Even scheen de zon

Ik pas het zeegezicht vandaag maar weer aan bij het weer van de dag. Vanmorgen scheen de zon hier enkele uren, maar intussen verkeren we weer in de greep van bewolking. Zo ging het ook toen deze foto is gemaakt. In de loop van de dag trok de lucht dicht, waarna de wind ’s nachts flink aan de luiken van ons verblijf rammelde en de regen bij bakken naar beneden kwam …

Zeevlam in beeld

Warme lucht die over een koud wateroppervlak stroomt kan zodanig afkoelen dat zich mist vormt. Zo kan boven zee gemakkelijk mist ontstaan. Een zeewind, die op warme dagen in het voorjaar of de voorzomer, wanneer de zee nog relatief koud is, vaak langs de kust optreedt, kan die mist of lage wolken plotseling landinwaarts brengen. Dit tot groot ongenoegen van strandgangers die de zon dan plotseling zien verdwijnen, terwijl de temperatuur in korte tijd soms meer dan 10 graden daalt. Dat verschijnsel waarbij een zeewind, mist van zee landinwaarts transporteert, wordt van oudsher zeevlam genoemd …

Zeilend op de wind

In de verte voeren regelmatig boten voorbij. Dichterbij zagen we meestal meeuwen passeren, zeilend op de wind …

Op deze regenachtige zondag voeg ik er een bijpassend stukje muziek en film over een zeezeiler bij uitstek aan toe: “Albatross” van Fleetwood Mac …

MS is een bitch

En alsof dat nog niet genoeg is, komt ze de laatste jaren nooit alleen.
Zelfs de tuin is aan de grote kant momenteel, daarom val ik maar even weer een paar dagen terug op mijn archief. Om te beginnen een stemmig zeegezicht uit 2005 …

Woninginspectie

Ik had hem al een paar keer door het geboomte zien scharrelen …

Gelukkig keek ik maandagmiddag net met de camera de goede kant op. Daar was hij weer … zou ’t dan toch …?

– wordt vervolgd –