Spelen met licht en sneeuw

Aafjes’ afscheid van het werk ging gepaard met een leuke financiële meevaller, dat hebben we deels geïnvesteerd in verlichting in huis en tuin. Bij de vijver stond nog altijd een zware, energie slurpende spot, die we maar zelden meer gebruikten. Daar staat nu een nieuwe Hue spot …

Gebruik makend van de beplanting op het heuveltje achter de vijver, ben ik van achter in de tuin stapje voor stapje naar voren gelopen. Zowel de minuscule sneeuwvlokjes als de kleine sneeuwrandjes deden het goed in het tegenlicht, naar mijn idee …

De heksenbol die tussen de vijver en het heuveltje staat, was ook bij deze lichte sneeuwval het kleurige middelpunt van de tuin. Jammer dat er geen echte sneeuwvlokken vielen. Ik stel me zo voor dat de ijskristallen, waaruit die zijn opgebouwd, in tegenlicht op die rode bol best mooi kunnen zijn …

Toen ik na mijn omzwervingen bij de vijver was aangekomen, heb ik vanaf het terras nog wat foto’s gemaakt, waarbij het accent op de weerspiegelingen ligt …

De sneeuw was van erg korte duur ditmaal, maar het zal duidelijk zijn dat ik er volop van heb genoten. Voor het geval dat het de rest van de winter herfst blijft, heb ik zelfs nog wat foto’s in reserve kunnen houden.

Eindejaarsmijmeringen in de tuin

“Moet er nog wat gezegd worden over 2020 …?” vroeg ik me af, terwijl ik naar de tuin in kerstsfeer zat te staren. Voorgaande jaren maakte ik in december nog wel eens iets van een jaaroverzicht, maar ik kan er nu niet echt toe komen. Corona heeft ons leven vanaf half maart flink in zijn greep genomen, dat is geen nieuws. Daar is eerst wel even genoeg over gezegd, wat mij betreft. In de aanloop naar de vaccinaties zal er nog genoeg te mopperen zijn, maar dat bewaar ik dan maar voor volgend jaar …

Op hoofdlijnen was 2020 een waardeloos jaar, maar was het daarmee een verloren jaar? Zeker niet, er waren nog genoeg kleurige lichtpuntjes en mooie momenten. Je moet er alleen oog voor hebben en je ervoor openstellen. Zo was er eind juli een leuke kennismaking met Omabaard en haar kleine reisgezelschap in de Ecokathedraal bij Mildam. Verder heb ik, zodra het leven in coronatijd wat in ‘nieuw normale plooien’ viel, toch ook weer een aantal gezellige dagen met mijn fotomaatje gehad …

En het klinkt misschien raar, maar dankzij corona is voor Aafje en mij de overgang naar haar pensionering achteraf bekeken heel soepel verlopen. Nadat Aafje tijdens de eerste lockdown volledig thuis had gewerkt, kon ze in de laatste maanden afwisselend thuis en op kantoor werken. En zo zijn we in feite heel harmonieus naar de nieuwe situatie gegroeid, waarin we huis en tuin vanaf nu niet alleen ’s nachts maar ook overdag delen …

Nee, verder hoeft er niet veel meer te worden gezegd, ik ben wel klaar met 2020. Eigenlijk hoef ik alleen mijn vuurwerkshow voor morgen nog maar voor te bereiden …   😉

Tuinvaria – flora

Vandaag hebben we eindelijk weer eens wat langere tijd zon in de tuin. Met een graad of tien was het net wat te fris om genoeglijk koffie drinken in de tuin, maar voor een fotorondje was het vanmorgen prima weer. De meeste planten takelen momenteel zienderogen af, maar er staan toch ook nog een paar mooi te pronken. Deze mooie jongen staat centraal in de tuin. Ik ben niet meer zo van de namen, maar kan dit de Hemelsleutel of Sedum telephium zijn …?

Aan het begin van de zomer kregen we van de kinderen een hanging basket, waar onder andere een Fuchsia of Beltsjeblom in zit, die de hele zomer volop heeft gebloeid. En ook nu nog verschijnen er regelmatig nieuwe bloemen. Het enige nadeel ervan is dat hij boven de vijver hangt. Gedurende de hele zomer heb ik regelmatig bloemetjes opgevist. Nu ook het blad van de bomen komt, heeft Aafje vorige week het net maar weer over de vijver gedrapeerd. Ook ons vijvervrouwjte zit er nu weer warmpjes bij …

Bij de pindakaas hangen wat mooi verkleurende bladeren van een van de druiven. Meer naar achteren staat de herfstaster met mijn gele en lila tinten te pronken. De hosta’s vertonen het vertrouwde beeld van steeds groter wordende gaten in de van groen naar geel verkleurende bladeren …

Helemaal achterin de tuin naderen ook de langzaam roestbruin kleurende bladeren van de varens het einde van hun jaarlijkse cyclus. Over een half jaar zullen ze hun dan weer frisgroene bladeren weer op sierlijke wijze ontrollen …

Die heerlijke zomeravonden

De verzengende hitte overdag was in augustus duidelijk niet aan mij besteed. Het enige wat ik tijdens zo’n hittegolf eigenlijk echt kan waarderen, zijn die heerlijke avonduren. Tot diep in de avond lekker bij de vijver zitten, daar kan ik echt van genieten. En dat heb ik dan ook volop gedaan tijdens de hittegolf …

Af en toe eens een blik over de schutting om te zien of er buitenaards nog wat te beleven valt, is met die hoge minimumtemperaturen ook een aangename bezigheid. Op de foto hier links onder zie je de reuzenplaneet Jupiter schitteren in een mooie samenstand met de bijna volle maan. Op de rechter foto zie je de heldere rode planeet Mars, die zich momenteel bij heldere hemel ook mooi laat zien …

Een maand voordat we gebukt gingen onder de hittegolf ben ik er nog tweemaal rond middernacht op uit getrokken om foto’s te maken van de komeet Neowise. Deze komeet was weliswaar lang zo mooi niet als komeet Hale Bopp in maart 1997, maar het was wel de helderste komeet sinds Hale Bopp. Vooral door de verrekijker vond ik het toch weer een bijzonder gezicht om zo’n brok steen en ijs door ons zonnestelsel te zien razen. Mijn Powershot leent zich helaas niet echt voor nachtfotografie, maar Neowise staat erop. En belangrijker nog, ik heb hem met eigen ogen gezien …

Zoals wel vaker, kwam er een eind aan de hitte met een aantal pittige regen- en onweersbuien. Hoewel de meeste buien ook deze zomer weer langs ons zijn getrokken, kon de riolering het hier op 20 augustus even niet aan. De onderstaande bliksem heb ik op 16 augustus in beeld kunnen vangen, toen er tegen middernacht gelijktijdig een onweerscomplex ten oosten en één ten westen van ons voorbij trok …

 

Mobiliteitsinvesteringen

Mijn iPhone 6 was al enige tijd niet meer echt betrouwbaar. En dus werd het tijd voor vervanging, want als je ergens op moet kunnen vertrouwen, dan is het toch wel je mobieltje. Omdat Aafje onlangs m.b.v. het fietsplan op haar werk had geïnvesteerd in haar mobiliteit, heb ik maar geïnvesteerd in mijn digitale mobiliteit …

De vergelijking van refurbished toestellen waarbij ik een stapje voorwaarts kon maken met de nieuwe iPhone SE 2020, viel al snel uit in het voordeel van de iPhone SE 2020. Het toestel werkt niet alleen in alles weer net even sneller en prettiger, vooral met de camera ben ik zeer content. De afgelopen dagen heb ik er in de tuin wat plaatjes mee geschoten om een eerste indruk te krijgen en te geven …

Bij de campanula

Zondagmiddag heb ik een tijdje bij de campanula op de rand van terras en vijver gezeten om wat bijen te fotograferen. Toen die het eerst nog even lieten afweten, heb ik maar een paar profielshots van de campanula gemaakt. De gele plomp – de tweede die tot bloei is gekomen – deed op de achtergrond weer lekker …

Het duurde niet lang voordat de bijen ook weer terugkeerden. Ze deden flink hun best om alle lekkers te halen wat er maar te halen viel. Ze doken veelal letterlijk en figuurlijk  op de kop in bloemen van de campanula …

Toen Aafje er even later met koffie bij kwam zitten, verscheen ook de kikker weer ten tonele. Ik krijg bijna ’t idee dat hij gezelschap zoekt. Om onze relatie wat te vergemakkelijken, heb ik besloten hem vanaf nu maar Rick te noemen, Rick de Kikker naar de gelijknamige Nederlandse tv-serie voor kinderen uit de jaren zestig …

 

Volop leven in de vijver

De eerste gele plomp die tot bloei is gekomen, was afgelopen anderhalve week de belangrijkste blikvanger in onze vijver. Op de eerste foto is hij tot volle bloei gekomen en openen de buitenste bladeren zich voorzichtig …

Maar ook een dag eerder was hij al erg mooi. Die opvallende gele vlek in de duisternis trok regelmatig mijn aandacht als ik op het terras zat. Dat leverde weer een paar maal leuke bijvangst op …

Een kleine twee uur voordat ik de kikker daar zo mooi zag hangen, had ik een van de salamanders al heel bedaard voorbij zien zweven. Zowel de kikker als de salamanders zijn een bron van vermaak, die hier de komende tijd nog wel eens voorbij zullen komen …