Dankzij weer en wind was het vrijdag 20 maart een prachtige dag om Flip een paar maal los te laten. In dit filmpje is iets te zien van de eerste resultaten van het herstel van natuur en landschap bij Wetering en de buurtschap Nederland in de Weerribben …
– wordt vervolgd
Dinsdag heb ik een filmpje gepubliceerd, waarin te zien was hoe rietsnijder Errie de grote blauwe rietmaaier vaardig door het rietland stuurde. Omdat ik eerder al het een en ander had gefilmd van het kammen van het riet door Klaas Jan, heb ik me deze keer meer gericht op het landschap. Dit eerste filmpje heb ik in één take gemaakt …
– wordt vervolgd
Al vanaf de middeleeuwen tot kort na de Tweede Wereldoorlog werd er in dit gebied turf gewonnen. Nadat de turf gestoken was, bleven lange stroken water over, de zogenaamde petgaten of zoals ze hier genoemd worden: ‘weeren’. De uitgestoken turf werd te drogen gelegd op legakkers of ‘ribben’, dat zijn lange stroken land tussen de petgaten. Ten westen van onze locatie waren in de rietlanden veel oude petgaten te zien …
Ten oosten van ons plekje was het een heel andere situatie. Daar wordt al zeker een jaar of 15 gewerkt aan het herstel van het oude landschap. Jetske en ik hebben in maart 2013 eens een fotoserie gemaakt van die grootschalige werken vanaf de kant van Wetering. Op de eerste twee onderstaande foto’s is iets van dat grootschalige werk van toen te zien. In maart 2025 zijn we er weer eens langs gereden, dat is te zien op de derde foto hieronder …
In weilanden en rietvelden die hun natuurlijk waarden hadden verloren, is sindsdien ruimte gemaakt voor het water en nieuwe natuur. Tussen hier en het lintdorp Wetering, dat op de onderstaande foto’s aan de horizon te zien is, zijn veel oude petgaten opnieuw uitgegraven om het oude landschap te herstellen. Vooral die nieuwe petgaten waren die dag samen met de lucht verantwoordelijk voor de mooie blauwe tinten …
– wordt vervolgd
Ik begin vandaag eens met een kaartje. De Weerribben liggen ruwweg binnen de gele lijnen. Ten zuiden van dit kaartje gaan de Weerribben over in de Wieden. Samen vormen ze Nationaal Park Weerribben-Wieden. Vanaf mijn plekje bij de pijl had ik met de drone vooral direct zicht op het gebied binnen de rode cirkel ….
Over de buurtschap Nederland ten zuiden van onze locatie hadden we het al gehad. In noordwestelijke is Kalenberg te zien, een dorp aan weerszijden van de Kalenbergergracht. Dit dorpje ligt midden in de Weerribben, het is dan ook het rietdorp bij uitstek. Kijkend naar het oosten zien we het lintdorp Wetering liggen, met daarachter Steenwijk, waarvan de kerktoren nog net zichtbaar is op de vijfde foto hieronder…
Tot slot – niet op de kaart – maar aan de horizon nog net zichtbaar, hoogbouw van het ongeveer 17 km naar het zuidoosten liggende Meppel …
– wordt vervolgd
In de header zie je de buurtschap Nederland. Daar zijn wij dus van links naar rechts dwars doorheen gereden. Op de foto hieronder zie je Naderland nog eens. Aan het eind zijn we rechtsaf geslagen om langs het water, over het fietspad naar het rietland te rijden …
Op de eerste twee foto’s hieronder zie je het fietspad van links naar rechts tussen de bomen en tussen rietland en petgaten door slingeren. Op de derde en de vierde foto zie je de plek waar de auto’s geparkeerd staan. Daar vandaan zijn we over het onder je voeten verende rietland naar de lichtblauwe schaftkeet gelopen. Laat ik het erop houden, dat het een pittige kuier was. Op de laatste foto kun je mij nog net in de schaduw van de keet zien zitten. Dat is een goed plekje om een helder beeld te hebben op de afstandsbediening, waarmee ik de drone bestuur …
– wordt vervolgd
Van Nederland reden we door naar de Wetering, waar ik eerder op de middag een korte rondvlucht had gemaakt met mijn drone. Jetske stelde voor om daar nog even een kijkje te nemen bij de oude petgaten, die daar in het kader van natuurherstel opnieuw zijn open gegraven …
Begin maart ronkten hier nog graafmachines en denderden er vrachtwagens door het ruwe terrein. Intussen is de rust in een deel van het gebied teruggekeerd. De bomen die de kaalslag hebben overleefd, worden we nu mooi weerspiegeld in het stille weerribbenwater …
Ik pak de draad weer op waar ik gisteren gebleven was: de Boornbergumerpetten. Dit kleine stukje natuur maakt deel uit van het gevarieerde landschap van de gemeenten Smallingerland en Opsterland. Deze restanten van de voormalige vervening vertellen het verhaal van het Friese veenlandschap: ontstaan door turfwinning, deels drooggelegd, maar nu als natuurgebied behouden en gekoesterd …
De Boornbergumerpetten bestaat uit water, rietland, moeras en verspreide bosjes. Naar verluidt zitten er tal van vogelsoorten, waaronder rietvogels, watervogels en bosvogels. Ook zitten er in de Boornbergumerpetten veel insectensoorten, algen, mossen en korstmossen. En dat alles in een postzegel van amper 3 km² te midden van strakke weilanden in een uitgestrekt polderlandschap …
Na enige tijd heb ik de drone nog even laten rondkijken in de omgeving. Het verschil tussen het stukje natuur en de strakke, rechtlijnige weilanden rondom kan haast niet groter. Ik ben blij verrast dat het zo’n mooi besloten gebied is. Ik was er voor het eerst, maar vast niet voor het laatst …
Afanja's Weblog 