Die heerlijke zomeravonden

De verzengende hitte overdag was in augustus duidelijk niet aan mij besteed. Het enige wat ik tijdens zo’n hittegolf eigenlijk echt kan waarderen, zijn die heerlijke avonduren. Tot diep in de avond lekker bij de vijver zitten, daar kan ik echt van genieten. En dat heb ik dan ook volop gedaan tijdens de hittegolf …

Af en toe eens een blik over de schutting om te zien of er buitenaards nog wat te beleven valt, is met die hoge minimumtemperaturen ook een aangename bezigheid. Op de foto hier links onder zie je de reuzenplaneet Jupiter schitteren in een mooie samenstand met de bijna volle maan. Op de rechter foto zie je de heldere rode planeet Mars, die zich momenteel bij heldere hemel ook mooi laat zien …

Een maand voordat we gebukt gingen onder de hittegolf ben ik er nog tweemaal rond middernacht op uit getrokken om foto’s te maken van de komeet Neowise. Deze komeet was weliswaar lang zo mooi niet als komeet Hale Bopp in maart 1997, maar het was wel de helderste komeet sinds Hale Bopp. Vooral door de verrekijker vond ik het toch weer een bijzonder gezicht om zo’n brok steen en ijs door ons zonnestelsel te zien razen. Mijn Powershot leent zich helaas niet echt voor nachtfotografie, maar Neowise staat erop. En belangrijker nog, ik heb hem met eigen ogen gezien …

Zoals wel vaker, kwam er een eind aan de hitte met een aantal pittige regen- en onweersbuien. Hoewel de meeste buien ook deze zomer weer langs ons zijn getrokken, kon de riolering het hier op 20 augustus even niet aan. De onderstaande bliksem heb ik op 16 augustus in beeld kunnen vangen, toen er tegen middernacht gelijktijdig een onweerscomplex ten oosten en één ten westen van ons voorbij trok …

 

Venus en de asgrauwe maan

Donderdag was het nieuwe maan, toen was de maansikkel echter nog zo smal dat ik hem niet heb kunnen ontdekken. Gisteravond was hij wel goed te zien, daarom heb ik het statief rond 22:00 uur even in de voortuin opgesteld om een paar foto’s te maken van de maansikkel en de tegenwoordig niet te missen planeet Venus …

Als bonus kreeg ik niet alleen de maansikkel te zien, maar ook de rest van de maan was vaag zichtbaar. Dat resterende van de maan werd zichtbaar door het zogenoemde asgrauwe licht. Dat is zonlicht dat door de aarde naar de maan wordt gezonden en vervolgens door de maan weer naar de aarde teruggekaatst wordt, waarna het hier zichtbaar wordt. Dit licht is het best waarneembaar zo’n 3 à 4 dagen vóór en na nieuwe maan, als de maan boven en de zon onder de horizon staat …

Door nog even wat verder in te zoomen, worden op de scheiding van licht en donker ook de kraters op het maanoppervlak weer zichtbaar. Ik heb het wel vaker gezegd, het zijn juist die kraters die de maan voor mij zo aantrekkelijk maken om naar te kijken …

De maan op zijn mooist

Zoals bij menigeen bekend, lokt het zachte weer me de laatste tijd dagelijks vele malen even de tuin in. Zo ook woensdag tegen het vallen van de avond. Zodra ik de deur opende, werd ik verrast door de maan die me vriendelijk toelachte. Ik maakte meteen rechtsomkeert om camera en statief even in stelling te brengen op het terras …

De atmosferische omstandigheden waren blijkbaar optimaal, want ik heb zonder noemenswaardig kwaliteitsverlies verder kunnen inzoomen dan me ooit eerder is gelukt. De onderstaande uitsneden van de maan heb ik zo uit de camera kunnen halen zonder dat ik ze op de pc hoefde te croppen. Alleen contrast en kleurstelling heb ik wat bijgewerkt …

Ter afsluiting heb ik de maan nog even laten vervagen achter de hazelaar …

De maan in ’t zonnetje

Die avond ben ik tegen elven weer naar buiten gegaan. De maan stond nog helder aan het firmament, maar hij stond zoals verwacht wel pakweg 90º verderop dan bij zonsondergang. Dat kwam mij wel goed uit, want dat betekende dat ik camera en statief mooi in de luwte van het huis op kon stellen aan de kant van de stad. Nadat ik een paar close-ups van de maan had gemaakt, heb ik de camera op verschillende plaatsen op de steiger gezet om wat opnamen te maken van de weerspiegelende lichtjes rondom …

Die lichtjes moeten nog maar even wachten, vandaag staat de maan in het zonnetje. Behalve dat ik hem op die vrijdagavond 3 januari 2020 heb gefotografeerd, heb ik ook de kans gegrepen om hem op 10 en 17 januari te fotograferen. Dat was geen toevallige keuze, nu had ik mooi eerste kwartier, volle maan en laatste kwartier binnen één maand op de foto. Eigenlijk had ik natuurlijk nog moeten wachten op de nieuwe maan van volgende week vrijdag, maar iets zegt me dat dat niet zo gek veel zin heeft. Bovendien vormen deze drie foto’s ook al een heel aardige serie, zeg ik zelf maar eens wat eigenwijs …

3 januari 2020, 23:20 uur – eerste kwartier –  afstand ca. 404.720 km:

10 januari 2020, 18:35 uur – volle maan – afstand ca. 375.551 km:

17 januari 2020, 2:31 uur – laatste kwartier – afstand ca. 365.446 km:

Een kleurig slot

De zon kregen we die dagen aan de Bonke niet meer te zien, maar op de tweede dag begon het tegen de avond wel even wat op te klaren. De dikste wolken begonnen te wijken en de hoogste wolken werden nog even fraai uitgelicht. Tijd om even een rondje om het huis te lopen met de camera in de aanslag …

Binnenshuis was de dag gezellig en kleurig genoeg geweest. De roze wolken gaven op de valreep ook buitenshuis nog even wat kleur aan de dag. Terug bij de voordeur zag ik dat de maan me door de vochtige atmosfeer vriendelijk toelachte.

Eerste kwartier … mooi! Bij helder en droog weer lukte het om daar in de loop van de avond ook nog wat plaatjes van te schieten. Morgen meer maan …

Hoe en wat 2019 – 12

In de eerste week van december was het rustig hogedrukweer, daarna volgde een lange periode met vaak onstuimig weer, waarin het meer op herfst leek dan op winter. Tot de kerstdagen bleef het zacht. De laatste dagen verliepen weer wat zonniger en kouder, het kwam zelfs nog enkele keren tot lichte vorst in de nacht. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in december in ons tuintje uit op 5,4 ºC. Met 2 graden boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 was het een zachte decembermaand.

Mijn weblog stond in december goeddeels in het teken van het Waterloopbos in de Noordoostpolder, met daarin een hoofdrol voor ‘Deltawerk 1.1’, de oude Deltagoot. Maar ook in december hield ik oog voor wat er in de tuin zoal te zien was. Een primeurtje was in dat opzicht de verschijning van een winterkoninkje

Sinds Sinterklaas kijken wij uit op een bos. Dat zit zo …
Afgelopen jaar hebben we serieus belangstelling getoond voor een huis, dat aan de rand van een dorp en tegen een bosrand aan staat. Qua stand echt een plaatje. Nadat we een bezichtiging en een gesprek met de makelaar hadden gehad, moesten we helaas tot de conclusie komen dat er teveel aan verbouwd zou moeten worden om er naar tevredenheid te kunnen wonen. Dat werd ‘m dus niet.

Omdat Sinterklaas dat wel een erg sneu verhaal vond, schonk hij Aafje ter compensatie een klein kunstwerkje. Een door Klaproos met de hand beschilderde steen. Op deze manier kijken we toch uit op een bos. Is het niet een pronkstukje …

Met gemiddeld over het land 63 mm neerslag tegen een langjarig gemiddelde van 80 mm was december aan de droge kant. In onze tuin was het beeld niet anders, hier viel 58 mm tegen normaal over de periode 1971-2000 ca. 74 mm.

Tussen kerst en oud & nieuw was het droog en liet de zon zich regelmatig zien. Vooral de zonsopkomst en -ondergang was op die dagen veelal erg mooi en kleurrijk. Ik kreeg op 28 december de kans om een mooie zonsondergang te fotograferen vanuit de tuin van vriendin en fotomaatje Jetske. Vanuit onze eigen tuin heb ik op de namiddag van 30 december, tussen de bamboe door, voor het laatst in 2019 nog even een laatste blik op de maan kunnen werpen …

Op reis naar de maan

Het zal je vast niet zijn ontgaan, vandaag is het op de kop af 50 jaar geleden dat Apollo 11 werd gelanceerd. Vier dagen later zette de Amerikaanse astronaut Neil Armstrong als eerste mens voet op de maan met de beroemde woorden: “That’s one small step for a man, one giant leap for mankind.”

Als kinderen groeiden we in de jaren zestig op in een spannende tijd te midden van zaken als de Koude Oorlog en de race naar de maan. De ruimtevaart was volop in ontwikkeling en kleurde onze jeugd met zaken als de tv-serie ‘Thunderbirds’, ruimtevaartbehang en ruimtevaartspeelgoed. De reis van de Apollo 11 met de landing op de maan was wat mij betreft wel hoogtepunt uit die tijd. Ik heb lang in de veronderstelling geleefd, dat ik die landing en de eerste stap van Neil Armstrong op het maanoppervlak indertijd allebei live gezien heb. Daar ben ik later toch wel wat over gaan twijfelen. Nu is er echter een herkansing …

Ter gelegenheid van dit 50-jarig jubileum, heeft NASA momenteel o.a. een website online, waarop je de hele reis van Apollo 11 van begin tot eind integraal kunt beleven. Vanaf T-minus 1 (de laatste minuut voor de lancering), via de landing op de maan tot en met de terugkeer op aarde kun je de hele reis met alle gesprekken tussen de vluchtleiding en de astronauten volgen. Daarbij kun je gelijktijdig kijken naar foto’s en videobeelden van de reis, die voortdurend worden geactualiseerd binnen de tijdlijn. Door op het onderstaande linkje te klikken, ga je naar de betreffende site van NASA. Ik denk, dat ik die weergave straks maar eens in gang zet. In de Tour is het tenslotte toch een rustdag …

“De reis van Apollo 11 in Real Time …”

En over de maan gesproken …
Komende nacht is vanuit Nederland en België bij heldere hemel een gedeeltelijke maansverduistering te zien. Het begin van de verduistering vindt plaats als de maan bij ons nog niet op is. Om 23:31 uur is de verduistering maximaal. De maan staat dan laag boven de horizon (ongeveer 10 graden). Hou hier rekening mee bij het kijken. Tussen de bebouwing zul je dan nog weinig zicht op de maan hebben. Het is dus belangrijk om een plek met vrij zicht op de zuidoostelijke horizon te kiezen …

Ik sluit af met een greep uit de foto’s, die ik de afgelopen 10 jaar van de maan heb gemaakt. Nadat ik jullie allen voor de komende tijd mooi weer en lange dagen heb gewenst, zal ik eens kijken of ik me een tijdje rustig op het ritme van tijd en ruimte voort kan laten deinen …

Een mooie zomer en alle goeds gewenst. Tot ooit!