In het archief stuitte ik op deze twee foto’s van een wit bloemetje en wat knopjes. Obsidentify noemt het een pinksterbloem, maar dat vind ik wat vroeg voor een foto die gemaakt is op 19 februari 2007.
Heeft iemand een beter idee wat ’t was …?
Rust rond het riet …
– 18 februari 2009
In mûzefalk hat in knyntsje fongen …
Een buizerd heeft een konijntje gevangen …
* earder yn kleur publisearre febrewaris 2011
* eerder in kleur gepubliceerd in februari 2011
Het loopt dit jaar allemaal nog niet op rolletjes. De eerste anderhalve week ging het nog wel, maar daarna ben ik de grip een beetje kwijtgeraakt. Wat ik ook doe, ik ben en blijf maar moe. En voor het eerst van mijn leven kan ik slecht tegen winterkou, vooral mijn bovenbenen laten het daarbij afweten. Sinds ik ruim 20 jaar geleden de diagnose MS heb gekregen, kan ik slecht tegen zomerwarmte. Maar in de winter leefde ik juist vaak op. Afijn, zoals Bredero al zei: het kan verkeren …
Gelukkig weet ik me nog steeds goed te vermaken, dat is het probleem niet. Meestal begin ik de dag met koffie, knäckebröd en een blogrondje. Bij droog weer maak ik daarna vaak even een rondje door de tuin. Na nog een rondje langs wat weblogs stap ik vervolgens vaak even op de hometrainer om ergens in Europa virtueel een halfuurtje te fietsen …
En zo kabbelt het ook ’s middags wat door. Het weblog moet in ieder geval in concept klaar voor de volgende dag. En verder ben ik vaak in gestaag tempo wat bezig met video of foto’s, actuele of oudere, dat maakt niet uit. Belangrijke constatering is, dat ik snel teveel prikkels krijg tegenwoordig. Ik kan de laatste tijd dan ook echt maar één ding tegelijk goed doen. En dat valt niet mee met ook nog eens twee wekenlang prachtige sport op de Olympische Winterspelen …
Voorlopig sukkel ik zo maar wat door. Er is een tijd geweest dat ik door weer en wind naar buiten ging, maar ik wacht nu toch maar op beter weer. Tot het tegendeel is bewezen, ga ik ervan uit dat er wel weer een positieve twist komt tegen de tijd dat het voorjaar in de lucht zit. Ik raak alleen wel wat door mijn actuele foto’s heen langzamerhand. Kijkt u dus niet raar op als er binnenkort een zonnige serie uit het archief verschijnt of zoiets …
Want ik doe dus maar wat …
Zoals de vaste volgers wel weten, heb ik in 2010 en 2011 door de seizoenen heen video-opnamen gemaakt van de werkzaamheden van een paar rietsnijders in de Weerribben. Tot mijn geluk en dat van de rietsnijders konden de mannen in januari 2010 een paar dagen maaien op het ijs. Dat heb ik ze sindsdien niet meer zien doen, dus met die opnamen ben ik nog steeds erg blij …
Nu er weer ijs op de vijver ligt en er in de loop van de dag weer sneeuw wordt verwacht, is dit een goed moment om de mooiste opnamen van de ‘Rietsnijders op het ijs’ nogmaals onder de aandacht brengen …
* De man in de groene jas is de schoonvader van rietsnijder Klaas-Jan, tevens de zwager van mijn fotomaatje Jetske
Ik heb het er hier wel vaker over gehad, veel rietsnijders in de Weerribben zijn op de een of andere manier familie van elkaar. Wij waren vorige week weer te gast bij rietsnijder Klaas-Jan, de man op de eerste foto. Klaas-Jan heeft het vak geleerd van zijn opa, en hij is een neef van mijn fotomaatje Jetske, die zelf de dochter is van een rietsnijder. Klaas-Jan werd die dag geholpen door een oom en een neef …
En natuurlijk was Klaas-Jan zijn kinderen er. Zijn dochter vermaakt zich een tijdlang prima als ‘chauffeur’ van de trekker. Klaas Jan zijn zoon stapt al bij zijn vader in het rietland rond sinds hij peuter was. Het kan verbeelding zijn, maar als dat knaapje in het rietland is, lijkt het hele kleine en speelse eraf te zijn. Terwijl hij druk bezig was met het afvoeren van de ruigte naar het vuurtje verderop, keek hij nog eens goed naar het kammen van het riet. Nog even, dan zou hij vast ook groot genoeg zijn om dat werk te doen, leek hij te denken …
Of het zo ver komt, is nog maar de vraag. De rietcultuur staat onder druk. De toekomst zal het leren …
In februari 2014 schreef ik een blogje over de gouden medaille van Jorrit Bergsma uit Aldeboarn op de 10 km schaatsen op de Olympische Winterspelen. Het hele dorp vierde het feest mee. Ik heb daar toen o.a. deze foto voor gebruikt …
Vandaag deed Jorrit opnieuw mee aan de 10 km schaatsen op de Olympische Winterspelen. Goud zat er ditmaal niet in voor de intussen 40-jarige schaatser. Maar de bronzen medaille die hij vandaag heeft gewonnen op de 10 km, lijkt Jorrit meer plezier op te leveren dan het goud uit 2014 …
In 2014 speelde er een relletje in Team NL waar Jorrit op de laatste dag de dupe van werd. We gaan zien wat voor vervolg het dit jaar krijgt …
Afanja's Weblog 