In het Fochteloërveen

Een dag nadat ik mijn eerste roerdomp had gefotografeerd, hoopte ik stiekem op nóg een primeur. Met dat idee in mijn achterhoofd ging ik op pad met mijn oud-studiegenoot Andries, die me had uitgenodigd voor een rit langs en door het Fochteloërveen (kaartje OpenStreetMap).

Andries woont praktisch tegen het gebied aan. Voor hem is het dagelijkse kost om hier rond te struinen, altijd op zoek naar wat er zich laat zien. Als vogelaar is hij goed te vergelijken met mijn fotomaatje Jetske – iemand die nét even meer ziet, nét even eerder hoort. Dat beloofde wat …

Het Fochteloërveen zelf helpt daar ook een handje bij. Dit uitgestrekte Natura 2000-gebied van zo’n 2500 hectare, op de grens van Fryslân en Drenthe, is een van de laatste plekken in Nederland waar nog levend hoogveen voorkomt. Op sommige plekken ligt het veen nog metersdik. Het landschap oogt open en stil, maar schijn bedriegt, er leeft meer dan je in eerste instantie zou denken.

Volgens Andries is het gebied een paradijs voor reptielen, met alle drie de Nederlandse slangensoorten: de gladde slang, de adder en de ringslang. En alsof dat nog niet bijzonder genoeg is, komen hier in de zomer slangenarenden jagen. Ook kraanvogels en zelfs zeearenden broeden in het gebied …

Tijdens de rit, die door afwisselende landschappen voerde, diende zich na een tijdje het eerste succes zich al aan. Tussen het riet en de lage begroeiing lieten zich al snel twee soorten zien die voor mij allesbehalve vanzelfsprekend zijn: de blauwborst (foto linksonder) en de tapuit (foto 2 en 3 hieronder). Twee soorten die ik pas een paar keer eerder had kunnen vastleggen. De tapuit staat op de rode lijst als ‘bedreigd’, en nu zat hij daar gewoon. Het voelde alsof de dag nog maar net begonnen was, terwijl hij nu al niet meer stuk kon …

Na een eerste verkenning langs de noordkant van het gebied stuurden we via een zuidelijke lus richting de Bruustinger Plas (kaartje OpenStreetMap). Op zo’n honderd meter afstand lonkte een vogelkijkhut, maar we besloten lekker buiten te blijven …

– wordt vervolgd, want we waren nog op zoek naar een tweede primeur deze week …

De tjasker aan het werk

Bijna aan het eind van de Hoogeweg staat de tjasker Kalenberg Zuid. Dit molentje is hier al veelvuldig voorbij gekomen in de loop der jaren. Deze tjasker wordt gebruikt om water naar het nabijgelegen trilveen te pompen. Het was één van de eerste tjaskers in Nederland die geheel nieuw werden gebouwd. Roelof Dijksma uit Giethoorn was de maker …

Tijdens mijn tocht door de krochten van mijn archief, kwam ik onlangs ook ruwe video-opnamen tegen van deze tjasker, die ik september 2014 heb gemaakt. Ik maakte die dag een ritje door de Weerribben met vriend Johan van Aken. Toen we langs de tjasker reden, zagen we dat die volop draaide. Omdat dat naar mijn idee niet zo vaak gebeurt, besloot ik meteen te stoppen. Daar kon Johan zich wel in vinden. Ik kan me herinneren dat we ons daar geruime tijd hebben vermaakt.

Omdat we vorige week vrijdag weer langs de tjasker kwamen, leek dit me een goed moment om de video die ik onlangs van die ruwe opnamen heb gemaakt, te publiceren …

– wordt vervolgd

Een weerspiegeld eendje

Gisteren was het rustig, grijs en bewolkt. Daarbij viel er een deel van de dag motregen. Geen weer om een ommetje te maken, maar desondanks heb ik me prima vermaakt …

Ik ben weer eens afgedaald in de krochten van mijn archief. Daar kwam ik behalve wat oud videomateriaal o.a. deze eend en zijn weerspiegeling tegen. Hij zwom begin 2024 op een rustige dag langs wat boothuizen ten westen van Aldeboarn. De foto’s pasten goed bij het rustige, grijze weerbeeld van gisteren …

Maar vandaag … vandaag schijnt de zon volop. Fijne woensdag, en vergeet niet te gaan stemmen!

Een eerste rondblik

Aangekomen op de plaats van bestemming, ging rietsnijder Klaas Jan meteen weer aan het werk. Terwijl Jetske hem volgde met haar camera, besloot ik Flip eerst even in stelling te brengen, zodat ik vanuit de lucht een eerste indruk kon krijgen van de locatie waar we zaten …

Het was meteen duidelijk dat we hier echt alleen per boot konden komen. Dit deel van de Wieden was zonder brug of pont door water omringd. Op de eerste foto is ongeveer in het midden een parkeerplaats met een aantal auto’s te zien, daar loopt ook de enige weg in de omgeving. Dat is ook de plek waar onze auto stond en waar Klaas Jan ons heeft opgepikt …

Voor de goede kijkers is op de laatste foto onderaan op 1/3 van links de blauwe gestalte van Jetske te zien. Rechts daarvan zit ik in mijn zwarte vest op een stoel met de afstandsbediening van de drone. Een klein stukje verderop is Klaas Jan aan het werk, later meer daarvan …

– wordt vervolgd