Recht in de lens

Geplaatst op door

Het was koud en donker, toen ik 18 mei rond half elf ’s ochtends de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder binnen stapte. De grote plas lag er verlaten bij, er zaten alleen wat grauwe ganzen die beschutting zochten tussen de gele lissen aan de oostkant van de hut. Het had geen zin om er lang te blijven zitten, want ik voelde mijn benen al snel verstijven …

een koude en donkere meidag in de Jan Durkspolder
een groep grauwe ganzen heeft beschutting gezocht tussen de gele lissen
een groep grauwe ganzen heeft beschutting gezocht tussen de gele lissen

Ik reed een rondje door de omgeving zonder veel bijzonders te zien. Na enige tijd reed ik over de doodlopende Hooiweg om daar ter hoogte van een dam en een hek een stop te maken, zodat ik even een stukje koek kon eten. Daar kwam ik echter nog niet meteen aan toe. Eerst kreeg ik de nog kans om een paar foto’s te maken van een graspieper, die vanaf een dikke paal aan de rechterkant van de weg even recht in de lens keek …

een graspieper kijkt vanaf een paal recht in de lens
een graspieper staat op een paal
een graspieper staat op een paal

Niet veel verderop stond korte tijd later links van de weg een grutto op me te wachten. Erg waakzaam en alert was hij niet. Waarschijnlijk waren er nog geen rondscharrelende kuikens in het land, anders was hij wel luid krijsend opgevlogen. Ik vond het prima. De beide paalzitters hadden mijn dag mooi opgefleurd …

een grutto staat tussen wat rietstengels op een paal
een grutto staat op een paal
een grutto staat op een paal

Een vergeten etappe

Geplaatst op door

In mijn enthousiasme bij het beschrijven van het tochtje van Aafje en mij samen vorige week heb ik een etappe overgeslagen. Dat maak ik bij deze nog even goed, al was het maar omdat we er langs een van mijn favoriete vennetjes kwamen …

Door de bossen van Olterterp rijdend, kwamen we na ongeveer 6,5 km aan bij het kleine ven bij Heidehuizen. Dat is altijd een fijn plekje voor een tussenstop. Er staat welgeteld één bankje bij het vennetje, en dat was nog vrij ook, een zeldzaamheid met zulk mooi weer …

Aafjes' fiets en de Joiny krijgen een plekje in de schaduw

We nestelden ons gezellig op het bankje om ons tijdelijk onder te dompelen in de omgeving. Met uitzondering van diverse vogelgeluiden was het er heerlijk stil. Langs de oever was het een komen en gaan van jagende libellen, die geen moment stil bleven hangen of zitten …

het vennetje langs het fietspad bij Heidehuizen
het vennetje langs het fietspad bij Heidehuizen
het vennetje langs het fietspad bij Heidehuizen
spinrag langs de waterkant
boomstronken langs de waterkant bij het vennetje langs het fietspad bij Heidehuizen

Na een klein halfuurtje stapten we weer op om onze weg te vervolgen. Via de Poostweg zetten we via het smalle bruggetje over It Alddjip koers naar het Weinterper Skar …

het bruggetje over It Alddjip

– de rest is geschiedenis

Een bijzonder familiegraf

Geplaatst op door

Voor de laatste stop tijdens ons ritje had ik gekozen voor een plekje op ca. 5 km van ons huis, waar Aafje het bestaan niet van kende. Om er te komen reden we een stukje over een boerenerf. Dat is de enige manier om er te komen, maar het is gepermitteerd …

de Joiny staat geparkeerd bij een hek rond een bijzonder bosje

Nadat ik het hekje heb geopend, is de kleine begraafplaats, die is gesticht door de schatrijke en notabele Ambrosius Ayzo van Boelens (1766-1831), toegankelijk. Het verhaal gaat dat hij het liefst in een kerk begraven had willen worden, maar dat mocht sinds 1825 niet meer. Hij heeft deze kleine begraafplaats waarschijnlijk gesticht om niet begraven te hoeven worden tussen de gewone burgerij …

op een paal van het hek staat dat het een gemeentelijk monument is
een sierlijk deel van het hek
het pad naar de grafheuvel
de grafheuvel van de familie Van Boelens
terwijl we een heuvel beklimmen, zien we verderop een hek staan
een sierlijk tussen bomen en struiken

Aafje was compleet verrast dat deze kleine begraafplaats hier verbogen lag. Toen ze even later voorover gebogen over het hek ook nog eens riep: “Hé, wat leuk … de Blécourt … die ken ik … Nou ja, de naam dan …,” voegde ze eraan toe.

Het hele verhaal over deze bijzondere kleine begraafplaats heb ik in september 2022 al eens beschreven, toen ik hier zelf voor het eerst was: De grafheuvel Van Boelens …

een hek rond een aantal grafstenen
grafsteen van Anna van Boelens
Aafje loopt langs het hek, terwijl ze geen idee heeft waar ze terecht gekomen is
Aafje probeert de oude grafstenen te ontcijferen
een van de grafstenen op het familiegraf van de Van Boelens
het hek rond het bosje met de begraafplaats

Meer orchissen in ’t Skar

Geplaatst op door

Via het zandpad dat in 2016 de Skeane Heawei heeft vervangen, maken we ons op om het Weinterper Skar aan de oostkant te verlaten …

het laatste deel van het west-oost pad

Hoewel we eigenlijk aan het eind van het pad af moesten slaan naar het noorden, stelde ik voor om eerst nog even een kleine stukje naar het zuiden te gaan over het fietspad langs de Opperhaudmare (N381). Daar verwachtte ik – veilig achter een sloot èn een hek – nog meer orchissen aan te treffen, en dat bleek ook zo te zijn …

orchissen in een veld langs de Opperhaudmare
boterbloemen, brede orchissen en enige uitgebloeide paardenbloemen
boterbloemen, brede orchissen en enige uitgebloeide paardenbloemen
koekoeksbloemen, boterbloemen en brede orchissen
boterbloemen en brede orchissen
kleurenpracht aan de Opperhaudmare

Nadat we ons hadden gelaafd aan de bloemenpracht in het Weinterper Skar, vatten we de terugweg aan. Onderweg heb ik nog even een foto gemaakt van het Alddjip of Koningsdiep in westelijke richting …

uitzicht over het Alddjip of Koningsdiep in westelijke richting

Bloemenpracht in het Skar

Geplaatst op door

De Joiny deed het prima op het harde zandpad dat van zuid naar noord door het Weinterper Skar loopt. Na een minuut of wat kwamen we aan bij het eerste Afanja bankje. We besloten er niet te gaan zitten, omdat we nog maar net weer onderweg waren, maar ik maakte wel een aantal foto’s van het uitzicht vanaf het bankje …

het eerste compensatie-bankje aan het zuid-noord pad

In de periode mei-juni is het Weinterper Skar op zijn mooist. Een breed scala aan bloemen kleurt het gebied dan, variërend van boterbloem en paardenbloem tot veenpluis en koekoeksbloem. Aafje wees me op de eerste bloeiende brede orchis, ik vermoedde dat we er verderop nog wel meer konden vinden …

uitzicht over het centrale deel van het Weinterper Skar
veenpluis in het Weinterper Skar
boterbloemen en zuring
koekoeksbloemen, boterbloemen en grassen
diverse voorjaarsbloeiers en de eerste brede orchis
uitzicht over het centrale deel van het Weinterper Skar

Aan de zuidkant van ’t Skar

Geplaatst op door

Nog even een blik over een stukje van It Alddip in oostelijke richting vanaf het bruggetje in de Poostweg (kaart OpenStreetMap). Er wordt al enige jaren gewerkt aan het herstel van het beekdal, zodat It Alddjip weer weer kan meanderen. Dit deel is intussen klaar …

It Alddjip

Een kleine drie kilometer verderop passeerden we aan de zuidkant van het Weinterper Skar een mooie ruwe picknicktafel langs het fietspad (kaart OpenStretMap). Met half schaduw leek dat ons een mooi plekje om even een hapje te eten en wat te drinken …

een picknicktafel langs het fietspad aan de zuidkant van het Weinterper Skar

Het Weinterper Skar is een klein Natura 2000-gebied ten zuidoosten van Drachten. Het gebied is alleen toegankelijk op een paar paden. Een klein stukje achter de picknicktafel staat een groot hekwerk. Het is een gesloten doorgang in de omheining rond de woeste grond in het niet zuidelijk deel van het Weinterper Skar …

een stukje woeste grond aan de zuidkant van het Weinterper Skar
een stukje woeste grond aan de zuidkant van het Weinterper Skar
een stukje woeste grond aan de zuidkant van het Weinterper Skar

Nadat we wat hadden gegeten en gedronken, stapten we weer op om verder te gaan. We zaten hier hemelsbreed op ongeveer 8,5 km van huis, het verste punt van ons tochtje …

Ik stelde voor om bij het zandpad dwars door it Skar naar het noorden af te slaan. Bij een doorgang tussen de struiken links van het pad kon ik het niet laten om even snel een paar foto’s te kunnen maken van het meest zuidelijke ven in het gebied …

Niet veel later passeerden we links en rechts de twee middelste vennetjes …

Schaduw genoeg, maar niet overal

Geplaatst op door

Nadat ik wat foto’s had gemaakt vanaf het bruggetje over het Verbindingskanaal en van het werk van de boer, vervolgden we ons tochtje in zuidelijke richting …

Aafje op fiets tussen bloeiend fluitenkruid

In het lommerrijke gebied ten zuiden van Drachten zijn rond veel weilanden schaduwrijke plekjes te vinden. Deze koeien tussen Drachten en Olterterp hadden de pech om in deze warme periode in een weiland te staan waar aan weerszijden geen bomen staan …

op de voorgrond bloeiend fluitenkruid, op de achtergrond zijn vaag koeien zichtbaar
bloeiend fluitenkruid langs het pad
bloeiend fluitenkruid langs het pad
in een weiland achter het fluitenkruid staan en liggen koeien in de brandende zon
in een weiland achter het fluitenkruid staan en liggen koeien in de brandende zon

Voor hen was er geen andere optie dan maar zo weinig mogelijk te doen door in de buurt van de op zonne-energie aangedreven waterpomp te gaan liggen. Het moest niet mogen …

koeien staan en liggen in de brandende zon