Een heidelibel op de pergola

Kijkend naar die prachtig blauwe lucht zouden deze foto’s vandaag gemaakt kunnen zijn …

Toch lag deze heidelibel al een maand geduldig in mijn nog steeds goed gevulde archief te wachten op het moment waarop ik hier ruimte had om ze te publiceren. Soms denk ik wel eens dat ik teveel foto’s maak en publiceer. Maar ach, een mens moet toch wat … 😉

Een juffertje en twee libellen

Eenmaal op het pad langs het petgat, kreeg ik al snel een kans om een juffertje van wat dichterbij te portretteren …

Niet veel later ontdekte mijn fotomaatje een vroege glazenmaker. Nadat Jetske een aantal foto’s van hem had gemaakt, was het mijn beurt, want zo mogelijk delen we onze onderwerpen altijd eerlijk … 🙂

Al kijkend en speurend vervolgden we ons pad, het bleef echter bij die ene libel. Daarom stelde Jetske voor om op onze voetschreden terug te keren en naar het andere petgat te gaan. Waar ik aan het begin van onze kuier al een gewone oeverlibel op het houtwerk had gefotografeerd, zat daar nu een steenrode/bruinrode heidelibel* op me te wachten …

* doorhalen wat niet van toepassing is

Via de parkeerplaats liepen we naar het petgat rechts van de parkeerplaats. Daar is net wat meer licht en zon dan langs het pad waar we eerst waren, dat maakt de kans om daar libellen en juffers te vinden hopelijk wat groter …

  • wordt vervolgd

Tuinvaria – fauna

Na de bloemen van gisteren zijn vandaag de insecten aan de beurt, die ik de laatste dagen in de tuin heb aangetroffen. Om te beginnen een lieveheersbeestje dat een gerieflijk slaapplekje had gevonden …

Deze groene schildwants maakte maandagmiddag een ommetje over het glaswerk van de schuifpui. Wat een geluk dat de glazenwasser net was geweest …

Gistermiddag zag ik ineens een struiksprinkhaan in de hoek op het kozijn van de schuifpui zitten …

Rond half september zat de onderstaande vlinder op de hordeur van diezelfde schuifpui. ik denk dat het een buxusmot is.  Blijkbaar heeft die schuifpui toch iets aantrekkelijks voor insecten …

Hoe en wat 2019 – 9

Ook met de terugblik op september ben ik snel klaar, want ook in die maand ben ik nauwelijks buiten de tuin geweest. De tuin bleef trouwens lang mooi afgelopen jaar. Nadat het met uitzondering van maart elke maand te droog was geweest, viel er in september eindelijk weer eens regen van betekenis. Aan het eind van de maand was er ca. 96 mm door de regenmeter gegaan, zo’n 20 mm meer dan normaal …

De maximumtemperaturen lagen in september vrijwel elke dag tussen de 15 en 20 graden. Uitschieters waren er bijna niet, de maand telde 3 warme dagen (maximumtemperatuur 20 ºC of hoger) terwijl dat er over de periode 1971-2000 ongeveer 7 stuks waren. Desondanks was het met een gemiddelde temperatuur van 14,3 ºC weer een half graadje warmer dan normaal over de eerder genoemde periode …

Een late libel op tafel

Hoewel het er zo langzamerhand niet warmer op wordt, probeer ik nog regelmatig een zonnig momentje mee te pakken in de tuin. Op het moment dat ik maandagmiddag even op het terras zat, streek er een vermoeide libel naast me op het tafeltje neer …

Hij liet zich rustig van alle kanten bekijken en fotograferen. Een paar maal leek hij een vruchteloze poging te doen om op te vliegen. Veel meer dan zijn vleugels in hoog tempo op en neer bewegen leek hij niet meer te kunnen …

Nazomeren met libellen

De dagen beginnen stilaan aardig te korten en de temperaturen blijven meestal onder de twintig graden steken, maar gisteren hebben we toch nog even lekker kunnen nazomeren. Terwijl we aan het eind van de ochtend bij Jetske op de camping lekker in de luwte van de septemberzon zaten te genieten, streek er diverse malen een heidelibel op een van de vrouwen neer. Aafje viel de eer te beurt om de eerste libel zacht kriebelend op haar voet te voelen landen. Een tweede exemplaar ging even later vlak boven haar knie zitten. Jetske kreeg enkele minuten later bezoek van een koppeltje heidelibellen, die alle tijd namen voor hun paringsactiviteiten op haar bovenarm …

Niet lang daarna verdween de zon langzaam, maar zeker achter een grijs wolkendek. De meteorologen hadden ons weliswaar nog net wat meer zon en warmte belooft voor deze derde zondag in september, maar met zoveel moois voor de lens was mijn dag in fotografisch opzicht rond het middaguur alweer geslaagd. En dat is ook wat waard. 🙂