Over de zomer van 2021

Dat het weer in ons land vrijwel altijd en overal onderwerp van gesprek is, staat al jarenlang vast. Gemopper over het weer hoort daar ook altijd bij, maar er is maar zelden zo vaak en zo veel geklaagd en gemopperd over het weer als in de zomer van 2021, geloof ik. Maar als je het in wat breder perspectief plaatst, dan was die zomer van 2021 zo slecht nog niet …

Laten we eerst eens kijken naar de gemiddelde temperatuur in de drie zomermaanden. In ieder van die maanden lag de gemiddelde temperatuur nog altijd een stuk hoger dan in de periode 1971-2000, want die periode is nog altijd mijn referentiepunt. De gemiddelde zomertemperatuur kwam in ons tuintje uit op 18,0ºC tegen 15,8ºC in de periode 1971-2000. Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur uit op 17,7ºC tegen 16,6ºC in 1971-2000. Zie ook de grafiek linksonder …

Gemopper over de temperatuur vind ik dan ook overdreven. Als het om de hoeveelheid neerslag gehad, is het een heel ander verhaal. De beelden van de watersnood in Zuid-Limburg en delen van o.a. België en Duitsland staan velen nog wel bij, denk ik. Hier bij ons was het in alle drie de zomermaanden te nat, de grafiek rechtsboven spreekt boekdelen. Uiteindelijk was er aan het eind van de zomer 347 mm water door de regenmeter gelopen, bijna het dubbele van de gemiddelde hoeveelheid van 200 mm in de periode 1971-2000. Het KNMI in De Bilt noteerde 244 tegen normaal ca. 200 mm. Maar ach, die regen heeft vanuit fotografisch oogpunt ook weer zijn voordelen …

Ook als ik de temperaturen van deze zomer vergelijk met die van mijn metingen in de tuin sinds 2003, doet 2021 het nog niet zo slecht. Sinds 2003 heb ik hier maar vijf zomers gehad, die warmer waren dan de 18,0ºC van de zomer van 2021. Ook in De Bilt was het slechts vijf keer warmer. Bij ons verliepen welgeteld 13 zomers met een lagere gemiddelde temperatuur, in De Bilt was dat 10 keer het geval. Zie verder de grafiek linksonder …

Dat de zomer nat was, wordt ook over deze periode bevestigd. Alleen in de zomers van 2004 en 2013 viel er meer regen in onze tuin, zoals te zien is in de grafiek rechtsboven. Dus, was de zomer nat? Ja, de zomer was behoorlijk nat. Was dat erg? Voor mij niet echt, maar vooral voor de kampeerders onder ons was het wat dat betreft een slechte zomer. Voor de gemiddelde tuin en voor de natuur was het een top-zomer met niet teveel felle zon en eindelijk een fijne aanvulling van het neerslagtekort van de afgelopen jaren …

Tot slot kijken we nog even naar het verloop van de maximumtemperaturen in de zomer van 2021. Ik heb 58 warme dagen geteld (=20 graden of warmer), in de periode 1971-2000 waren dat er gemiddeld ca. 49. Verder heb ik 11 zomerse dagen kunnen noteren (=25 graden of hoger), tegen normaal 15. Tot slot telde de afgelopen zomer slechts 1 tropische dag (=30 graden of hoger) tegen normaal over de periode 1971-2000 ca. 3. De gemiddelde maximum temperatuur is uitgekomen op 21,4ºC. In De Bilt waren er deze zomer 70 warme dagen, 17 zomerse dagen en 1 tropische dag. Normaal zijn dat er resp. 64, 22 en 5 …

In het grafiekje rechtsboven is de verdeling van de neerslag in ons tuintje over de afgelopen zomer te zien. De wolkbreuken van 5 juni en 25 juli zijn met resp. 54 en 64 mm beeldbepalend. Dergelijke stortbuien hebben we liever niet te vaak, want de waterafvoer kan dat allemaal niet snel genoeg verwerken. En dat geeft nogal wat stank en viezigheid …

Tot zover mijn persoonlijke overzicht van de zomer van 2021. Door het uitblijven van hittegolven of anderszins langdurige warme perioden vond ik het een prima zomer. En daar wil ik dan ook maar mee afsluiten. De zomer is intussen na een warme week met echt zomerse temperaturen, die ik hier in juli en augustus niet op de thermometer heb gezien, tamelijk geruisloos overgegaan in de herfst …

Een reuzenrad op bezoek

Het reuzenrad in aanbouw bij Mondial, dat gisteren op de eerste foto te zien was, liet zich vanwege de omliggende bosschages niet lekker fotograferen. Daarom heb ik enkele dagen later in Drachten wat foto’s gemaakt van het reuzenrad, dat hier eind juli enkele weken op de Markt stond …

Of het Reuzenrad Sky Vision ook gebouwd is door de firma Mondial uit Terband, weet ik niet. Maar het is met zijn hoogte van 50 meter wel het grootste mobiele reuzenrad van ons land. Helaas was de kassa gesloten, toen ik er was. Toch jammer, want nu heb ik geen foto’s kunnen maken van het ongetwijfeld adembenemende uitzicht over Drachten. Maar het meest vervelend is natuurlijk dat ik weer niet heb kunnen werken aan het bedwingen mijn hoogtevrees … 😉

Een schapendoes over de vloer

Zoals ik gisteren al schreef, hadden we de afgelopen weken op proef een leasehond over de vloer in Huize Afanja. Nu was het natuurlijk niet echt een leasehond, maar zo ben ik Oskar in de loop der jaren wel gaan noemen. Een hond waar je maar af en toe een paar weken aan gebonden bent, heeft natuurlijk zo zijn voordelen …

Oskar is de ontzettend lieve 4-jarige schapendoes van de kinderen. Al sinds de herfstvakantie van 2017, toen Oskar een hummel van enkele maanden was, passen wij tijdens vakanties van de jeugd op Oskar. De eerste jaren deden we dat in het huis van de kinderen. Dit jaar hebben we het op mijn voorstel eens anders gedaan …

Aafje wil al langere tijd graag weer een hond. Ik zeg ‘weer’, omdat Aafje vroeger ook al een hond heeft gehad. Zelf ben ik meer een kattenmens dan een hondenmens, maar principiële bezwaren tegen een hond in huis heb ik niet. Daarom heb ik – zeker sinds ik MS heb – altijd gezegd, dat ik het op zich prima vind, maar dan wel vanaf Aafjes’ pensionering. Een hond moet namelijk zijn beweging hebben, en die kan ik hem niet altijd geven. Er zijn van die dagen dat ik al moe ben van een paar keer heen en weer lopen in de tuin, en zo groot is die nou ook weer niet …

Nu Aafje sinds begin dit jaar gepensioneerd is, werd de vraag ‘Nemen we een hond of niet?’ echt actueel. Eigenlijk hadden we onze zinnen stiekem al wat op een pup gezet. Maar dat ging niet door, omdat moeder natuur niet mee wilde werken. Dat gaf mij echter wel de gelegenheid om voor te stellen Oskar ditmaal maar eens een paar weken hier naartoe te halen in de vakantie van de kinderen. Dat leek me de beste manier om eens te kijken hoe het is om ons huis met een hond te delen. En niet minder belangrijk, dan zou Aafje weer eens een tijdje in onze eigen omgeving kunnen ervaren of ze het nog steeds zo leuk vindt om in weer en wind de hond vier keer per dag uit te moeten laten …

En dus werd Oskar hier twee weken geleden gedropt samen met een grote zak brokken en zijn water- en voerbak. De volgende dag ging hij op verkenning in de tuin, alles werd uitgebreid bekeken en besnuffeld. Bij de schuttingdeur aangekomen, besloot hij eerst maar eens een flinke vlag te planten. Nu wist de hond van de buren in ieder geval dat Oskar het hier voorlopig voor het zeggen had …

Zo’n dier vertelt er niet veel over natuurlijk, maar ik heb wel de indruk gekregen dat hij zich wel thuis voelde in de tuin. Er waren fijne zonnige plekjes om lekker te liggen, en als het te warm werd was er schaduw voor handen, had hij al snel ontdekt. Het duurde niet lang of hij was zelfs bevriend met onze terraspoes, ze hebben menigmaal lekker dicht tegen elkaar liggen slapen op het terras …

Vanmiddag wordt Oskar weer herenigd met de echte baasjes. Ik heb nu al een beeld hoe dat zal verlopen en hoe hyper zowel Oskar als kleinzoon Pepijn zullen zijn, zodra ze elkaar weer in het oog krijgen …

Aafje en ik gaan de komende tijd eens rustig evalueren. We zullen de voor- en nadelen nog eens rustig op een rijtje zetten om daarna de blik op de toekomst te richten. Kortom: zal t.z.t. hoe dan ook vervolgd worden.

Een natte vlieg

Meer dan 8,5 mm regen is er in totaal niet gevallen dinsdag en woensdag. Maar het regende daarbij wel continue door met hele fijne druppeltjes. Gisteren was het twee keer een minuut of 5 echt droog, daar heb ik uiteraard gebruik van geprofiteerd door even een rondje door de tuin te maken …

Op een knop van één van de hosta’s trof ik deze natte vlieg aan, die een showtje opvoerde met een druppel op zijn kopje en een paar nauwelijks waarneembare druppeltjes aan zijn pootjes …

Matige lichtende nachtwolken

Ik had er de afgelopen weken al een paar maal tevergeefs naar uitgekeken, maar steeds gooide bewolking roet in het eten. Precies twee jaar en 1 dag na de laatste keer dat ik ze zag, kreeg ik woensdagavond rond middernacht opnieuw de kans om lichtende nachtwolken te fotograferen. Ze waren lang zo mooi niet als de prachtige display twee jaar geleden, maar dat is te wijten aan het feit, dat er nog ‘gewone’ wolkenflarden voorbij dreven …

Voor de beste foto’s moet je eigenlijk even een donkere plek buiten de stad hebben. Omdat autorijden op dat tijdstip niet meer echt raadzaam was, besloot ik weer even naar het trapveldje verderop in de straat te lopen. Daar heb ik vooral de hoogspanningsmast en een voetbaldoeltje gebruikt als contrasterende elementen …

Hoe het elders was, weet ik natuurlijk niet, maar hier vervaagden de lichtende nachtwolken al na een kwartiertje. Wil je ook kans maken om dat bijzondere verschijnsel eens te zien? Houd dan de komende drie weken ongeveer een uur na zonsondergang aan de noordelijke horizon in de gaten …

Ook afgelopen nacht waren er weer lichtende nachtwolken te zien. De lucht was een stuk helderder dan woensdag, daardoor waren de lichtende nachtwolken mooier en duidelijker te zien waren. Maar de show speelde zich helaas heel laag boven de horizon af, te laag voor mij om er tussen de bebouwing foto’s van te kunnen maken. Mijn fotomaatje Jetske heeft dat wel gedaan, haar foto’s kun je HIER zien.

In mijn logje van 22 juni 2019 kun je lezen wat die lichtende nachtwolken nu eigenlijk zijn en waar je op moet letten om ze te kunnen zien: ‘De kortste nacht, ’t mooiste licht’