Ook zeldzaam: de zilveren maan

Nadat we allebei een aantal foto’s hadden gemaakt van de uiterst zeldzame grote vuurvlinder, staken Anna en ik het witte bruggetje over om iets verderop in een stuk hooiland op zoek te gaan naar een andere vlinder die op de Nederlandse Rode Lijst van Dagvlinders staat, de zilveren maan (Boloria selene)

Onderweg kwamen we opnieuw de Engelsman tegen. Op onze vraag of hij al wat gevonden had, begon hij enthousiast te verhalen: “Ooh … there are so many Silvery Moons as you call them overthere, it’s awesome …”
Terwijl de Engelsman zijn weg vervolgde, ontdekten wij al snel dat hij niets teveel had gezegd. Bij vrijwel iedere stap die we deden fladderde er wel één van de oranje vlinders vanuit het lange gras omhoog …

De zilveren maan kwam in de eerste helft van de vorige eeuw bijna overal in ons land nog algemeen voor. Een paar kaartjes op het tabblad ‘Verspreiding’ van de zilveren maan laten goed zien hoe de populatie sinds 1950 sterk is afgenomen. Op dit moment komt de zilveren maan in Nederland alleen nog voor in het veenweidegebied op de grens van Utrecht en Zuid-Holland, in de kop van Overijssel, in Friesland en op Terschelling. De zilveren maan staat verder op de Waalse, Vlaamse en Britse Rode Lijst. In Duitsland staat de soort in de categorie ´bijna bedreigd´. …

De zilveren maan is familie van de vossen, de parelmoervlinders en de weerschijnvlinders. In 2011 heb ik tijdens een fietstocht op Terschelling eens een ander lid van de parelmoervlinders gefotografeerd, de duinparelmoervlinder …

Met dank aan Anna voor de tip en het perfecte gidswerk, zijn de foto’s van de uiterst zeldzame grote vuurvlinder en de evenzeer erg bedreigde zilveren maan in het hoofdstuk ‘natuurfoto’s’ dit jaar toch wel mijn meest bijzondere foto’s geworden.

Grote zilverreiger steelt de show

Sta je op een mooie woensdagmiddag in juni in alle rust foto’s te maken van twee foeragerende lepelaars, komt er ineens heel parmantig een grote zilverreiger het beeld in stappen …

Doodgemoedereerd schreed hij voort, terwijl één van de lepelaars een vluchtige blik in zijn richting wierp …

In tegenstelling tot de naarstig naar voedsel op zoek zijnde lepelaars, leek de zilverreiger geen honger te hebben …

Op statige wijze vervolgde hij zijn weg, niets leek hem te kunnen storen …

Even stonden we nog oog in oog met elkaar …

Daarna beende hij resoluut weg …

Lepelaars in De Weerribben

Na de lunch stelde Jetske op die mooie woensdag in juni voor om even een ritje door De Weerribben te maken …

In de buurt van Wetering-West zag ik vlak naast de weg een lepelaar door het water waden …

Jetske wist meteen wat haar toe doen stond …, enkele seconden later stond de auto rechts van de weg in de berm …

Zelf zochten we een plekje in de berm aan de linkerkant van de weg aan de rand van het water …

Twee lepelaars gaven ons ruim de tijd om foto’s te maken terwijl ze aan het foerageren waren …

Een vogeltje in ’t riet

Zoals vrijwel ieder jaar heeft de maand mei ook nu weer zoveel foto’s opgeleverd, dat ik niet weet wat ik eerst en laatst moet laten zien. En het gaat maar door, want ook de eerste dag van juni heeft ook al weer prachtige foto’s opgeleverd …

Vandaag laat ik even een paar foto’s zien, die ik op 25 april heb gemaakt in het rietland in de Weerribben. Daar hoorden Jetske en ik ’s middags een vogelgeluid boven het geruis van het riet uit komen. Na enig zoeken hadden we het vogeltje gevonden, toen was het nog de kunst om er tussen de zacht wuivende rietstengels een paar foto’s van te maken …









Toen ook dat naar tevredenheid was gelukt, doemde de vraag op waar we nu eigenlijk naar stonden te kijken en te luisteren. Hij lijkt volgens mij het meest op een rietgors, maar dat strookt voor mijn gevoel niet helemaal met het geluid van zijn riedeltje …









In een poging om dat riedeltje hoorbaar te maken, heb ik ook nog even een stukje video opgenomen. Dat was tussen het riet nog moeilijker dan het maken van de foto’s, maar gaandeweg het filmpje komt het vogeltje wat scherper in beeld. Maar echt even fijn riedelen zat er op dat moment niet in …








Pijnvrij de mist in

Nadat ik drie maanden achtereen vrijwel elke dag erg veel last heb gehad van pijn in mijn rug, nek en zij, ben ik sinds vorige week eindelijk weer eens vrij van pijn. Niet dankzij de neuroloog – daar zullen we volgende week dan ook eens een serieus gesprek mee voeren, sprak hij dreigend – maar wel met grote dank aan de huisarts. Die schreef me ruim twee weken geleden een paardenmiddel voor, waar ik eerst zeker een week niet mee mocht autorijden, maar dat had ik er graag voor over, want het voelt intussen als een bevrijding …





Vrij van pijn kon ik vorige week vrijdag dan ook eindelijk weer eens in de auto stappen voor een helaas mistig ritje naar mijn fotomaatje. Samen zouden we een bezoekje brengen aan de rietsnijders in de Weerribben. Daar was ik al te lang niet meer geweest, omdat het weer en/of mijn lijf dat vorig jaar regelmatig verhinderde. Onderweg maakten we op mijn verzoek een tussenstop aan de waterkant, waar het riet vaag werd weerspiegeld op het wateroppervlak. Terwijl we door de mist stonden te turen, landden er net een paar eenden …





Na hun veilige landing in de mist dobberden de eenden langzaam bij ons vandaan. Nadat we nog even van de rust in het mistige landschap hadden genoten, stapten we in de auto om onze weg naar de rietsnijders te vervolgen …




Skywatch Friday 315 – Molens

Na een koude en natte augustusmaand zitten we nu midden in een tot dusver warme en droge september …

After a cold and wet August we are now in the midst of a so far warm and dry September …





Omdat de lucht meestal blauw was met alleen af en toe in de verte wat wattige wolken, heb ik wat typisch Nederlandse silhouetten uitgezocht …

Because the sky was mostly blue with only a few fluffy clouds now and then, I have chosen some typical Dutch silhouettes for today’s Skywatch …





De vier molens op deze foto’s zijn allemaal vanaf één punt in De Weerribben te zien …

The four mill in these pictures can all be seen from one point in De Weerribben …





Ze leveren alle vier nog steeds bijdrage aan de waterhuishouding in het gebied. Omdat ook de paaltjasker op de laatste twee foto’s draaide toen ik er was, heb ik daar wat video-opnamen van gemaakt, die ik hier eerdaags zal tonen …

All four mills still contribute to the water management in the area. Because the last mill, a so called tjasker, was working too on the day I was there, I have made some video shots of it which I will show here someday ……




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!