De laatste ronde (1e helft)

Geplaatst op door

In de eerste week van september maakten fotomaatje Jetske en ik nog maar eens een ritje op e-bike en Joiny. Daar was het tenslotte nog mooi weer voor. Jetske was meteen al prettig verrast was door de eerste nieuwe paden die ik voor die dag in gedachten had. Dicht bij de Mersken gaf deze jongedame ons de kans om wat foto’s te maken van haar en haar ruim 30 jaar oude pony …

In het volgende nieuwe pad zat een bruggetje waar we het Koningsdiep of Alddjip overstaken. Ook hier hielden we even halt om wat foto’s te maken …

Ten zuiden van het Alddjip kwamen we in het Oude Bosch uit. Ik had gepland om bij het nieuwe bankje voor Bert een hapje te eten. En dat lukte, want het bankje was vrij toen we er langs kwamen. En niet alleen dat, de zon scheen ook nog eens lekker tussen nog groene bladeren door …

Nadat we de inwendige mens hadden verzorgd, vervolgden we ons ritje. Al snel maakten we een volgende tussenstop bij de Freulevijver. Ook hier was het ondanks de warme en droge zomer nog flink groen. Als de nazomer het toelaat hoop ik hier binnenkort nog wat herfstkleuren te kunnen scoren …

– wordt vervolgd

’t Is weer tijd voor … spinnen

Geplaatst op door

Niet iedereen is er even blij mee, maar met de intrede van de herfst is het weer tijd voor spinnen. Van kleine, snelle spinnetjes tot grote kruisspinnen, die behendig hun glinsterend kleverige web spinnen …

Dit nog niet zo oude exemplaar kon ik een paar weken geleden al fotograferen bij de vijver. Hij maakte er echt werk van, zijn bouwsel zag er al knap evenwichtig uit …

Ik voeg er een filmpje van een grotere meer ervaren kruisspin aan toe. Niet omdat het kwalitatief zo’n goed filmpje is, maar wel omdat het de eerste video was, die ik in september 2007 uploadede bij YouTube …

Een boomblauwtje op de tijm

Geplaatst op door

Een van de meest insectenvriendelijke en langst bloeiende planten in onze tuin is sinds een paar jaar de bergsteentijm, die in een bak naast het terras staat …

Behalve veel bijen strijkt er ook regelmatig een vlinder op neer. Dit boomblauwtje was de meest bijzondere soort die zich dit jaar in onze tuin liet zien …

Langs de Bosk

Geplaatst op door

Een doodlopende weg of een doodlopend pad kan best zijn charme hebben, maar daar was aan it Swartfean geen sprake van. Het was zogezegd een dooie boel langs dat doodlopende pad. Op de terugweg nam ik daarom met genoegen de afslag naar de Bosk, richting Rottevalle. Ook dit is een half verhard pad met slechts hier en daar een huis …

Hoewel de naam anders doet vermoeden, loopt dit pad niet echt door een bos. Maar door de vele bomen langs het pad en de boomwallen, die er tussen de weilanden dwars op staan, krijg je wel die indruk. Het kon mij wel bekoren. Na enige tijd naderde ik aan de linkerkant van de weg een paar uitnodigende zitjes met rotan stoelen. Een stukje verderop hing een groot aantal kleurrijke nestkastjes tegen de schutting, die het pad en een tuin hier scheidde. Terwijl ik mijn ritje vervolgde, keek nog ik nog eens achterom. Ja, dit pad stond me wel aan …

Naar it Swartfean

Geplaatst op door

Op verkenning langs onbekende wegen en paden in de gemeente, kwam ik in augustus terecht op It Swartfean. Het is een pad tussen Drachten en de Leijen waar ik nog niet eerder was geweest. Op zich is dat ook niet zo gek, want het is niet meer dan een half verhard doodlopend pad waar maar enkele huizen langs staan …

Ergens halverwege het pad is een afslag naar rechts in de richting van het dorp Rottevalle. Ik besloot echter rechtdoor te gaan om te kijken wat er aan het eind van het doodlopende pad te zien is. Nadat het pad een stukje verderop een haakse bocht naar links had gemaakt, liep ik onder de hoogspanningsleiding door, die 5 km zuidelijker langs ons huis loopt …

Aan het eind van het doodlopende pad stond een boerderij met zo te zien een half open stal. Daar wachtte me niet echt een warm welkom. In tegendeel, er stonden een paar bordjes die niks aan duidelijkheid te wensen lieten. Na een snelle blik aan de andere kant van de bosjes heb ik rechtsomkeert gemaakt…

Opnieuw kruiste ik de hoogspanningsleiding, nu richtte ik de blik naar het noorden. Halverwege het pad nam ik ditmaal de afslag naar links in de richting van Rottevalle. Daar heet het pad De Bosk …

– wordt vervolgd