Smallingerlands oudste gebouw

Wie hier regelmatig meeleest zal zich herinneren, dat het er in juni eindelijk van gekomen is om het oudste gebouw van de gemeente Smallingerland op te zoeken. Tot mijn spijt was het boerderijtje omgeven door bomen en struiken, waardoor ik toen geen foto heb kunnen maken waarop de voorgevel met het jaartal 1668 in zijn geheel te zien was. Daar kwam vorige week zaterdag verandering in …

Vanwege het aanhoudend mooie weer kwam Jetske weer een dagje met de auto naar Drachten en de fiets achterop. Tijdens de koffie spraken we af om een ritje rond de Leijen te maken – Jetske op de fiets, ik op de Joiny. We hadden Drachten nog maar net verlaten, toen ik voorstelde om even een extra afslag te nemen. Ik hoopte Jetske in het voorbijgaan iets van het oude boerderijtje te kunnen laten zien. Naast het pad naar het erf hangt het onderstaande informatiepaneel over dit rijksmonument …

We hadden geluk, er liep net iemand in de tuin. Op mijn vraag of hij de eigenaar was van dit mooie oude optrekje, kreeg ik een bevestigend antwoord. Nadat ik had verteld, dat ik een paar weken eerder tevergeefs had geprobeerd een paar foto’s van de voorgevel te maken, nodigde hij ons uit om even in de tuin te komen. Daar mochten we best even een paar foto’s komen maken …

We hoefden verder eigenlijk niets te zeggen of te vragen, we hadden hier te maken met een enthousiaste man, die blij was met het huis dat hij ruim anderhalf jaar geleden had kunnen kopen. Hij excuseerde zich voor de rommel in de tuin en vertelde over zijn plannen met het huis …

Natuurlijk mochten we ook de oude lindeboom zien, die aan de zuidkant naast het boerderijtje staat. Die boom zou ongeveer net zo oud zijn als het boerderijtje. Zoals op bovenstaande foto’s te zien is, is hij helemaal hol van binnen. Dat maakt het tot een bijzondere stam met zijn omtrek van ongeveer zes meter. Jetske en ik waren zoals gezegd nog maar net onderweg, maar voor mij kon de dag al niet meer stuk …

Maar de rondgang was nog niet voorbij, we werden nog even binnen uitgenodigd …

Een natje èn een droogje

Ze hebben het er wel voortdurend over dat we genoeg moeten drinken …

Maar laten we vooral niet vergeten om ook regelmatig even een hapje te nemen …

De bar is open

Het is weer dorstig weer …

Voor het jongvee aan de Himsterfinnen tussen Drachten en Beetsterzwaag is dat geen probleem, de bar is open …

Een nieuw bankje voor Bert

Vanaf het vennetje met de gevallen boom vervolgde ik mijn ritje. Via een bekend fietspaadje kwam ik met een omweg terecht op een mij onbekend fietspaadje. Nadat ik over een bruggetje het Alddjip was overgestoken, moest ik me aan het eind van het fietspaadje even oriënteren …

Via it Skjer was ik uitgekomen op de Finne. Door die plattelandsweg te volgen, kwam ik uit bij de westkant van het Oude Bosch bij Bakkeveen. Ik besloot het fietspad naar de Freulevijver (kaartje OpenStreetMap) te volgen. Zonder dat ik er vooraf bij had stilgestaan, reed ik in ’t Oude Bosch langs een bankje. Een bankje met een plaatje …

Ik was er al voorbij, toen ik het me realiseerde. Ik reed een paar meter terug om het bankje en het plaatje eens goed te bekijken. Het was een bekend plekje, maar iets was er anders … Keek ik er misschien wat vreemd tegenaan, omdat ik vanaf een andere kant was gekomen …? En toen zag ik het: er stond een nieuw bankje, ditmaal zonder boompje. Bert heeft een nieuw bankje gekregen

Ik ben in 2008, 2013 en 2018 ook langs dit bankje gekomen. De eerste twee keer kon ik dat nog lopend doen. In 2018 ben ik er op mijn loopfietsje geweest. Op de foto’s hierboven kun je het bankje en de boom in de loop der jaren zien veranderen. In 2013 heb ik onder de titel ‘Grensoverschrijdend gedrag’ nog eens iets geschreven over het bankje. Daar kreeg ik een paar keer een mooie reactie op van nabestaande Hiltje Wuite-Harmsma. Waarom er nu een nieuw bankje is geplaatst, weet ik niet …

‘Leven is reizen en de weg is kort.’ Het is inderdaad waar, die weg is kort. En we zijn er onlangs weer eens op gewezen dat de weg steeds korter wordt. Ik heb er een tijdje fijn zitten mijmeren, voordat ik mijn pad vervolgde.

Bij een omgevallen boom

Tijdens een ritje door de omgeving van Beetsterzaag en Olterterp hoopte ik op het bankje bij een van de vennetjes bij Heidehuizen in alle rust even van het uitzicht te kunnen genieten …

Dat viel echter nogal tegen. Een omgevallen boom lag deels over het vennetje voor het bankje en versperde daarmee het uitzicht. Maar rustig was het er wel …

Een kikker deed zijn best om er wat van te maken door een tijdje vlak voor me te blijven zitten. Nadat hij was weg gehipt, heb ik mijn ritje over lommerrijke paden en wegen vervolgd …

Libellen in het zand

Er is een tijd geweest dat ik er bewust werk van maakte om (macro)foto’s te maken van juffers, libellen, vlinders en diverse andere insecten. Dat kost me zeker in deze warme zomer veel teveel kracht. Tegenwoordig moet ik het vooral hebben van situaties waarin mogelijke modellen het me niet te moeilijk maken. De steenrode heidelibel en de gewone oeverlibel werkten daar onlangs aardig aan mee door op korte afstand voor me in zand zand en op beton neer te strijken. Het levert niet de mooiste foto’s op, maar ik ben wel weer twee libellenfoto’s rijker …

Doorbloeiers

Zoals ik wel vaker heb geschreven, krijgt Aafje steeds meer lol in het tuinieren. Behalve bloemen heeft ze in het voorjaar ook een paar nieuwe aardbeienplanten gekocht …

Die hebben een plekje gekregen in een paar potten op het terras en aan de muur, Omdat het echte doorbloeiers zijn, hebben we al verschillende keren wat lekker zoete en gifvrije aardbeien kunnen plukken voor een toetje …