Tuinvaria – flora

Vandaag hebben we eindelijk weer eens wat langere tijd zon in de tuin. Met een graad of tien was het net wat te fris om genoeglijk koffie drinken in de tuin, maar voor een fotorondje was het vanmorgen prima weer. De meeste planten takelen momenteel zienderogen af, maar er staan toch ook nog een paar mooi te pronken. Deze mooie jongen staat centraal in de tuin. Ik ben niet meer zo van de namen, maar kan dit de Hemelsleutel of Sedum telephium zijn …?

Aan het begin van de zomer kregen we van de kinderen een hanging basket, waar onder andere een Fuchsia of Beltsjeblom in zit, die de hele zomer volop heeft gebloeid. En ook nu nog verschijnen er regelmatig nieuwe bloemen. Het enige nadeel ervan is dat hij boven de vijver hangt. Gedurende de hele zomer heb ik regelmatig bloemetjes opgevist. Nu ook het blad van de bomen komt, heeft Aafje vorige week het net maar weer over de vijver gedrapeerd. Ook ons vijvervrouwjte zit er nu weer warmpjes bij …

Bij de pindakaas hangen wat mooi verkleurende bladeren van een van de druiven. Meer naar achteren staat de herfstaster met mijn gele en lila tinten te pronken. De hosta’s vertonen het vertrouwde beeld van steeds groter wordende gaten in de van groen naar geel verkleurende bladeren …

Helemaal achterin de tuin naderen ook de langzaam roestbruin kleurende bladeren van de varens het einde van hun jaarlijkse cyclus. Over een half jaar zullen ze hun dan weer frisgroene bladeren weer op sierlijke wijze ontrollen …

Hoe en wat 2019 – 11

Hoe het jullie vergaat weet ik niet, maar ik vind november eigenlijk al zo lang ik me kan herinneren een vervelende maand. De dagen worden dan ineens in rap tempo korter en als het weer wat tegenzit, lijkt het soms dagenlang nauwelijks licht te worden. Ik heb het vorig jaar maar gewoon over me heen laten komen zonder me ertegen te verzetten. Na een actieve oktobermaand kon het geen kwaad om in en rond huis mijn evenwicht weer te hervinden. Dit op een terrasstoel neergedwarrelde herfstblad was één van de eerste foto’s die ik in november in de tuin heb gemaakt …

Eén van de weinige keren dat ik in november op pad ben geweest, werd ik daartoe opnieuw verleid door mijn fotomaatje. En achteraf was ik haar ook ditmaal weer dankbaar. Het was typisch zo’n novemberdag met af en toe even een fotogenieke buienlucht, die helaas steevast elke keer al snel weer werd weggevaagd door een volgende bui die vanuit een gezapige grijze wolkenmassa neerdaalde. Maar we troffen toch weer een paar aardige momenten, o.a. met een door Jetske opgemerkte bijzon en weerspiegelingen in de regen …

Eigenlijk stond die dag op hoofdlijnen wel symbool voor het weerbeeld gedurende de rest van de maand. De hoeveelheid neerslag die er viel varieerde nogal, de meeste regen viel langs de kust van Noord- en Zuid-Holland. Daar viel volgens het KNMI lokaal ca. 140 mm. De minste neerslag viel in de oostelijke helft van het land. In onze tuin viel ca. 92 mm, en dat is ongeveer 10 mm meer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …

De hoogste temperatuur kwam op 2 november op de thermometer: 12,8 ºC. Drie keer kwam het tot lichte nachtvorst, maar kouder dan -0,9 ºC op 20 november werd het niet in onze tuin. De gemiddelde temperatuur kwam uit op 5,8 ºC. Dat is precies gelijk aan het langjarig gemiddelde voor november over de periode 1971-2000. Daarmee was november, afgezet tegen de ontwikkelingen m.b.t. de klimaatverandering, eigenlijk een tamelijk frisse maand …

Hoog in de hazelaar

Hoog in de hazelaar zijn de meeste bladeren intussen weggewaaid. Daarmee komt net als voorgaande jaren ook nu het duivennest dat daar in voorjaar en zomer is gebouwd weer tevoorschijn …

Ons duivenkoppeltje heeft het nest van vorig jaar ditmaal als basis gebruikt. Dat blijkt een goede keuze te zijn geweest, want in tegenstelling tot voorgaande jaren is het nu eens een stevig en stabiel bouwwerk geworden. En dat is maar goed ook, want hoewel het door ’t dichte bladerdek van de hazelaar moeilijk te zien was, zijn er afgelopen zomer zeker drie, maar waarschijnlijk vier jongen groot gebracht …

Daarmee heeft de hazelaar voor dit jaar zijn werk wel weer gedaan. In het heetst van de zomer heeft hij volop schaduw gebracht in ons tuintje. Daarnaast bood zijn dichte bladerdek een veilig plekje voor het jonge duivengezin. Als ik dan nog even inzoom op de laatste bladeren die nu nog aan de hazelaar hangen, zien we dat de katjes voor volgend jaar alweer klaar hangen. Laat maar komen dat voorjaar …     😉

Een laatste blik omhoog

Het bladerdek aan de bomen achter in de tuin is flink uitgedund afgelopen week …

Nog eenmaal richt ik de blik omhoog naar de kleurige herfsttooi die daar onder een strakblauwe lucht hangt …

Morgen richten we de blik weer naar beneden, want ook daar valt genoeg moois te zien …

Zonnige herfstdagen

Zo grijs als het vandaag is, zo zonnig was het vorige week …

Mijn onderdanen stonden me slechts één echte fotokuier in de natuur toe, maar in de tuin was het gelukkig ook goed fotograferen …

Klaar voor de herfst

Na een koude en regenachtige week volgde een zonnige, maar frisse zaterdag …

De lampionnetjes aan de rand van de vijver zijn op dit moment de meest kleurrijke aandachtstrekkers in de tuin …

Aafje besloot vandaag gebruik te maken van het fraaie najaarsweer door de vijver klaar te maken voor de herfst. De eerste gevallen bladeren van de hazelaar werden eruit gevist en ook overtollig groen zoals de bladeren van de waterlelie en enige zuurstofplanten zijn verwijderd. Daarna kon het net over de vijver worden gespannen, zodat die gevrijwaard wordt van het meeste blad dat de komende weken uit de bomen zal neerdwarrelen. Nadat uiteindelijk het net ook zorgvuldig over ons vijvervrouwtje was gedrapeerd, was de vijver weer klaar voor de herfst …