Ecokathedrale fotokuier 24

Het werd tijd om mijn serie ‘Ecokathedrale fotokuiers’ op YouTube weer wat uit te breiden. Sinds de laatste aflevering (deel 23) heb ik alweer diverse kuiers gemaakt. Daarom hoop ik de komende weken op de zondag steeds weer een nieuw deel te plaatsen.

Op een mooie herfstdag in november 2018 heb ik bij een temperatuur die meer aan voorjaar dan aan herfst deed denken, weer eens een kijkje in de Ecokathedraal genomen. Er was weer veel veranderd sinds mijn laatste bezoek in augustus 2017. Om te beginnen stond er bij de entree een nieuw informatiepaneel over de voorgeschiedenis van de Ecokathedraal. Eén van de zes afbeeldingen op het paneel is een door mij gemaakte foto van de Porta Celi. Ook was er een mooie zithoek gecreëerd in het voorportaal van de Ecokathedraal …

Liderkes – Sneeuwklokjes

In liderke mei lytse dripkes – Een sneeuwklokje met kleine druppeltjes

 

Ien, twa, trije liderkes – Eén, twee, drie sneeuwklokjes …

 

In liderke en in pears krookje – Een sneeuwklokje en een paarse krokus …

De vogels nestelen weer

Het heeft er alle schijn van dat een koppeltje merels weer plannen heeft om een nestje te bouwen in onze tuin. Mevrouw merel scharrelde begin vorige week verschillende keren op en in de klimop aan de schutting rond …

Meneer merel zag ik een paar dagen later in de klimop aan de pergola duiken. Ook heb ik hem al een paar maal zien badderen in de vijver, maar daar heb ik nog geen foto van kunnen maken …

En weet je wie ook weer aan het nestelen zijn …? De zeearenden in Nationaal Park de Alde Feanen!

Al vier keer broedde de zeearend succesvol in de Alde Feanen, maar nog nooit hebben we het mogen zien. Elk jaar werden deze machtige vogels aan het begin van het seizoen al lastig gevallen door andere vogels, zoals de buizerd, haviken en nijlganzen. Het gevolg was dat ze steeds weer uitweken naar een ander nest. Ook in 2020 kozen de zeearenden voor een nieuwe locatie voor hun nest, waar ze twee jongen succesvol groot brachten. Dit is de plek waar dit jaar de nestcam hangt en de eerste beelden zijn veelbelovend!

Het verliefde koppel zit regelmatig samen op het nest en er worden nog dagelijks takken aangevoerd om het enorme nest verder uit te bouwen en te versterken. Het is een vermaak om te zien hoe lang ze af en toe bezig om een tak precies op de goede manier in het nest te verwerken.

Je kunt de lifestream hier volgen: zeearend de Alde Feanen
Het kan natuurlijk gebeuren, dat ze even niet thuis zijn wanneer jij komt kijken, totdat het eerste ei er is zijn er tenslotte nog genoeg andere zaken te doen dan broeden. In dat geval kun je je er altijd nog even vermaken met eerdere opnamen van dit jaar …

Het eerste insect

Het eerste insect dat zich dit jaar voor de macrolens van mijn camera meldde, was een groene schildwants

Nauwelijks merkbaar vielen er die middag wat kleine regendruppels. De eerste sneeuw die vier dagen eerder was gevallen, was al lang weer verdwenen en vergeten, toen ik deze wants over het compostvat zag trippelen …

Met ruim 9 ºC op de thermometer was het zelfs een stuk warmer dan gisteren en vandaag. Niet zo gek dus, dat hij zijn zomertenue al had aangetrokken. Maar toch wel een vergissing, lijkt me …

De winter van 2020-2021

De winter begon vrij zacht, en dat bleef hij ook lang. December was met een gemiddelde temperatuur van 5 ºC ca. anderhalve graad warmer dan normaal over de periode 1971-2000. Januari was met een gemiddelde van 2,7 ºC ongeveer een halve graad warmer dan normaal over de eerder genoemde periode. Meer dan af en toe wat lichte nachtvorst zat er niet in. Echt koud en interessant werd het pas vanaf 7 februari, maar langer dan een week mochten we daar niet van genieten, zoals hier gisteren in het overzicht van al februari te zien was …

De tijdelijke kou in februari werd ruimschoots gecompenseerd door de week die daarop volgde, waarin de temperatuur opliep tot een maximumtemperatuur van 17,6 ºC. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur over de winter van 2020-2021 in onze tuin uit op 3,7 ºC. Daarmee was de winter ca. 1,5 ºC zachter dan het langjarig gemiddelde van 2,2 ºC over de periode 1971-2000 in onze contreien …

De winter was volgens het KNMI met landelijk gemiddeld 223 mm in het hele land aan de natte kant. Wij zaten met 254 mm regen en ca. 7 cm sneeuw in het natste deel van het land. Vooral in december en januari was het met respectievelijk 104 en 110 mm een natte boel. Veel stelde het niet voor, maar we kregen op 16 januari ’s avonds nog wel een fotogeniek laagje sneeuw …
Het echte winterweer kwam in februari net op tijd om de grijze en natte december en januari te doen vergeten en om voor velen tijdelijk wat verlichting te brengen in de maar aanslepende corona-ellende. Van de meer traditionele ijspret heb ik hier de afgelopen weken al genoeg laten zien. Daarom sluit ik de winter af met een foto van het ‘Easy Rider gevoel’  van een deel van de Friese dorpsjeugd …

Weerbeeld februari 2021

Op de eerste dag van de meteorologische lente heb ik gisteren weer eens een oude gewoonte opgepakt, het schetsen van een beeld van het weer in ons tuintje in de voorbije maand. Met de ingebruikname van mijn nieuwe weerstation eind vorig jaar ben ik op zoek naar een andere manier om de weercijfers te presenteren. De grafiekjes zien er wat anders uit dan tot dusver, maar de foto’s om het geheel wat te verluchtigen zijn gebleven …

Februari begon grijs met een westelijke stroming en gematigde temperaturen. In de nacht van 6 op 7 februari begon het bij een harde oostelijke wind te sneeuwen, voor het eerst sinds 2013 kregen we in het hele land weer sneeuw van betekenis. Hier viel ca. 7 cm sneeuw, die op de weg voor problemen zorgde i.v.m. duinvorming. In de daarop volgende week was het even dik winter, zodat er vanaf donderdag op diverse plaatsen geschaatst kon worden. In ons tuintje daalde de temperatuur tot -9,8 ºC op 13 februari, maar strenge vorst zat er net niet in. In totaal heb ik deze maand 12 vorstdagen (minimumtemperatuur onder de 0,0 °C) en drie ijsdagen (maximumtemperatuur onder 0 °C) kunnen noteren. Over de periode 1971-2000 waren dat er in onze regio resp. gemiddeld 14 en 4 …

Aan alle ijs- en sneeuwpret kwam op 14 februari snel een eind. In de dagen die volgden steeg het kwik van 20 t/m 25 februari zelfs 6 dagen achtereen tot boven de 15 ºC. De hoogste temperatuur kwam uit op 17,6 ºC, en dat is toch wel heel bijzonder. Uiteindelijk is de temperatuur in onze tuin uitgekomen op een gemiddelde van 3,1 ºC. Daarmee was de gemiddelde temperatuur ongeveer gelijk aan die van het langjarig gemiddelde voor februari in de periode 1971-2000 …

Omdat het op 7 februari vrijwel de hele dag sneeuwde, is de neerslagmeting onzeker. Om bevriezing te voorkomen, heb ik de regenmeter van 7 t/m 13 februari afgesloten. Met 38 mm regen en ca. 7 cm sneeuw was de hoeveelheid neerslag in onze tuin voor hedendaagse begrippen vrij droog. Maar in de periode 1971-2000 was 45 mm ongeveer de gemiddelde hoeveelheid neerslag voor februari …

Zo af en toe zal ik vanaf nu ook een grafiekje van de luchtdruk laten zien. Dat is niet altijd even interessant, maar soms is de samenhang met de andere grafieken te mooi om er niets mee te doen. Stijgende luchtdruk wijst over het algemeen op een weersverbetering aankondigt, terwijl dalende druk vaak tot een weersverslechtering leidt. Voor de maand februari ging die vuistregel naar mijn idee heel aardig op …

Het nieuwe weerstation heeft ook een digitale zonnemeter. Over de accuratesse van die meting in minuten en Watts/m heb ik zo mijn twijfels. Als ik ze vergelijk met de data van onze zonnepanelen, dan geven ze in elk geval vergelijkbare op en neer gaande golfbeweging …

Na de sneeuw de sneeuwklokjes

Het eerste sneeuwklokje in de tuin heb ik dit jaar al op 6 februari gefotografeerd, dat raakte een dag later ondergesneeuwd en daarmee was het beste er wel af. Sinds de sneeuw is verdwenen en de temperatuur een sprong omhoog maakte, verschenen er vorige week in rap tempo meer sneeuwklokjes …

Het liefst gluur ik even onder de plooirokjes van de bevallige bloemetjes, want daar zijn ze vaak het mooist. Dat wordt er met het verstrijken van de jaren echter niet makkelijker op. De bloemetjes lijken steeds lager boven de grond te staan, terwijl mijn flexibiliteit er niet groter op wordt. Daar komt nog bij dat de camera ook nog wat ruimte tussen aarde en bloem moet hebben. Op zo’n moment ben ik toch wel weer blij met de oneffenheden in onze tuin …

Behalve de solistische exemplaren, die her en der zijn opgedoken, staan er ook een paar groepjes sneeuwklokjes in de tuin. Het valt niet altijd mee om ze mooi samen om de foto te krijgen, maar de onderstaande foto vind ik in dat opzicht wel geslaagd …