Een mus in de bloesem

“Alles is raar dit jaar. Zelfs onze 76e Nationale Bevrijdingsdag zullen we dit jaar zoveel mogelijk in eigen huis en tuin moeten vieren. Het wordt een viering in beperkte vrijheid. Geen festivals, geen optochten met oude legervoertuigen en geen vuurwerk,” schreef ik vorig jaar op 5 mei.

Ik had toen niet verwacht dat we 12 maanden later nog in vrijwel dezelfde situatie zouden zitten. En ik kan ook niet zeggen, dat ik er erg blij mee ben. Maar hé, kom op … Dan vieren we Bevrijdingsdag toch gewoon volgend jaar weer op grootse wijze met zijn allen …!?

Vorig jaar heb ik Bevrijdingsdag hier op bescheiden wijze gevierd met wat vrolijke oranje bloemen. Die had ik in dit koude voorjaar niet voor handen, maar er valt nu toch ook wel het één en ander te genieten, als je het maar wilt zien. Wat te denken van de bloesem van de buurvrouw waar wij elk jaar ook van mogen genieten … Precies een week geleden viel mijn oog bijvoorbeeld ineens op een mus die met zijn kopje in die bloemen dook. Toen ik inzoomde, kon ik zien dat hij van de zaadjes in de bloem zat te snoepen …

Maar ja, ieder voordeel heb zijn nadeel … Met de stormachtige wind van de afgelopen dagen waaien de bloemen in grote trossen naar beneden. De meeste zijn daarbij vrij hinderlijk, maar af en toe valt ook daar wel van te genieten. Dit trosje in het vogelbadje vond ik bijvoorbeeld toch wel erg decoratief …

’t Beste is er af

Ze waren weer mooi dit jaar, de eersten bloeiden al op 12 maart …

Vandaag staat alleen de bovenste nog in een donker hoekje te pronken …

Bij de overige narcissen is ’t beste er af, ze zijn allemaal op de weg terug …

Tuinklussen (2)

Nadat mijn zwager het zware werk had gedaan, konden Aafje en ik beginnen met de finishing touch. Om te beginnen werd de heksenbol weer op zijn plek gezet. Aafje verrichtte nog wat snoeiwerk rondom de hazelaar …

Daarna gaven we een paar stukken boomstam van de in maart gevelde hazelaar een plekje in de tuin. De tuin heeft die hazelaar jarenlang gevoedt, nu is het tijd voor de restanten van de boom om wat terug te geven …

En zo had het geheel vanaf het terras alweer een heel ander aanzien gekregen …

Ook van dichterbij ziet het er achter in de tuin weer een stuk beter uit nu de erfscheiding opnieuw is opgetrokken. Op de afgezaagde stammen van de hazelaar die zijn blijven staan, heb ik op provisorische wijze een voederplek voor de vogels gemaakt. Daar heb ik nu ook vanaf het terras en vanuit huis mooi zicht op …

En zo ziet het er ’s avonds uit. Laat maar komen die mooie, lange zomeravonden …

Tuinklussen (1)

Ergens in oktober vorig jaar vonden twee van de schuttingdelen in onze tuin het na 25 jaar welletjes. Op zich niet zo’n probleem, want de buren hebben aan hun kant een eigen schutting opgetrokken, toen ze hier een jaar of 8 geleden kwamen wonen. Maar onze tuin is er met het zicht op een stuk zwart zeil en de restanten van de palen niet fotogenieker op geworden. In de winterperiode heb ik zoveel mogelijk geprobeerd om dat buiten beeld te houden, nu laat ik het een keer vol in beeld zien …

Gelukkig heb ik een ontzettend handige zwager, die ons bij dergelijke klussen graag uit de brand helpt. Vorige week lukte het hem om een paar middagen voor ons vrij te maken. In plaats van een paar nieuwe houten schuttingdelen, hadden Aafje en ik ditmaal gekozen voor een constructie met betongaas en heidematten …

Met een paar nieuwe hardhouten palen en het gaas zag het er een paar uur later al heel anders uit …

De volgende dag werden de heidematten aan het gaas bevestigd …

Op mijn verzoek was mijn zwager ook nog wel genegen om het deel van de boomstam dat in maart was blijven staan, nog wat verder in te korten. Daar had ik intussen namelijk ook plannen mee. Morgen het vervolg van deze tuinklussen …

Maar eerst nog even dit …

In het nest van het zeearendkoppel in de Alde Feanen zijn afgelopen weekend twee pluizige grijze kuikens uit het ei gekropen. Ze lijken de ouders nu al luid piepend het vlees uit de snavel te trekken. Je kunt ze hier live volgen:

Zeearend

Kleurige koude Pasen

Nou, daar zitten we dan, een lang weekend voor de deur, en dan dit …

Van ruim 24°C op woensdag duiken we in het Paasweekend terug naar maxima rond de 5 graden. Maandag kunnen we een harde wind en buien met hagel en (natte) sneeuw verwachten. Wat een geluk dat ik mijn winterjas nog niet heb opgeruimd. Niet dat ik plannen heb om er op uit te trekken, maar voor geval van nood is het toch wel een geruststellende gedachte dat hij nog voor het grijpen hangt …

Nee, het zal geen gerieflijke paasviering in de tuin worden, maar we zullen het weekend wel weer doorkomen. Morgen zal de dag goeddeels gevuld worden met ‘Vlaanderens Mooiste’. Maandag zal ik zoals het lijkt hooguit eens de tuin in lopen om een blik op de lucht te werpen. En dan zien we daarna wel weer verder.

Hoe dan ook, een goed paasweekend gewenst. Maak er wat van …

Eksterliefde

Zoals beloofd neem ik jullie vandaag mee terug naar de eksters, die op een zonnige namiddag in een boom bij ons in de straat samenkwamen …

Eén van de eksters leek verschillende keren wat van de boom te plukken, waarmee hij vervolgens de ander probeerde te paaien. Die ging daar gretig op in …

Wat zich vervolgens voor mijn camera ontspon, leek me een vertederend minnespel van het stel. Ik heb geprobeerd om het samen te vatten in een diashow. Let op de glimmende pretoogjes en de subtiele bewegingen van de snavels …  🙂

Deze diashow vereist JavaScript.

Schetterende eksters

Vandaag en morgen wat foto’s die ik vanuit de tuin heb gemaakt. De buurt wordt de laatste tijd onveilig gemaakt door een paar krassende kauwen, een stel gillende gaaien en een paar schetterende eksters. Kortom: het is hier af en toe knap luidruchtig …

Begin maart zat één van de eksters aan het eind van de middag een tijdlang op de nok van het dak van één van de buren. Daar vandaan vloog hij korte tijd later naar de boom die op ca. 30 m pal ten oosten van ons huis aan de straat staat …

Met dank aan de onvolprezen zoomlens van mijn Powershot SX70 IS lukte het moeiteloos om de ekster close in beeld te nemen …

Dat duurde echter niet zo erg lang. De ekster zat nog maar net in de boom, toen een tweede ekster luidruchtig schetterend in de boom neerstreek. Even wat uitzoomen was toen het devies …

Na wat geschetter en gefladder volgde een verrassend mooi minnespel. Maar dat is voor morgen …

– wordt vervolgd –