Na het eerste deel van mijn fotokuier nestelde ik me op het bankje bij het middelste vennetje in het Weinterper Skar. Het water lag erbij als een spiegel. Als onderdeel van de poëzieroute die door het gebied loopt, staat er aan de rand van het vennetje een bordje met daarop het gedicht ‘Aan een vijver’ van Rutger Kopland …

Intussen hoorde ik hoe er in de verte cijfers werden opgenoemd. De schapen waren kennelijk samengedreven om te ze kunnen controleren en inventariseren. Toen de hekken enige tijd later werd opengezet, kwam de kleine kudde schoorvoetend dichterbij. Ze vertrouwden me duidelijk niet en verzonnen een list. Door de droge greppel en over de daarachter liggende wal langs de boskant liepen ze zekerheidshalve met een wijde boog om me heen …





Terwijl grijze wolken intussen langzaam weer de overhand kregen in de lucht, begaf ik me op weg terug naar de auto. Bijna op de helft heb ik bij het zuidelijke ven nog even weer halt gehouden om nog even te genieten van het roerloze wateroppervlak. Een kwartiertje later was ik terug bij de auto. Blij toe, want langer had deze kuier ook niet moeten zijn …

Schapen altijd leuk op je pad en hier krijgt het pijpenstrootje ook de overhand op de heide
Ja, er zijn meer schapen nodig om de heide weer zichtbaar te maken.
Je trof het daar weer mooi met de tafereel.
Wel slim van de schapen om een omweg te nemen. Jammer dat niet één van de schapen rechtstreeks over de dam ging, want dan was de rest wel gevolgd. 😉
De laatste foto is ook erg mooi.
Het treffen met de schapen verlevendigde zowel mijn fotokuier als de foto’s behoorlijk. Zonder de schapen was het bij stillevens gebleven, denk ik.
Jij komt echt vanalles tegen op je fotokuiers he Jan! Zó tof! 😍
Dankjewel, Hilde. Ik heb het geluk in dat opzicht wel aan mijn zijde de laatste tijd. Ik zeg altijd maar: als je thuis blijft, zie je nooit wat speciaals; als je er regelmatig even op uit gaat, heb je kans om wel iets te zien. 🙂
Schapen… ja daar had ik aan moeten gedacht hebben, maar misschien was ik te veel gefixeerd op het water.
Altijd leuk om een kudde schapen te zien voorbij trekken, meestal zijn we wel afstandelijk zoals je zelf ook mocht ondervinden. Waarschijnlijk een terechte natuurlijke reflex…
Het viel niet uit het vorige logje op te maken dat het om schapen ging, Rudi, dus reken het jezelf niet aan. 😉
Zoals je ziet, loop hier maar een kleine kudde rond. Dat is jammer, want de heide is volledig overwoekerd door pijpenstrootje en andere grassen. Wat meer schapen zouden welkom zijn.
Hopelijk breidt de kudde nog uit in de toekomst. Schapen krijgen wel eens lammetjes 🙂
Laten we daar in het belang van de heide dan maar op hopen. 🙂
Hallo, ik dacht dat ik al gereageerd had.
Over schoorvoetend schuifelende schuwe schapen.
Misschien wilden ze bij de grote spiegelplas blijven. 🙂
Dankjewel, dat je nog eens reageerde. Ik houd het niet voor onmogelijk dat je al gereageerd hebt. De spambescherming lijkt af en toe wat op hol te slaan naar mijn idee. Ik zal zo eens kijken.
Wat een mooie schapen! En je laatste foto is … wauw!
Spiegeltje spiegeltje … wat is het mooist spiegelende meertje in ’t land? 😉
Als het niet te nat was, was ik aan de kant gegaan voor die schapen. Mooie serie dat spiegelgladde meertje maakt het heel mooi af.
Dankjewel. Het was zij of ik. 🙂
Haha, ik zat er helemaal naast, maar dat verwachte ik al. Het was dus de schaapjes op het droge hebben.
Ja, zoiets. 😉
Prachtige schapen zijn dat, en allemaal mooie foto’s Jan ! Fijne avond nog.
Dankjewel, het was een leuk treffen met die schapen.
Prettige avond.
Ach Jan deze momenten pakt niemand je meer af.
Zo is het, Bas.
Prachtig verhaal om te lezen hoe deze kudde schapen hoe ermee om gaat. Wat is deze schapen schitterend om te zien. Heel apart. Deze kom je niet zo vaak tegen. Water spiegeling zie je water heel rustig is. PRACHTIG!! Fijne avond.
Dankjewel, jullie ook een fijne avond.
Mooi verhaal en prachtige foto’s weer Jan!
Dankjewel, Peter.
Mooi, gedicht ook!
Vind ik ook, daarom heb ik het nog maar eens onder de aandacht gebracht.
Dat water is letterlijk een roerloze spiegel ! Om van te genieten, zo’n mooi landschap !
Mooi gedicht, kende ik niet van hem. De vijver vraagt ook om een mooi vers.
Dieren die je wantrouwden, is dat een kwestie van jou niet-kennen door de schapen?
Schoorvoetende schapen schuifelden schuw om je heen. 😄
Mooie foto’s Jan. Kun je daar makkelijk komen?
Ik weet niet waar je vandaan komt, maar rijdend op de N351 neem je de afslag Wijnjewoude/Hemrik. Aan het eind van de afrit ga je richting Hemrik, je rijdt dan op de Weinterp en neemt na ca 700 m een afslag naar rechts. Je rijdt dan op de Tsjerkereed, aan het eind kun je kiezen voor links, daarna rechts of rechts, daarna links om bij een P te komen.
Bedankt Jan, ik heb het uitgeprint. We komen daar vast nog wel eens in de buurt.
Dat zijn geloof ik dezelfde schapen als die ik laatst bij ons zag, houtlandschapen.
Ik heb geen idee wat voor soort schapen het zijn. Maar als jij zegt dat het houtlandschapen zijn, dan reken ik dat goed.
Die onderste foto trekt het meest mijn aandacht. Dit omwille van de bomen die weerspiegelen in het water en het wolkendek.
Die schapen waren dus op hun goede.
Fijne namiddag.
Dankjewel, Suske, mijn gezelschap werd niet echt op prijs gesteld door de schapen. 🙂
Prettige avond.
De lucht weerspiegelt mooi in het water op de eerste foto. Een kudde schapen geeft mij steeds een fijn landelijk gevoel.
Ik vind dat ook altijd wel mooi. Hier zouden eigenlijk veel meer schapen moeten grazen, want de heide is volledig overwoekerd door pijpenstrootje en andere grassen.
Reluctant company, it seems.
Yes, they didn’t dare get too close.