De vreemde mond van de vlieg

Behalve de roofvlieg die ik hier gisteren liet zien, wilde ook een huisvlieg zich wel eens even laten bekijken en portretteren in de tuin ..

Hij zat op een minder gunstig, maar wel natuurlijker plekje dan de roofvlieg. Daardoor waren de details wat minder mooi te zien, maar vooral de vreemde monddelen die veel insecten hebben, waren hier in elk geval heel aardig te zien …

Wil je nu alles weten over die monddelen en de rest van de huisvlieg, dan verwijs ik je naar Wikipedia. Op deze pagina staat het allemaal keurig getekend en uitgelegd: https://nl.wikipedia.org/wiki/Huisvlieg …

Roofvliegen in de tuin

Had ik al gezegd dat het dit jaar in ons tuintje weer wat beter gaat met de insecten dan vorig jaar?

Wel, het zou best eens kunnen dat dat de langste tijd weer heeft geduurd, want we hebben roofvliegen in de tuin. En die hebben andere insecten op het menu staan, heb ik me laten vertellen. Eén van die knapen ging onlangs op een onderdeel van ons tuinmeubilair zitten. Daar gaf hij me de kans om hem uitgebreid te portretteren …

Hoewel hij zich echt voorbeeldig van alle kanten liet bekijken en fotograferen, valt het weer niet mee om hem een nadere naam te geven. Er staan zes van die rakkers op Gardensafari. Waarschijnlijk is het de geelbaardroofvlieg. Deze rover schijnt heel graag waterjuffers, daar zit ik dus niet op te wachten. Maar het kan net zo goed de eikenroofvlieg zijn (of één van de nadere vier natuurlijk). Hoe dan ook, over de foto’s ben ik tevreden, en daar gaat het in het kader van mijn blog in de eerste plaats om …

Juffertjes in de tuin

Een heus paradijs voor vlinders en bijen is ons tuintje nog nooit geweest, daarvoor is het er vooral vanwege de hazelaar te donker. En ook een grote, hoge pol bamboe wierp tot het najaar van 2017 dagelijks zijn schaduw over de tuin. Toch heb ik er in de loop der jaren heel wat insecten kunnen kieken. Vorig jaar leek het insectenleven in ons tuintje echter ineens tot een fatale stilstand te komen …

Voor zo ver ik na heb kunnen gaan, heb ik er vorig jaar maar één waterjuffer kunnen kieken. Dit jaar ziet er het weer wat florisanter uit. Vooral bij de door Aafje opnieuw ingerichte border achter in de tuin is het de laatste dagen een komen en gaan van bijen. En er zweven ook regelmatig weer waterjuffers door de tuin. En gelukkig zijn ze ook vaak genegen om even ergens neerstrijken …

Vuurjuffer en azuurwaterjuffer lijken favoriet te zijn, maar ik heb me voorgenomen om me niet meer druk te maken om de naamgeving van bloemetjes en beestjes. MS brengt niet alleen fysieke en motorische problemen met zich mee, maar ook het (korte termijn) geheugen wordt er niet beter op. Ik vind het langzamerhand eigenlijk zonde van de energie om elke keer namen op te zoek. Ik geniet liever gewoon van hetgeen ik heb gezien en gefotografeerd …

Ecokathedrale fotokuier 11

Tijdens deze elfde ecokathedrale fotokuier worden we al snel geconfronteerd met een nieuw bouwwerk. Een stapelwerk met een vierkante basis en een ronde afwerking aan de top. Ook lijkt de basis te zijn gelegd van wat later de grote stenen iglo zou worden.

Omdat het een mooie voorjaarsdag was, ontbreken de bloemetjes en de bijtjes niet tijdens deze kuier in april 2012. Op de weg naar de uitgang werpen we nog snel even blik door de ramen van het atelier …

Ecokathedrale fotokuier 7

Vorige week kwam al even aan de orde dat de Ecokathedraal bij Mildam meer is dan een verzameling gestapelde stenen bouwwerken. Het is het samenspel met de natuur dat ’t geheel zijn bijzondere charme geeft. Deze ‘Zevende Ecokathedrale fotokuier’ heb ik gemaakt op een zonnige dag in augustus 2007. Behalve diverse bloemen waren er nu ook enige vlinders, een krekel en een keur aan andere insecten die het beeld opfleurden …

Schaatsenrijders op de Bonke

De laatste keer dat ik schaatsenrijders op de Bonke zag, was begin maart. Dik ingepakt waagden ze zich toen na een week met matige vorst tot strenge vorst in de nachten over een degelijk ijsvloertje …

Toen ik daar begin augustus bij een zomerse temperatuur van ruim 25 graden aan de waterkant zat, zag ik ineens heel andere schaatsenrijders

Dit duo – ja, het zijn er echt twee, die het samen heel druk hebben – toverde daar geruime tijd de mooiste rimpelingen op het wateroppervlak tevoorschijn …

Deze schaatsenrijders en een lantaarntje waren overigens de enige insecten die ik daar in de vakantie heb kunnen fotograferen, want wat insecten betreft was het er stil, heel stil …

Zomerse tussenbalans

Tot dusver doet het lang aanhoudende warme zomerweer nog geen al te grote aanslag op mijn lichaam. Dat is in eerdere warmere perioden wel eens anders geweest. Dat het nu een draaglijke warmte is, heeft alles te maken met het feit dat we dankzij de ligging van hogedrukgebieden gelukkig steeds te maken hebben met een bijna on-nederlandse droge warmte. Oftewel: het is niet van dat plakkerige weer …

De zomerstop op het weblog bevalt me daarbij uitstekend. Lekker in de relatief koele schaduw van de hazelaar liggend of zittend, krijg ik zo af en toe eens gezelschap aan de rand van de vijver. Zo komt er bijvoorbeeld regelmatig een merel om even te badderen of wormen te zoeken. Ook een buurtkat komt zo af en toe eens langs. Die moet ik in de gaten houden, want volgens mij komt die vooral voor de vissen …

Met de insecten in de tuin schiet het nog altijd niet op. Zo af en toe zie ik eens een vlinder – meestal een witje – fladderen, maar even poseren is er ondanks de weelderig bloeiende ijzerhard en de vlinderstruik niet bij. Dan maar even een foto van een passerende zweefvlieg …

Om niet helemaal te verstoffen en te verstijven heb ik een paar maal een ritje met wat korte tussenstops gemaakt. Voor echte fotokuiers is het me te warm en dat is met vrijwel steeds dat toch 150 gram wegende Tens-apparaat aan een bandje rond mijn hals ook niets waard nu.

Tijdens één van die tussenstops heb ik wel ontdekt waar een groot deel van de insecten tegenwoordig zit … op en rond de boerderij blijkbaar …   😉

Ik sluit af met het relatief koel aandoende beeld van een foeragerende lepelaar in de Jan Durkspolder. Een groot deel van de plaatselijke kolonie liet zich daar vanuit de grote vogelkijkhut goed bekijken …

Zo, en nu duik ik met het oog op de naderende hittegolf mijn hangmat weer in, want mijn zomerstop zal zeker nog een week voortduren. Tot een uur of drie lekker in de schaduw met Radio Tour en als het daarna op het terras te zonnig en te warm wordt, nestel ik me in de nog steeds relatief koele woonkamer lekker voor de Tour op tv. Want wat is het spannend en wat kan het nog mooi worden …

Tot later, blijf koel.