Weerbeeld juli en augustus 2018

De warmte van juli en begin augustus ligt alweer enige tijd achter ons, maar om ook volgend jaar nog te kunnen bekijken hoe warm het in ons tuintje was, lijkt het me wijs om nu toch de grafiekjes en enkele opvallende cijfers maar even vast te leggen.

Eerst maar even de maand juli. Met 17 zomerse dagen (max. temperatuur 25 ºC of hoger) en 5 tropische dagen (max. temperatuur 30 ºC of hoger) was dit met stip de warmste maand die ik tot nu toe heb kunnen vastleggen. De gemiddelde temperatuur kwam in juli uit op 20,6 ºC tegen ca. 16,5  ºC over de periode 1971-2000. Kortom: juli was hier ruim 4 graden te warm … …

Behalve warm was het ook erg droog in juli, meer dan 5 mm regen is er niet gevallen. En het was al maandenlang zo droog …

De foto van de heidelibel heb ik in ons tuintje gemaakt op 27 juli, de warmste dag van het jaar hier. De foto is ’s ochtends om 9:51 uur genomen. Op dat moment was het al 27,8 ºC en later op de dag zou het kwik stijgen tot 35,4 ºC …

De overgang van juli naar augustus werd gekenmerkt door een lange hittegolf, die in ons tuintje formeel gezien begon op 23 juli en eindigde op 8 augustus. De rest van de maand augustus kende een vrij normaal temperatuurverloop, waardoor de gemiddelde temperatuur uitkwam op 18,8 ºC, nog altijd ruim 2 graden warmer dan in de periode 1971-2000 …

Met een uitschieter van ruim 33 mm op 9 augustus was de maand augustus met in totaal 89 mm wat natter dan normaal. Maar dat maakte nog lang geen eind aan de enorme droogte die de natuur en land- en tuinbouw al bijna het hele jaar plaagde …

Volgende week kom ik nog met wat grafiekjes en bijzonderheden over de extreem lange, warme zomer van 2018.

Een heidelibel als model

Het was een graad of 16 warmer, maar niet minder zonnig dan vandaag, toen deze heidelibel begin augustus de pergola boven ons terras gebruikte als uitvalsbasis voor zijn foeragevluchten …

Als een volleerd model liet hij zich rustig benaderen en fotograferen …

Deze libel was overigens niet het enige model op ons terras die dag, maar daarover meer in het volgende logje …

De vleugels van een libel

De pergola boven ons terras vormde ook de afgelopen zomer op zonnige dagen weer regelmatig de uitvalsbasis voor een heidelibel. Op één van die dagen heb ik er maar eens werk van gemaakt om die vanuit allerlei hoeken en standpunten te fotograferen. We beginnen met de vleugels …

Wie wel eens de moeite heeft genomen om een tijdje te kijken naar een jagende libel, zal gezien hebben dat hij een voorbij vliegende prooi vrijwel nooit mist. Met zijn grote facetogen ziet hij een prooi al op afstand vliegen. Hij schat snelheid en koers van de prooi in en schiet dan als een speer omhoog. Dankzij zijn vier sterke, onafhankelijk van elkaar bewegende vleugels kan hij in de lucht razendsnel van koers veranderen en alle kanten op schieten om zijn prooi te vangen …

De eerste libel van 2016

Mede vanwege de warmte was het weer een hele kuier, maar ik ben gistermiddag toch weer tot bij het bankje bij de zuidelijke vennetjes in het Weinterper Skar gekomen. Onderweg had ik al een paar kikkers gefotografeerd, daarna werd ik op het bankje getrakteerd op een heus kikkerconcert. En er was meer moois …









Dankzij het warme weer zijn ze er ineens weer volop: juffers en libellen. Ze waren gisteren nog niet allemaal bereid om even mee te werken aan een aardig portretje, maar met deze eerste libel ben ik al weer heel tevreden …








Heidelibel zoekt warmte

Nadat ik vrijdagmiddag in het Weinterper Skar een tijdje had zitten stoeien met de blauwe knopen en de bijbehorende insecten, heb ik terug bij de auto nog even lekker in het zonnetje gezeten op de afsluitboom voor het noordelijke pad aan de Nije Heawei …





Wat ik stilletjes had gehoopt, gebeurde al snel: er streek een heidelibel naast me op de afsluitboom neer …





Vooral in het najaar zitten libellen graag op een stuk hout dat lekker in het zonnetje is opgewarmd …





Deze heidelibel was weer een zeer gewillig model, ze liet zich rustig benaderen door de camera …





Na afloop van de fotosessie namen we met een wederzijds welgemeende hoofdknik afscheid van elkaar …




De fijne facetogen van een libel

Gisteren ben ik onder begeleiding van mijn fotomaatje voor het eerst dit jaar weer eens bij de dobbe in het Weinterper Skar geweest. Ik was weliswaar vanaf april al vele malen in het Weinterper Skar geweest, maar dan had ik voordien meestal al een tijdje rond gestapt bij de tunnelbouw aan de Peelrug, waardoor mijn benen over het algemeen te moe waren om nog een echte kuier in het Skar te kunnen maken …





Ook in gezelschap van Jetske vond ik het gisteren nog een hele kuier om op mijn favoriete plekje te komen, maar samen loopt het toch net wat makkelijker dan alleen. Bij de dobbe aangekomen zijn we eerst neergestreken op het bankje om wat te eten en te drinken …





Zodra mijn benen weer wat aan kracht hadden herwonnen, hebben we een tijdje met de camera in de aanslag door het lange gras rondgestruind. Er dartelden meer vlinders rond dan ik dit jaar tot nu toe op één dag bijeen had gezien, maar ze maakten het ons niet gemakkelijk om ze tussen het lange gras te fotograferen …





Met de weinige libellen die er rond vlogen was het al niet veel beter, maar deze ene heidelibel wilde wel even meewerken aan een fotosessie. De laatste foto met die prachtige facetogen is voor mij de foto van de dag geworden …




De warme herfst van 2014

Uitzonderlijk zacht, droog en zonnig, daarmee is de herfst van 2014 in enkele woorden duidelijk omschreven. In navolging van vrijwel alle voorgaande maanden dit jaar, waren ook de maanden september, oktober en november aanzienlijk warmer dan normaal. In september heb ik in ons tuintje 21 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0°C of hoger) geteld en 3 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25,0°C of hoger). Ook in oktober heb ik nog 3 warme dagen kunnen noteren …

(de kleine foto’s in dit artikel kunnen worden vergroot door erop te klikken)





Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje in de herfst van 2014 uit op 12,1 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van 9,8 ºC over de periode 1971-2000. Daarmee was de herfst in ons tuintje dus 2,3 ºC warmer dan normaal. Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur uit op 12,4 °C tegen 10,6 °C normaal. De herfst van 2014 was daarmee de op één na zachtste sinds het begin van de regelmatige waarnemingen in 1706 …





De eerste nachtvorst heb ik pas op 21 november kunnen noteren, toen daalde de temperatuur even tot -1,4 °C. De rest van de maand bleef de temperatuur boven het vriespunt steken. Bij het KNMI in De Bilt daalde de temperatuur pas op 25 november onder het vriespunt. Normaal telt de herfst in De Bilt zeven vorstdagen (minimumtemperatuur lager dan 0,0 °C) …





De herfst van 2014 was ook uitzonderlijk droog. Met 101 mm viel er in ons tuintje minder dan de helft van de neerslag die er normaal in de herfst valt (ca. 231 mm). Ook landelijk was de herfst erg droog, gemiddeld viel er over het land 136 mm regen tegen een langjarig gemiddelde van 243 mm …





Een zonnemeter heb ik nog steeds niet, maar als het KNMI tot de conclusie komt dat de herfst met gemiddeld over het land 376 uren zonneschijn, tegen een langjarig gemiddelde van 320 uren, zeer zonnig was, dan geloof ik dat meteen. Dat beeld kan ik hooguit bevestigen door te kijken naar het aantal vlinders, libellen en vliegen dat nog tot begin december actief was …





Intussen is de winter grijs en nat uit de startblokken gekomen. Wat mij betreft mag het echt gaan winteren met sneeuw en ijs, zodat we langzaam maar zeker in de kerstsfeer komen. Daar ziet het echter geenszins naar uit. Veel meer dan een enkel graadje nachtvorst lijkt er voor de rest van het jaar niet meer in te zitten, zodat we een groene Kerst tegemoet lijken te gaan.