Het lijken wel Zeeuwen …

Geheel tegen de verwachting in was het vandaag tot dusver prachtig weer. Daarom heb ik vanmorgen eerst maar eens her en der in de tuin rondgekeken

Omdat Piet Paulusma ook ditmaal weer een winter had voorspeld, “waarin we twee lange(re) perioden met echt winterweer en flinke kou krijgen. En waarin we ook voor een of twee langere of kortere perioden op schaatsen komen,” hebben wij de voet en wortels van onze bamboe voorafgaand aan die rommelige horrorwinter voorzien van een lekker warm bladerdek …

Op dit moment is het half januari, putje winter zogezegd, maar niets wijst op winter. Integendeel, de eerste warmterecords zijn her en der alweer op de thermometer verschenen. En dat zal vandaag en morgen niet anders zijn.

Het lijkt ook onze eerste voorjaarsbloeiers wat te warm te worden onder hun dekentje. “Omhoog, omhoog, op naar het licht,” lijkt het devies te luiden. Ze gaan dwars door alles heen. Het lijken wel Zeeuwen …, ze worstelen en komen boven …

Een laatste blik omhoog

Het bladerdek aan de bomen achter in de tuin is flink uitgedund afgelopen week …

Nog eenmaal richt ik de blik omhoog naar de kleurige herfsttooi die daar onder een strakblauwe lucht hangt …

Morgen richten we de blik weer naar beneden, want ook daar valt genoeg moois te zien …

Licht en schaduw

Klamp je vast aan tak of twijg en koester de laatste warmende zonnestralen …

Dat lijkt het devies te zijn van de laatste blaadjes aan de haagbeuk achter in de tuin …

Zonnige herfstdagen

Zo grijs als het vandaag is, zo zonnig was het vorige week …

Mijn onderdanen stonden me slechts één echte fotokuier in de natuur toe, maar in de tuin was het gelukkig ook goed fotograferen …

Zomers herfsttafereel

Hoewel we hier voor mijn gevoel nog steeds in het droogste deel van ons land zitten, heb ik last van een zomerdipje. En gezien de weersvooruitzichten voor zowel de lange als de korte termijn, zal het er eerst ook nog niet veel beter op worden …

Zo warm en stabiel als vorig jaar met van maart tot november vrijwel alleen hogedrukinvloeden, hoeft het ook niet meteen weer te worden. Maar zo af en toe eens een paar dagen wat minder wind en wolken, en vooral wat meer zon, zou me eerlijk gezegd wel weer passen zo langzamerhand …

 

Het hoogste lied

Langzaam maar zeker komt het eind van een periode met uitzonderlijk mooi en vooral ook erg droog aprilweer in zicht. Voor mezelf vind ik dat eerlijk gezegd jammer, want het dragen van lichte, ruim zittende kleding komt mijn geplaagde buikwand wel ten goede. En dat betekent ook dat ik weer wat vaker en gemakkelijk op pad ben om een fotokuiertje te maken …

Om foto’s te maken hoef ik met dit weer overigens niet beslist op pad te gaan. Dagelijks komt de merel enkele keren langs om vanuit onze hazelaar het hoogste lied aan te heffen. En dat levert zo lang de bomen nog niet over een vol bladerdek beschikken best aardige plaatjes op. Het geruis van de oostenwind verhinderde helaas opnieuw een mooie geluidsopname …