Tagarchief: petgaten

Bij de Boornbergumerpetten

Geplaatst op door

Vandaag neem ik jullie opnieuw mee naar een bijzonder stukje Friese natuur. Anderhalve kilometer ten zuiden van de locatie waar ik mijn eerste dronefoto’s maakte, ligt de Boornbergumerpetten (OpenStreetMaps). Net als de oude petgaten, die ik eerder al liet zien, is ook dit een restant van de turfwinning in de regio …

ten westen van de Boornbergumerpetten

Vanaf de picknicktafel aan de Krite liet ik de DJI Flip opstijgen. Achteruit vliegend liet ik hem geleidelijk hoogte winnen. Op ongeveer 100 m hoogte draaide ik de drone naar links. Langzaam verscheen er een kleine stukje natuur tussen de strakke, pas gemaaide weilanden …

de zuidwest hoek van de Boorbergumerpetten
linksonder het zuidwestelijke hoekje van de Boorbergumerpetten
de zuidwest hoek van de Boorbergumerpetten
bij de Boornbergumerpetten
de Boornbergumerpetten met in de verte de bossen van Beetsterzwaag

Veel meer dan een postzegeltje natuur van amper 3 km² is het niet, maar ik vind het prachtig. Jarenlang heb ik me afgevraagd wat er achter de bomen struiken zit, die de Boornbergumerpetten omringen. Om de kwetsbare natuur te beschermen is het gebied niet toegankelijk voor publiek. Eigenlijk is dit de enige manier om ervan te kunnen genieten … 

de Boornbergumerpetten

Morgen kijken we hier nog wat verder rond.

Herkulesmolen De Veenhoop

Geplaatst op door

Dinsdag liet ik hier een fotoserie zien van de Bonnebuskepetten, een afgesloten stukje natuur dat bestaat uit een aantal oude petgaten. Op de eerste foto van vandaag kun je er linksonder nog net een stukje van zien. Een kleine 500 meter naar het westen ligt nog zo’n snippertje natuur, dat is een stukje verderop te zien …

Tussen die stukjes natuur staat sinds 1926 een markante Amerikaanse windmotor van het type ‘Herkules Metallicus’. Een jaar of 20 geleden nam ik daar nog regelmatig een kijkje. Dat lukt tegenwoordig niet zo vaak meer, om er te komen moet je namelijk bijna 500 m over een schelpenpaadje lopen. Met wat hulp van mijn drone lukte het onlangs om er weer eens wat dichter bij te komen …

Wat een snavel!

Geplaatst op door

Nadat we de zeearend hadden gespot, verlegde de excursieboot zijn koers een paar maal. Ik was het gevoel voor richting en locatie al lang kwijt. Ik weet alleen dat we weer enige tijd tussen rietvelden, petgaten en open water voeren …

een boerderij tussen rietland en moerasbos
rietland en water in tegenlicht

Na een minuut of tien kregen we de zeearend opnieuw te zien. We waren om zijn uitkijkpost heen gevaren, zodat we hem nu van wat dichterbij konden zien. Hij zat mooi in het zonlicht, waardoor zijn grote gele snavel niet te missen viel …

een zeearend zit deels verstopt achter een dikke tak in een boom
een zeearend zit in een boom, zijn grote snavel is goed herkenbaar in het zonlicht
een zeearend zit in een boom op de uitkijk

Eigenlijk had de boot daar moeten blijven liggen, tot de vogel van zijn uitkijkpost op zou vliegen. Dat zat er echter niet in. Na enige tijd verlieten we de rietlanden, waarna we tijdelijk terechtkwamen in de ‘bewoonde wereld’ van de Alde Feanen …

rietland en petgaten in 'de Alde Feanen'
we komen tijdelijk in de 'bewoonde wereld'

– wordt vervolgd

Eerste zicht op de zeearend

Geplaatst op door

De oude legakkers waar we langs voeren, zijn nog steeds van historisch belang. Maar de actualiteit bevond zich in de bomenrij verderop. Het geoefende oog van onze gids had daar de gestalte van een zeearend herkend …

oude smalle legakkers als stille getuigen van de vervening in dit gebied

En warempel, in de meest linkse van een groepje bomen zat een zeearend. Door wat verder in te zoomen werd de machtige vogel met die enorme snavel beter zichtbaar.

Hoewel hij nog op de rode lijst staat, gaat het goed met de zeearend in ons land. Sinds 2017 broedt hij hier met succes in de Alde Feanen, en sindsdien heeft de zeearend zich op verschillende andere plaatsen in ons land gevestigd …

in de linker boom zit een zeearend op de uitkijk
in de linker boom zit een zeearend op de uitkijk
in de linker boom zit een zeearend op de uitkijk

Hiermee was de excursie wat mij betreft al geslaagd, we gingen op zoek naar de zeearend en we vonden hem. En daar zou het niet bij blijven. In de loop van de dag zouden we hem steeds wat beter te zien krijgen. We vervolgden onze tocht en passeerden o.a. een aalscholverkolonie. De huisvesting van de aalscholvers is goed herkenbaar aan de takken die van onder tot boven wit uitgeslagen zijn van de vogelpoep …

restanten van de oude legakkers en daarachter rechts in beeld een aalscholverkolonie
een aalscholverkolonie op wit uitgeslagen takken van de vele vogelpoep

En voort ging de tocht. Nu eens tussen de beschutting gevende bomen van een stuk moerasbos, dan weer over open water, waar de straffe noordoostenwind het nog steeds niet aangenaam maakte. Dat was goed te zien aan de kleding van de passagiers ook. Behalve het zekerheidshalve toch maar van Aafje geleende vest, had Jetske ook de capuchon van haar eigen vest maar opgedaan …

– wordt vervolgd

De purperreiger gespot

Geplaatst op door

Bijna aan het eind van een ritje door De Weerribben, hadden mijn fotomaatje Jetske en ik gistermiddag net geconcludeerd dat we in fotografisch opzicht wel eens beter dagen hadden gehad, toen ik in een flits iets bijzonders meende te zien in het moerasland rechts van de weg …

“Stond daar nou een purperreiger …?” vroeg ik half luid eigenlijk meer aan mezelf dan aan Jetske. Jetske hield als chauffeur haar blik op de weg gericht, maar ze trapte wel meteen op de rem en zette de auto in z’n achteruit. En jawel, daar stond hij in al zijn pracht, Ardea purpurea, de purperreiger …

Het overige verkeer raasde aan ons voorbij en een enkele nieuwsgierige passant toch wel even wilde weten waar wij zo geconcentreerd, maar hinderlijk voor het overige verkeer naar stonden te kijken. Wij deden intussen ons best om deze bijzondere verschijning zo goed mogelijk te vereeuwigen. Voor mij was het de eerste keer dat ik een purperreiger in het wild zag. En dat moment wilde ik toch wel even goed mee pakken. Het feit dat hij aan de rand van het bereik van mijn camera stond, maakte het er niet makkelijker op, maar ik ben wel blij en tevreden met het resultaat …

1. purperreiger
2. purperreiger in De Weerribben
3. purperreiger in close-up
4. purperreiger, de kleurenpracht
5. purperreiger met weerspiegeling

Terwijl we daar stonden, ging de grote vogel tweemaal kort op de wiek. De laatste van die twee keer is te zien in de korte onderstaande video, die ik tussendoor ook nog van deze mooie waarneming kon maken …

Een oude veensluis

Geplaatst op door

Ik had het kunnen weten natuurlijk … Als ik een tegenlichtfoto laat zien van de bosschage waarin de restanten van een oude veensluis schuil gaan, zijn er natuurlijk altijd mensen die daar meer van willen zien. Nou vooruit maar dan maar … We blijven nog even aan dezelfde kant van het hek en steken het bruggetje over de Binnenringfeart over dat eerder op diezelfde tegenlichtfoto te zien was …

151113-1314x

Om de onderstaande foto’s van de restanten van die oude veensluis te kunnen tonen, ben ik even het archief ingedoken …

151113-1306x

Deze foto’s heb ik gemaakt in november 2015 tijdens een fotokuier met Jetske …

151113-1305x

Het staat me bij, dat er een artikel over deze oude sluis op de website van It Fryske Gea stond, maar dat heb ik na de recente vernieuwing van die site niet terug kunnen vinden. Afijn, gelukkig had ik de foto’s nog …

151113-1308x

Centraal gelegen tussen de Veenhoopster petgaten is duidelijk dat de sluis (Google Maps) is gebruikt voor de afvoer van de turf die hier in de buurt van De Veenhoop is afgegraven …

151113-1301x