkele tellen later kwam er in volle galop een reebok achteraan …

Er zat iets trefzekers in dat moment: een stil landschap, een korte aarzeling, en dan ineens die snelle, soepele beweging van twee dieren die even het beeld bepaalden. Zulke ontmoetingen zijn klein, maar ze blijven langer hangen dan veel grotere gebeurtenissen. Ze herinneren eraan dat je, ook op een gewone ochtendrit, zomaar midden in een levend landschap kunt belanden. En daar bleef het die ochtend niet bij.

Drie lammetjes in een treintje

Geplaatst op door

In de buurt van Earnewâld kwam ik langs een weiland waar een paar schapen met wat lammetjes liepen. Zodra ik was gestopt, huppelde er een lammetje mijn kant op. Nieuwsgierig bleef hij me een tijdje aan staan kijken …

een lammetje kijkt nieuwsgierig recht in de lens

Al snel voegde moeder schaap zich bij haar lam. Beschermend ging ze ervoor staan. Toen ik uitzoomde, zag ik dat ze nog twee lammetjes bij zich had. Na enige tijd stonden ze alle drie achter het moederschaap, dat intussen weer rustig was gaan grazen. Ik had gehoopt dat ze gedrieën wat zouden gaan ravotten, maar dat kwam er niet van. Verder dan treintje spelen, waarbij moeder de locomotief was, kwamen ze niet …

moederschaap gaat beschermend voor het lammetje staan
het schaap blijkt nog twee lammetjes te hebben
drie lammetjes staan achter het moederschaap
drie lammetjes lijken zich achter het moederschaap te verdringen
drie lammetjes lijken treintje te spelen met het moederschaap als locomotief

Zoek & volg

Geplaatst op door

Ik sluit de lange serie van onze avonturen in het rietland van de Weerribben en de Wieden dit jaar af met een laagvliegoefening, waarbij ik mijn fotomaatje even heb gestalkt.

Tot slot nog een woord van dank aan de rietsnijders Klaas Jan, Errie en Oscar, door wie we steeds gastvrij werden ontvangen. En natuurlijk dank aan mijn fotomaatje Jetske, die mijn klapstoeltje droeg en me voor ongelukken in het rietland behoedde …

Lijnen en structuren

Geplaatst op door

Na ruim 30 blogs over het rietland in de Weerribben en de Wieden, en vooral het zware werk dat daar door de rietsnijders wordt verricht, ben ik bijna toe aan een afronding. Voor mij persoonlijk was het topjaar in het riet. Dat begon op 7 februari met een dag in de mist aan de Roomsloot in de Weerribben. Daarna gingen op 25 februari op een prachtige dag per boot het riet in op een voor mij nieuwe locatie in de Wieden …

lijnen en structuren in het rietland

Op 20 maart waren we te gast bij de rietsnijders in het rietland bij de buurtschap Nederland. Vandaag de laatste serie foto’s die ik die dag heb gemaakt. Lijnen en structuren in het rietland, niet meer en niet minder …

lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland
lijnen en structuren in het rietland

– Morgen nog een laatste filmpje van boven het rietland

Voor nu eerst fijne Paasdagen!

De Weerribben – rietland en water

Geplaatst op door

Dankzij weer en wind was het vrijdag 20 maart een prachtige dag om Flip een paar maal los te laten. In dit filmpje is iets te zien van de eerste resultaten van het herstel van natuur en landschap bij Wetering en de buurtschap Nederland in de Weerribben …

– wordt vervolgd

Het ene riet is ’t andere niet

Geplaatst op door

Als je langs een rietveld loopt of fietst zie je meestal weinig meer dan de wuivende pluimen van het riet, die afhankelijk van wind en zon regelmatig veranderen van kleur en glans …

rietland in de Weerribben waar de rietsnijders aan het werk zijn

Nu ik al een jaar of 17 regelmatig met fotomaatje Jetske een dagje bij de rietsnijders ben, weet ik dat er van alles schuil gaat onder die wuivende rietpluimen. Over de verende bodem, die lang niet overal even sterk is, heb ik het al eens gehad. Wat voor de rietsnijders van minstens even groot belang is, is dat het riet niet overal even goed groeit.

Dat is op de onderstaande foto al een klein beetje te zien. Dit is het perceel waar Errie met de blauwe rietmaaier aan het werk was. De buitenste randen leverden mooi lang en stevig riet op. Maar als je goed kijkt naar het riet dat er nu nog staat, zie je aan de kleurverschillen dat het naar het midden steeds donkerder en korter wordt. In het midden is het riet veel korter en er zit ook meer ondergroei in het riet …

een perceel rietland waarin de opbrengst varieert

Bij het perceel ernaast, waar de pachter zelf aan het werk was, was het nog slechter gesteld. Dat hele veld werd wel gemaaid, maar het riet werd niet in bosjes gebonden. Het was te kort en er bleef vooral afval over. Alles wat hier gemaaid is, wordt bij elkaar geschoven en in brand gestoken. Voor de rietsnijder blijft er van dat perceel geen riet over voor de handel. Maar geen zorgen, hij krijgt wel subsidie voor het maaien en opruimen van het riet …

centraal in beeld wordt een perceel rietland gemaaid met een lage opbrengst, dat riet zal niet worden verkocht
close-up van een perceel rietland met een lage opbrengst, de rietsnijder maait het, maar het riet zal niet worden verkocht
een perceel rietland met een lage opbrengst, dat riet zal niet worden verkocht
een perceel rietland met een lage opbrengst, dat riet zal niet worden verkocht
close-up van een perceel rietland met een lage opbrengst, dat riet zal niet worden verkocht

Het beeld is dus nogal wisselend Maar gelukkig leek het op het volgende perceel weer een stuk beter. Daar wierp de rietmaaier weer mooie, volle bossen riet uit …

een rietsnijder is bezig met het maaien van een perceel rietland

– wordt vervolgd