In de wolken (5)

Een paar maal werd het even wat nat, maar dat was eigenlijk de moeite niet. Zowel ten zuiden als ten noorden van ons kwamen het in de loop van de middag echter tot flinke wateroverlast. Onder andere in Leeuwarden-Zuid, Dokkum en Kollum liepen straten onder. In het centrum van Dokkum was de overlast zo erg dat sommige winkeliers besloten hun zaak te sluiten …

Bij ons doken de meerkoeten bij de nadering van een bui even lekker onder de steiger …

“In de wolken (5)” bevat opnamen die ik zaterdag 16 september van 14:40 – 15:30 uur heb gemaakt …

– wordt vervolgd –

In de wolken (4)

In de loop van de zaterdagmiddag werd het weer er niet beter op. Rond half twee begon het te regenen, maar wij mochten niet mopperen. Vooral ten noorden en ten zuiden van ons pakten zich dikke, donkere wolken samen …

“In de wolken (4)” bevat opnamen die ik zaterdag 16 september van 13:40 – 14:30 uur heb gemaakt …

– wordt vervolgd –

In de wolken (3)

De zaterdag begon met typisch Nederlands weer voor de tijd van het jaar. Een stevige bries uit zuidwestelijke richting hield een vrijwel gesloten wolkendek voortdurend in beweging. Met een zekere regelmaat schoof her en der een heldere vlek over de weilanden die het gras helder en fris liet oplichten …

“In de wolken (3)” bevat opnamen die ik zaterdag 16 september van 10:30 – 12:00 uur heb gemaakt …

– wordt vervolgd –

In de wolken (2)

Terwijl Aafje tegen twee uur ’s middags Oskar – de schapendoes pup van de familie – uitliet, heb ik eerst het dakterras nog maar eens beklommen om wat opnamen te maken van de steeds verder opbollende wolken. Daarna heb ik het schouwspel van de voortjagende wervelende wolken vanaf de steiger bekeken …

Nadat een regenboog aan het eind van de middag de lucht nog even wat extra kleur had gegeven, kleurde de lucht rond zonsondergang blauw, diep en donker blauw …

“In de wolken (2)” bevat opnamen die ik vrijdag 15 september 2017 van 13:50 – 20:20 uur heb gemaakt …

– wordt vervolgd –

In de wolken (1)

Eenmaal boven heb je een prachtig weids uitzicht. We hadden gehoopt op een weekend met mooi nazomers weer, zodat we ons lekker in het zonnetje konden neervlijen op de steiger of op het dakterras. Dat zou echter heel anders uitpakken …

Na onze aankomst heeft de zon op de vrijdag nog zo’n anderhalf uur geschenen, zoals goed te zien is op de eerste foto, die ik even na elven heb gemaakt. De tweede foto laat al een heel ander beeld te zien, want rond kwart over twaalf was lucht al helemaal dichtgetrokken. En de weersverwachting beloofde voor de rest van het weekend ook weinig goeds …

Ik besloot van de nood een deugd te maken door meteen mijn dit voorjaar aangeschafte SJCAM SJ7 Star actioncamera in stelling te brengen, en dat ben ik de rest van het weekend blijven doen. Nu eens stond ik op het dakterras, en dan weer op de steiger, fotograferend met de oude vertrouwde Powershot SX50 en versnelde video-opnamen makend met de actioncam. Dat heeft uiteindelijk geresulteerd in 8 filmpjes van 2-3 minuten.

“In de wolken (1)” bevat opnamen die ik vrijdag 15 september 2017 van 11:10 tot 13:10 uur heb gemaakt.

– wordt vervolgd –

Wonen aan het water

De jeugd woont sinds begin april aan, of beter gezegd in het water. In verband met de overgang van Tijmen naar het voortgezet onderwijs werd het huis waar ze woonden aan de kleine kant. Daar deelden de jongens de slaapkamer van Tijmen als gezamenlijke speelkamer, omdat Pepijn zijn slaapkamer maar net genoeg ruimte had voor een bed. Precies op het juiste moment kwam deze watervilla op hun pad …

Hier hebben ze alle vier hun eigen werk- of speelruimte en is er voor jongens allebei een eigen slaapkamer. Vanuit de ruime woonkamer hebben ze ruim zicht op het water en de hen omringende weilanden. Een betere plek hadden ze nauwelijks kunnen treffen … …

En dat is nog niet alles … Ze hebben ook nog de beschikking over een ruim dakterras dat een prachtig uitzicht biedt. Om te kunnen fotograferen heb je daar geen fotokuiertjes nodig, en voor de broodnodige beweging hoef je de deur ook niet eens uit, want voordat je op dat dakterras bent moeten er eerst twee trappen worden overwonnen. En voor mij zijn dat ook nog eens trappen om ‘U’ tegen te zeggen, want ze hebben allebei maar één trapleuning …

Maar goed eenmaal boven heb je dan ook wat, want de hoogte is werkelijk duizelingwekkend … Maar door wat verder te kijken levert dat prachtige plaatjes op. Daarover morgen meer …

How time flies …

Tjongejonge, alweer een maand voorbij zonder ook maar enige activiteit op mijn weblog. Het wordt tijd dat daar weer verandering in komt. Die inactiviteit strekt zich overigens ook verder uit. Mijn leven is de laatste maanden vooral getekend door vermoeidheid. Als ik nu niet oppas, dan vrees ik dat die vermoeidheid langzaam over dreigt te gaan in luiheid, en dat kan toch niet de bedoeling zijn. Hopelijk kan het bloggen me binnenkort weer aanzetten tot het ontplooien van wat meer activiteit …

In het vorige logje vertelde ik dat Tijmen en Pepijn een paar dagen bij ons logeerden. Een week of vier later hadden wij het genoegen om bij hen te logeren. Omdat de jongens in april zijn verhuisd – samen met hun ouders Nils en Marianne, dat gelukkig wel – vroegen Nils en Marianne ons of we in het nieuwe huis een weekendje op de jongens èn hun nieuwe aanwinst Oskar wilden passen …

Dat idee sprak ons wel aan, want ze hebben echt een prachtige nieuwe stek gevonden. Ik had in april meteen al gezien dat ik daar bij de juiste omstandigheden niet snel uitgekeken zal raken. Dat kwam in dit weekend meteen goed van pas, want het weekend van de jongens was goeddeels gevuld met diverse activiteiten buitenshuis en verder vonden die bengels het vooral leuk om pake wat te plagen tijdens het fotograferen … 😉

Morgen meer over deze voor mij absoluut uitdagende locatie.