Zoals gebruikelijk begonnen we de dag met koffie. Voor de gelegenheid verraste Aafje ons ditmaal ook nog met oranjekoek. Jetske en ik vierden gisteren namelijk het feit dat we 20 jaar fotomaatjes zijn. Normaal gesproken treffen we elkaar om de 14 dagen. De ene keer komt Jetske naar Fryslân, de volgende keer reis ik af naar de Kop van Overijssel.
We zijn in deze uitzonderlijk mooie en lang zomer maar één keer op pad geweest in Overijssel. Sinds deze zomer zijn we hier samen veel mobieler, Jetske op de e-bike en ik op de Joiny. Toen de koffie en de koek op was, gingen we rond elf uur pad voor een rondje met het pontje …
De dag begon met een pechgeval. Deze keer niet met de Joiny, maar met Jetskes’ fiets, waarvan de ketting van het tandwiel raakte. Gelukkig gebeurde het meteen bij de eerste trappen. Jetskes’ fiets ging weer achter op de auto en ze kreeg Aafje haar e-bike mee …
Eenmaal onderweg wist ik mijn fotomaatje opnieuw te verrassen met mooie plekjes en paden. Via Opeinde en Oudega bereikten we de nieuwe uitkijktoren ‘de Wynwachter’ aan de Mûntsegroppe. Over een paar jaar staat de uitkijktoren op de oever van het nieuwe meer, dat momenteel wordt gegraven bij Oudega. Ik zal binnenkort wel wat meer vertellen over deze toren. Nu volsta ik met de mededeling dat het een prima plek was om onze broodjes te eten …
We vervolgden ons ritje in de richting van de Jan Durkspolder. Daar stelde ik aan het eind van de Geau voor om nog even een extra rondje naar Earnewâld te maken. We hadden de tijd tenslotte nog wel en er viel genoeg te zien onderweg. Aan het feit dat dat extra rondje en een tripje heen en weer naar de uitkijktoren ons tochtje in totaal ongeveer 10 km langer maakte, dacht ik op dat moment niet …
Tegen drieën bereikten we het pontje bij de Hooidammen. Eenmaal aan de overkant zetten we koers richting Drachten. Bij de Herkulesmolen ‘de Veenhoop’ maakten we een laatste tussenstop om nog een slokje te drinken. We waren bijna bij Smalle Ee, toen ik eens een blik op de km-teller van mijn Joiny wierp. ‘Komen we thuis, of maak je je zorgen?’ vroeg Jetske. ‘Komt goed’, antwoordde ik, ‘het is nu nog 5 km naar huis en er staat 42 op de telller. Volgens het boekje heeft hij een actieradius van 50-60 km* …’
Twee kilometer verder voelde ik de snelheid van de Joiny langzaam verminderen. We draaiden net voorbij het dorp De Wilgen het fietspad op, toen ik klaar was. Met 44 km op de teller en nog drie km te gaan was het gedaan met de accu van de Joiny. Jetske snelde me al vooruit om hulp te vragen bij de boerderij 200 m verderop …
We hadden op geen betere plek kunnen stranden. Vader en zoon Wijma – de één voormalig boer, de ander autodealer – wisten wel raad. Lang verhaal kort: de Joiny werd over een oprijplaat in een bestelbus gereden, waarmee ik een kwartiertje later heel vriendelijk thuis werd afgezet. Jetske, die intussen aan de praat was geraakt met de vrouw van de handelaar – ook een verpleegkundige – kwam enige tijd later op de fiets terug. Het was al met al weer een topdag, en ik heb nog weer wat bijgeleerd ook …
* Het bereik is afhankelijk van o.a. gewicht van de berijder, het wegdek en het weer. Intussen heb ik me verzekerd van pechhulp voor scootmobielen van de ANWB.
