In en rond een ven

De virtuele verkoeling bevalt me wel met deze tropische temperaturen. Daar blijven we hier nog maar wat rond hangen bij het ven bij Heidehuizen …

Een wandeling rond het ven heeft voor ieder wel wat te bieden. Zelf kwam ik er al snel aan mijn trekken met de bloeiende gele lissen. Die zijn helaas afgelopen winter uit onze tuin verdwenen. Ook juffers en libellen zie ik dit jaar nauwelijks rond de vijver. Op de oever van het ven ging er eentje mooi voor me zitten. Een koppeltje nijlganzen zwom met de jongen in het ven …

Een stukje verderop zien we weer een boombeeld dat intussen flink is getekend door de tijd en de elementen. Jetske deed nog een waarneming die ons allebei even op scherp zette. Ze zag een ringslang zwemmen. Ik kon net twee foto’s van hem maken. Daarna keerde de rust terug met het zicht op de roze waterlelies in het ven …

Niks meer aan doen

Wat jullie gaan doen op deze warme vrijdag, weet ik natuurlijk niet, maar ik blijf vandaag lekker in de schaduw aan de waterkant. Af en toe de voeten even lekker in het water … komt helemaal goed. Niks meer aan doen!

Om de omgeving goed te kunnen bekijken, kun je op de foto klikken of op: Bekijk volledige grootte 1920×1200

Fijne dag, hou ’t hoofd koel! ❄️

Rond een ‘beeldig’ vennetje

Met naar verwachting temperaturen van 27-32°C is vandaag het hitteplan van kracht. Een schaduwrijk plekje aan de waterkant kan dan geen kwaad …

Een smal fietspaadje slingert door het bos tussen Olterterp en Heidehuizen. Na ruim een kilometer maakt het pad een bocht naar links. Wij verlaten daar het geasfalteerde fietspad om over een heuvelachtig zandpaadje naar rechts te gaan. Al snel komen we uit bij het grootste van drie vennen in de nabije omgeving, de Grote Vijver. …

Een paar minuten later passeren we Kening Redbad. Dat betekent dat we bij het beeldenbos bij Heidehuizen terecht zijn gekomen. We komen langs een bruggetje en besluiten daar over te steken naar de andere kant van het ven en dan een paadje naar links te volgen …

Paddenstoelen langs ’t pad

Nadat ik een tijdje lekker op één van de bankjes bij het Witte Meer had zitten genieten van het uitzicht, werd het tijd om de terugweg te aanvaarden …

Links en rechts om me heen kijkend, zag ik onderweg nog heel wat paddenstoelen langs de paden staan. Geen namen, geen bijzondere standpunten, alleen foto’s …

Toen ik enige tijd later terug was op de parkeerplaats, zag ik deze kleine witte paddenstoel vlak achter de auto staan. Het was een mooi slot van een lekker, maar toch weer pittig fotokuiertje …

Naar het Witte Meer

Behalve bij Heidehuizen ga ik in het najaar ook graag even het bos in bij de parkeerplaats aan de Poostweg bij Olterterp. Toen ik er vorige week dinsdag was, kleurden de beuken aan de Scherpschutterslaan nog vooral groen. De kruinen waren al goeddeels kaal, een teken van achteruitgang van de bomen …

Terwijl ik even later over een zijpad naar het Witte Meer liep, glinsterden de natte takjes en twijgen vrolijk tussen gekleurde herfstbladeren in het zonlicht …

Een etage lager lagen duizenden druppels in het tegenlicht op het mos te fonkelen als kleine diamantjes …

Al snel naderde ik de materiaalcontainer van de ijsclub op de oever van het Witte Meer. Deze prachtig gelegen plas in het bos fungeert namelijk in echte winters als de ijsbaan van Beetsterzwaag. Ik heb daar twee jaar geleden al eens wat over geschreven: ijsbaan de Wite Mar

Ik heb een tijdlang lekker op het bankje op de eerste foto hieronder gezeten. Afgezien van een paar passanten die over het vlonderpad wandelden was ik er helemaal alleen …

Zwammen bij Heidehuizen

Het is intussen al anderhalve week geleden, dat ik weer eens een fotokuiertje heb gemaakt in het bos bij Heidehuizen. Bij aankomst was meteen duidelijk dat ik er voor herfstkleuren in de bomen nog veel te vroeg was …

Maar niet getreurd, de herfst heeft veel meer te bieden dan alleen gekleurde bladeren aan bomen en struiken. Paddenstoelen zijn tegenwoordig niet meer mijn favoriete onderwerp, omdat ik ze niet meer op hun mooist in beeld kan vangen. Te vaak en te diep door de knieën gaan om de paddenstoelen vanuit het mooiste perspectief te fotograferen, is er niet meer bij op straffe van overnachting in het donkere bos, ben ik bang …

Afijn, een kneus die daarop let, die gaat dan maar een deurtje verder. Zoals met vrijwel alles probeer ik er ook met de paddenstoelen het beste van te maken. De porseleinzwam op de dikke dode tak van de eerste foto kon ik nog wel op naam brengen. Met de paddenstoelen en het lege zaaddoosje op de onderstaande serie ligt dat wat moeilijker, maar ik vond het wel een mooi klein herfstdecor zo …

Ik sluit af met een zwammetje op een dikke dode tak – waarschijnlijk weer een porseleinzwam – met een kleurig herfstblaadje. Door de oogharen kijkend, doet het me wat denken aan een spiegelei …

Weerspiegelingen in het bos

We hebben er even op moeten wachten, maar ineens is het dan toch echt zomer. De temperaturen schieten omhoog. Geniet er maar van, want het kan ook zomaar weer voorbij zijn …

Ik ben deze warme week begonnen met een ritje op de iLark naar mem in het verzorgingshuis. Voor vanmiddag lijkt het me ’t best om maar een plekje in de schaduw aan de waterkant te zoeken …

Ik wens jullie een fijne dag. Hou ’t hoofd koel … ♥