Tegenliggers te water

Het strandje van Smalle Ee had ik gistermorgen helemaal voor mezelf. Op de Smalle Eesterzanding moesten een paar tegenliggers de beschikbare ruimte met elkaar delen. De Smalle Eesterzanding leidt namelijk niet alleen naar de Drachtster jachthaven, maar maakt ook deel uit van de druk bevaren vaarweg naar de Drachtster industriehaven …

Van rechts kwam de Aquanaut Drifter 1050 ‘Njord’, een motorjacht uit Lemmer het beeld in varen op weg naar het Friese merengebied. Voor een slordige € 1.000 mag je daar een weekje mee over de Friese wateren varen. Vanaf de andere kant koerste de ‘Forza’, een 672 ton metend motorvrachtschip uit Zwijndrecht met een lengte van 57 m, in de richting van de Drachtster industriehaven …

De vaarweg naar Drachten gaat dwars door Nationaal Landschap De Alde Feanen. Tot op dit moment mogen er schepen tot een lengte van tachtig meter en een breedte van tien meter door het kanaal, met een diepgang van maximaal 2,75 meter. Er zijn ontheffingen mogelijk voor schepen tot 95 meter. De gemeente Smallingerland wil – met het oog op het nog steeds groeiende havengebied – de vaarweg al heel lang graag openstellen voor schepen tot 110 meter …

Al jaren zoeken gemeente en bedrijfsleven naar mogelijkheden om grote schepen toegang te geven tot Drachten. Daartoe is een oud plan weer nieuw leven ingeblazen: de aanleg van een nieuw kanaal door de polder de Hegewarren. Daar zitten grenzend aan het Natura2000-gebied De Alde Feanen zeven boeren en men ziet ten tijde van de stikstofcrisis blijkbaar kans om die daar snel even weg te krijgen.

Het gemeentebestuur van Smallingerland heeft afgelopen week in al haar wijsheid besloten om 9 miljoen euro te reserveren voor die nieuw waterweg. Voor de komende jaren kan de gemeente de begroting echter maar niet rond krijgen. Er moet naar schatting 12 tot 14 miljoen euro worden bezuinigd, meldt Omrop Fryslân. Burgemeester en wethouders en de gemeenteraad wringen zich in allerlei bochten om een oplossing te vinden. Zeker is al wel dat er 7,2 miljoen euro moet worden bespaard op het zogenaamde ‘Sociaal Domein’. Dan gaat het bijvoorbeeld om de jeugdzorg en de voorzieningen voor ouderen en gehandicapten. Smallingerland noemt de bezuinigingen voor de komende jaren ‘ongebruikelijk maar noodzakelijk’ en spreekt van ‘moeilijke keuzes’.

Ik voel de eerste klappen alweer aankomen: alvast bedankt gemeente, maar niet echt!

Smalle Eesterzanding

Nadat ik wat plaatjes van het hekkelwerk had geschoten, heb ik gisteren een kort fotokuiertje gemaakt bij het strandje van Smalle Ee. Op mooie zomerdagen kom ik er liever niet, dan is het meestal te druk en te luidruchtig …

Buiten het zomerseizoen is het er echter vaak goed toeven. Het is een fijn plekje om even te zitten en wat over het zacht kabbelende water van de Smalle Eesterzanding te turen …

De palenrij biedt vrijwel dagelijks een rustplek voor diverse watervogels, zoals eenden, meeuwen en aalscholvers. Een van de aalscholvers wierp me vanaf zijn paal ’n hooghartige blik toe. Hij was me blijkbaar liever kwijt dan rijk …

Hekkelwerk

Wetterskip Fryslân zorgt ervoor dat het water in sloten en vaarten in Fryslân zoveel mogelijk op het juiste peil blijft, ook als het hard regent of als het juist langere tijd droog is …

Voor een goede aan- en afvoer van water is het onderhoud van watergangen erg belangrijk. Door middel van het zogenaamde hekkelen worden daarom jaarlijks o.a. begroeiing en plantenresten uit het water gehaald …

Eigenaren van gronden die grenzen aan sloten hebben vaak de plicht deze te onderhouden. Vóór 1 november moet begroeiing in sloten worden verwijderd. Verder moeten takken, (hekkel)afval en andere materialen die een goede doorstroming belemmeren worden verwijderd en afgevoerd. Tot slot moeten ook duikers worden schoongemaakt, zodat ze het water optimaal kunnen doorlaten …

Bij Smalle Ee werd deze kraan vandaag ingezet voor het hekkelwerk. Kijk nog maar even mee …

Lekker op de trekker

Als zoon van een boerenarbeider maakte ik in mijn jongste jaren nog wel eens een ritje op de trekker. Toen er na verloop van tijd een kunstmeststrooier aan de trekker werd gehaakt, keken heit en ik elkaar eens aan …
Dit leek ons geen goede ontwikkeling. “Dit komt op termyn sa net klear,” zei heit, “ik leau, wy moatte hjir mar wei …” 

Heit maakte de overstap naar Philips en we verhuisden naar het kleinstedelijke Drachten. De boer had enkele jaren later een ligboxstal en aanzienlijk meer koeien. De rest is geschiedenis …

Gaat u voor …

Laat ik eens beginnen met de brug en directe omgeving in de buurt van Gersloot, zoals het er vijf jaar geleden in april 2014 uitzag. Toen stonden er een paar stoelen op een mooi terrasje aan de waterkant. Het bruggetje – de naam brug mag het eigenlijk niet eens hebben – leek toen nog enigszins begaanbaar. Voorzichtigheid was echter geboden, want er lag hier en daar al eens een losse plank. Bovendien zag het er na de winter nogal groen en glibberig uit …

Tegenwoordig ligt het bruggetje er net wat anders bij, vanaf de overzijde raakt het meer en meer in de greep van de natuur. Het terrasje lijkt in de loop der jaren al te zijn verzwolgen door de rietkraag. Toch jammer …

Als we het bruggetje van dichterbij bekijken, dan wordt meteen de titel van dit logje duidelijk. Jullie denken toch niet dat ik me daar samen met jullie op zou wagen!? Nee hoor, galant als ik ben, zou ik ieder van jullie netjes voor laten gaan. Maar ja, vrijwel niemand durfde de oversteek te maken. Alleen omabaard was me een stap voor met haar “Na jou …”   😉

Het is duidelijk, hier en daar ontbreekt eens een plank en van echte draagkracht lijkt ook geen sprake meer te zijn. Zonder enig onderhoud is de natuur aan de winnende hand. Voor de bewoners van het huis aan de overzijde is dat overigens geen probleem, het huis is bereikbaar over een dam aan de zuidzijde van het bruggetje. Daar vandaan zijn de laatste twee foto’s gemaakt …

Ik sluit af zoals ik gisteren ben begonnen, met een beeld van de oprukkende natuur aan de overzijde. Uiteindelijk wint de natuur toch. Zo zal het ook wel blijven gaan … Hoe wij mensen ook blijven klooien … moeder aarde redt zich uiteindelijk wel zonder ons …