Hoe en wat 2019 – 11

Hoe het jullie vergaat weet ik niet, maar ik vind november eigenlijk al zo lang ik me kan herinneren een vervelende maand. De dagen worden dan ineens in rap tempo korter en als het weer wat tegenzit, lijkt het soms dagenlang nauwelijks licht te worden. Ik heb het vorig jaar maar gewoon over me heen laten komen zonder me ertegen te verzetten. Na een actieve oktobermaand kon het geen kwaad om in en rond huis mijn evenwicht weer te hervinden. Dit op een terrasstoel neergedwarrelde herfstblad was één van de eerste foto’s die ik in november in de tuin heb gemaakt …

Eén van de weinige keren dat ik in november op pad ben geweest, werd ik daartoe opnieuw verleid door mijn fotomaatje. En achteraf was ik haar ook ditmaal weer dankbaar. Het was typisch zo’n novemberdag met af en toe even een fotogenieke buienlucht, die helaas steevast elke keer al snel weer werd weggevaagd door een volgende bui die vanuit een gezapige grijze wolkenmassa neerdaalde. Maar we troffen toch weer een paar aardige momenten, o.a. met een door Jetske opgemerkte bijzon en weerspiegelingen in de regen …

Eigenlijk stond die dag op hoofdlijnen wel symbool voor het weerbeeld gedurende de rest van de maand. De hoeveelheid neerslag die er viel varieerde nogal, de meeste regen viel langs de kust van Noord- en Zuid-Holland. Daar viel volgens het KNMI lokaal ca. 140 mm. De minste neerslag viel in de oostelijke helft van het land. In onze tuin viel ca. 92 mm, en dat is ongeveer 10 mm meer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …

De hoogste temperatuur kwam op 2 november op de thermometer: 12,8 ºC. Drie keer kwam het tot lichte nachtvorst, maar kouder dan -0,9 ºC op 20 november werd het niet in onze tuin. De gemiddelde temperatuur kwam uit op 5,8 ºC. Dat is precies gelijk aan het langjarig gemiddelde voor november over de periode 1971-2000. Daarmee was november, afgezet tegen de ontwikkelingen m.b.t. de klimaatverandering, eigenlijk een tamelijk frisse maand …

Nazit in ’t voorportaal

Nadat we voor de tweede keer die dag onder de ‘hemelpoort’ door waren gelopen, nestelden we ons met een boterham op de bankjes in het voorportaal van de Ecokathedraal …

We hadden de lunch nog maar nauwelijks achter de knopen, toen we een jongeman op een mountainbike de Ecokathedraal in zagen fietsen. “Wat zou die hier nou komen doen?” vroeg een van de dames. Ik had geen idee, maar omdat hij volgens mij geen kant op kon, besloten de dames nog maar eens met hun camera’s een gunstige positie in te nemen om hem tijdens zijn passage terug op de kiek te zetten …

Ik had eerst wel even genoeg gelopen en gestaan. Vanaf het bankje heb ik wat foto’s gemaakt van de ‘Porta Celi’, de iglo en een groepje mooi in het zonnetje staande bomen. Uiteindelijk bleek mijn fotografische oogst op dat moment groter dan die van Anna en Jetske, want de mountainbiker liet zich niet meer zien …

Voordat we de Ecokathedraal verlieten maakte Anna nog even een foto van Jetskes’ berenklauw …

Morgen doe ik een poging om op verzoek wat achtergrondinformatie over de Ecokathedraal te presenteren.

Glimmend porselein

Van echte fotokuiertjes komt nog altijd niet veel terecht de laatste tijd. Mijn benen hebben afgelopen zomer nogal wat kracht verloren, en de relatief lage temperaturen van de afgelopen weken maken het er ook niet beter op. Desondanks heb ik me in die zonnige laatste week van oktober aan een korte boswandeling gewaagd …

Bij Olterterp hoef je in deze tijd van het jaar eigenlijk nooit lang te zoeken om paddenstoelen te vinden. Gelukkig kwam ik ook ditmaal niet bedrogen uit. Ik hoefde niet echt lang te zoeken, voordat ik niet ver bij elkaar vandaan een aantal mooie porseleinzwammen aantrof …

De eerste drie groeiden dicht bijeen op een liggende boomstam. Een stukje verderop vond ik een groepje bijeen aan een stevig en stoer rechtop staande beuk. Van onderen waren de plaatjes aan de binnenkant van de hoed te zien. Van boven pronkten de zwammen met de glimmende slijmlaag op hun hoedjes. Aan het vuil te zien, waren deze exemplaren waarschijnlijk al wat ouder dan de eerste. Een beukenblad was gezellig blijven plakken …