Langs de vijver terug

Bij het passeren van deze zorgvuldig opgebouwde constructie verlaten we het middelste deel van de Ecokathedraal weer …

Even lijkt het alsof we de Ecokathedraal hebben verlaten Wanneer we tussen een bos bamboe en een bos rododendrons door zijn gelopen, zien we een vijvertje opduiken. Als ik het oversteken van het bruggetje de camera eerst weer op de bamboe richt en daarna wat doordraai naar rechts, zie je nog net een deel van het atelier in beeld verschijnen …

Als we verder lopen, is al snel duidelijk dat we ons nog wel degelijk in de Ecokathedraal bevinden …

Ter hoogte van de iglo en de ‘Porta Celi’ naderen we het eind van onze overleggen tocht. Staand tussen die beide indrukwekkende bouwwerken overleggen we even over het vervolg van de dag …

Omdat mijn onderdanen inmiddels zachtjes begonnen te protesteren tegen nog langer moeten staan, stelde ik voor om het overleg voort te zetten in het voorportaal van de Ecokathedraal …

– wordt vervolgd –

Zonnige herfstdagen

Zo grijs als het vandaag is, zo zonnig was het vorige week …

Mijn onderdanen stonden me slechts één echte fotokuier in de natuur toe, maar in de tuin was het gelukkig ook goed fotograferen …

Klaar voor de herfst

Na een koude en regenachtige week volgde een zonnige, maar frisse zaterdag …

De lampionnetjes aan de rand van de vijver zijn op dit moment de meest kleurrijke aandachtstrekkers in de tuin …

Aafje besloot vandaag gebruik te maken van het fraaie najaarsweer door de vijver klaar te maken voor de herfst. De eerste gevallen bladeren van de hazelaar werden eruit gevist en ook overtollig groen zoals de bladeren van de waterlelie en enige zuurstofplanten zijn verwijderd. Daarna kon het net over de vijver worden gespannen, zodat die gevrijwaard wordt van het meeste blad dat de komende weken uit de bomen zal neerdwarrelen. Nadat uiteindelijk het net ook zorgvuldig over ons vijvervrouwtje was gedrapeerd, was de vijver weer klaar voor de herfst …

De laatste zomerse uurtjes

Nadat Aafje me zaterdag had verrast met een nieuw tuinornament in de vorm van een drietal roestbruine metalen lisdodden, was het zondag extra genieten van de laatste zomerse uurtjes …

Nattigheid

Met het grijze en donkere weer van de afgelopen dagen lieten de salamanders zich niet zien, daarom heb ik de camera maar eens op wat andere zaken rond de vijver gericht …

De knop van de gele plomp was het water ontstegen. In bedaard tempo vouwde hij de stevige, met fijne druppels bedekte bloembladeren open. Door wat uit te zoomen, werd aan de andere kant van de vijver ons ‘Vrouwtje aan het water’ zichtbaar …

De krabbenscheer heeft nog maar eens een bloemetje tot bloei weten te brengen. Een klein vliegje liet zich door de druppels niet weerhouden om er toch even op neer te strijken …

Ik sluit af met een paar foto’s van de hosta’s. Ondanks het voortdurende geknabbel aan hun bladeren door slakken, zijn ze allebei tot volle bloei gekomen. Hier was het een hommel, die ondanks de nattigheid noest bleef werken aan de bestuiving …

Salamanders in de vijver

Ik geef het toe, ik heb er weer een verslaving bij … een hele vermoeiende verslaving.

Maar daarover straks meer, eerst even een kleine ergernis. Sinds enige tijd lijkt er een vervelend bugje in (mijn) WordPress te zitten. Regelmatig komt het voor dat een door jullie ingevoerde reactie in eerste instantie niet meteen in beeld verschijnt. Vrijwel altijd verschijnt die reactie echter wel als je evt. een paar seconden wacht, en dan de pagina nog eens vernieuwt b.v. met behulp van functietoets F5. Het is maar een tip …

Dan nu mijn nieuwe verslaving …
Dinsdag schreef ik al over de salamanders die onze vijver als verblijfskwartier hebben uitgekozen. Afgelopen week heb ik vooral tussen twee en vijf uur ’s middags op zonnige momenten zoveel mogelijk tijd aan de rand van de vijver doorgebracht. Dan heb ik namelijk de beste omstandigheden om video-opnamen te maken van die salamanders.

Om de beste beelden te kunnen maken, heb ik de camera daarbij op de hoogste stand op het statief. Om die camera vervolgens goed te kunnen bedienen, moet ik bij het statief staan. Dat laatste maakt het me weer niet makkelijker, want lang stil staan en MS, dat is geen gunstige combinatie. Maar ja, het is zo geweldig leuk om die beestjes door het water te zien scharrelen, daar heb ik dan wel weer wat extra vermoeidheid voor over …

Om mijn onderdanen tussendoor wat rust te geven, heb ik de camera regelmatig een tijdje zonder verdere bijsturing laten draaien, zodat ik zelf even kon gaan zitten. Veel van die opnamen zijn intussen na een eerste schouw (deels) in de digitale prullenbak verdwenen, omdat er weinig of niets op stond. Maar ik heb intussen ook al bijna een uur aan beelden die alleszins het bekijken waard zijn.

De komende dagen schijnen we wat minder zon te krijgen. Dat geeft mij de tijd om wat opnamen tot een paar filmpjes te monteren. En dan kunnen mijn benen voor de volgende zomerse periode mooi wat tot rust komen. Tot die tijd moeten jullie het nog doen met wat nieuws videostills van de salamanders…