Een late libel op tafel

Hoewel het er zo langzamerhand niet warmer op wordt, probeer ik nog regelmatig een zonnig momentje mee te pakken in de tuin. Op het moment dat ik maandagmiddag even op het terras zat, streek er een vermoeide libel naast me op het tafeltje neer …

Hij liet zich rustig van alle kanten bekijken en fotograferen. Een paar maal leek hij een vruchteloze poging te doen om op te vliegen. Veel meer dan zijn vleugels in hoog tempo op en neer bewegen leek hij niet meer te kunnen …

Nazomeren met libellen

De dagen beginnen stilaan aardig te korten en de temperaturen blijven meestal onder de twintig graden steken, maar gisteren hebben we toch nog even lekker kunnen nazomeren. Terwijl we aan het eind van de ochtend bij Jetske op de camping lekker in de luwte van de septemberzon zaten te genieten, streek er diverse malen een heidelibel op een van de vrouwen neer. Aafje viel de eer te beurt om de eerste libel zacht kriebelend op haar voet te voelen landen. Een tweede exemplaar ging even later vlak boven haar knie zitten. Jetske kreeg enkele minuten later bezoek van een koppeltje heidelibellen, die alle tijd namen voor hun paringsactiviteiten op haar bovenarm …

Niet lang daarna verdween de zon langzaam, maar zeker achter een grijs wolkendek. De meteorologen hadden ons weliswaar nog net wat meer zon en warmte belooft voor deze derde zondag in september, maar met zoveel moois voor de lens was mijn dag in fotografisch opzicht rond het middaguur alweer geslaagd. En dat is ook wat waard. 🙂

Juffertjes in de tuin

Een heus paradijs voor vlinders en bijen is ons tuintje nog nooit geweest, daarvoor is het er vooral vanwege de hazelaar te donker. En ook een grote, hoge pol bamboe wierp tot het najaar van 2017 dagelijks zijn schaduw over de tuin. Toch heb ik er in de loop der jaren heel wat insecten kunnen kieken. Vorig jaar leek het insectenleven in ons tuintje echter ineens tot een fatale stilstand te komen …

Voor zo ver ik na heb kunnen gaan, heb ik er vorig jaar maar één waterjuffer kunnen kieken. Dit jaar ziet er het weer wat florisanter uit. Vooral bij de door Aafje opnieuw ingerichte border achter in de tuin is het de laatste dagen een komen en gaan van bijen. En er zweven ook regelmatig weer waterjuffers door de tuin. En gelukkig zijn ze ook vaak genegen om even ergens neerstrijken …

Vuurjuffer en azuurwaterjuffer lijken favoriet te zijn, maar ik heb me voorgenomen om me niet meer druk te maken om de naamgeving van bloemetjes en beestjes. MS brengt niet alleen fysieke en motorische problemen met zich mee, maar ook het (korte termijn) geheugen wordt er niet beter op. Ik vind het langzamerhand eigenlijk zonde van de energie om elke keer namen op te zoek. Ik geniet liever gewoon van hetgeen ik heb gezien en gefotografeerd …

Reusachtige libellen

Eerder dit jaar liet ik hier al de van wilgentenen gemaakte kunstwerken “Baltsende kraanvogels” en “Drie monniken onderweg” zien. Beide kunstwerken waren lokale spin-offs van LF2018. Ook in een waterpartij langs de verbindingsweg tussen Nijega en De Tike staat sinds het voorjaar een dergelijk kunstwerk dat door een groep Nijegasters zelf is bedacht, ontworpen en gemaakt van wilgentenen en biezen …

Het beeld van twee reusachtige parende libellen op een lisdodde en iets verderop een drijvende krabbenscheer is in het kader van de culturele hoofdstad gemaakt door zeven bewoners van het dorp Nijega. De mannen zorgden vooral voor het constructiewerk en de vrouwen zorgden ervoor dat de wilgentenen en de biezen (pitrus) in de goede vorm werden gebogen en gevlochten …

De makers van het beeld willen de kwetsbaarheid van de leefomgeving van libellen in beeld brengen. Het is een verwijzing naar het behoud van de rijke biotoop van het coulissenlandschap in De Friese Wouden, gedragen door een collectief van overwegend boeren en particulieren. Dit is van belang voor zowel krabbenscheer als libellen …

Menselijk handelen bepaalt in grote mate welke soorten blijven, komen of verdwijnen. Denk daarbij aan de afname van insecten en weidevogels, maar ook aan de toename van predatoren, het verdwijnen van geschikte biotopen en waterverontreiniging …

Weerbeeld juli en augustus 2018

De warmte van juli en begin augustus ligt alweer enige tijd achter ons, maar om ook volgend jaar nog te kunnen bekijken hoe warm het in ons tuintje was, lijkt het me wijs om nu toch de grafiekjes en enkele opvallende cijfers maar even vast te leggen.

Eerst maar even de maand juli. Met 17 zomerse dagen (max. temperatuur 25 ºC of hoger) en 5 tropische dagen (max. temperatuur 30 ºC of hoger) was dit met stip de warmste maand die ik tot nu toe heb kunnen vastleggen. De gemiddelde temperatuur kwam in juli uit op 20,6 ºC tegen ca. 16,5  ºC over de periode 1971-2000. Kortom: juli was hier ruim 4 graden te warm … …

Behalve warm was het ook erg droog in juli, meer dan 5 mm regen is er niet gevallen. En het was al maandenlang zo droog …

De foto van de heidelibel heb ik in ons tuintje gemaakt op 27 juli, de warmste dag van het jaar hier. De foto is ’s ochtends om 9:51 uur genomen. Op dat moment was het al 27,8 ºC en later op de dag zou het kwik stijgen tot 35,4 ºC …

De overgang van juli naar augustus werd gekenmerkt door een lange hittegolf, die in ons tuintje formeel gezien begon op 23 juli en eindigde op 8 augustus. De rest van de maand augustus kende een vrij normaal temperatuurverloop, waardoor de gemiddelde temperatuur uitkwam op 18,8 ºC, nog altijd ruim 2 graden warmer dan in de periode 1971-2000 …

Met een uitschieter van ruim 33 mm op 9 augustus was de maand augustus met in totaal 89 mm wat natter dan normaal. Maar dat maakte nog lang geen eind aan de enorme droogte die de natuur en land- en tuinbouw al bijna het hele jaar plaagde …

Volgende week kom ik nog met wat grafiekjes en bijzonderheden over de extreem lange, warme zomer van 2018.