Een nieuw weerstation

Al sinds mijn jongste jaren heb ik een zekere fascinatie voor het weer. Rond de eeuwwisseling ben ik begonnen wat waarnemingen in eigen tuin op te tekenen. Eerst met behulp van een eenvoudige, maar goeie en goed geplaatste min/max-thermometer. Later heb ik een weerstation van Netatmo aangeschaft. Een mooi vormgegeven weerstation, dat bestaat uit verschillende losse modules. In de loop van het jaar begon het echter haperingen te vertonen. De buitenmodule begon batterijen te vreten en de regenmeter vertoonde geen betrouwbare waarden meer. Toen een paar weken geleden de regenmeter waarschijnlijk door een kauw van zijn plek was gewerkt en te pletter was gestort op het terras, was ik er klaar mee …

Omdat in het voorjaar ook mijn weergegevens over 2019 en het begin van 2020 al tot onherkenbare bestanden waren vermalen, had ik zin om er een punt achter te zetten. Langzaam maar zeker begon het echter te kriebelen. Het bloed kroop weer eens waar het niet kon gaan. Om een lang verhaal maar wat in te korten: in het weekend heb ik een nieuw weerstation aangeschaft. Gistermiddag heb ik het samen met Nils op een mast op de bijkeuken geplaatst. Vandaag vlogen de eerste ganzen er overheen …

Om wat meer en andere mogelijkheden te hebben om met gegevens te spelen en wat andere verwerkingsmogelijkheden te hebben, heb ik ditmaal voor een meer gebruikelijk systeem gekozen. Het is nog geen station uit de topklasse van Davis natuurlijk, maar met deze Alecto WS-5500 hoop ik eerst weer even vooruit te kunnen. De komende tijd zal ik gebruiken om thuis te raken in de software, zodat ik een en ander wat kan finetunen. Vanaf december hoop ik weer met wat betrouwbaarder gegevens te kunnen werken …

 

Na de horrorzomer van 2020

Dag vrienden en vriendinnen in weblogland,

Hopelijk zijn jullie de horrorzomer van 2020 beter doorgekomen dan ondergetekende …

Juli was nog goed te doen, maar vanaf het moment dat we in augustus in de greep kwamen van een langdurige hittegolf, heb ik af moeten haken. Ruim een week achtereen maximumtemperaturen boven de 30 °C en minima die niet of nauwelijks onder de 20 graden komen, dat is echt teveel voor een mens met MS …

Ik voelde de kracht gestaag uit mijn lichaam vloeien tijdens die hittegolf, en ik heb ‘m nog steeds niet teruggevonden. Nu de R weer in de maand zit, wordt het tijd om mezelf langzaam maar zeker weer in beweging te trekken. Aan fotokuiertjes ben ik voorlopig nog niet toe, daarvoor heb ik nog steeds te weinig kracht in mijn benen …

Mijn hometrainer zal de komende tijd uitkomst moeten brengen om weer wat kracht te verzamelen. En dat is ook helemaal niet zo’n gek idee natuurlijk. De R mag dan wel in de maand zitten, in Frankrijk wordt de Tour gereden alsof het gewoon een frisse julimaand is. En daar kan ik toch echt niet helemaal zonder. Dan maar met de hometrainer voor de tv, en af en toe een blogje tussendoor …

De waardeloze winter van 2020

Formeel wordt de periode van 1 december tot 1 maart nog steeds de meteorologische winter genoemd, maar in dit geval leek het meer op een verlengde herfst. Vooral de laatste weken hadden we dat voor een groot deel te danken aan de straalstroom, die de ene stormdepressie na de andere over de oceaan naar onze contreien voerde. Het gevolg: relatief hoge temperaturen, veel regen en vooral ook heel veel wind. Ik heb er dan ook geen lyrisch verslag met mooie winterse plaatjes van kunnen maken dit jaar …

Lang leek het erop dat het de zachtste winter uit mijn meetreeks zou worden, maar dat zat er toch net niet in. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uiteindelijk uit op 5,6° C tegen ca. 2,6 °C normaal over de periode 1971-2000. Daarmee was deze winter de op één na zachtste winter sinds ik het weer in ons tuintje in 2003 ben gaan bijhouden. Alleen de winter van 2006-2007 was met 5,7 °C nog net wat zachter.

Landelijk komt het KNMI tot een vergelijkbaar beeld. “Met een gemiddelde temperatuur van 6,4 °C tegen 3,4 °C normaal was de winter uitzonderlijk zacht. Daarmee was deze winter de op één na zachtste winter sinds het begin van de metingen in 1901, na de winter van 2006-2007 met 6,6 °C,” schrijft het KNMI in haar verslag over de winter van 2019-2020

Vorst van betekenis heb ik in ons tuintje helaas niet kunnen noteren deze winter. Verder dan 10 keer een lichte nachtvorst ben ik niet gekomen. De laagste temperatuur was -3,2 °C op 28 december, de hoogste temperatuur was 12,3 °C op 16 februari …

De winter van 2006-2007 mag dan zachter geweest zijn dan die van dit jaar, toen hebben we wel een paar maal wat sneeuw gehad. En toen er heeft hier en daar zelfs even een dun laagje ijs gelegen. Van dat alles was dit jaar geen sprake, de bovenstaande foto van ons ‘vijvermeisje’ met een heel iel laagje sneeuw stamt dan ook uit februari 2007 …

De neerslag viel hier afgelopen winter eigenlijk alleen maar in de vorm van regen en een paar maal wat lichte hagel. In december en januari viel ongeveer de normale hoeveelheid neerslag, maar februari was ruim driemaal zo nat als normaal. Toch kon de winter van 2019-2020 ook in dat opzicht niet echt potten breken. De bovenstaande grafiek maakt duidelijk dat er niet meer in zat dan een toch wat schamele vierde plek …

Het is maar goed dat we ook in de 21e eeuw nog steeds terug kunnen vallen op de vertrouwde stampende stoommachines van het 100 jaar oude Ir. D.F. Woudagemaal bij Lemmer. Het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld moet er in natte tijden als deze nog altijd voor zorgen dat we in Fryslân droge voeten houden. Op dit moment draait het gemaal alweer twee weken op volle toeren. Voor belangstellenden is het gemaal ook vandaag nog in actie te zien …

’t Warme weer van februari 2019

Het was weer wonderlijk gesteld met het weer de afgelopen maand. Het begon nog heel normaal met een gemiddelde temperatuur van -0,4 ºC en zelfs een klein laagje sneeuw op 1 februari. Nog één keer lag de tuin er licht ‘besuikerd’ bij. Nog één keer had ik ook de kans om het sneeuwborstje in licht winterse omstandigheden te portretteren …

Daarna was het gedaan met datgene wat voor winter door moet gaan. Van sneeuw was geen sprake meer. De eerste tien dagen van februari viel er dagelijks wel wat regen. Grote hoeveelheden vielen er in onze regio niet. Volgens het KNMI viel er gemiddeld over het land ca. 45 mm neerslag, bij ons bleef het beperkt tot een schamele 26 mm. Het neerslagtekort houdt dus nog altijd aan …

Veel neerslag viel er dan wel niet, echt vrolijk werd je hier de eerste helft van de maand ook nog niet van het weer. Vrijwel elke dag was het grijs en bewolkt …

Met maar drie nachten met heel lichte nachtvorst leek het eigenlijk niet eens op winter. Vanaf de 14e steeg de temperatuur bijna elke dag tot boven de 10 graden en raakte het weerbeeld helemaal van slag. Drie keer steeg de maximumtemperatuur in ons tuintje eind februari tot boven de 15 ºC, met een topper van 18,3 ºC op 27 februari. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje uit op 6,4 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van 2,3 ºC over de periode 1971-2000 …

Het uitzonderlijk vroege voorjaarsweer leverde tal van bijzondere plaatjes op. Neem nu de koeien die op 25 februari al in de wei liepen. dat is toch al gauw 3 tot 4 weken vroeger dan normaal. Of de zee van krokussen die ieder jaar weer verschijnt in een aantal Drachtster plantsoenen, die laat zich toch ook een week of twee eerder zien dan normaal …

Het was een raar gevoel, die warmte afgelopen week. Maar stiekem vond ik het toch ook wel lekker in de zon …, en natuur en landschap fleurden er ook weer zo lekker van op. Weet je waar ik nou zo bang voor ben …? Dat maart wel eens een heel vervelende en saaie maand kan worden. Maar gelukkig heb ik nog een heleboel vrolijk stemmende foto’s van de afgelopen week, waarmee ik de stemming er nog wel even in kan houden.   🙂

De wereld op zijn kop

Ik weet het, ik had jullie beloofd dat we het hier vandaag over de nijlgans zouden hebben, maar ik werd weer eens ingehaald door de actualiteit. Terwijl ik gistermiddag bij Oudega over de Wolwarren reed, werd namelijk ineens het beeld bevestigd dat de wereld echt op zijn kop staat momenteel …

Niet eerder heb ik al op 25 februari de eerste koeien weer in de wei zien lopen, maar gistermiddag was het dan toch zo ver. Natuurlijk heb ik de auto meteen even in de berm gezet, zodat ik in alle rust wat foto’s kon maken …

Daar moesten de nijlganzen dus echt even voor wijken. Die moeten trouwens ook de kievit die ik gistermiddag zag poedelen nog even een dagje voor laten gaan. Maar uiteindelijk krijgen ze allemaal het plekje dat ze hier verdienen. Komt goed! Fijne dag verder.

UPDATE: het was vanmiddag om 15:00 uur op ons terras 18,1 ºC.

Weerbeeld januari 2019: grijs en wit

Het nieuwe jaar begon met grijs en rustig weer. Vooral in de eerste helft van januari was het dag in, dag uit erg somber met temperaturen die ruim boven het langjarig gemiddelde lagen …

Pas vanaf de 17e januari hadden we ruim een week met wat winter. Er volgden welgeteld elf koude nachten, waarbij het drie maal tot matige vorst kwam en ik heb zelfs twee ijsdagen kunnen noteren, omdat de maximumtemperatuur op 23 en 24 januari niet boven het vriespunt kwam. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 2,9 ºC, en dat is dan toch weer 0,7 ºC hoger dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Landelijk was het beeld weinig anders …

Heel even was het winter in Fryslân. Een paar dagen lag er een fotogeniek laagje sneeuw en op enkele plaatsen kon er zelfs heel voorzichtig even worden geschaatst. Lang duurde die winterpret helaas niet, kijk maar eens naar deze beide foto’s van de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. In vijf dagen van winter (bijna) naar voorjaar …

Hoewel het bijna geen dag echt droog was, viel er in ons tuintje de afgelopen maand minder neerslag dan normaal, 42 mm tegen normaal ca. 67 mm. Van 22 t/m 25 januari viel de neerslag vooral in de vorm van sneeuw. In onze omgeving is naar schatting zo’n 5-6 cm sneeuw gevallen …

En over sneeuw gesproken …
In de reacties op ‘Een koepel met witte randjes’ kwam het al even ter sprake, als het even kan, laat ik geen gelegenheid voorbij gaan zonder dat ik even blootsvoets in de sneeuw heb gestaan. Niet te lang natuurlijk, aan bevroren tenen heb je tenslotte ook niks, maar gewoon even een paar minuten. Nadien gaan je voeten er zo heerlijk van tintelen. En ik denk dat die tintelingen bij mij nog wat worden versterkt door de MS … Let it snow, let it snow … 🙂

Weerbeeld 2018: warm en droog

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: 2018 was het vijfde bijzonder warme jaar op rij. In onze tuin ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 11,2 °C, dat is ruim twee graden boven het langjarig gemiddelde van 9,1 °C in de periode 1971-2000. Met uitzondering van februari, maart en november waren alle maanden minstens een graad warmer dan normaal …

Kouder dan normaal was het alleen in februari en maart. In de laatste dagen van februari en de eerste dagen van maart kwamen we plotseling even echt in de greep van Koning Winter. Op 28 februari maakte ik met Jetske en rit door het noordoosten van Fryslân. Dik ingepakt stonden we op de pier van Holwerd naar het drijfijs op het Wad te kijken. Op de terugweg hebben we een tussenstop gemaakt bij de Ryptsjerksterpolder om nog even wat schaatsers te fotograferen bij de Ypey-molen. Meer details over de winter van 2017-2018 in onze regio kun je in dit logje vinden: ‘De late winter van 2018‘ …

Vanaf april was het gedaan met de kou in 2018. De eerste grafiek in dit logje laat duidelijk zien dat alle maanden vanaf dat moment duidelijk een stuk warmer verliepen dan normaal. Voor mij had het allemaal wel een tikje minder gemogen, want MS en warmte zijn bepaald geen vrienden. Maar goed, daarin was ik niet de enige. Ook voor Oskar was het met zijn dikke haardos vaak veel te warm. Maar dat was nog slechts klein leed. Het was zo warm en droog dat de koeien na verloop van tijd (overdag) verplicht op stal moesten, omdat het gras wekenlang niet groeide. Veehouders en akkerbouwers werden geconfronteerd met beregeningsverboden. Voor de toeristische sector en voor LF-2018 was het een fantastisch jaar …

2018 was niet alleen warm, het was dus ook uitzonderlijk droog. In vijf maanden regende het meer dan normaal, gedurende de rest van het jaar was het veel te droog. Normaal valt er in onze regio jaarlijks ca. 770 mm neerslag, in 2018 viel er echter niet meer dan 560 mm. Meer details over de zomer van 2018 kun je vinden in het logje ‘De zomerse weercijfers van 2018’

December was weliswaar nat en 2019 is niet uitzonderlijk droog uit de startblokken gekomen, maar voordat het in 2018 opgelopen neerslagtekort is weggewerkt, zal het wekenlang achtereen moeten regenen. Omdat buienluchten in fotografisch opzicht interessanter zijn dan strakblauwe luchten, heb ik nog even wat wolkenfoto’s uit mijn archief van 2018 opgediept. Ik heb er echt om moeten zoeken dit jaar …

IJsdagen, vorstdagen, warme, zomerse en tropische dagen, we hebben ze allemaal gehad in 2018. De koude dagen zijn snel opgeteld, want dat waren er aanzienlijk minder dan normaal. Het aantal warme, zomerse en tropische dagen was in 2018 ruim verdubbeld ten opzichte van de periode 1971-2000 …

Volgens het KNMI was 2018 met een gemiddelde temperatuur van 11,3 °C na 2014 (11,7 °C) landelijk het warmste jaar ooit gemeten. In ons tuintje werd 2018 met een gemiddelde temperatuur van 11,2 °C het warmste jaar, want de gemiddelde temperatuur lag een tiende graad hoger dan in 2014 …

Wil je meer weten over het weer elders in ons land, dan kan kun je daarvoor terecht in het jaarovericht van het KNMI: ‘Jaar 2018 – Extreem warm, extreem zonnig en zeer droog‘. Zonder de pretentie te hebben 100% correct te zijn (mijn weesretation is tenslotte niet geijkt) sluit dit ik overzicht af met één van mijn favoriete weerfoto’s van 2018, één van de vele lichte sneeuwbuien die op 27 februari over het noorden van Fryslân en het Wad trokken …