Een fijn plekje

Het lijkt een warm weekend te worden met morgen mogelijk tropische temperaturen …

Goed weer om het lekker rustig aan te doen en te genieten van de kleine dingen rond huis …

Een lommerrijk plekje aan de rand van de vijver, lonkt nu al …

Dus … als jullie morgen moe, maar voldaan terugkeren na de 17e Ecokathedrale Fotokuier, kun je mij hier vinden …

x

Op het terras …

Aafje, Oskar en drie lege glazen …

Een atalanta aan de muur

Terwijl de heidelibel nog steeds op de pergola zat, verscheen er ook een atalanta op het terras …

Deze fraai getekende vlinder zocht een plekje op het gaas, dat hier in het verleden mooie trossen blauwe druiven droeg. De atalanta was al net zo’n gewillig model als de heidelibel …

Een heidelibel als model

Het was een graad of 16 warmer, maar niet minder zonnig dan vandaag, toen deze heidelibel begin augustus de pergola boven ons terras gebruikte als uitvalsbasis voor zijn foeragevluchten …

Als een volleerd model liet hij zich rustig benaderen en fotograferen …

Deze libel was overigens niet het enige model op ons terras die dag, maar daarover meer in het volgende logje …

De vleugels van een libel

De pergola boven ons terras vormde ook de afgelopen zomer op zonnige dagen weer regelmatig de uitvalsbasis voor een heidelibel. Op één van die dagen heb ik er maar eens werk van gemaakt om die vanuit allerlei hoeken en standpunten te fotograferen. We beginnen met de vleugels …

Wie wel eens de moeite heeft genomen om een tijdje te kijken naar een jagende libel, zal gezien hebben dat hij een voorbij vliegende prooi vrijwel nooit mist. Met zijn grote facetogen ziet hij een prooi al op afstand vliegen. Hij schat snelheid en koers van de prooi in en schiet dan als een speer omhoog. Dankzij zijn vier sterke, onafhankelijk van elkaar bewegende vleugels kan hij in de lucht razendsnel van koers veranderen en alle kanten op schieten om zijn prooi te vangen …

Bij de Bessenschuur

Onderweg van het strand naar huis kwamen we langs de monumentale ‘Bessenschuur‘. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling …

In 1845 spoelde er een vat met bessen aan op Terschelling. In de hoop dat er iets van waarde in zat, werd het vat door jutters meegenomen. Het vat werd omgekeerd in de duinen. Helaas …, er bleken enkel bessen uit Noord-Amerika in te zitten. De pitten ontkiemden en voelden zich thuis in de Terschellinger zandbodem. Al snel was er geen houden meer aan. De cranberrystruik verspreidde zich over heel Terschelling. Daarvoor was deze cranberrysoort alleen bekend in Noord-Amerika. Er zijn andere soorten cranberries inheems in Europa maar daarvan worden geen producten op grote schaal gemaakt. Tegenwoordig komen er allerlei cranberry-producten uit Terschelling zoals cranberryjam, -compote en -thee …

We zaten nog maar net op het terras, of de beide dames bogen zich verlekkerd over de menukaart …

Toen het lekkers enige tijd later op was, hebben Jetske en ik onze camera’s nog even aan het werk gezet terwijl we een rondje door de museumtuin van ‘de Bessenschuur’ maakten …

Er stonden diverse machines en apparaten opgesteld, die voor de cranberry-oogst en -verwerking werden gebruikt, zoals een plukmachine, een kneusmachine, een destilleerketel, een kurkmachine en bliksluitmachine …

Achter in de tuin stond een aantal informatiepanelen over alles wat met de cranberryteelt te maken heeft …

Op één van de panelen werd het verhaal over het ontstaan van de cranberryteelt uit de doeken gedaan in de vorm van een stripverhaal dat ook op internet te zien is: het cranberryverhaal