Het liep tegen vier uur ’s middags op de laatste warme dag in oktober, toen ik zag dat deze jongen zich even in alle rust terugtrok bij de Wite Mar …
Even rust
Tagarchief: Olterterp
‘Like tears in rain’
Vanaf de Wite Mar trok ik donderdagmiddag verder de stilte in, over smalle paden dwars door het bos reed ik in de richting van Landgoed Lauswolt. Onderweg vond ik weer dat kleine bruggetje, dat ik hier in 2012 voor het eerst ontdekte. Toen wist ik nog niet wat zich aan de overkant bevond, dat weet ik nu wel ….
Dit romantische bruggetje — met zijn overkapping en het jaartal 1748 in het hek — is in feite de achterdeur naar het landgoed van Rutger Hauer. Hier, in de rust van Fryslân, vond hij een thuis wanneer Hollywood ver weg leek. In zijn verbouwde boerderij was hij geen filmster, maar gewoon een man op zijn eigen plek tussen zijn eigen muren.
Op 19 juli 2019 stierf Rutger Hauer hier na een kort ziekbed. Hij werd 75 jaar …
Sinds enkele jaren hangt er een klein bordje aan het hek:
In loving memory of RUTGER HAUER “Like Tears in Rain”.
De woorden verwijzen naar de monoloog van Roy Batty, het personage dat Hauer onsterfelijk maakte in de slotscène van ‘Blade Runner’. Maar ze dragen ook de titel van de documentaire van Sanna Fabery de Jonge — een stil eerbetoon aan zijn leven en werk …
Voorjaar in het najaar
Wat een fantastisch weer gisteren. Het was hier vrijwel windstil, zonnig en ruim 15°C. Het voelde bijna alsof het een mooie lentedag in mei was …
Met onderweg een aantal tussenstops om wat zonnige herfstfoto’s te maken, heb ik een ritje van 30 km door de bossen van Olterterp en Beetsterzwaag gemaakt. Ergens halverwege de rit heb ik een tijdje op een van de bankjes bij de Wite Mar gezeten. Het was heerlijk, het warme vest kon daar zelfs even uit. Dit weer verveelt me nog lang niet. Maar wat zou het mooi zijn om hier over een maand of drie weer schaatsers te zien zwieren. De Wite Mar is tenslotte beter bekend als de ijsbaan van Beetsterzwaag …
De eersten
Het leek wel zomer gisteren. Bij temperaturen ruim boven de 25°C heb ik een ritje door de bosrijke omgeving van Olterterp – Beetsterzwaag gemaakt …
Hoewel het eind september is, voelde het door het aanhoudend warme weer als een bijzondere waarneming, dat ik langs de fietspaden her en der tientallen paddenstoelen zag staan. Deze vliegenzwammen waren de eersten van het seizoen …
Een nieuw clubhuis
Het was meteen duidelijk toen ik in het bos linksaf was geslagen, er was iets heel erg veranderd op de oever van het Witte Meer. De beschilderde scheepscontainers die jarenlang het onderkomen waren van de ijsbaan, waren verdwenen. Ze waren sinds het afbranden van het oude houten hok van de ijsvereniging in 1993 gebruikt om zaken als bankjes, gereedschap en apparatuur en een deel fungeerde als kantine voor koek en zopie …
Toen bleek dat de bestaande containers aan het eind van hun levensduur waren is gezocht naar een nieuwe oplossing. Daarbij kwam de vereniging uit bij twee zogenaamde Ela units uit Duitsland. Met financiële steun van de Van Teyensfundatie konden deze naar Beetsterzwaag gehaald worden.
De units zijn intussen voorzien van een houten bekleding om ze in de omgeving op te laten gaan. Naast gebruik door de ijsvereniging wil men de units ook gaan inzetten voor andere activiteiten zoals b.v. wandeltochten of iets dergelijks. Wat een vooruitgang daar bij het Witte Meer. Nu maar hopen dat het nieuwe onderkomen met respect behandeld zal worden …
Nadat ik een tijdje op een van de bankjes aan de waterkant had gezeten, besloot ik de vlonder op te rijden. Ik had goede hoop dat ik verderop wel wat juffers en libellen zou kunnen fotograferen. Daarover morgen meer …
In en rond een ven
De virtuele verkoeling bevalt me wel met deze tropische temperaturen. Daar blijven we hier nog maar wat rond hangen bij het ven bij Heidehuizen …
Een wandeling rond het ven heeft voor ieder wel wat te bieden. Zelf kwam ik er al snel aan mijn trekken met de bloeiende gele lissen. Die zijn helaas afgelopen winter uit onze tuin verdwenen. Ook juffers en libellen zie ik dit jaar nauwelijks rond de vijver. Op de oever van het ven ging er eentje mooi voor me zitten. Een koppeltje nijlganzen zwom met de jongen in het ven …
Een stukje verderop zien we weer een boombeeld dat intussen flink is getekend door de tijd en de elementen. Jetske deed nog een waarneming die ons allebei even op scherp zette. Ze zag een ringslang zwemmen. Ik kon net twee foto’s van hem maken. Daarna keerde de rust terug met het zicht op de roze waterlelies in het ven …
Niks meer aan doen
Wat jullie gaan doen op deze warme vrijdag, weet ik natuurlijk niet, maar ik blijf vandaag lekker in de schaduw aan de waterkant. Af en toe de voeten even lekker in het water … komt helemaal goed. Niks meer aan doen!
Om de omgeving goed te kunnen bekijken, kun je op de foto klikken of op: Bekijk volledige grootte 1920×1200 …
Fijne dag, hou ’t hoofd koel! ❄️