Pinksterbloemen in ’t groen

Geplaatst op door

Als we het hebben over velden vol voorjaarsbloeiers, dan mag de pinksterbloem niet ontbreken …

pinksterbloemen

Hoewel het komend weekend pas Pinksteren is, hebben de meeste pinksterbloemen hun hoogtepunt al in eind april – begin mei gehad. En dat is meestal het geval. Een mogelijke alternatieve verklaring voor de naam is dat de pinksterbloem bloeit als de pinken (jonge koeien van een jaar oud) voor het eerst de weide in gaan. Hoe dan ook, ik houd van die mooie lila tot roze kleurige bloemen met paarse aders. In fel zonlicht lijken ze soms wit van kleur te zijn ….

pinksterbloemen en bloeiend gras
pinksterbloemen
pinksterbloemen
pinksterbloemen
pinksterbloemen
pinksterbloemen en paardenbloemen

Paardenbloemen in volle bloei

Geplaatst op door

Ik houd van velden vol bloeiende paardenbloemen in het voorjaar. Paardenbloemen zijn er in vele vormen en soorten die moeilijk te onderscheiden zijn. In Nederland komen er tenminste 200 ondersoorten voor. Fryslân heeft zijn eigen paardenbloem die alleen hier voorkomt: De Friese paardenbloem (Taraxacum frisicum) …

close-up van een frêle paardenbloem

Ik heb het wel eens vaker geschreven, maar ik vind de paardenbloem nog altijd een zwaar ondergewaardeerde bloem. Of je ze nu met duizenden tegelijk in een bijna aaneengesloten gele deken over een groen weiland ziet staan of dat je ze heel goed van dichtbij bekijkt, ze zijn altijd prachtig …

een veld vol paardenbloemen
close-up van een paardenbloem
paardenbloemen, veel paardenbloemen
close-up van een paardenbloem in volle bloei
paardenbloemen
close-up van een bloeiende paardenbloem

Zoals met veel planten en dieren gaat het helaas niet goed met de paardenbloem. Omdat ze onvoldoende voedsel opleveren voor de koeien, zie je in het overgrote deel van de weilanden vrijwel geen paardenbloem meer bloeien. Dat is doodzonde, want de paardenbloem kan als vroege insectenlokker een belangrijke rol spelen bij het herstel van de weidevogelstand: ‘Laat de paardenbloemen bloeien’

In onze tuin krijgen paardenbloemen daarom echt de kans om volledig uit te bloeien …

een uitgebloeide paardenbloem in de tuin

De kampen ‘Oranje’ en ‘Ybenheer’

Geplaatst op door

Toen ik een paar weken geleden een rit door en rond het Fochteloërveen maakte met Aafje, kwamen we langs twee voormalige kampen uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog en daarna: kamp Ybenheer en kamp Oranje aan de Veenweg bij Fochteloo (kaartje OpenStreetMap) …

Bij beide kampen maakten we een tussenstop om er een kort kuiertje te maken. Terwijl Aafje zich op de tekst van de informatiepanelen richtte, maakte ik hier en daar een foto …

Beide kampen zijn aangelegd als werkkampen voor de Duitse Arbeidsdienst. Na de oorlog werd kamp Oranje gebruikt voor het opsluiten van NSB’ers, vanaf die tijd heet het ‘Oranje’. Daarna is het kamp onder andere bewoond door vrijwilligers die in Nederlands-Indië wilden vechten, repatrianten uit Nederlands-Indië en Zuid-Molukkers …

Vanaf het voorjaar 1942 tot oktober van dat jaar was Ybenheer een werkkamp voor Joodse mannen. Begin oktober ’42 werden de mannen lopend opgejaagd naar kamp Westerbork. Daarna gingen ze linea recta door naar de vernietigingskampen …

In 1951 kwamen 4000 Zuid-Molukse militairen overhaast met hun gezinnen op dienstbevel tijdelijk naar Nederland. De mannen werden ontslagen en kwamen met hun gezinnen terecht in afgelegen barakkenkampen, waaronder Ybenheer en Oranje. Onder de tweehonderd Molukkers die in 1951 deze kampen gingen bewonen, waren leerplichtige kinderen die niet genoeg Nederlands kenden om naar een Nederlandse school te kunnen. Daarom kwamen er een school en later ook een kleuterschool …

Veel meer dan her en der wat betonnen resten is er niet meer te zien van de beide kampen. Maar met de informatie rondom, een aantal fijne bankjes en rondom zingende vogels in bomen en struiken langs de verharde paden vonden we het best de moeite waard …

– Informatie over de beide kampen is hier te vinden: Wandelroute voormalige kampen Oranje en Ybenheer, bij Fochteloo

Grijs boven ’t Fochteloërveen

Geplaatst op door

Het was kil en grijs toen Aafje en ik op Bevrijdingsdag ’s ochtends na de koffie in de auto stapten. En het werd er in het Fochteloërveen niet op, maar een mens wil wel eens wat …

in het Fochteloërveen

Jaren geleden maakten we er samen nog wel eens een wandeling, maar sinds er halverwege de weg door het veen ‘een knip’ is aangebracht, is dat er niet meer van gekomen. Aafje was blij verrast om weer eens wat wollegras of veenpluis te zien …

in het Fochteloërveen
in het Fochteloërveen
wollegras of veenpluis in het Fochteloërveen
wollegras of veenpluis in het Fochteloërveen
in het Fochteloërveen
in het Fochteloërveen

In en boven dit soort plassen zou het nu al flink moeten wemelen van het leven, daar was echter op die koude Bevrijdingsdag geen sprake van. Wij hielden het op die open vlakte ook niet lang vol, want er stond een koude wind …

in het Fochteloërveen

De muis piepte er tussenuit

Geplaatst op door

Wat vooraf ging …

Terwijl ik naar de andere kant van het aan de pergola hangende zaadblok liep, stond Aafje voor het raam iets te gebaren van ‘Hoeft niet meer, hij is al weg …’ Ze had kennelijk nog steeds niet door dat er niet één, maar twee muizen hadden gezeten …

een muis ontsnapt uit het kooitje met het vetblok

Ik had de camera net op tijd in de aanslag, toen ook de tweede muis er als een haas vandoor ging. Hij wurmde zich uit het kooitje en klom daarna pijlsnel naar boven …

een muis ontsnapt uit het kooitje met het vetblok
een muis ontsnapt uit het kooitje met het vetblok
een muis ontsnapt uit het kooitje met het vetblok
de muis klimt van het vetblok naar de pergola
de muis klimt van het vetblok naar de pergola
de muis klimt van het vetblok naar de pergola
de muis klimt van het vetblok naar de pergola
de muis klimt van het vetblok naar de pergola
de muis klimt van het vetblok naar de pergola

Eenmaal bovenop de pergola, sprintte hij in de richting van de klimop tegen de schutting. Daar ergens was ook de eerste muis al uit het zicht verdwenen …

de muis vlucht over de pergola naar de klimop

Nadat we het vetblok hadden weggehaald, hebben we ze niet weer gezien.

Hé, een muis … nee, ’t zijn er 2

Geplaatst op door

Tegen het eind van de middag zat ik in mijn hoekje achter de computer, toen Aafje plotseling zei: ‘Kijk nou eens, er loopt een muis over de pergola en hij gaat op het vetblok zitten …’

twee muizen zitten in een kooitje op een vetblok voor de vogels

Nadat ik door het raam naar buiten had gekeken, pakte ik mijn camera om naar buiten te lopen. Nadat ik de achterdeur voorzichtig had geopend, zag ik dat er niet één, maar twee muizen achter het traliewerk rond het vetblok voor de vogels zaten …

close-up van twee muizen in een kooitje op een vetblok voor de vogels

Nadat ik een klein stapje naar voren had gezet, zag ik dat één van de muizen er aan de andere kant van het kooitje vandoor ging …

een muis zit in een kooitje op een vetblok voor de vogels

Dat was voor mij het sein om maar eens een kijkje aan de andere kant te nemen …

Einde van een tijdperk

Geplaatst op door

Fietsen was al langere tijd geen optie meer en mijn fotokuiertjes werden steeds korter. Daarom zette ik eind mei 2023 een nieuwe stap om mobiel te blijven. Na lang zoeken had ik voor mijn gevoel gevonden wat ik zocht: de Doohan iLark een opvouwbare e-step met een topsnelheid van 25 km/u en een actieradius van 30 km …

Drie zomers lang heb ik er volop van kunnen genieten. Ik heb in die jaren heel wat mooie tochtjes gemaakt naar diverse locaties in de natuur rondom Drachten. Vorig jaar liet de iLark me tegen het eind van de zomer voor het eert enigszins in de steek. Vanwege de afnemende kracht van de batterij liep de actieradius terug tot iets meer dan 25 km …

Een paar weken geleden bracht ik mijn trouwe iLarkje naar de dealer om een nieuwe accu te kopen en het wiellager rechtsvoor te laten vervangen. Daar wachtte me een koude douche. Het wiellager vervangen zou nog wel gaan, maar een nieuwe accu was niet meer leverbaar. Toen ik daarover mijn verwondering uitsprak, kreeg ik te horen dat de fabrikant helaas failliet is gegaan …

Ik ben dus op zoek naar wat anders. Dat valt nog niet mee, want net als drie jaar geleden ben ik nog steeds niet toe aan de scootmobiel. En interessante nieuwe e-steps heb ik nog niet gevonden. Intussen hebben we wel iets op het oog, maar die is me eigenlijk net wat te duur. Zo lang het nog geen lekker weer is, heb ik gelukkig nog alle tijd om op zoek te gaan naar alternatieven. En intussen kan ik nog wat blijven sparen ook …