Glimmend porselein

Van echte fotokuiertjes komt nog altijd niet veel terecht de laatste tijd. Mijn benen hebben afgelopen zomer nogal wat kracht verloren, en de relatief lage temperaturen van de afgelopen weken maken het er ook niet beter op. Desondanks heb ik me in die zonnige laatste week van oktober aan een korte boswandeling gewaagd …

Bij Olterterp hoef je in deze tijd van het jaar eigenlijk nooit lang te zoeken om paddenstoelen te vinden. Gelukkig kwam ik ook ditmaal niet bedrogen uit. Ik hoefde niet echt lang te zoeken, voordat ik niet ver bij elkaar vandaan een aantal mooie porseleinzwammen aantrof …

De eerste drie groeiden dicht bijeen op een liggende boomstam. Een stukje verderop vond ik een groepje bijeen aan een stevig en stoer rechtop staande beuk. Van onderen waren de plaatjes aan de binnenkant van de hoed te zien. Van boven pronkten de zwammen met de glimmende slijmlaag op hun hoedjes. Aan het vuil te zien, waren deze exemplaren waarschijnlijk al wat ouder dan de eerste. Een beukenblad was gezellig blijven plakken …

Glanzende schoonheid

Hoe mooi hij ook is, deze foto van glanzende porseleinzwammen met hier en daar een druipende druppel, geeft de sfeer van de dag aardig weer: triest, grijs en nat …

161103-1439x

Gelukkig is mijn stemming een stuk vrolijker, nadat ik vanmorgen in het ziekenhuis de positieve en geruststellende uitslag kreeg van een onderzoek dat ik vorige week heb ondergaan …   🙂

161103-1440x

De lichtval doet ’t (of niet …)

De eerste kievit die ik dit jaar heb kunnen kieken, had ik eigenlijk ook wel naar zwart-wit kunnen omzetten. Deze op het eerste oog simpelweg zwart-wit getekende weidevogel met zijn sierlijke kuif heeft in het juiste licht een prachtig verendek met een palet aan kleuren, die je vaak tegemoet stralen als de kievit in het zonlicht heen en weer trippelt …

140312-1445x

Deze kievit wilde me al dat moois ditmaal helaas niet tonen. Op de een of andere manier lukte het hem wonderwel om zijn flanken vrijwel continu in de schaduw van zijn lichaam te houden, terwijl hij langs de waterkant heen en weer trippelde …

140312-1454x

Met een aantal spreeuwen, die op dat moment aan de andere kant van de weg op de windmotor in de Jan Durkspolder zaten, had ik meer geluk. Fier pronkend lieten zij het glanzende groen in hun verendek wel zien. En zo eindigde het toch nog op kleurrijke wijze daar in de polder …

140312-1453x

Plakkerig, druipend en glanzend

Ik gooi er nog maar eens een paddenstoel tegenaan die ik nog niet eerder had gezien …

131018-1301x

Aan naamgeving waag ik me maar niet meer, hij is gewoon plakkerig, druipend en glanzend …

131018-1303x

Dat neemt niet weg, dat wanneer iemand de naam weet, hij of zij die hier best mag noemen natuurlijk.    🙂

Een spreeuw bij het voederhuisje

Zo, het gaat de goede kant op met de rietfilm. Nu alleen nog een ontwerpje maken voor de opdruk van de dvd en het doosje.
Tenminste … als de heren rietteler tevreden zijn met wat ik zie als het eindresultaat …

120314-1525x

Terwijl ik dus ook deze derde grijze dag op rij weer doorbracht in mijn computerhoekje, was een spreeuw zo vriendelijk om zijn glanzend gespikkelde tenue even te showen bij het voederhuisje, zodat ik vandaag toch weer een paar actuele foto’s kon publiceren …

120314-1528x