De Terp fan de Takomst

Nadat ik de dag was begonnen als chauffeur van dienst, nam Jetske het stuur over vanaf de pier bij Holwerd. Daar vandaan nam ze ons mee naar de Terp fan de Takomst (de Terp van de Toekomst in goed Nederlands). Dit is een nieuw opgeworpen terp in het buitendijkse land ten noorden van de Friese plaats Blije. Via een dienstweg reden we de dijk op om aan de andere kant weer af te dalen. …

Met de Terp fan de Takomst willen de bewoners van Blije e.o. de verbinding met de Waddenzee herstellen om zo te tonen hoe ze als kustbewoners hebben geleefd met de zee. Eerst op terpen, later door dijkenbouw en landwinning. Door het verleden zijn ze nog steeds verbonden met de toekomst van het kustgebied en het Wad. De terp is dan ook niet aangelegd voor bewoning, maar als belevingsplek …

De terp is buiten het broedseizoen van dichtbij te bereiken door een onverhard pad van 1,2 kilometer vanaf de Zeedijk door de kwelders. Via een fiets- en wandelroute is de terp ook verbonden met de historische terp Hegebeintum. De opgeworpen hoogte is zo’n 80 meter breed en 5,7 meter boven NAP. De terp is te ver weg voor mij om naar toe te lopen, daarom kan ik er hier alleen een ‘platte’ weergave van tonen. Het werd trouwens al wat mooier, toen de zon weer begon te schijnen op het moment dat we even later de zeedijk weer op reden … 

De buitenkant van de terp is een cirkelvormige opgang. Vanuit een zuilenrij van houten palen hebben bezoekers uitzicht op het uitgestrekte landschap. De zuilengang wordt bekroond met twee grote houten ringen. In de ringen staan uitingen van bewoners over hun relatie met het wad. De namen van de inwoners van Blije en andere betrokkenen zijn vereeuwigd op paaltjes langs de buitenring …

De terp is opgeworpen met hergebruikt materiaal en klei uit de directe omgeving. De terp speelt een rol in het experimenteren met natuurlijke dynamiek. Doordat Rijkswaterstaat de kwelder ten noorden van de terp heeft afgegraven staat deze regelmatig onder water en vindt opslibbing en vegetatiegroei plaats. De Terp fan de Takomst is niet voor de eeuwigheid gebouwd, maar zal in de toekomst van karakter veranderen door de natuurlijke elementen …

Bron: Wikipedia – de Terp fan de Takomst

Nog wat Wad

Het is tijd om ons bezoekje aan de pier van Holwerd af te ronden …

Gewoon de blik even langzaam in westelijke richting langs de kustlijn over het slik laten glijden is voldoende. Voel de landschappelijk weidsheid en de stilte die we hier delen met drie tureluurs …

Reizigers en ander volk

Het is op de pier van Holwerd in zekere zin wel vergelijkbaar met een station. Er zijn voortdurend reizigers en ander volk aanwezig …

Op de pier kun je behalve reizigers ook vaak kijkend publiek zien. Geen wonder, want het is een mooie plek om uit te kijken over het Wad. Daarnaast bieden de komende en gaande veerboten en de vele reizigers, die dagelijks op- of afstappen, voortdurend afleiding …

Een walvis bij de rijsdammen

In 1993 werd in de Waddenzee vlakbij de pier van Holwerd het beeld van een walvis onthuld. Het was gemaakt door de Drachtster beeldhouwer Anne Woudwijk en het was een geschenk van Wagenborg Passagiersdiensten.

Op 25 september 2001 voer de veerboot Sier in dichte mist tegen de walvis aan. Daarbij werd het beeld beschadigd. De staart en snuit van Belgisch hardsteen werden uit het water gehaald. De breuk in de kop van de walvis – veroorzaakt door de aanvaring – is nog goed te zien, maar netjes gerestaureerd. Het tweedelige beeld staat sindsdien veilig op een talud voor de veerboot terminal, ingegraven in de veerdam. Op die plaats is het op 25 april 2008 onthuld …

Wat er verderop te zien was vond ik echt minstens zo interessant: rijsdammen die de kwelder nog steeds laten groeien. Ook dit is weer een lijnenspel waar ik elke keer op de pier door word getroffen. Afhankelijk van het getij ziet het er elke keer weer anders uit …

Witte buizen op de pier

De eerste stop tijdens ons ritje naar het Wad was op mijn verzoek bij de Pier van Holwerd. Het was rustig toen we daar tegen het middaguur arriveerden …

Ik richtte me eerst eens op de witte, op het asfalt gemonteerde buizen die moeten voorkomen dat auto’s wat al te makkelijk vanaf de pier het slik van de Waddenzee in rijden …

Intussen was de Oerd bijna thuis en de Sier was onderweg naar hier …

Rust bij ‘it Timpeltsje’

Na een aantal dagen met wat gezellige drukte rond mijn verjaardag, begin ik de nieuwe week in alle rust met een foto van een favoriet plekje: het Tempeltje van Ids. Ik heb de foto vrijdagmiddag gemaakt tijdens een tochtje met Aafje en fotomaatje Jetske langs het Wad.

Het Tempeltje is een van de landschapskunstwerken van Ids Willemsma. Het staat op de kruin van de Zeedijk bij Marrum. Het is volgens de kunstenaar een presenteerblad dat de Waddendijk optilt en presenteert. Door de gelijkenis met een Grieks-Romeinse tempel wordt het in de volksmond aangeduid als De TimpelDe Timpel fan Ids en als It timpeltsje op de seedyk … 

Meer informatie: De Timpel fan Ids – Wikipedia

Uitzichtpunt ‘de Putten’ toen

Afgelopen week schreef ik hier en hier dat ik het oude uitzichtpunt op de oever van de Leijen bij ‘de Putten’ al een jaar of tien mis. Zo zag dat uitzichtpunt eruit. Het was eigenlijk niet meer dan een verhoging van ruim een meter met rondom een hekwerk van oude paaltjes …

Waar je nu rondom tegen een brede rietkraag aankijkt, kon je vanaf die verhoging mooi over een bescheiden rietkraagje heen kijken. Je had er een ruim zicht over de Leijen. Vooral voor een winterse zonsondergang was het een prachtig plekje. Ten afscheid van het oude uitzichtpunt bij de Putten hieronder een kleine greep uit de foto’s, die ik er tussen 2007 en 2015 heb gemaakt …