Oranje deed het in onze tuin duidelijk beter dan op het voetbalveld …
Oranje in de tuin
Tagarchief: fotografie
Koeien rond het schar
Tijdens ons ritje op fiets en Joiny kwamen Jetske en ik o.a. langs het Weinterper Skar. Dit is een Natura 2000 gebied op ongeveer 6 km ten zuidoosten van Drachten. Verschillende boeren aan de rand van dit kwetsbare gebied zijn de afgelopen jaren volgens mij al uitgekocht of verhuisd. Aan de Nije Heawei ten westen van het schar liepen deze vleeskoeien in de wei …
De laatste boeren die binnen de 500 m zone die in het kader van het stikstofbeleid mogelijk rond het Weinterper Skar wordt getrokken, maken zich zorgen. Ik ook, maar dan om een andere reden.. Vandaag is in de Tweede Kamer deel zoveel van een lange reeks stikstofdebatten. Een deel van de boeren rukt alweer op naar Den Haag in een poging om een democratische gang van zaken opnieuw te ontregelen …
Deze koeien maakt het allemaal niet zoveel uit, zo lang zij maar wat te herkauwen hebben, vinden ze het vermoedelijk allemaal best. Op zijn tijd wat aandacht krijgen van een passant is een bonus. Maar bij twee fotografen tegelijk sloeg de twijfel bij sommige dieren zichtbaar toe. Gaan we naar haar, of gaan we naar hem …?
Hallucinant
Het was nog niet eens tropisch warm, toen ik vorige week op de terugweg van een ritje naar de Leijen besloot om een kleine omweg over een nieuw industrieterrein bij Nijtap te rijden. Desondanks was het een tamelijk hallucinante ervaring om daar een aantal levensgrote dinosaurussen achter een hek te zien staan …
Dichterbij gekomen bleken ze niet zo gek gevaarlijk te zijn. Ze zijn door een handelsonderneming per container geïmporteerd uit China. Eenmaal uitgepakt is het een kwestie van enkele delen monteren en een paar stekkers aansluiten. Helemaal plug & play, dan beginnen de monsters brullend met de kop heen en weer te draaien …
Dat is nog eens wat anders dan ‘Tijmen’s dino’s’, die ik mei 2010 in onze tuin heb gefilmd bij het toen nog lustig stromende beekje in onze tuin … 😅
Lichtshow in zwaar onweer
Tijdens de passage het vorige grote onweerscomplex in de nacht van vrijdag 19 op zaterdag 20 juni kwam er al snel een eind aan mijn poging om er foto’s van te maken. Al na een paar minuten barstte er toen een stortbui los. Met windvlagen uit de ongebruikelijke zuidoostelijke hoek werd er een bak water de bijkeuken in geblazen. Er zat een waas van druppels op de lens en ik was druipnat. Dat was bij een temperatuur van nog steeds 26°C eenmalig niet erg. Maar de wind bleef water naar binnen jagen, daarom ben ik er toen onverrichterzake mee gestopt …
Zaterdagavond had ik meer geluk. Rond 21:00 uur trok er een eerst onweersbui ten oosten van ons langs. Een uurtje later trok het eerst deel van een enorm onweersfront over ons heen. Ik nam mijn positie in de bijkeuken weer in met de camera op het statief in de deuropening. Zware regen bleef eerst nog uit en de wind waaide nu vanuit de normalere zuidwest. Ik heb er een uurtje kunnen zitten genieten, daarna vond ik het welletjes …
Diep in de nacht werd ik gewekt tijdens de passage van van het laatste deel van het complex dat met enorm geweld gepaard ging. Al met al zijn we er schadevrij en met slechts 20 mm regen goed van af gekomen. Tien kilometer zuidoostelijker is ruim 100 mm regen gevallen …
Een timelapse van de buienradar laat mooi zien dat het bij ons rond 21:40 begon en dat het pas rond 6:00 ’s ochtends voorbij was …
Klaprozen in de berm
Het was met 16°C nog allerminst warm, toen ik half juni een ritje maakte. Nadat ik eerst al een uitgebreide fotoserie had gemaakt van de tureluurs, ontdekte ik tot mijn grote vreugde dat er in verschillende bermen rond de dorpen Oudega en Earnewâld. vele honderden klaprozen in de wind naar me stonden te zwaaien …
Er staan hier of daar wel eens wat klaprozen in Fryslân, maar zoveel als hier had ik er nog niet bij elkaar gezien. In de Jan Durkspolder heb ik even een plekje gezocht om er wat foto’s van te maken …
Een dorstige Franse veldwesp
Je kunt zeggen wat je wilt, maar het is dorstig weer momenteel …
Dat vond een Franse veldwesp ook. Bij een temperatuur die opliep naar 35°C bleef hij de hele middag om de paar minuten terugkeren naar de waterschaal met het fonteintje. Halsbrekende toeren uithalend wist hij verschillende keren zijn tong nat te maken zonder in het water te vallen …
Toen het fonteintje aan het eind van de middag was gestopt met water spuiten, omdat de zonnepaneeltjes in de schaduw lagen, ontdekte de wesp dat hij daar nu makkelijker kon drinken zonder nat te worden …
Licht over het water
Dat het stroompje in onze tuin drooggevallen is als gevolg van de klimaatverandering, was natuurlijk maar flauwe kul. Het zou mooi geweest zijn als er echt een bron had gezeten, die voortdurend fris zoet water aanvoerde. Maar zo was het niet …
Op de bodem van de vijver stond indertijd een pomp, waarmee het water onder de grond door naar de top van het heuveltje werd gepompt. Daar borrelde het dan onder stenen tevoorschijn, waarna het door de bedding van het beekje kabbelend naar beneden stroomde, terug de vijver in …
Maar dat werkt alleen als de vijver regelmatig wordt leeggepompt en schoon gemaakt. Dat werd voor mij te zwaar als gevolg van de MS. We hebben er nog een paar maal hulp bij gehad, maar dat is ook minstens een jaar of tien geleden. Sindsdien heeft zich een prachtig natuurlijk evenwicht ontwikkeld in de vijver. De stilstand deed het water goed, maar ieder jaar werd de drassige bodem dikker door o.a. afstervende krabbenscheer, gele plomp en waterlelies …
Als ik vandaag de pomp in de vijver zou zetten, zou er al snel een dikke brij van water en modder door het stroompje naar benden lopen. Het gevolg is een zwarte vijver zonder zicht op de bodem. Dat zou de kikkers, salamanders en vissen geen goed doen. En ons ook niet, want reken maar dat dat gaat stinken …
Nee, in plaats daarvan heb ik een alternatief bedacht. Eind mei schreef ik hier dat we een fonteintje op zonne-energie hadden gekregen van mijn fotomaatje en haar man. Daar hebben we in de vijver weinig plezier van gehad. Zodra de bomen vol in het blad zaten, lagen de kleine zonnepanelen vrijwel de hele dag in de schaduw. Dat leverde leverde niet het gewenst fonteintje op, maar ook geen verlichting. Daarom heb ik het fonteintje intussen in een schaal met water op het terras gelegd. Daar krijgt het momenteel zo’n 5 uur zon per dag. Al die tijd spuit het fonteintje water en ’s avonds branden de lampjes ook nog eens zo’n 5 uur …
Dat vond ik wel weer een wat langer filmpje waard. Om het geruis van de snelweg wat te maskeren heb ik er subtiel een passend nummer van mijn oude vriend Johan van Aken aan toegevoegd …
Fijne dag allemaal. Hou ’t hoofd koel en pas op jezelf en elkaar in deze tropische omstandigheden.
Afanja's Weblog 