Even wat boosheid kanaliseren …

“Wat een felle reacties op je weblog …,” zei Aafje gisteravond, nadat ze mijn blogje ‘De sloop van een boomwal‘ en de reacties daarop had gelezen.
“Ja,” verzuchtte ik, “hun boosheid lijkt hier en daar intussen groter te zijn dan de mijne. Het ziet er naar uit, dat ik een stukje verder in het verwerkingsproces ben dan de meeste van mijn trouwe lezers. Maar ja, ik banjer de laatste weken dan ook elke dag in het Weinterper Skar rond, en daarbij krijg ik stapje voor stapje een beter beeld van hetgeen Staatsbosbeheer voor ogen heeft met het gebied. De Nije Heawei zal ik uit puur eigen belang wel altijd blijven missen, maar de veranderingen komen het gebied op termijn toch wel ten goede, geloof ik …”

161031-1403xx

Om de gemoederen even wat tot bedaren te brengen, schotel ik jullie vandaag geen gekapte bomen en zware machines voor, maar een gewoon lief, klein vliegenzwammetje. Ik heb de afgelopen jaren geleerd, dat het een stuk prettiger leven is met een half vol glas dan met een half leeg glas. Oog hebben en houden voor mooie kleine onderwerpen te midden van de grote boze wereld kan daar positief aan bijdragen …

161031-1402x

Plat voor een paddenstoel

Gisteren stond er weer een gezamenlijke fotokuier met mijn fotomaatje Jetske op het programma. Het was helaas een bewolkte en wat grijze dag, maar dat belette ons niet om bij Olterterp een boswandeling te maken en nog maar eens op zoek te gaan naar paddenstoelen, het is er tenslotte de tijd voor. Nadat we onderweg al een keur aan paddenstoelen hadden gezien, die we ook deels hebben gefotografeerd, kwamen we aan het eind van de kuier langs een vliegenzwam …

150928-1448x

Om hem zo goed mogelijk met al zijn prachtige details in beeld te brengen, ging Jetske er maar weer eens goed voor liggen. De vliegenzwam was niet meer helemaal gaaf, maar daar wist Jetske weer goed gebruik van te maken, kijk hier maar eens

150928-1450x

Dankzij het volledig kantelbare schermpje op mijn camera, hoefde ik het mezelf gelukkig een stuk minder moeilijk te maken om de vliegenzwam toch netjes te kunnen kieken …

150928-1451x

Herfst 2013 in beelden en cijfers

De meteorologische herfst, die loopt van 1 september t/m 30 november, begon warm. Op 5 september liep de maximumtemperatuur vrijwel overal in ons land op tot boven de tropische 30 graden. We konden die avond dan ook een prachtige, bijna tropische zonsondergang aanschouwen aan het Wad bij Paesens-Moddergat. Daarna kreeg bewolking de overhand, maar koud werd het niet in september. Als getuige van de klimaatverandering heb ik eind september in de kop van Overijssel voor het eerst een wespspin kunnen fotograferen …

 

Na september was het ook in oktober en november warmer dan normaal. In oktober kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje zelfs 2 graden hoger uit dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. In De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur voor de herfst van 2013 uit op 11,1 ºC. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 10,9 ºC, tegen normaal ca. 9,8 ºC over de periode 1971-2000 …

131208-temp-herfst-2013

Omdat het begin oktober in Oost-Europa een tijdlang erg koud was, streken er grote groepen ganzen en veel zilverreigers in Fryslân neer. Veel van die ganzen trokken zich later weer terug, maar met de toenemende kou in het oosten is de laatste dagen vooral in avond en nacht het gegak van overvliegende ganzen weer regelmatig te horen. Oktober was verder rijk aan paddenstoelen, en op 18 oktober heb ik in het Winterper Skar nog een mooie pantserjuffer kunnen vereeuwigen …

Landelijk gezien was er sprake van een zeer natte herfst. Volgens het KNMI viel er gemiddeld over het land 347 mm regen, dat is bijna 100 mm meer dan normaal in de herfst. In De Bilt viel 390 mm, goed voor een derde plaats sinds het begin van de metingen in 1906. In het noorden zijn we er wat dat betreft goed voor weg gekomen. In ons tuintje is deze herfst 243 mm regen gevallen, tegen normaal ongeveer 231 mm, een te verwaarlozen verschil dus …

131208-neerslag-herfst-2013

Wat wind betreft hadden we een stuk minder geluk. Op 28 oktober trok er voor het eerst sinds jaren weer een zware herfststorm over ons land, die vooral in een groot deel van Fryslân ernstige schade heeft aangericht. De gemeente Smallingerland schat dat er alleen al in en rond Drachten ca. 1.000 bomen zijn geveld. Vooral de tuin van de familie Meijer in Houtigehage bood een zeer trieste aanblik. Daar werden 38 van de 40 grote abelen langs de oprijlaan geveld door de vliegende storm. November bood vervolgens een veel rustiger en veelal grijs weerbeeld. Voor mij stond de maand toch ook voor een belangrijk deel in het teken van de ontmoeting die ik een paar maal had met een zwarte ree …

Op paddenstoelenjacht

Nadat ik mij gisterochtend van mijn huishoudelijke taakjes had gekweten, kon ik niet aan de verleiding weerstaan … Het zonnetje scheen, het was lekker weer en mijn benen voelden weer een stuk stabieler aan dan aan het begin van de week. Kortom: het was de hoogste tijd om eens op paddenstoelenjacht te gaan, want dat was er tot nog toe niet echt van gekomen deze herfst. Daarom stapte ik rond het middaguur gewapend met mijn camera en een paar broodjes in de auto voor een fotokuiertje in het bos bij Olterterp …

131018-1316x

Het was (nog) rustig in het bos en het aantal paddenstoelen viel me niet tegen. Uiteindelijk heb ik naar schatting toch een tiental verschillende soorten kunnen vinden en fotograferen. Natuurlijk mocht de vliegenzwam – uiteindelijk toch wel de paddenstoel der paddenstoelen – niet ontbreken. Ik kwam ze in verschillende formaten en gedaanten tegen en bijna allemaal moesten ze wel even op de foto. De vliegenzwam is niet alleen aan de bovenkant mooi, maar ook de plaatjes aan de onderkant van zijn hoed zijn in het juiste licht zeer fotogeniek …

131018-1256x

Later op de dag begon dat laag-bij-de-grondse werk zich te wreken. Dat het in gehurkte toestand bewaren van het evenwicht zich in mijn bovenbenen liet voelen, kwam niet onverwacht, maar omdat ik me bij het overeind komen veelvuldig omhoog duwde met één van mijn armen, voel ik sinds gisteravond ook spierpijn op plaatsen waar ik dat niet had verwacht, namelijk in mijn schouders en borst. Maar niet getreurd, spierpijn is in zekere zin ook een teken van leven. De spieren doen het nog, ze willen nu gewoon eerst weer even wat rust. En ach, de foto’s waren enig klein leed wel weer waard …   🙂

131018-1249x

Tijmens’ paddenstoelen

Na de zaterdagse fotokuier met Tijmen in De Deelen had ik mijn beweging wel gehad dit weekend. Tot meer dan het spelen van een paar gezelschapsspelletjes met Tijmen was ik gisteren niet in staat, maar ook dat was weer erg gezellig …

121021-1501x

Omdat Tijmen toch wel even naar buiten wilde, heeft Aafje gistermiddag een wandeling met hem gemaakt hier in de wijk …

121021-1504x

Natuurlijk ging Tijmens’ camera weer mee, en toen ze weer thuis kwamen, presenteerde Tijmen vol trots een grote serie foto’s van paddenstoelen …

121021-1517x

Die trots is helemaal terecht, lijkt me, want hij heeft voor een knaapje van 6 erg knappe foto’s gemaakt. Afijn, kijk maar even mee en oordeel zelf …

121021-1520x

Toen ik Tijmen vertelde, dat ik ze zo mooi vond, dat ik ze wel op mijn weblog wilde zetten, zodat iedereen ze kon zien, glom hij van trots …

121021-1521x

Het enige wat ik aan de foto’s heb gedaan, is het wat bijwerken van kleur en contrast, want dat zijn niet de sterkste punten van Tijmens’ camera …

121021-1522x

Oh ja, en bij een paar foto’s heb ik een klein randje weggesneden, maar dat mag geen naam hebben …

121021-1528x

Tijmen, bedankt voor deze prachtige foto’s. Dankzij jouw foto’s heeft pake nu fijn een vrije dag om uit te rusten van onze wandeling in De Deelen …   🙂

121021-1529x

Met Tijmen in De Deelen

Tijmen had zich er al geruime tijd op verheugd om weer eens bij pake en beppe te logeren. Maar ja, dat moet ook net even van alle kanten passen, en dat doet het nu eenmaal niet altijd … maar dit weekend was het dan eindelijk zo ver. Omdat Tijmen graag weer eens ergens samen met pake wilde fotograferen, begaven we ons gisteren aan het begin van de middag samen op pad …

121020-1348x

Omdat het grijs en bewolkt was, en de lucht er af en toe zelfs dreigend uitzag, leek het me beter om te kiezen voor een wandeling in De Deelen dan eentje in het donkere bos. Zoals op de bovenstaande foto te zien is, was het ook in De Deelen echter flink donker, tweemaal begon het zelfs even lichtjes te miezeren. Dat alles kon ons er echter niet van weerhouden om te genieten van de natuur en elkaars gezelschap …

121020-1352x

Tijmen vond het eerste pad langs het water eigenlijk maar lang en saai, en eigenlijk had hij daar in deze grijze weersomstandigheden wel een beetje gelijk in. Toen hij even later ontdekte, dat er wel heel veel konijnenkeuteltjes op het pad lagen, werd het ineens een stuk spannender. In sluipgang vervolgde Tijmen zijn weg, wie weet … Misschien zou hij straks wel een konijn kunnen fotograferen … Dat viel echter tegen, want de konijnen lieten zich niet zien, en de kleine keuteltjes waren niet zo geschikt om te fotograferen, ontdekte Tijmen, want je kon ze niet eens terug zien op de camera. Nee, dan de gele herfstblaadjes aan de berken, die waren wel heel geschikt voor de foto … 🙂

121020-1355x

Nadat we even de tijd hadden genomen om op één van mijn favoriete bankjes een snoepje te verorberen en onze benen even wat rust te gunnen, zetten we onze tocht voort. Vanaf het bruggetje over het petgat bij dit bankje zag Tijmen allerlei beestjes op het water bewegen. Terwijl ik wat vertelde over de schaatsenrijdertjes en de tientallen schrijvertjes, die voortdurend kringetjes in het water veroorzaakten, ging Tijmen er eens goed voor zitten om die beestjes goed te kunnen bekijken …

121020-1400x

Aan de andere kant van het water kwamen we in een klein stukje bos terecht. Daar waren verschillende paddenstoelen te zien. Het meest in het oog springend waren ook hier de vliegenzwammen, en die gingen dan ook het eerst op de foto …

121020-1406x

Toen we korte tijd later bij ‘de hoofdbrug’ in het natuurgebied aankwamen, kwam Tijmen op het idee om even foto te maken van mij op de brug, want dit was toch wel een heel bijzondere brug, vond hij …

121020-1408x

“Kijk eens, pake, ik zie een omgevallen molen …,” zei Tijmen, toen we een minuut of wat later langs de tjasker liepen. Omdat het er echt hartstikke nat was, konden we niet heel dicht bij het molentje komen, maar het was voldoende om Tijmen duidelijk te kunnen maken dat dit geen omgevallen molen was, maar dat het zo hoorde. Na mijn uitleg over de tjaskermolen was ik duidelijk weer in Tijmen’s achting gestegen … 😉

121020-1413x

Bij het passeren van een volgend bruggetje, trokken schrijvertjes en schaatsenrijdertjes Tijmen’s aandacht weer. Daar liet Tijmen lachend zijn fantasie even de vrije loop gaan. Hij vond het maar vreemd dat die schaatsenrijdertjes schaatsten zonder dat er ijs was, maar hij kon zich er alles bij voorstellen dat de schrijvertjes mooie gedichten schreven met hele kleine pennetjes …

121020-1414x

Voordat we opnieuw even pauze hadden op het derde bankje dat we tegenkwamen langs onze route, zagen we aan de overkant opnieuw een molentje staan. Als je met een 6-jarig mannetje op pad gaat, dan weet je dat je bij elk min of meer opvallend landschapselement of wat dan ook, opnieuw met “wat en waarom vragen” wordt geconfronteerd. En dus vertelde ik hier over het wegpompen van het water met de molentjes in De Deelen. Leergierig als hij is, wist Tijmen aan het eind van de middag veel van de belevenissen en verhaaltjes voor beppe te reproduceren …

121020-1419x

Op het laatste deel van de wandeling kwamen we links en rechts langs zwanen. Omdat de zwanen aan de rechterkant het dichtst bij ons waren, probeerde Tijmen daar wat foto’s van te maken. Nadat hij er een paar foto’s van had gemaakt, vertelde Tijmen lachend hoe grappig hij het vond dat de zwanen steeds weer koppie onder gingen. En op mijn vraag waarom ze dat deden, wist hij probleemloos te vertellen, dat ze aan het eten waren …

121020-1428x

Na bijna anderhalf uur waren we weer terug bij de parkeerplaats. Daar hebben we bij een van de picknicktafels onder het genot van een blikje sinas en een bifi-worstje nog even gezellig zitten napraten.

Met een hoofd vol verhalen en twee camera’s vol met foto’s waren we rond vier uur weer veilig terug bij beppe. Het was weer een prachtige middag! En nu bijkomen … 🙂