Tagarchief: weiland

Lakenvelders bij Smalle Ee

Geplaatst op door

Vorig weekend werd rond Drachten de 5e editie van de Turfrace georganiseerd. Twee dagen lang voeren skûtsjes en pramen door de wateren en dorpen van de gemeente Smallingerland. Ter voorbereiding daarop maakte ik donderdagmiddag op de Joiny even een verkenningsritje langs de route die vrijdagmiddag zou worden gevaren ,,,

Ik hoopte ze drie keer te zien passeren, achtereenvolgens bij de Smalle Eesterzanding (linksboven), bij Buitenstvallaat (rechtsboven) en bij de Pijpbrug in Drachten. Onderweg passeerde ik Smalle Ee, met ca. 45 inwoners het kleinste dorp van de gemeente Smallingerland, dat intussen bijna aan Drachten vast gegroeid zit …

de skyline van Smalle Ee

Een boer in Smalle Ee heeft zich gespecialiseerd in Lakenvelders. De Lakenvelder is een bijzonder runderras. De dieren zijn meestal roodbruin, maar ook de zwarte uitvoering komt voor. De lakenvelder is herkenbaar aan de witte band tussen de voor- en achterpoten om de buik en rug. Een paar van de jonge dieren liepen vorige week simultaan grazend in een weiland bij het strandje van Smalle Ee …

de westelijke entree van Smalle Ee
in de buurt van het strandje bij Smalle Ee lopen weer lakenvelders in de wei
grazende lakenvelders bij Smalle Ee
grazende lakenvelders bij Smalle Ee
zij aan zij grazende lakenvelders bij Smalle Ee

Als ik hier langs kom en de dieren staan in de wei, dan maak ik toch wel regelmatig even een korte stop. Ook ditmaal heb ik een tijdje rustig aan de kant van het weiland staan genieten van deze mooie runderen, voordat ik de terugweg naar huis aanvaardde …

een grazende lakenvelder bij Smalle Ee

Pinksterbloemen in ’t groen

Geplaatst op door

Als we het hebben over velden vol voorjaarsbloeiers, dan mag de pinksterbloem niet ontbreken …

pinksterbloemen

Hoewel het komend weekend pas Pinksteren is, hebben de meeste pinksterbloemen hun hoogtepunt al in eind april – begin mei gehad. En dat is meestal het geval. Een mogelijke alternatieve verklaring voor de naam is dat de pinksterbloem bloeit als de pinken (jonge koeien van een jaar oud) voor het eerst de weide in gaan. Hoe dan ook, ik houd van die mooie lila tot roze kleurige bloemen met paarse aders. In fel zonlicht lijken ze soms wit van kleur te zijn ….

pinksterbloemen en bloeiend gras
pinksterbloemen
pinksterbloemen
pinksterbloemen
pinksterbloemen
pinksterbloemen en paardenbloemen

Ruziënde meerkoeten

Geplaatst op door

We stonden net op het punt om de grote grutto in het land van boer Bote achter ons te laten, toen ik zag dat er een paar meerkoeten achter elkaar aan begonnen te jagen. Omdat ik toch nog ter plekke was, heb ik er nog maar even een kleine fotoserie van gemaakt …

twee meerkoeten lijken tikkertje te spelen

Daarmee komt er een eind aan deze 12-delige serie over de dag die begon in de kerk van Wiuwert met zijn raadselachtige mummies en die eindigde bij het gruttoland van boer Bote in Tjerkwerd …

twee meerkoeten lijken tikkertje te spelen
twee meerkoeten lijken tikkertje te spelen
twee meerkoeten lijken tikkertje te spelen
twee meerkoeten lijken tikkertje te spelen
twee meerkoeten lijken tikkertje te spelen
de rust keert terug bij de meerkoeten

Met dank aan mijn fotomaatje was het weer een mooie dag.

Langs een broedende meerkoet

Geplaatst op door

Op weg naar de vogelkijkhut bij Skrok had ik gezien, dat er aan de overkant van de sloot langs het Swynzerpaad een meerkoet op een nest zat, Toen we er op de terugweg weer langs kwamen, vroeg ik Jetske om er even voorzichtig te stoppen …

De auto stond nog maar nauwelijks stil of de meerkoet ging er als een speer vandoor. Ik had van een anders zo felle meerkoet eerlijk gezegd wel wat meer vechtgedrag dan vluchtgedrag verwacht. Dat zat er echter niet in. Omdat de eieren nu onbeschermd en afkoelend in het nest lagen, zijn we meteen na het maken van deze foto’s doorgereden naar onze volgende bestemming …

Langs it Swynzerpaad

Geplaatst op door

Aafje bleek al een stuk dichterbij te zijn dan ik had gedacht. Toen we elkaar tegenkwamen, stelde ik voor om samen nog even terug te lopen over het Swynzerpaad (kaartje OpenStreetMaps), dat slingerend door de natte weilanden gaat. Van mijn fotomaatje Jetske wist ik al: bij het hek ligt een brede greppel en een sloot waar eigenlijk altijd wel íets te zien is …

Aafje kwam terug vanuit de richting Easterein

In de verte wees de kerktoren ons richting Easterlittens. Zo ver was Aafje dus niet gelopen, vertelde ze. Terwijl we daar stonden, waggelde er iets verderop een eend met zeven donkere, pluizige kuikens door het gras. Vanaf mijn lage standpunt zag ik ze ineens één voor één verdwijnen—alsof ze gewoon oplosten. Pas toen ik weer opstond, snapte ik het: ze waren in de greppel beland. Tijd voor hun eerste zwemles …

een stuk plasdras met de op de achtergrond de kerktoren van Easterein
goed gevulde sloten en greppels doorkruisen de oude weilanden
een paar knobbelzwanen met amoureuze trekjes
moedereend loopt met drie van haar kuikens door een weiland
moedereend loopt met drie van haar kuikens door een weiland
de zeven kuikens en de moedereend zwemmen in een goed gevulde greppel

Achter ons kwamen ondertussen een paar zwanen rustig onze kant op drijven. Tegen de tijd dat ze dichtbij genoeg waren, zag ik al hoe laat het was: voorjaar in de kop. En niet alleen daar …

een paar knobbelzwanen met amoureuze trekjes

– maar goed, dat verhaal komt nog. Eerst de echte primeurtjes …

Een rennende reebok

Geplaatst op door

Het was alweer enige tijd geleden dat ik reeën had gezien, bedacht ik me op weg naar de Jan Durkspolder. De ochtend was stil en helder, en voorbij Opeinde koos ik weer eens een andere route, via de buurtschap Eiberstgeasten langs de Legauke. Soms is zo’n kleine omweg precies genoeg om de dag een andere wending te geven …

Ter hoogte van de Legauke zette ik de auto even half in de berm om een tegemoetkomende vrachtwagen te laten passeren. Aan de overkant van de weg zag ik meteen een ree lopen. De camera was snel gepakt, en dat was maar goed ook, want enkele tellen later kwam er in volle galop een reebok achteraan …

Er zat iets trefzekers in dat moment: een stil landschap, een korte aarzeling, en dan ineens die snelle, soepele beweging van twee dieren die even het beeld bepaalden. Zulke ontmoetingen zijn klein, maar ze blijven langer hangen dan veel grotere gebeurtenissen. Ze herinneren eraan dat je, ook op een gewone ochtendrit, zomaar midden in een levend landschap kunt belanden. En daar bleef het die ochtend niet bij.

Een glanzend model

Geplaatst op door

Het was gelukt om de auto heel stilletjes uit te laten rollen. Intussen had ik ook het raampje soepel naar beneden laten glijden. De aalscholver bleef onverwacht netjes staan, maar de rimpelloze weerspiegeling die ik voor ogen had, werd verstoord door een passerende meerkoet …

een aalscholver met zijn weerspiegeling en een passerende meerkoet

Omdat de aalscholver ook toen nog in alle rust in zijn houding bleef staan, besloot ik van de gelegenheid gebruik te maken door nog wat verder in te zoomen op die glanzende veren. Als op verzoek draaide hij zijn kop ook nog voorbeeldig heen en weer …

een aalscholver staat zijn vleugels te drogen in een weiland
een aalscholver staat zijn vleugels te drogen in een weiland

Maar ik zag hem ook onrustig worden. Er was duidelijk geen tijd meer om te wachten op rimpelloos water. Maar ik heb met de laatste foto uiteindelijk toch een mooie serie overgehouden van dit treffen …

een aalscholver en zijn weerspiegeling