Ik doe dus maar wat

Geplaatst op door

Het loopt dit jaar allemaal nog niet op rolletjes. De eerste anderhalve week ging het nog wel, maar daarna ben ik de grip een beetje kwijtgeraakt. Wat ik ook doe, ik ben en blijf maar moe. En voor het eerst van mijn leven kan ik slecht tegen winterkou, vooral mijn bovenbenen laten het daarbij afweten. Sinds ik ruim 20 jaar geleden de diagnose MS heb gekregen, kan ik slecht tegen zomerwarmte. Maar in de winter leefde ik juist vaak op. Afijn, zoals Bredero al zei: het kan verkeren …

Gelukkig weet ik me nog steeds goed te vermaken, dat is het probleem niet. Meestal begin ik de dag met koffie, knäckebröd en een blogrondje. Bij droog weer maak ik daarna vaak even een rondje door de tuin. Na nog een rondje langs wat weblogs stap ik vervolgens vaak even op de hometrainer om ergens in Europa virtueel een halfuurtje te fietsen …

En zo kabbelt het ook ’s middags wat door. Het weblog moet in ieder geval in concept klaar voor de volgende dag. En verder ben ik vaak in gestaag tempo wat bezig met video of foto’s, actuele of oudere, dat maakt niet uit. Belangrijke constatering is, dat ik snel teveel prikkels krijg tegenwoordig. Ik kan de laatste tijd dan ook echt maar één ding tegelijk goed doen. En dat valt niet mee met ook nog eens twee wekenlang prachtige sport op de Olympische Winterspelen …

Voorlopig sukkel ik zo maar wat door. Er is een tijd geweest dat ik door weer en wind naar buiten ging, maar ik wacht nu toch maar op beter weer. Tot het tegendeel is bewezen, ga ik ervan uit dat er wel weer een positieve twist komt tegen de tijd dat het voorjaar in de lucht zit. Ik raak alleen wel wat door mijn actuele foto’s heen langzamerhand. Kijkt u dus niet raar op als er binnenkort een zonnige serie uit het archief verschijnt of zoiets …

Want ik doe dus maar wat …

Rietsnijders op het ijs

Geplaatst op door

Zoals de vaste volgers wel weten, heb ik in 2010 en 2011 door de seizoenen heen video-opnamen gemaakt van de werkzaamheden van een paar rietsnijders in de Weerribben. Tot mijn geluk en dat van de rietsnijders konden de mannen in januari 2010 een paar dagen maaien op het ijs. Dat heb ik ze sindsdien niet meer zien doen, dus met die opnamen ben ik nog steeds erg blij …

Nu er weer ijs op de vijver ligt en er in de loop van de dag weer sneeuw wordt verwacht, is dit een goed moment om de mooiste opnamen van de ‘Rietsnijders op het ijs’ nogmaals onder de aandacht brengen …

* De man in de groene jas is de schoonvader van rietsnijder Klaas-Jan, tevens de zwager van mijn fotomaatje Jetske

Jong geleerd

Geplaatst op door

Ik heb het er hier wel vaker over gehad, veel rietsnijders in de Weerribben zijn op de een of andere manier familie van elkaar. Wij waren vorige week weer te gast bij rietsnijder Klaas-Jan, de man op de eerste foto. Klaas-Jan heeft het vak geleerd van zijn opa, en hij is een neef van mijn fotomaatje Jetske, die zelf de dochter is van een rietsnijder. Klaas-Jan werd die dag geholpen door een oom en een neef …

rietsnijder Klaas-Jan is riet aan het kammen, zijn dochter 'bestuurt' vrolijk toeterend de trekker

En natuurlijk was Klaas-Jan zijn kinderen er. Zijn dochter vermaakt zich een tijdlang prima als ‘chauffeur’ van de trekker. Klaas Jan zijn zoon stapt al bij zijn vader in het rietland rond sinds hij peuter was. Het kan verbeelding zijn, maar als dat knaapje in het rietland is, lijkt het hele kleine en speelse eraf te zijn. Terwijl hij druk bezig was met het afvoeren van de ruigte naar het vuurtje verderop, keek hij nog eens goed naar het kammen van het riet. Nog even, dan zou hij vast ook groot genoeg zijn om dat werk te doen, leek hij te denken …

een rietsnijder is riet aan het kammen, een jongetje is ruigte aan het verzamelen
een rietsnijder is riet aan het kammen, een jongetje staat ernaar te kijken
een rietsnijder is riet aan het kammen, een jongetje is ruigte aan het verzamelen
een rietsnijder is riet aan het kammen, een jongetje draagt ruigte naar het vuurtje
bijna bij het vuurtje aangekomen

Of het zo ver komt, is nog maar de vraag. De rietcultuur staat onder druk. De toekomst zal het leren …

Hoe mooi brons kan zijn!

Geplaatst op door

In februari 2014 schreef ik een blogje over de gouden medaille van Jorrit Bergsma uit Aldeboarn op de 10 km schaatsen op de Olympische Winterspelen. Het hele dorp vierde het feest mee. Ik heb daar toen o.a. deze foto voor gebruikt …

goud voor Jorrit

Vandaag deed Jorrit opnieuw mee aan de 10 km schaatsen op de Olympische Winterspelen. Goud zat er ditmaal niet in voor de intussen 40-jarige schaatser. Maar de bronzen medaille die hij vandaag heeft gewonnen op de 10 km, lijkt Jorrit meer plezier op te leveren dan het goud uit 2014 …

brons voor Jorrit

In 2014 speelde er een relletje in Team NL waar Jorrit op de laatste dag de dupe van werd. We gaan zien wat voor vervolg het dit jaar krijgt …

Vuurtje stoken

Geplaatst op door

Het was een drukte van belang in het rietland die middag. In het eerste deel van deze serie vertelde ik al, dat ook vrouwen en kinderen er waren. De vrouwen vertrokken na de lunch weer, maar de kinderen bleven. Terwijl er door de rietsnijders hard werd gewerkt, hielden vooral de jongens zich bezig met vuurtje stoken. Welk kind krijgt nou de kans om dat legitiem te doen? Met het verbranden van de ruigte is menig rietsnijder zijn carrière begonnen, denk ik. Eerst kijken, en daarna het vuurtje brandend houden …

Tot nu toe mogen rietsnijders in de Weerribben het riet‑ en maaiafval in de winter onder een speciale stookontheffing verbranden. Daar lijkt echter vroeg of laat verandering in te komen. De kans is groot dat het op enig moment als groenafval moet worden afgevoerd. Voor het milieu zal dat ongetwijfeld beter zijn, maar toch gaat er weer een stukje charme van het werk verloren, denk ik …

Grijs rietland

Geplaatst op door

Het ging dus even mis met de drone boven het rietland. Jammer, maar het is niet anders. Ik heb er weer van geleerd en met een beetje geluk krijg ik nog wel een herkansing om ’t werk van de rietsnijders met de drone vast te leggen …

een rietsnijder is riet aan het kammen

Om de nadruk te leggen op de grijsheid in het mistige rietland, heb ik een deel van de foto’s omgezet naar zwart-wit. Die wil ik jullie niet onthouden …

de laatste rietstengels aan de rand van het rietland
het verbranden van de ondergroei uit het riet
mist en rook boven het rietland
mist over het rietland, in de verte is een rietsnijder aan het werk
een rietmaaier staat in de ruststand in het mistige rietland
het laatste riet wordt gemaaid
twee bossen gekamd riet
mist over het rietland
mist over het rietland
de laatste vlammetjes

Dwalend door de mist

Geplaatst op door

Ik was er al voor gewaarschuwd dat de DJI Flip geneigd is om mist al snel als een ondoordringbare muur te zien, waar hij voor blijft hangen. Toch wilde ik zaterdagmiddag proberen een paar opnamen met de drone te maken van het werk in het rietland. Dat ging heel even goed, maar al snel bleef hij stil hangen zonder nog vooruit te willen. Ik besloot een stukje achteruit te vliegen, maar daarbij heb ik hem per ongeluk ook verder laten opstijgen …

rook en mist boven het rietland

Flip was in de mist niet meer te zien, maar wat nog erger was: Flip kon zelf ook niets meer zien. Ik zag alleen een grijs vlak op het scherm van de afstandsbediening en zelfs ‘Return Home’ werkte niet lekker in de mist Pas toen de mannen hun machines even hadden uit gezet, kon ik de drone op het gehoor weer met stukjes en beetjes naar me toe halen. Omdat de schrik er even in zat, heb ik geen tweede poging meer gewaagd. Het is het kortste filmpje geworden dat ik tot nu toe met de drone heb gemaakt …

– wordt vervolgd