Tijdens het laatste ritje op e-bike en Joiny staken Jetske en ik rond drie uur ’s middags met de fietspont over van de Hooidammen naar De Veenhoop (kaartje fietspont) …
Dat leverde onderweg mooi plaatjes op de van de zeilboten van de nabij gelegen zeilschool De Veenhoop, die van het Grietmansrak naar de Wijde Ee voeren. Het leek wel zomer …
Ik houd van het gewriemel van grote schaatsenrijders op de waterspiegel …
We hadden onze broodjes bijna op, toen er bij het bankje een stukje naar rechts actie ontstond. Daar zaten een man en een vrouw met een mooie zwartbruine hond. Aan het gedrag van het dier was duidelijk te zien dat hij zijn energie even kwijt moest. Het baasje leek daar even later met plezier aan mee te willen werken …
Talloze malen gooide de man een apporteerspeeltje in het water. De hond ging daar keer op keer met volle vaart achteraan. Het was prachtig om te zien.
Na afloop van de apporteersessie vertelde de man dat het een labrabor-retriever van zes jaar oud was. Ze hadden het dier anderhalve maand geleden uit een asiel gehaald. Het dier moest nog veel leren, maar hij leerde snel bij, aldus het baasje. En dat liet hij zien ook. Nadat de hond zijn speeltje eerst paar keer in het water liet vallen bij het strandje, bracht hij hem later netjes naar de baas op het bankje …
Ze hebben het er wel voortdurend over dat we genoeg moeten drinken …
Maar laten we vooral niet vergeten om ook regelmatig even een hapje te nemen …
Mijn onderdanen waren gisterochtend absoluut niet in de stemming om nogmaals een tripje naar Beetsterzwaag te maken. Toen mijn fotomaatje Jetske en ik er vrijdag waren, prikte de zon af en toe vriendelijk door de wolken heen. Het weer werkte zaterdag niet echt stimulerend, het was bewolkt en er stond een stevige wind. Ik besloot eerst maar rustig wat aan mijn weblog te werken …
Aan het begin van de middag stelde ik Aafje voor om toch nog maar even naar de Overtuin te rijden. Na mijn verslag over de ontmoeting van Jetske en mij met beeldhouwster Floor van der Leun was Aafje ook wel nieuwsgierig geworden …
Floor was blij verrast om te zien dat ik me even na tweeën meldde bij de vijver: ‘Do hast it dus dochs helle … moai!‘ Zij en Aafje raakten al snel in gesprek, zodat ik wat foto’s en videoshots kon maken van de installatie zoals hij nu in de vijver dreef. Floor was tevreden over de manier waarop de installatie in de vijver lag. De dobbers deden wat er van ze werd verwacht: ze wuifden elegant heen en weer in wind en water…
Floor had daar als enige rond de vijver niet te klagen over aanloop en ze kreeg vooral leuke en positieve reacties, vertelde ze. Ook Aafje had zich prima vermaakt. Zij vond het alleen jammer dat Floors man Roelof er niet was, want daar had Aafje zich – benieuwd naar de familierelatie – wel op verheugd. Desondanks was het leuk er even te zijn en het eindresultaat te zien …
Toen het tegen drieën zachtjes begon te regenen, hebben we afscheid genomen van Floor. De bui die ons even later op de terugweg noopte om toch maar even te schuilen in een tunnel, hebben maar voor lief genomen. Zo heeft de Joiny voor het eerst nattigheid gevoeld.
Gisteravond mochten Aafje en ik aanschuiven bij het tuinfeest van mijn fotomaatje en haar eega ter gelegenheid van hun 40-jarig huwelijk. Het werd een gezellige avond met een fijne temperatuur om buiten te zitten. De tuin was feestelijk ingericht en de catering was weer goed geregeld. Zoon- en dochterlief ontlokten Jetske en Dick met een bloemlezing over kleine en grotere gebeurtenissen in de afgelopen 40 jaar menigmaal een brede glimlach of een gulle lach. Kortom, het was fijn om er weer bij te kunnen zijn …
Hoewel het gisteravond dus lekker weer was, zit de warmte van de afgelopen dagen al flink in mijn benen. Dat is op zo’n avond toch wel jammer. Ik hield er altijd wel van om eens van plekje wisselen om met verschillende mensen bij te kunnen praten. Ook vond ik het altijd wel lekker om even aan een statafel te staan. Daarnaast heeft het mijn foto- en videobeelden wat eentonig gemaakt, maar een kniesoor die daar op let …
Was ik vroeger wel eens wat brak op de dag na een feestje, daar heb ik vandaag in ieder geval geen last van. Vandaag willen de benen alleen hun rust en wat verkoeling. Maar daarin zal ik vast niet de enige zijn …
Fijne zondag verder
De afgelopen weken was het vaak te koud om lekker in de tuin te kunnen zitten. Alleen op het terras was het vaak best lekker, in de zon en uit de wind …
Sinds vrijdag is het weer andersom. Op het terras is het vanaf een uur of elf te warm in de zon. Onder de bomen achter in de tuin is het dan net wat beter uit te houden. Als het fonteintje in de vijver dan ook nog eens zachtjes ruist, is het er nog beter uit te houden …
