Zomer aan de Leijen

Een telefoontje komt onderweg maar zelden gelegen. A belde vorige week precies op het juiste moment, ik was net uit de auto gestapt om een kuiertje te maken bij de Leijen. Terwijl ik vanaf het amper 10 meter verderop staande bankje zicht had op de trots van de Tike, hebben we enige tijd genoeglijk zitten bijpraten …

Daarna was het tijd om in beweging te komen en de korte kuier naar de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ te maken …

Het paadje werd links en rechts omzoomd door een keur aan bloemen. De bloem van één van de gele lissen werd goed bewaakt door een soldaatje …

Het meertje lag er stil en verlaten bij. In één van de bomen midden in het water zat een aalscholver. Omdat hij net op het randje van het bereik van mijn camera zat, kon ik daar verder niet veel mee …

Een fuut dobberde rustig aan de kijkhut voorbij zonder mij ook maar een blik waardig te keuren. Een futendansje zoals twee jaar eerder op dezelfde plek, zat er helaas niet in. Saai, hoor …

Nog dichterbij was het wateroppervlak goeddeels bedekt met bloemen en bladeren van de waterlelie. Op het eerste gezicht een mooi beeld …

Als ik wat verder inzoom, ziet het er echter een stukje minder mooi uit. Het warme weer van de laatste weken is een katalysator voor algengroei. Het zal niet lang meer duren voordat de eerste zwemverboden i.v.m. blauwalg worden afgekondigd, vrees ik …

De eclips in 12 foto’s

Terwijl ik vanmorgen aan de koffie zat, bedacht ik me dat ik zou kunnen proberen om het zonnefilter, dat ik ooit voor mijn oude camera had gemaakt, voorzichtig te demonteren en het dan provisorisch op mijn huidige camera te bevestigen. Veel meer dan op aluminiumfolie lijkend materiaal is zo’n zonnefilter namelijk niet. Je moet het alleen heel voorzichtig behandelen.

Nadat ik het filter voorzichtig had losgemaakt van de oude houder, heb ik het uiteindelijk verrassend simpel met de zonnekap van mijn camera op de lens vast kunnen zetten. Om 11:30 uur was ik klaar, net te laat om het eerste contact op foto vast te kunnen leggen …

Er lekte weliswaar nog wat licht langs de rand, maar ik heb de gedeeltelijke zonsverduistering toch heel aardig vast kunnen leggen vanuit de tuin. In twaalf foto’s zie je hieronder met 65 x zoom het verloop van 11:31 uur tot 13:33 uur. Echt spectaculair was het niet, daarvoor was het een te kleine eclips. Ik vind het vooral jammer dat er op dit moment geen grote zonnevlekken op de zon te zien zijn. Maar hoe dan ook, ik kan hem wel weer afvinken ... 🙂

Extra editie – eclips!

Even een extra berichtje …

Zou ik toch bijna vergeten om jullie even te herinneren aan de gedeeltelijke zonsverduistering die we morgen (donderdag 10 juni) tussen 11:19 en 13:31 uur vanuit België en Nederland kunnen zien. Zelf vind ik zo’n moment waarop de maan precies tussen de aarde en de zon doorschuift altijd wel iets bijzonders hebben.

De meest bijzondere zonsverduistering die ik heb meegemaakt, was de volledige eclips op 11 augustus 1999. Hoewel Aafje en ik nog maar enkele dagen terug waren van vakantie in Frankrijk, zijn we speciaal voor die eclips nog een dagje heen en weer gereden naar Laon. Met uiterst onzekere weersverwachtingen maakten wij een verkeerde keuze. De zon ging daar vrijwel de hele ochtend schuil achter een dik wolkendek. Pas vlak na het moment van de totale verduisteringsfase begon de lucht op te breken …

De mooiste gedeeltelijke zonsverduistering waar ik bij ben geweest, was op 31 mei 2003. Die ochtend was de zon rond zonsopkomst voor 90% verduisterd. Voor die gelegenheid ben ik midden in de nacht naar het Wad bij Paesens-Moddergat gereden. Het was sprookjesachtig mooi om de zon in dat bijzondere decor op te zien komen alsof het de maan was. Net als twee andere fotografen die een stukje verderop stonden, heb ik er ademloos naar staan kijken …

De derde gedeeltelijke zonsverduistering was op 3 oktober 2005. Op die stralende herfstdag ben ik samen met Aafje naar de poldermolen De Veenhoop gereden. Daar hebben we met koffie en broodjes zitten genieten van de gedeeltelijk eclips en het landschap om ons heen. Als toetje kregen we een mooie bijzon voorgeschoteld …

Dan de verduistering van morgen. Tijdens het maximum van de eclips, om 12:23 uur, zal 29% van de diameter van de zon, ofwel 17% van haar oppervlakte, bedekt zijn door de maan. Het zal er niet donker van worden, zoals dat tijdens de volledige eclips van 1999 in Frankrijk wel het geval was. Toch wordt gewaarschuwd voor energietekorten, vanwege de tijdelijke daling van de productie van zonnepanelen midden op de dag.

De kans om er iets van te kunnen zien, is in ieder geval groot. Dankzij een hogedrukgebied boven onze omgeving is het vrij zonnig. Vooral in het noorden en oosten komen ook wat stapelwolken voor, maar daar kwam de zon de afgelopen dagen snel doorheen. Dus daar reken ik voor morgen ook op …

Tot slot nog enkele waarschuwing & kijktips …

Minder zonlicht betekent niet dat je zomaar naar de zon kunt kijken. Heb je geen telescoop of camera met een speciale zonnefilter op? Geen probleem. Er zijn veel mogelijkheden om de gedeeltelijke zonsverduistering op 10 juni 2021 op een veilige manier te bekijken.

  1. Schaf een eclipsbril aan. Deze brillen zijn gemaakt met een speciale filter om veilig naar de zon te kijken. Gebruik geen oud brilletje, want die kunnen beschadigd zijn. Deze zijn te koop bij onder andere www.eclipsbrillen.nl.
  2. Gebruik een stuk lasglas. Bij gebrek aan een eclipsbril kun je ook een stuk goedgekeurd lasglas gebruiken. Dit is wel te verkrijgen bij de betere ijzerwarenhandel.
  3. Maak een gaatjescamera. Een gaatjescamera (pdf) is eenvoudig zelf te maken. Doordat het licht geprojecteerd wordt, kijk je niet rechtstreeks in de zon.
  4. Gebruik een vergiet. Geen zin om te knutselen? Een metalen vergiet met ronde gaten werkt volgens hetzelfde principe als een gaatjescamera. Elk gaatje projecteert een beeld van de zon op de grond. Zo heb je tientallen kleine beelden van de zonsverduistering!
  5. Kijk een livestream. Ga bijvoorbeeld naar een livestream van een van de Nederlandse universiteiten (zie hieronder voor details).
  6. En dan nog even dit … Als de sensor van je camera je lief is, maak dan geen foto’s zonder geschikt filter voor de lens.

Bronnen: waarnemen.com en astronomie.nl

Nog één rondje …

Een laatste rondje door de natte tuin …

Nog één keer wat druppels in beeld …

Geen mooie ronde ditmaal, lekker liggend op een blad …

Zwaar hangend trekken ze elke bloempje nu nog neer …

Maar vanaf morgen zien we de zon weer … 🙂

Ondanks weer en wind

In de bijna 15 jaar waarin Jetske en ik regelmatig samen een fotokuier maken, hebben we ons maar zelden laten weerhouden door de weersomstandigheden. Daarom zijn we ondanks de stormachtige wind en de buien die over het land werden geblazen ook gisteren samen op pad gegaan …

Ons eerste doel werd het Weinterper Skar, want Jetske wilde ook dit jaar graag weer een paar wilde orchideeën fotograferen. Dat viel nog lang niet mee ditmaal, ontdekte ze. Om te beginnen stonden er nog steeds maar weinig orchissen, maar het was ook erg nat. De vuilniszak, de Jetske bij zich had om droog neer te kunnen knielen, was tegen deze nattigheid niet opgewassen. Maar uiteindelijk kon Jetske toch met een paar orchissen op de foto terug naar huis …

Eigenlijk was het met die harde wind natuurlijk helemaal geen weer om macro-opnamen te maken. Het zou er nu moeten zoemen van de insecten en fladderen van de vlinders, maar niks van dat alles. Veel verder dan enkele pogingen om een paar Pinksterbloemen nog enigszins acceptabel te vereeuwigen ben ik niet gekomen. Verder heb ik me vooral gericht op het veelkleurige bloementapijt onder de voortjagende grijze wolken …

Nadat we tussendoor thuis een paar boterhammen hadden gegeten, besloten we nog even naar de vogelkijkhut ‘de Blaustirns’ bij de Leijen te rijden. Het was er een stuk minder gerieflijk dan toen ik hier op 11 mei was. Maar we hadden het slechter kunnen treffen, want we konden de kijkluikjes open hebben zonder te worden weggeblazen …

Sterns en de boerenzwaluwen lieten zich alleen zien terwijl ze in hoog tempo het luchtruim doorkliefden. De roerdomp liet zich weer horen, net als de rietzanger die ons vlak naast de kijkhut op een mooi concertje trakteerde. Hoe we ook zochten, we kregen ze niet te zien. Daarom hielden we ons verder vooral bezig met de dreigende wolkenpartijen en de woelige baren. Na verloop van tijd verschenen er aan de andere kant van het meer een paar windsurfers, die nog voor wat afleiding zorgden …

Toen we een klein uurtje later huiswaarts keerden, was ik de enige die een vogeltje op een takje in beeld had kunnen vangen. Deze rietzanger liet zich onderweg naar de auto heel even zien, om daarna snel weer in de diepte van takken en bladeren te verdwijnen. Maar het allerbelangrijkst was, dat we weer terug konden kijken op een paar gezellige en geslaagde fotokuiertjes …

Nieuwe druppelstudies

Het weer pakte gisteren weer heel anders uit dan verwacht en gehoopt. Nadat ’s ochtends de zon nog even scheen, ontstond er rond het middaguur een buiencomplex met onweer en veel regen. Met een westelijke aanvoer bleef het buienfront tot vier uur ’s middags ten oosten van het IJsselmeer opbollen. Toen aan het eind van de middag de zon nog even doorbrak, ben ik nog even op zoek gegaan naar druppels in de tuin …

Het eerste onderwerp waar mijn oog op viel, was een lieveheersbeestje tussen de druppels, en met nog vaag een druppel op zijn schild zichtbaar. Daarna heb ik me weer bezig gehouden met druppels op de lange, af en toe zachtjes in de wind dansende bladeren van de blauwe iris. Daarbij heb ik vooral op verschillende manier gezocht naar combinaties met de heksenbol aan de andere kant van de vijver …

Ik sluit deze nieuwe serie druppelstudies af met een opname van een heel klein druppeltje. Krampachtig bleef het zich vasthouden aan het rechtop staande blad, dat zachtjes heen en weer wiegde in de wind …

Pronkstukjes in ’t Skar

Lang hoefde ik niet te lopen voordat ik bij de splitsing van paden kwam. De dobbe aan het pad naar rechts zou duidelijk te ver zijn vandaag, daarom nam ik het pad naar links. Terwijl ik langs het blauwgrasland liep, keek ik uit naar een paar van de beschermde planten die het Weinterper Skar in deze tijd van het jaar kleur horen te geven …

Al snel zag ik een paar Brede orchissen staan. Ze stonden te ver van het pad om er macrofoto’s van te kunnen maken, maar met behulp van de zoomlens heb ik ze toch redelijk in beeld kunnen vangen. De Brede orchis (frouljustriennen – ‘vrouwentranen’ in het Fries) staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. Maar gek genoeg is de soort volgens Wikipedia sinds 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd

Intussen was ik aangekomen bij één van de twee ‘Afanja-bankjes’, die hier eind 2016 geplaatst zijn als goedmakertje voor het verdwijnen van de Nije Heawei. De bankjes maken mijn mobiliteit niet groter, maar het zijn wel fijne plekjes om even rust in acht te nemen en te genieten van de omringende natuur. En zo lang de lucht het bij dreigen hield, besloot ik daar even gebruik van maken …

Vanaf het bankje liet ik mijn blik over het blauwgraslandje voor me glijden. Ineens ontdekte ik de tweede beschermde plant waar ik naar had uitgekeken, het Heidekartelblad (heiderinkelbel in het Fries). Nog niet zo gek lang geleden moest je de minuscule bloemetjes met zorg zoeken, omdat er slechts enkele planten op of vlak naast het pad stonden. Nu lijken er veel meer te staan dan ik er in voorgaande jaren ooit heb gezien. Ook het heidekartelblad staat als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen op de Nederlandse Rode lijst van planten. In het Weinterper Skar doet het heidekarteblad het op dit moment duidelijk erg goed …

Intussen bleef de lucht dreigen. Ik had mijn fotografische buit eerst wel weer binnen, daarom begon ik aan de terugweg naar de auto. Het ziet er niet naar uit dat we in mei nog echt warmer en standvastig weer krijgen, toch hoop ik binnenkort nog eens op een zonnig dagje wat langer in het Weinterper Skar rond te kijken …