Skywatch Friday 462

Onder een vriendelijke, bijna melkwitte lucht ben ik gisteren op zoek gegaan naar onze nationale vogel de grutto …

Under a friendly, almost milky-white spring sky, I went looking for our national bird, the black-tailed godwit …

Als gevolg van diverse zaken als milieu- en klimaatverandering, predatie van eieren en een te laag waterpeil ten behoeve van de landbouw gaat de laatste jaren erg slecht met de grutto …

As a result of various issues such as environmental and climate change, predation of eggs and too low water levels for agriculture, the godwit has been doing very badly in recent years …

Dit is één van de weinige stukjes land in de omgeving waar de grutto het nog goed doet. En ik had geluk, ik zag er al snel een paar vliegen. De foto is niet scherp, maar hé … ze staan erop …

This is one of the few pieces of land in the area where the godwit is still doing well. And I was lucky, soon I saw a couple ot them flying by. The photo is not sharp, but hey … they are on it …

Enige tijd later mocht ik er nog één portretteren op een paal – de koning op zijn troon – en tot slot lukte het nog om een foto van een grutto in volle vlucht te maken …

Some time later I was allowed to portray one more on a pole – the king on his throne – and finally I managed to take a picture of a godwit in full flight …

Ik ben blij dat ik weer een paar grutto’s heb kunnen fotograferen, maar ik heb tegelijk met eigen ogen kunnen zien hoe zorgelijk de situatie is voor de grutto en diverse andere weidevogels …

I am glad that I have been able to photograph a few godwits, but at the same time I have seen with my own eyes how worrying the situation is for the godwit and various other meadow birds …

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend en Vrolijk Pasen
Wishing you all a wonderful weekend & Happy Easter

Stinkende politici

Gisteren werden door alle politieke partijen (op 1 na) de campagne-activiteiten tijdelijk opgeschort in verband met de dodelijke schietpartij in Utrecht. Desondanks vonden de ‘heren’ Baudet en Hiddema het gisteravond nodig om op een verkiezingsbijeenkomst van Forum voor Democratie (alleen de naam al …) over de rug van slachtoffers en nabestaanden op uiterst lage wijze zieltjes te winnen …

Samen met dit Friese veulen wil ik graag op beeldende wijze duidelijk maken wat ik van deze ratten en hun manier van politiek bedrijven vind: ze stinken! Bah …

Tussen riet- en weiland

Als je je daar aan de Wolwarren bij Oudega nog eens omdraait, dan kijk je in noordelijke richting uit over een sloot die riet- en weiland hier begrenst. In de verte ligt aan de andere kant van het rietland de vogelrijke Jan Durkspolder. Belangrijke kernwaarden zijn hier nog altijd rust en ruimte …

Duistere pas de deux

Nog één keer liep de grote zilverreiger (Ardea alba) achter zijn blauwe neef (Ardea cinerea) aan …

Nadat hij hem had ingehaald, posteerde hij zich voor de blauwe reiger. Om indruk te maken op zijn opponent, strekte hij zich in zijn volle lengte uit …

Even stonden ze oog in oog, daarna bogen ze zich naar elkaar toe. De zilverreiger leek zijn verre familielid iets te vertellen, waarbij hij met kop en snavel een noordelijke richting aanduidde … vreemd …

Lang duurde het niet, daarna schreed de zilverreiger trots voort in de richting waar hij in eerste instantie vandaan was gekomen. Alsof er niets gebeurd was, hervatten de ganzen in de directe omgeving graaswerkzaamheden …

En de blauwe reiger …? Die sukkelde een eind in westelijke richting. Daar zag ik hem nog net een aanloopje nemen, waarna hij met een groep ganzen in noordelijke richting uit zicht verdween …

Toch wel enigszins verbijsterd bleef ik achter. Waar had ik nou de afgelopen 20 minuten naar zitten kijken …?

Hmmmm … misschien toch nog maar eens vanaf het begin terugkijken om het verhaaltje zelf in te vullen en de plaatjes verder in te kleuren … 😉

Ardea alba versus Ardea cinerea

Op één van die mooie februaridagen stapte een grote zilverreiger (Ardea alba) parmantig als altijd door een weiland in de buurt van Goëngahuizen. Regelmatig speurde hij de bodem af om te zien of er nog wat lekkers te halen was …

Hij was er allerminst alleen, want het weiland was verder goed gevuld met enkele honderden ganzen, in dit geval waren dat voornamelijk kolganzen. De reiger vond het prima want zij vormden geen bedreiging of concurrentie …

Plotseling hield de grote sierlijke vogel halt. Wat hij ginds zag naderen, veranderde de situatie toch wel enigszins …

Niets vermoedend en zich van geen kwaad bewust kwam vanuit tegenovergestelde richting een blauwe reiger (Ardea cinerea) dichterbij. Ook hij speurde de weidegrond af naar een smakelijk hapje …

Op zijn beurt bleef ook hij enige tijd stokstijf staan op het moment dat hij zijn witte tegenvoeter in het oog kreeg …

– wordt vervolgd –

’t Warme weer van februari 2019

Het was weer wonderlijk gesteld met het weer de afgelopen maand. Het begon nog heel normaal met een gemiddelde temperatuur van -0,4 ºC en zelfs een klein laagje sneeuw op 1 februari. Nog één keer lag de tuin er licht ‘besuikerd’ bij. Nog één keer had ik ook de kans om het sneeuwborstje in licht winterse omstandigheden te portretteren …

Daarna was het gedaan met datgene wat voor winter door moet gaan. Van sneeuw was geen sprake meer. De eerste tien dagen van februari viel er dagelijks wel wat regen. Grote hoeveelheden vielen er in onze regio niet. Volgens het KNMI viel er gemiddeld over het land ca. 45 mm neerslag, bij ons bleef het beperkt tot een schamele 26 mm. Het neerslagtekort houdt dus nog altijd aan …

Veel neerslag viel er dan wel niet, echt vrolijk werd je hier de eerste helft van de maand ook nog niet van het weer. Vrijwel elke dag was het grijs en bewolkt …

Met maar drie nachten met heel lichte nachtvorst leek het eigenlijk niet eens op winter. Vanaf de 14e steeg de temperatuur bijna elke dag tot boven de 10 graden en raakte het weerbeeld helemaal van slag. Drie keer steeg de maximumtemperatuur in ons tuintje eind februari tot boven de 15 ºC, met een topper van 18,3 ºC op 27 februari. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uit op 6,4 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van 2,3 ºC over de periode 1971-2000 …

Het uitzonderlijk vroege voorjaarsweer leverde tal van bijzondere plaatjes op. Neem nu de koeien die op 25 februari al in de wei liepen. dat is toch al gauw 3 tot 4 weken vroeger dan normaal. Of de zee van krokussen die ieder jaar weer verschijnt in een aantal Drachtster plantsoenen, die laat zich toch ook een week of twee eerder zien dan normaal …

Het was een raar gevoel, die warmte afgelopen week. Maar stiekem vond ik het toch ook wel lekker in de zon …, en natuur en landschap fleurden er ook weer zo lekker van op. Weet je waar ik nou zo bang voor ben …? Dat maart wel eens een heel vervelende en saaie maand kan worden. Maar gelukkig heb ik nog een heleboel vrolijk stemmende foto’s van de afgelopen week, waarmee ik de stemming er nog wel even in kan houden.   🙂

De wereld op zijn kop

Ik weet het, ik had jullie beloofd dat we het hier vandaag over de nijlgans zouden hebben, maar ik werd weer eens ingehaald door de actualiteit. Terwijl ik gistermiddag bij Oudega over de Wolwarren reed, werd namelijk ineens het beeld bevestigd dat de wereld echt op zijn kop staat momenteel …

Niet eerder heb ik al op 25 februari de eerste koeien weer in de wei zien lopen, maar gistermiddag was het dan toch zo ver. Natuurlijk heb ik de auto meteen even in de berm gezet, zodat ik in alle rust wat foto’s kon maken …

Daar moesten de nijlganzen dus echt even voor wijken. Die moeten trouwens ook de kievit die ik gistermiddag zag poedelen nog even een dagje voor laten gaan. Maar uiteindelijk krijgen ze allemaal het plekje dat ze hier verdienen. Komt goed! Fijne dag verder.

UPDATE: het was vanmiddag om 15:00 uur op ons terras 18,1 ºC.