Terug in de Ecokathedraal

Rond half elf begon ik donderdagochtend voor de derde maal dit jaar aan een kuier door de Ecokathedraal bij Mildam. De eerste keer lagen de bouwwerken er in januari licht besuikerd bij onder een fijn laagje sneeuw. De tweede keer had ik het genoegen om matroos Beek en haar kapitein daar te leren kennen …

Na enkele maanden van pijn en stilstand was dit in feite de eerste echte fotokuier sinds begin juli. Dat maakte het vooraf al niet minder spannend en enerverend dan de voorgaande keren. Nadat ik gestapelde iglo weer even van binnen had bekeken, heb ik de Porta Celi – de hemelpoort – eens vanuit een ander perspectief gefotografeerd …

Het zonlicht kierde op verschillende plaatsen mooi door het al voorzichtig uitdunnende bladerdek. Licht en schaduw speelden in stilte hun spel op en rond de betonnen objecten …

De kuier over oneffen, en hier en daar verraderlijk glibberig terrein liet zich al gauw voelen in mijn bovenbenen. Het bekende rustpunt waar naar verluidt ook Louis le Roy zelf wel eens zat te mijmeren, werd het eindpunt vandaag …

Na de rust en nog even een blik in de richting van de ‘Inca-tempels’ iets verderop werd het tijd om de terugweg te aanvaarden. Het was een vermoeiende kuier, maar het prettige weerzien maakte het opnieuw alleszins de moeite waard …

Zonnige maïsoogst

De lucht was helderblauw, toen ik gisterochtend rond tien uur in de auto stapte om weer eens een ritje naar de Ecokathedraal te maken. Eenmaal onderweg begon de lucht al snel melkachtig wit te kleuren …

In de buurt van Langezwaag kwam ik langs een akker waar in zonnige omstandigheden de maïs werd geoogst. Ze waren  mooi op tijd, het land was nog niet al te nat voor hakselaar en tractoren …

De toestand op ’t land zal snel verslechteren na de pittige buien van gisteren later op de dag. En intussen is er ook vandaag alweer heel wat gevallen. De bordjes ‘PAS OP – MODDER’ zullen weer als paddenstoelen in de bermen langs landelijke wegen verschijnen …

Een late libel op tafel

Hoewel het er zo langzamerhand niet warmer op wordt, probeer ik nog regelmatig een zonnig momentje mee te pakken in de tuin. Op het moment dat ik maandagmiddag even op het terras zat, streek er een vermoeide libel naast me op het tafeltje neer …

Hij liet zich rustig van alle kanten bekijken en fotograferen. Een paar maal leek hij een vruchteloze poging te doen om op te vliegen. Veel meer dan zijn vleugels in hoog tempo op en neer bewegen leek hij niet meer te kunnen …

Vijfenzestig jaar

Een verjaardag heeft altijd een feestelijk tintje. Ooit, heel lang geleden, was je vijfenzestigste verjaardag extra feestelijk. In die tijd kreeg je na pakweg 40 of 45 jaar ploeteren voor de baas je vrijheid terug. Mijn vader kon zijn baas zelfs al op zijn achtenvijftigste gedag zeggen. Maar ja, dat was nog in de tijd dat de bomen nog zo ongeveer tot in de hemel groeiden. Sinds we in een nieuw millennium zitten, zijn de tijden echter op diverse terreinen meer of minder drastisch gewijzigd. Onze generatie is net wat te laat voor geboren voor een vroegtijdige pensionering. Aafje vist dan ook achter het net …

Maar ach, eigenlijk vinden we dat geen van beiden echt heel erg. Aafje heeft sinds enkele jaren gelukkig weer prima naar haar zin bij de baas. En we zijn er eerlijk gezegd geen van beiden aan toe om dag en nacht samen thuis door te brengen. We gaan rustig nog een maand of zestien door aftellen. Vandaag maken we er desalniettemin een feestelijke dag van …

Onze voortuin is in vanmorgen vroeg alle stilte luidruchtig in de stemming gebracht door Aafjes’ jongste broer.
Goed werk, Hotze!

Een race tegen de klok

Als je momenteel in het weidegebied ten noordoosten van Heerenveen rijdt, zie je hem al van ver uit het vlakke land oprijzen: een enorm reuzenrad. Het is het tweede reuzenrad dat de fabriekshal van de firma Mondial in Terband (of is het misschien toch Luinjeberd …?) dit jaar verlaat. De afgelopen weken is er hard gewerkt om de 70 meter hoge attractie op tijd af te kunnen leveren in Londen …

Dat is nog wel even een dingetje, want met de nog steeds op 31 oktober dreigende Brexit was en is haast geboden. Als het volledige transport niet voor 31 oktober aan de overkant van het Kanaal is, dan kan dit nieuwe reuzenrad niet op tijd in Londen worden opgebouwd voor de kerstmarkt in Hyde Park. Die markt is van 21 november t/m begin januari, maar met de opbouw moet al begin november worden gestart …

Het reuzenrad dat begin dit jaar werd gebouwd bij Mondial, was ca. 35 m hoog en had 24 gondels. Dit nieuwe reuzenrad is 70 meter hoog en heeft 48 gondels, daarmee is het één van de twee hoogste mobiele reuzenraden ter wereld. De andere staat in Parijs en is ook door Mondial gebouwd. Het reuzenrad beschikt over luxe gondels, die voorzien zijn van verwarming, airco en geluid …

In Londen staat ook al een heel groot reuzenrad, ‘de London Eye’, dat nog groter is dan het demontabele rad dat in Terbant is gebouwd. ‘De London Eye’ is een vaste machine die op één locatie staat. Dit nieuwe reuzenrad is speciaal gebouwd om vervoerd te worden. Hij kan op zes grote trailers worden vervoerd waar ’t rad op staat, plus acht trailers voor de gondeltjes en de kassahuisjes. Na de Kerstmarkt in Hyde Park gaat het reuzenrad verder op tournee in Engeland …

Verslaggever Jeroen Boersma van Omrop Fryslân maakte half september tijdens de test- en keuringsfase een rondje samen met directeur Sibbele Douma van Mondial (even op ’t linkje klikken voor de video):

Reuzenrad Terbant moet vóór de Brexit in het Verenigd Koninkrijk zijn anders, blijft het in Calais staan

Het moet gezegd: het uitzicht over het vlakke Friese land is adembenemend. En dan dient zich toch de vraag aan: zou jij het gedurfd hebben om ook een rondje te maken …?

Alweer een reuzenrad

Tijdens het ritje dat donderdag werd gekleurd door buien en regenbogen, was goed te zien hoe nat het is op de landerijen. Het is niet voor niets dat het Woudagemaal de afgelopen dagen volop heeft staan draaien om overtollig regenwater af te voeren naar het IJsselmeer …

Tijdens het fotograferen van deze natte akker, kreeg ik ook mooi zicht op één van de doelen van dit ritje. Bij de firma Mondial in Terband wordt momenteel de laatste hand gelegd aan alweer een reuzenrad. Op het tweeluik hieronder zie je links het nieuwste reuzenrad en rechts het veel kleinere exemplaar dat ik er eerder dit jaar fotografeerde …

Het reuzenrad waar nu met man en macht aan wordt gewerkt is er één met een verhaal. Dat vertel ik morgen wanneer ik deze reusachtige schoonheid in close-up vanaf de andere kant laat zien …

– wordt vervolgd –

(G)een boerenblokkade

De grootscheepse ruilverkaveling en de schaalvergroting in de landbouw hebben het landschap in de loop der jaren geen goed gedaan. In de Friese Wouden vind je gelukkig nog steeds weilanden die worden omgeven door fraaie boomsingels. Heel af en toe maak je het daar nog wel eens mee, dat een koppel koeien over de weg loopt om van het ene weiland naar het andere te worden verhuisd of van een weiland naar de boerderij. In de buurt van Garyp had ik dat geluk weer eens tijdens één van mijn schaarse ritjes afgelopen zomer …

Nee, dit is geen (hinderlijke) boerenblokkade. Dit is een aangename onderbreking van de rit en een mooie gelegenheid om ‘it ferweidzjen fan de kij’ weer eens op de foto vast te leggen …