Sneeuw in de Ecokathedraal (4)

We beginnen het laatste deel van deze tocht door de besneeuwde Ecokathedraal van 10 februari jl. op de plek waar ik een eerdere wandeling samen met Aafje eindigde: de rustplaats achter de twee massieve torens. Hoewel ik best zin had om even te gaan zitten, was het me op die dag te wit en vooral te koud op het bankje …

Er zat niets anders op dan mijn tocht naar achteren maar gewoon voort te zetten. Misschien zou ik verderop een droog plekje kunnen vinden waar ik even zou kunnen gaan zitten. En dus ging ik tussen de twee massieve torens door om over het lange rechte pad naar achteren te lopen …

Aan de linkerkant van het pad zag ik opnieuw een sierlijk gebogen stuk sneeuw hangen, dat de strijd met de zwaartekracht aan het verliezen was …

Af en toe draai ik me even om, zodat ik de hoge, op Inca-tempels lijkende tempels van beide kanten in beeld kan nemen. Zo vaak ligt er geen fotogenieke laag sneeuw, dus dat moet weer even goed worden gedocumenteerd …

Aan het eind van het mooie rechte pad, begin ik aan de klim naar het hoogste deel van de Ecokathedraal. Verderop let ik weer even extra op mijn stappen. Een uitglijder is snel gemaakt, en ik zit hier aan de rand van de heuvel toch een paar meter boven het maaiveld …

Zo, daar zijn we dan. Hieronder bevinden we ons op het oudste en hoogste punt, helemaal achter in de Ecokathedraal. Op dit punt heb ik gebruik gemaakt van de gelegenheid om m.b.v. zon, schaduw en sneeuw even naar jullie te zwaaien. Daarna heb ik een kwartiertje lekker op het mooi schoon geblazen zitelement op de rechter foto gezeten …

En hieronder zie je het uitzicht dat ik vanaf dat punt had. Niet slecht, toch …?

Hoe lekker ik er ook zat, onverbiddelijk kwam het moment dat ik weer in de benen moest. Hoewel er zonder twijfel nog genoeg te zien was, heb ik op de weg terug maar weinig foto’s meer gemaakt. Al snel was ik eraan toe om weer even te kunnen zitten, maar dan op de zachte bekleding van mijn autostoel …

Enige tijd later was ik weer bij de ‘porta celi’, moe maar zeker voldaan. Ik ben bij dat ik de Ecokathedraal weer eens in de sneeuw heb kunnen bekijken, en het was me een genoegen om dat met jullie te delen …

Sneeuw in de Ecokathedraal (3)

Na de ijspret die hier de afgelopen dagen centraal stond, zetten we vandaag en morgen onze tocht door de besneeuwde Ecokathedraal weer voort. Op de onderstaande foto zijn we net de trap afgedaald, die we in het vorige deel vanaf het hogere niveau zagen …

Links van de trap staat een vierkant bouwwerk met een fietsstandaard als kroon (zie de foto linksonder). De tempel die we op de middelste foto in de verte zien staan, is ons volgende doel. Als we nog wat verder afdalen, zien we op de foto rechtsonder het complex waar we zojuist nog bovenop stonden …

Ook hieronder nogmaals het complex waar we kort geleden nog op stonden. Links in de verte staat de tempel waar we aan het eind van het tweede deel even pauze hielden …

De tempel hieronder is volgens mij alleen ’s winters goed te zien. Zodra het blad weer aan bomen en struiken zit, verdwijnt hij weer goeddeels in het groen, staat me bij. Hij is alleen te bereiken over een niet al te breed, verhoogd paadje. Ik ben even voorzichtig naar boven geschuifeld …

We laten de bovenstaande tempel achter ons en lopen dan door het middelste deel van de Ecokathedraal. De al wat oudere bouwwerken die hier staan, gaan goeddeels schuil onder een sierlijk laagje sneeuw op stenen en overhangende takken …

Een stukje verderop krijgen we in de verte zicht op een bijzonder tegeltableau. Dichterbij gekomen wordt duidelijk dat we tegen de onderkant van stoeptegels aan kijken. Het effect van de cirkels is gedurende het jaar vaak erg mooi vanwege een fraaie schaduwwerking, maar mooier dan met wat sneeuw wordt het niet …

Morgen klimmen we naar het oudste en hoogste deel van de Ecokathedraal helemaal achter in het bos …

wordt vervolgd

Sneeuw in de Ecokathedraal (2)

We vervolgen onze tocht door de besneeuwde Ecokathedraal. We laten de iglo achter ons en gaan via een omweg rechtsom naar de tempel die je op de onderstaande foto links van het midden op de heuvel ziet staan …

Tijdens dit deel van de wandeling blijven we in het zuidelijke deel vooraan in de Ecokathedraal. De sneeuw laat mooi de hoogteverschillen zien die hier zijn opgebouwd …

Na een korte klim nemen we bij de tempel op de heuvel even pauze. Hier kunnen we even genieten van het uitzicht op de iglo in de verte. In het volgende deel van deze serie dalen we maandag via de onderstaande trap af om onze tocht te vervolgen. Voordat het zo ver is, neem ik jullie een paar dagen mee naar het ijs …

wordt vervolgd

Sneeuw in de Ecokathedraal (1)

Woensdag de 10e waren de wegen waren weer goed berijdbaar. In de tuin was ik eerst wel even klaar met fotograferen, en dus was het de hoogste tijd om huis en tuin maar eens even achter me te laten. Ik zette koers naar Mildam, want wanneer er sneeuw ligt, moet ik beslist een keer naar de Ecokathedraal …

Zoals de meeste volgers inmiddels weten, is de Ecokathedraal door het jaar heen altijd al één van mijn favoriete plekjes om foto’s te maken. Maar met wat sneeuw wordt het er nog veel mooier. Vaak geven sierlijke sneeuwrandjes de gestapelde bouwwerken extra cachet.Maar kom, we gaan op pad.

Op de foto’s hieronder is goed te zien, dat de zithoek in het voorportaal staat er netjes bij stond. Er was zelfs een derde bankje bij geplaatst, en verderop stonden een paar rondje zitplaatsen …

De ‘Porta Celi’ oftewel de Hemelpoort lijkt tussen het omringende wit nog massiever over te komen dan normaal en ook de nieuwere bouwwerken aan weerszijden van het pas komen nog wat stoerder over …

Van feeërieke sneeuwrandjes zoals ik ze hier in het verleden wel heb gezien, is na de sneeuwjacht wat minder sprake. De wind heeft meer dan anders bepaald waar sneeuw zich mocht ophopen en waar het voortdurend werd weggeblazen …

De van tegels gestapelde koepel lijkt in de sneeuw nog meer dan anders op een iglo. Hier is mooi te zien dat de harde wind vanaf de rechterkant kwam, de sneeuw mocht zich links in de luwte ophopen …

Even een kijkje van dichterbij, want de tussen de spleten geblazen sneeuw levert hier wel sierlijke dunne randjes op, zoals ik ze graag zie …

wordt vervolgd

Een week winter

Zo, dat was hem dan, de winter van 2021. Een week met 6 ijsdagen, maar zonder strenge vorst in onze tuin. De laagste minimumtemperatuur bleef steken op -9,8 ºC, gistermiddag liep het kwik op naar 2,7 ºC …

In chronologische volgorde zag mijn week er als volgt uit. De winter begon met Code rood. Diep in de nacht van zaterdag 6 op zondag 7 februari begon de aangekondigde sneeuwstorm bezit van onze tuin te nemen …

De sneeuwjacht hield zo’n 24 uur aan, maar leverde hier uiteindelijk gemiddeld toch niet meer dan ca. 6 cm sneeuw op. Ons vijvervrouwtje was maandag 8 februari nog maar nauwelijks zichtbaar …

Na het sneeuwruimen op maandag heb ik het dinsdag rustig aan gedaan om energie te sparen voor de volgende dag. Wel heb ik ’s avonds even met licht, water, ijs en luchtbellen gespeeld bij de vijver …

Woensdag waren ook de binnenwegen in Fryslân weer goed berijdbaar, en dus werd het de hoogste tijd om een ritje naar de Ecokathedraal te maken. Daar heb ik een sprookjesachtige sneeuwwandeling gemaakt …

Moegestreden in de Ecokathedraal heb ik de donderdag vooral in de tuin doorgebracht, spelend met licht en schaduw in de sneeuw …

Ook de vrijdag heb ik de goeddeels in tuin doorgebracht, ditmaal om me voor te bereiden op de ijspret die voor zaterdag op het programma stond …

Zaterdag heb ik samen met mijn fotomaatje Jetske het ijs opgezocht. Ik vond het een feest om te midden van alle ijspret zelf ook weer even op het ijs te staan …

Gistermiddag hebben Aafje en ik nog even een ritje door het sneeuwrijke lage midden van Fyslân gemaakt. Onderweg besloot ik o.a. even een tussenstop te maken bij de spoorbrug Grou over het Prinses Margrietkanaal. Na alle ijspret van gisteren deed het me pijn in ’t hart, maar we hadden geen beter moment kunnen treffen. Er naderde net een klein konvooi van twee ijsbrekers en twee vrachtschepen die zich door het ijs ploegden …

En vandaag kwam er met Code Rood een eind aan de winter. IJzel maakte wegen en vooral ook veel stoepen spiegelglad, zo ook het paadje in onze tuin. Intussen is de ijzel overgegaan in regen en is de temperatuur opgelopen tot boven het vriespunt, zodat ik me sinds ca. 10:30 uur weer veilig door de tuin kan bewegen …

Op mijn weblog houdt de winter voorlopig nog wel even aan. Ik heb als kind van de winter weer een fantastische week gehad, waarin ik meer dan 1100 foto’s heb gemaakt. Al hetgeen hierboven kort is weergegeven, zal hier de komende tijd nog uitgebreid voorbij komen. De liefhebbers van voorjaar en zomer zullen het geduldig moeten uitzitten of voorlopig hun heil elders zoeken …   😉

Ecokathedrale fotokuier 19

De eerste week van februari 2015 verliep koud. En niet alleen dat, er viel ook een laagje sneeuw, waardoor het Friese land een aantal dagen een fraaie winterse aanblik kreeg. Wie mijn fotokuiers in de Ecokathedraal al wat langer volgt, weet dat veel van de gestapelde bouwwerken in het bos bij Mildam met een dun laagje sneeuw eigenlijk op hun mooist zijn. De sneeuwrandjes zorgen voor mooie accenten op de stenen bouwwerken …

Volgende week zondag deel 20.

Ecokathedrale fotokuier 13

Wat weersomstandigheden betreft komt deze dertiende Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal niet eens op zo’n gek moment. Gisteren lag er ’s ochtends vroeg in het uiterste zuiden van ons land lokaal een laagje sneeuw. Over het noorden trokken bij een maximumtemperatuur van amper 10 graden, die in buien nog verder terugzakte, regelmatig buien met hagel en een gemeen koude noordenwind.

Op deze Bevrijdingsdag zal het waarschijnlijk ook niet veel warmer worden. Voordat de MS mij in zijn greep kreeg, gingen wij nog wel eens naar het provinciale Bevrijdingsfestival in Leeuwarden. Ik kan me nog een editie herinneren op een prachtige dag met een temperatuur van zo’n 25 graden. Flink rood verkleurd door de zon en licht beneveld door drank en muziek keerden we na afloop huiswaarts. Dat zit er vandaag niet in.

Hoewel Bevrijdingsdag voor mij een dag van veel grotere waarde is dan Koningsdag, blijf ik vandaag lekker thuis. Volgend jaar vieren we 75 jaar vrijheid, hopelijk is het dan warmer. Vandaag is het prima weer om b.v. na afloop van een frisse kuier in een behaaglijke omgeving naar deze Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal te kijken. Afijn, wat je ook gaat doen, ik wens jullie een mooie Bevrijdingsdag …

Volgende week zondag deel 14.