Een lantaarntje op ’t hout

Hoewel omgeven door water, rietkragen en weilanden waren er ook in en rond ‘onze datsja’ dit jaar schrikbarend weinig insecten te zien …

Op één van de minder warme augustusdagen streek dit lantaarntje neer op het relatief warme houten schild van een van de muren …

Nadat ik blijkbaar een verkeerde beweging had gemaakt, vloog het frêle juffertje op. Na een korte vlucht streek ze neer op één van de hoeken van de woning. Dat leverde me de mooiste foto op …

Een vuurjuffer in de tuin

Begin juni schreef ik al, dat ik in ons tuintje dit jaar nog maar weinig mooie insectenfoto’s heb kunnen maken. Daarin is ruim drie weken later nog maar weinig verbetering opgetreden. De komende dagen zal ik de hoogtepuntjes van de schrale oogst tot nu toe de revue laten passeren …

Om te beginnen één van mijn favorieten: de vuurjuffer. Voorgaande jaren een vaste bezoeker, die zich regelmatig liet zien bij de vijver. Dit jaar is deze vuurjuffer (gekiekt op 14 mei 2018) tot dusver de enige juffer die zich in mijn bijzijn in ons tuintje heeft vertoond dit jaar …

Weerbeeld juli 2016

Juli 2016 zal zich zeer waarschijnlijk niet in ons collectieve geheugen nestelen als zijnde een fantastische zomermaand. De maand begon wisselvallig en fris met in de eerste anderhalve week maximumtemperaturen die onder of maar net boven de 20 graden bleven steken. Pas op 10 juli werd de zomerse 25 graden eenmaal bereikt, daarna moesten we tot 19 juli wachten voordat de temperaturen opnieuw zomerse waarden bereikten …









Van 19 t/m 24 juli hadden we te maken met een warmtegolfje, waarbij op 20 juli voor het eerst dit jaar de tropische temperatuur van 32,1 ºC op de thermometer verscheen. Uiteindelijk telde juli 19 warme dagen (maximumtemperatuur 20 ºC of meer), 6 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25 ºC of meer) en 1 tropische dag (maximumtemperatuur 30 ºC of meer). En dat wijkt ondanks de tamelijk neerslachtige inleiding toch allemaal nauwelijks af van het langjarig gemiddelde.

De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uit op 17,9 ºC, en dat is dan toch weer bijna anderhalve graad warmer dan het langjarig gemiddelde van 16,5 ºC over de periode van 1971-2000 …









Waar de akkerbouwers vooral in Noord-Brabant al vanaf juni te kampen hadden met wateroverlast, die een groot deel van de oogst verloren liet gaan, was dat hier in het zuidoosten van Fryslân veel minder problematisch. Terwijl ik begin juli wat foto’s maakte van deze boer, die bezig was met het besproeien van zijn aardappelland, kwam hij even bij me staan om een praatje te maken. De man prees zich duidelijk rijk met hoe de aardappelen erbij stonden …









Met landelijk gemiddeld 52 mm neerslag was juli een vrij droge maand, normaal valt er landelijk gemiddeld ca. 78 mm. In ons tuintje heb ik in juli 62 mm afgetapt, en ook dat is wat minder dan het langjarig gemiddelde van 70 mm over de periode 1971-2000 …









Als we kijken naar de echt zonnige dagen, dan kom ik niet verder dan 5. Op 8 dagen was het licht bewolkt en gedurende de rest van de maand overheerste de bewolking. Samenvattend kunnen we stellen, dat het een tamelijk wisselvallige, maar toch niet echt koude maand was, maar ècht zomers … nee, dat was het toch niet …








Kruisspin zet zijn kaken erin

Enige tijd geleden trof ik in het Weinterper Skar een strekspin aan, die zich net aan een juffertje tegoed had gedaan. Vorige week zag ik bijna op dezelfde plek onder de bomen een kruisspin, die een juffertje te pakken had genomen …









Zonder hem verder bij zijn maaltijd te storen, heb ik er een paar foto’s van weten te scoren …








’t Juffertje met de rode poten

Een jaar of tien geleden zou ik dit ongetwijfeld een vuurjuffer hebben genoemd, want toen waren alle rode waterjuffers voor mij nog vuurjuffers. Punt uit!
Sinds ik bijna elf jaar geleden ben begonnen met bloggen, heb ik op sommige vlakken stukje bij beetje echter wel wat bijgeleerd van diverse natuurkenners. Vooral wijlen Frans54 en Heidehipper hebben jarenlang hun best gedaan om mij het een en ander bij te brengen …









Niet dat ik alle juffers nu van elkaar kan onderscheiden op basis van de minimale verschillen die er op de diverse segmenten van het lijf te zien zijn, daarvoor zijn mijn waarnemingsvermogen en mijn geheugen wat te selectief geworden de laatste jaren, maar op basis van wat grotere verschillen lukt het steeds beter om waterjuffers van elkaar te onderscheiden. Zo weet ik intussen dat vuurjuffers zwarte poten hebben, en dat koraaljuffers rode poten hebben. Dit juffertje, dat ik onlangs aan de zuidkant van het Weinterper Skar heb kunnen vastleggen, moet dan ook een koraaljuffer zijn, lijkt me. En dat is mooi, want de koraaljuffer is een stuk zeldzamer dan de vuurjuffer … 🙂








Daar is het lantaarntje al

Woensdag sprak ik hier de wens uit om na de vuurjuffer, de watersnuffel en de azuurwaterjuffer binnenkort ook het lantaarntje nog te kunnen fotograferen. Dat lukte gisteren toch nog sneller dan verwacht in het Weinterper Skar …









Het mooiste was nog, dat ik er niet eens ver voor op pad hoefde, want ik werd al meteen aan het begin van het pad door een paar lantaarntjes opgewacht, zodat ik tussen het fotograferen door zelfs even rust kon nemen op de afsluitboom …









Tot mijn grote vreugde lukte het me na enige tijd ook ditmaal weer om er een fraai frontaal portretje van te maken, want daar haal ik toch wel de meeste voldoening uit … 🙂









En over lantaarntjes gesproken …
Een auto als deze prachtige Wolseley moet je aan de openbare weg met een lantaarntje zoeken. Tenzij je er toevallig tegenaan loopt, zoals op 22 juni op het Reaklif het geval was. Ik heb deze fraaie cabriolet toen aangeboden aan Sjoerd van bVision voor zijn virtuele garage. Intussen heeft Sjoerd het nodige speurwerk verricht naar deze auto en zijn eigenaar, zodat hij vandaag op zijn weblog een mooi portret van deze Wolseley Hornet Special kan presenteren …








Een boksende azuurwaterjuffer

De blauwe waterjuffers ontbraken dit jaar tot nu toe nog in mijn collectie, maar daar is intussen verandering in gekomen …









Deze azuurwaterjuffer wilde onlangs in het Weinterper Skar wel even meewerken aan een kleine fotosessie …









Toen hij na verloop van tijd een bokshouding aannam (zie boven) en me begon uit te dagen, ben ik frontaal de confrontatie met hem aangegaan …









Oog in oog met de lens had hij ineens geen praatjes meer en bleef hij nog enige tijd stokstijf voor me poseren …   🙂









Nu moet ik het lantaarntje nog zien te vangen.