Insecten uit eigen tuin

Menigeen zal toch wel even geschrokken zijn dat hier donderdag ineens een actueel logje verscheen, kan ik me zo voorstellen. Nou, wees gerust … dat was vooreerst weer een eenmalig gebeuren.

In het oosten van ons land schijnt momenteel plaatselijk al flink wat sneeuw te liggen. Hier in het noorden schijnt de zon nu nog vrolijk bij een graad of 4. Dat alles geeft mij mooi de kans om, voordat we vandaag of morgen mogelijk ook hier een pak sneeuw krijgen, eerst nog wat zomerse foto’s uit eigen tuin aan jullie te slijten …

Aan groenten en fruit heeft ons tuintje niets meer te bieden sinds de druif de geest heeft gegeven, maar ondanks de algehele neergang van de insectenpopulatie kan ik nog wel een paar insecten uit eigen tuin aanbieden …

Dit drietal – van boven naar beneden: een groene vleesvlieg, een (tuin)hommel en een blinde bij (met dank aan Soli voor de determinatie van de blinde bij) heb ik eind juli op en rond de vlinderstruik kunnen vastleggen …

Staatsieportret van een sprinkhaan

Sprinkhaantjes staan niet bekend als insecten die zich gemakkelijk laten fotograferen. Bij de minste of geringste dreiging springen ze buiten beeld als je ze met de camera probeert te benaderen. Soms heb je geluk en blijft er eentje aan een stengel of grasspriet hangen. Maar even gewillig poseren is er ook dan meestal niet bij, want vaak blijven ze hun best doen op zich al draaiend achter die stengel of spriet te verstoppen …









Vorige week kreeg ik voor het eerst een sprinkhaan voor de lens van mijn camera die wel heel deftig en geduldig bleef zitten op het blad waarop hij zat. Terwijl ik hem heel voorzichtig benaderde met de camera, leek hij me nauwlettend in het oog te houden, maar alsof het een heus staatsieportret betrof, bleef hij keurig op zijn troon zitten …








Irritante krengen!

De vlinders laten het nog steeds wat afweten, maar muggen en vliegen zijn er meer dan genoeg. Gisteravond was er ondanks de hordeur weer zo’n irritante vlieg de kamer binnengedrongen, die mijn kaasplankje regelmatig uitzocht als landingsplaats. Na enige tijd lukte het om met een welgemikte klap van de vliegenmepper een eind te maken aan dat irritante gedrag. Daarmee was het leed echter nog niet helemaal geleden, want toen ik later in bed lag, vloog daar zo’n akelige steekmug rond …  









Maar hoe irritant ook, van dichtbij bekeken zijn het toch wel wonderlijke dieren. Bekijk de kop van deze vlieg maar eens, die ik onlangs op onze gft-container heb gefotografeerd. Alleen al die prachtige facetogen zijn het bekijken waard. maar het meest wonderlijke vind ik toch altijd nog de manier waarop die ogen bovenop de kop bijeen lijken te worden gehouden door een zwarte rijgdraad …  









Boeiend om te bekijken, maar ik hoef vliegen toch echt niet op mijn kaasplankje, en aan muggen op de slaapkamer heb ik helemaal de pest!  



Kiekeboe met een cicade

De libellen en waterjuffers waren niet bereid om voor me te poseren, maar geen nood, een groene cicade bracht uitkomst …









Net als sprinkhanen zijn cicades niet erg gek op de camera …









Ze blijven voortdurend om de stengel heen draaien om zich er achter te verstoppen …









Door regelmatig een subtiele schijnbeweging te maken met de camera, lukt het zo af en toe om even een foto te maken … kiekeboe …   🙂








Nimfje op een groen blad

Voorgaande jaren waren ze omstreeks begin juni steevast te vinden op de mooie grote oranje bloemen van de papavers in ons tuintje …









Sinds die prachtige papavers op raadselachtige wijze uit ons tuintje zijn verdwenen, vallen ze een stuk minder op, maar ze zijn er nog wel …









Anderhalve week geleden lukte het me op deze nimf van de struikpsrinkhaan te fotograferen op het blad van de één of ander plant in de tuin …









Ik blijf het vreemde, maar mooie insecten vinden met hun lange antennes en de bijzondere monddelen.