Skywatch Friday 439

Het zou best eens kunnen dat afgelopen maandag de laatste vriendelijke herfstdag van 2018 is geweest. Onder vlot voortdrijvende lage wolken en tussen het ruisend riet heb ik die middag een wandeling gemaakt aan de noordkant van de Jan Durkspolder. Kijk maar even mee …

It might well be that last Monday was the last friendly fall day of 2018. Under smooth drifting low clouds and between the rushing reeds, I took a walk that afternoon on the north side of the Jan Durkspolder. Take a look …










Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Maandagse mijmeringen

De warme en droge zomer, het verdwijnen van de Nije Heawei door het Weinterper Skar, en mijn lichamelijke malaise hebben ertoe geleid dat ik ‘mijn werkterrein’ de afgelopen anderhalf jaar geleidelijk heb verlegd van het Weinterper Skar naar de Jan Durkspolder …

Ik moet er net wat verder voor rijden, maar daar krijg ik dan ook een prachtig waterrijk gebied met een bankje aan de kant van de weg en een goed te bereiken vogelkijkhut voor terug …

De afgelopen dagen was hier te zien dat er veel vogels in het gebied zitten. De komende dagen zal ik daar nog het een en ander van laten zien. Maar dat het er ook heerlijk rustig kan zijn, is op de foto’s van vandaag te zien. En dan kun je er heerlijk zitten mijmeren …

Up up and away

Een minuut of tien had ik hem in de plas rond zien stappen. Af en toe bleef hij even staan, met scherpe blik in het water turend. Tweemaal deed hij een vruchteloze poging om een visje te verschalken, daarna ging hij op zoek naar een ander en hopelijk beter stekje …










Schaatsenrijders op de Bonke

De laatste keer dat ik schaatsenrijders op de Bonke zag, was begin maart. Dik ingepakt waagden ze zich toen na een week met matige vorst tot strenge vorst in de nachten over een degelijk ijsvloertje …

Toen ik daar begin augustus bij een zomerse temperatuur van ruim 25 graden aan de waterkant zat, zag ik ineens heel andere schaatsenrijders

Dit duo – ja, het zijn er echt twee, die het samen heel druk hebben – toverde daar geruime tijd de mooiste rimpelingen op het wateroppervlak tevoorschijn …

Deze schaatsenrijders en een lantaarntje waren overigens de enige insecten die ik daar in de vakantie heb kunnen fotograferen, want wat insecten betreft was het er stil, heel stil …

Koel kabbelende golfjes

In een nieuwe poging om van die altijd maar voortdurende, gemene buikpijn veroorzaakt door de Acnes af te komen, heb ik vanmorgen drie kwartier tot een uur op een behandeltafel van de Pijnpoli gelegen. De anesthesioloog heeft geprobeerd om nabij het ruggenmerg middels elektrische prikkels een blokkade aan te brengen in een zenuwbaan naar mijn buikwand.

Hopelijk leidt deze behandeling op termijn tot het helemaal uitblijven of op zijn minst sterk verminderen van de pijn, want zoals het nu is houd ik amper nog kwaliteit van leven over. Op korte termijn zal de behandeling mogelijk een aantal dagen extra pijn tot gevolg hebben, zo luidde de waarschuwing vooraf. Nou, dat moet dan maar …

De behandeling zelf verliep allerminst pijnloos, maar het is voor een heel goed doel. Op dit moment merk ik dat de verdoving uit de gekwelde zenuwbaan begint te trekken. Met in de tuin intussen alweer 28,4 ºC in de schaduw, strek ik me de rest van de middag maar gewoon lekker uit in mijn stoel in de relatief koele woonkamer, denkend aan betere tijden en koel kabbelende golfjes …