Witte pakken zonder mannen

Als er ergens mannen in witte pakken opduiken, dan is dat meestal geen goed teken. De schilder laat ik hier even buiten beschouwing. Berucht zijn de mannen in witte pakken, die op zondagavond 4 oktober 1992 plotseling opdoken bij de Bijlmerramp.

Aan het begin van de avond boorde een vrachtvliegtuig van de Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al zich door een appartementsgebouw in Amsterdam. Wat volgde, was een mysterie. Getuigen zagen mannen in witte pakken die mogelijk geheime vracht of radioactief materiaal (verarmd uranium) hebben laten verdwijnen. Verschillende overlevenden en hulpverleners werden onverklaarbaar ziek. Het enige dat vaststaat, is dat de Boeing ingrediënten voor het zenuwgas sarin vervoerde. De rest van de vracht blijft top secret tot 2062. Wie waren die mannen in witte pakken bij de Bijlmerramp? Daar is ook tijdens de parlementaire enquêtecommissie Bijlmerramp nooit echt een duidelijke verklaring voor gegeven …

Bij het Fochteloërveen zag ik half mei een paar witte pakken zonder mannen. Daar kun je beter mee te maken hebben dan met mannen in witte pakken …

Boven de Weerribben

Dinsdag heb ik een filmpje gepubliceerd, waarin te zien was hoe rietsnijder Errie de grote blauwe rietmaaier vaardig door het rietland stuurde. Omdat ik eerder al het een en ander had gefilmd van het kammen van het riet door Klaas Jan, heb ik me deze keer meer gericht op het landschap. Dit eerste filmpje heb ik in één take gemaakt …

– wordt vervolgd

De grens van natuur en cultuur

De strakke lijnen in het boerenland die ik hier gisteren liet zien, maken onderdeel uit van Wetering-Oost. Kaarsrechte sloten en greppels om overtollig water maar zo snel mogelijk af te voeren zijn kenmerkend voor het moderne boerenland. De rechtlijnigheid wordt vaak nog versterkt door sporen van landbouwvoertuigen over akkers en weilanden. Op de laatste twee foto’s is goed te zien hoe het boerenland hier aan de west- en noordzijde wordt begrensd door de Wetering en de Weerribben. Daar denken ze heel anders over waterbeheer …

Lijnen in het boerenland

Tussen de mist- en nevelflarden door is het tijd voor wat frissere kleuren. Daarom vandaag even een paar dronefoto’s rond het thema lijnen in het boerenland, die ik eind november heb gemaakt in de Kop van Overijssel …

Grijstinten zat op ’t Wad

Zoals ik gisteren al schreef, biedt de palenrij ook regelmatig mooie doorkijkjes. Zo zag ik die dag tussen de palen door in de verte een groepje wadwandelaars voortploeteren …


Vanuit Paesens-Moddergat worden al sinds 2008 het jaar rond diverse wadlooptochten georganiseerd. Het moet een fascinerende ervaring zijn, maar helaas is het voor mij niet meer weggelegd …

Van de wadlopers verlegde ik de aandacht naar een dode vogel, die vlak bij de palenrij lag. Het lijkt een scholekster die met een groet afscheid heeft genomen. Mooi laten liggen …


Verderop scharrelden wat levende vogels hun maaltje bijeen. Je zou verwachten, dat het steltlopers zijn, maar inzoomend ontdekte ik dat het ganzen waren. En zo is er altijd wat op ’t Wad …

We hadden er ongetwijfeld nog veel meer foto’s kunnen maken, maar het werd tijd om dit bliksembezoek aan het Wad af te ronden. Enkele mensen schreven in een reactie, dat ze het jammer vonden dat het zulk grijs weer was, maar ik was er blij mee. Het Wad is in fotografisch opzicht altijd mooi. Daarom sluit ik deze serie af met een beeldvullende plaat van het Wad, die talloze tinten grijs bevat …

Die prachtige oude palenrij

We hadden geluk. Het was laag water, zodat we zonder bang te hoeven zijn voor natte voeten de palenrij en wat daarvan rest te fotograferen …


Hoewel ik ze al vele malen heb gefotografeerd, ben ik nog steeds niet uitgekeken op die oude verweerde palen. Naar mate de MS meer greep om mijn lichaam krijgt, lukt het me helaas steeds minder vaak om helemaal langs die rij te kunnen lopen …

Maar niet getreurd, als je je ogen de kost geeft – en dat probeer ik vaak toch wel – valt er ook op kleinere afstand en op minder grote vlakken het nodige te zien. Sommige van die paalkoppen zijn pareltjes …

De doorkijkjes tussen de palen bieden ook legio mogelijkheden om foto’s te maken, want ook aan de andere kant van die palen speelt zich van alles af op het Wad. Daarmee sluit ik deze serie morgen af …

– wordt vervolgd

Bij een broekbos

Na enige tijd hadden we het bij de Uitkijkpunt Ezumakeeg wel gezien. De meest interessante vogels zaten te ver weg voor onze camera’s …


We besloten nog een stukje verder te rijden om nog wat meer rond te kijken. Al snel kwamen we bij een soort broekbos terecht waar de bomen met hun voeten diep in het water stonden. Aan de rand daarvan bevonden zich vooral bergeenden en wilde eenden …

Jetske meende intussen aan de overkant van de weg iets boven het veld te zien vliegen …


Wat ze daar zag, weet ik niet, maar een lekker fleurig en kruidenrijk veld was het zeker …

Een met een wijde boog om ons heen vliegend visdiefje trok de aandacht na enige tijd op natuurlijke wijze weer terug naar het water …


Verderop in het water waren enkele foeragerende kemphanen en een paar slapende bergeenden te zien. Ook hier zaten de vogels eigenlijk weer net wat te ver weg. Een passerende kievit bracht daar verandering is. Met die kievit open ik morgen het laatste deel van deze serie over ons ritje door het Lauwersmeergebied …