Dit is de fietsbrug ‘de Ring’ over de A7 bij Drachten. De brug, die in 2005 is aangelegd, verbindt Drachten met het bedrijventerrein Azeven Zuid. Daar vandaan kun je fietsend verder naar de bosrijke omgeving van Beetsterzwaag en Bakkeveen …
Meestal rijd ik in de auto onder ‘de Ring’ door, maar half juli ben ik er op de Joiny weer eens overheen en doorheen gekomen. Samen met een ooievaar die op één van de grote lichtmasten in de middenberm van de A7 stond, heb ik een tijdje staan genieten van het uitzicht rondom. De bouwvakvakantie was begonnen, dus het was rustig op de weg …
De vijver in onze tuin ligt vrijwel de hele dag in de schaduw, maar dat maakt de waterplanten niets uit. Sinds begin juni duiken er regelmatig nieuwe bloemen op van de waterlelie en de gele plomp. Als sterren stelen ze beurtelings de show om ons te plezieren. Het is pure verwennerij …
Dankzij de bomen aan de zuidkant ligt het grootste deel van de tuin in de schaduw. Omdat daar weinig bloeit heeft Aafje een opstelling met bloeiende planten in potten op het terras gemaakt. Het is er lekker opgefleurd. En het houdt Aafje bezig, want het water is niet aan te slepen … 😉
Omdat ik er toch was, besloot ik nog even door te rijden naar het eind van de doodlopende weg Binnendyks. Dat hij dood liep op de Wâdwei, de autoweg tussen Drachten en Leeuwarden, wist ik al. Wat er verder te zien was, wist ik niet …
Ongeveer halverwege zit een kerstbomenkwekerij, daar ben ik zo aan voorbij gereden. Helemaal aan het eind was het een ander verhaal. Daar staat een oud boerderijtje waar wat buitenissig spul op het erf staat …
Erg welkom voelde ik me er niet. Het schijnt dat er een beveiligingsbedrijf met de naam Special Dog Security zit. Luisterend naar het zware geblaf dat vanuit een kooi aan de andere kant van het huis klonk, ben ik geneigd dat te geloven. Ik had er al snel genoeg gezien …
Het was nog niet eens tropisch warm, toen ik vorige week op de terugweg van een ritje naar de Leijen besloot om een kleine omweg over een nieuw industrieterrein bij Nijtap te rijden. Desondanks was het een tamelijk hallucinante ervaring om daar een aantal levensgrote dinosaurussen achter een hek te zien staan …
Dichterbij gekomen bleken ze niet zo gek gevaarlijk te zijn. Ze zijn door een handelsonderneming per container geïmporteerd uit China. Eenmaal uitgepakt is het een kwestie van enkele delen monteren en een paar stekkers aansluiten. Helemaal plug & play, dan beginnen de monsters brullend met de kop heen en weer te draaien …
Dat is nog eens wat anders dan ‘Tijmen’s dino’s’, die ik mei 2010 in onze tuin heb gefilmd bij het toen nog lustig stromende beekje in onze tuin … 😅
Tijdens de passage het vorige grote onweerscomplex in de nacht van vrijdag 19 op zaterdag 20 juni kwam er al snel een eind aan mijn poging om er foto’s van te maken. Al na een paar minuten barstte er toen een stortbui los. Met windvlagen uit de ongebruikelijke zuidoostelijke hoek werd er een bak water de bijkeuken in geblazen. Er zat een waas van druppels op de lens en ik was druipnat. Dat was bij een temperatuur van nog steeds 26°C eenmalig niet erg. Maar de wind bleef water naar binnen jagen, daarom ben ik er toen onverrichterzake mee gestopt …
Zaterdagavond had ik meer geluk. Rond 21:00 uur trok er een eerst onweersbui ten oosten van ons langs. Een uurtje later trok het eerst deel van een enorm onweersfront over ons heen. Ik nam mijn positie in de bijkeuken weer in met de camera op het statief in de deuropening. Zware regen bleef eerst nog uit en de wind waaide nu vanuit de normalere zuidwest. Ik heb er een uurtje kunnen zitten genieten, daarna vond ik het welletjes …
Diep in de nacht werd ik gewekt tijdens de passage van van het laatste deel van het complex dat met enorm geweld gepaard ging. Al met al zijn we er schadevrij en met slechts 20 mm regen goed van af gekomen. Tien kilometer zuidoostelijker is ruim 100 mm regen gevallen …
Een timelapse van de buienradar laat mooi zien dat het bij ons rond 21:40 begon en dat het pas rond 6:00 ’s ochtends voorbij was …
Afanja's Weblog 