Schoorvoetend naderende schapen

Na het eerste deel van mijn fotokuier nestelde ik me op het bankje bij het middelste vennetje in het Weinterper Skar. Het water lag erbij als een spiegel. Als onderdeel van de poëzieroute die door het gebied loopt, staat er aan de rand van het vennetje een bordje met daarop het gedicht ‘Aan een vijver’ van Rutger Kopland …

Intussen hoorde ik hoe er in de verte cijfers werden opgenoemd. De schapen waren kennelijk samengedreven om te ze kunnen controleren en inventariseren. Toen de hekken enige tijd later werd opengezet, kwam de kleine kudde schoorvoetend dichterbij. Ze vertrouwden me duidelijk niet en verzonnen een list. Door de droge greppel en over de daarachter liggende wal langs de boskant liepen ze zekerheidshalve met een wijde boog om me heen …

Terwijl grijze wolken intussen langzaam weer de overhand kregen in de lucht, begaf ik me op weg terug naar de auto. Bijna op de helft heb ik bij het zuidelijke ven nog even weer halt gehouden om nog even te genieten van het roerloze wateroppervlak. Een kwartiertje later was ik terug bij de auto. Blij toe, want langer had deze kuier ook niet moeten zijn …

41 gedachten over “Schoorvoetend naderende schapen”

  1. Je trof het daar weer mooi met de tafereel.
    Wel slim van de schapen om een omweg te nemen. Jammer dat niet één van de schapen rechtstreeks over de dam ging, want dan was de rest wel gevolgd. 😉
    De laatste foto is ook erg mooi.

    • Dankjewel, Hilde. Ik heb het geluk in dat opzicht wel aan mijn zijde de laatste tijd. Ik zeg altijd maar: als je thuis blijft, zie je nooit wat speciaals; als je er regelmatig even op uit gaat, heb je kans om wel iets te zien. 🙂

  2. Schapen… ja daar had ik aan moeten gedacht hebben, maar misschien was ik te veel gefixeerd op het water.
    Altijd leuk om een kudde schapen te zien voorbij trekken, meestal zijn we wel afstandelijk zoals je zelf ook mocht ondervinden. Waarschijnlijk een terechte natuurlijke reflex…

  3. Hallo, ik dacht dat ik al gereageerd had.
    Over schoorvoetend schuifelende schuwe schapen.
    Misschien wilden ze bij de grote spiegelplas blijven. 🙂

    • Dankjewel, dat je nog eens reageerde. Ik houd het niet voor onmogelijk dat je al gereageerd hebt. De spambescherming lijkt af en toe wat op hol te slaan naar mijn idee. Ik zal zo eens kijken.

  4. Prachtig verhaal om te lezen hoe deze kudde schapen hoe ermee om gaat. Wat is deze schapen schitterend om te zien. Heel apart. Deze kom je niet zo vaak tegen. Water spiegeling zie je water heel rustig is. PRACHTIG!! Fijne avond.

  5. Mooi gedicht, kende ik niet van hem. De vijver vraagt ook om een mooi vers.
    Dieren die je wantrouwden, is dat een kwestie van jou niet-kennen door de schapen?
    Schoorvoetende schapen schuifelden schuw om je heen. 😄

    • Ik weet niet waar je vandaan komt, maar rijdend op de N351 neem je de afslag Wijnjewoude/Hemrik. Aan het eind van de afrit ga je richting Hemrik, je rijdt dan op de Weinterp en neemt na ca 700 m een afslag naar rechts. Je rijdt dan op de Tsjerkereed, aan het eind kun je kiezen voor links, daarna rechts of rechts, daarna links om bij een P te komen.

  6. Die onderste foto trekt het meest mijn aandacht. Dit omwille van de bomen die weerspiegelen in het water en het wolkendek.
    Die schapen waren dus op hun goede.
    Fijne namiddag.

Reacties zijn gesloten.