Gele krokussen … als kleine zonnetjes brengen ze kleur en fleur in de tuin …
Kleur en fleur
Een vlinder bij de Leijen
Vanuit de vogelkijkhut keek ik oostelijke richting over de rietkraag langs de noordelijke oever van de Leijen. Ik houd van het contrast van de golvende rietkraag en het blauwe water …
Recht voor de hut was het een kale bedoening. Het viel me op dat alleen de stok voor de ijsvogel was blijven staan. De andere stokken die er in het water stonden om als rustpunt voor vogels te dienen, waren verdwenen …
Terwijl ik over de vlonder terug liep op weg naar de auto, viel de glans over het riet aan de westkant van de hut me op. Zowel de gemaaide stoppels als de wuivende pluimen in de verte glansden prachtig in de zon …
Bijna aan het eind van de vlonder zag ik een citroenvlinder fladderen. Het was niet de eerste zie ik dit jaar zag, maar wel de eerste die wel even wilde gaan zitten voor een foto …
Het was weer een fijn uurtje bij de Leijen.
Rust bij de Leijen
Zoals ik dat meestal doe op verkiezingsdagen, ben ik gisterochtend na de koffie eerst even naar het stembureau geweest. Ondanks het mooie weer was het er stil, jammer. Dat was het even later bij de Leijen ook, maar dat vond ik prima. Ik had gehoopt de lokale rietsnijders er nog even aan het werk. Aan de sporen te zien was dat ijdele hoop, zag ik bij aankomst …
Onderweg naar de vogelkijkhut liep ik langs het rietland. Het riet was (nog) niet allemaal gemaaid. Dat kon twee dingen betekenen, òf het laatste deel zou later nog gemaaid worden, òf het riet zou blijven staan. Jetske en ik hadden in het najaar al eens geconstateerd, dat een deel van het riet er hier slecht uitzag. Zoals je kunt zien, staan er veel lisdodden tussen. Daar kan de dakdekker niks mee …
Ik was alleen in de vogelkijkhut. Uitkijkend over het glinsterende water, zag ik dat er net een paar kuifeenden langs de hut zwommen. Op het vernieuwde eilandje was het ook nog niet erg druk. In het midden zaten een paar ganzen en helemaal links stond een aalscholver zijn vleugels te drogen …
Een weerspiegeld eendje
Gisteren was het rustig, grijs en bewolkt. Daarbij viel er een deel van de dag motregen. Geen weer om een ommetje te maken, maar desondanks heb ik me prima vermaakt …
Ik ben weer eens afgedaald in de krochten van mijn archief. Daar kwam ik behalve wat oud videomateriaal o.a. deze eend en zijn weerspiegeling tegen. Hij zwom begin 2024 op een rustige dag langs wat boothuizen ten westen van Aldeboarn. De foto’s pasten goed bij het rustige, grijze weerbeeld van gisteren …
Maar vandaag … vandaag schijnt de zon volop. Fijne woensdag, en vergeet niet te gaan stemmen!
Een hommel in de tuin
Ik had dit jaar al een paar keer een hommel zien en horen vliegen, maar een foto had ik er nog niet van kunnen maken. Nadat ik gistermorgen de toen nog droge katjes van de hazelaar van het paadje had geveegd, ging ik even op het terras zitten. Ik zat nog maar net, toen er iets verderop een aardhommel neerstreek. Hij was nog zo vriendelijk om even te blijven zitten voor een paar foto’s ook …
Vandaag maakt motregen het te nat, zowel voor hommels als voor het opvegen van droge katjes.
Een lang lila lint
Er ligt weer een lang lila lint langs de Overstesingel …
Spiegel achter een hek
Het water lag er letterlijk en figuurlijk spiegelglad bij, toen ik over de Wolwarren reed. Als op een presentatieblaadje kreeg ik een weerspiegeling aangeboden, die in eerste instantie ‘gefragmenteerd’ werd door een hek met het logo van de Friese natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea …
Meestal zoom ik in bij een serie, ditmaal doe ik het weer eens andersom. Beginnend bij het hek, wordt er langzaam meer van het landschap zichtbaar. Ergens halverwege de serie komt er een zo ongeveer perfecte weerspiegeling getiteld ‘rust aan de Wolwarren’ voorbij …
Afanja's Weblog 