Verse druppels, ze zijn er weer

Het klonk bijna feestelijk, toen ik vanmorgen wakker werd met het geluid van tegen het slaapkamerraam tikkende regen. “Blijf nog maar even lekker liggen, de dag is nog lang,” leken mijn benen me met enige nadruk op ‘liggen’ vermanend toe te spreken …

De roep van de eerste druppels in augustus was echter te sterk. Zodra het even zo goed als droog was, ben ik de tuin in gegaan. Het duurde niet lang, voordat er weer net wat teveel druppels vielen voor de macrofotografie. Terug in huis bleek dat niet zo erg te zijn, vrijwel geen van de foto’s die ik tijdens die eerste sessie had gemaakt kwamen wegens een gebrek aan scherpte niet door de ballotage.

Een half uurtje en een paar kopjes koffie later ben ik opnieuw de tuin in getrokken. Mijn handen stonden gelukkig net wat stabieler dan tijdens de eerste sessie. Dat leverde uiteindelijk de volgende serie op, waarbij ik weer eens op zoek ben gegaan naar de heksenbol …

Firtuele koelte út Fryslân (6)

Aan het begin van de middag trok er gisteren een heel klein buitje over onze tuin. Toen ik op het terras probeerde om daar wat foto’s van te maken, kwam ik bedrogen uit. De druppels verdampten vrijwel meteen op de warme terrastegels. Dat leverde dus nog geen enkele verkoeling op. Omdat de temperatuur vandaag intussen ook alweer is opgelopen tot ruim 26°C, heb ik voor vandaag mijn geheime wapen uit het archief tevoorschijn gehaald …

Blootsvoets door de sneeuw …

Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik dit ’s winters graag even doe als er wat sneeuw ligt. Het brengt dan altijd een aangename sensatie in mijn voeten en benen teweeg. Zoals ik er eerder in deze serie naar verlangde om weer eens op het ijs te kunnen staan, zo is dat tijdens deze hittegolf niet minder het geval bij een kort blootsvoets kuiertje door de sneeuw …

En nu maar hopen, dat de temperatuur morgen zo ver is gezakt, dat ik weer eens een blogje om kan en weer een ‘gewoon’ blogje kan plaatsen. 🙂

Een geaderd witje in de tuin

Onze tuin is niet erg in trek bij vlinders, omdat we (gelukkig) een betrekkelijk schaduwrijke tuin hebben …

Als ik dan al eens een vlinder zie fladderen die even ergens gaat zitten, zoals dit geaderd witje, dan maak ik daar graag even gebruik van …

Gesluierde schoonheid

Op de warmste uren van de dag zit ik het liefst in mijn relatief koele computerhoekje. Regelmatig draai ik mijn bureaustoel even naar rechts om een blik in de tuin te werpen. Meestal levert dat niet veel bijzonders op en kan ik me al snel weer op het beeldscherm richten. Sinds de ijzerhard (Verbena) op het terras weer in bloei staat, strijkt daar gelukkig weer vaak fotogeniek leven op neer …

Toen ik zaterdag vanuit mijn hoekje deze heidelibel op de ijzerhard zag zitten, ben ik even met de camera naar buiten gelopen. Eenmaal ter plekke wilde hij in eerste instantie niet meewerken aan een fotosessie. Hij vloog kortstondig op, maar zoals vaak het geval is, streek hij al snel weer op hetzelfde plekje neer. Een kort moment werd me een vrije blik op de ogen gegund. Daarna ging de sluier weer neer, maar wat was het een mooi afgewerkte en delicaat lijkende sluier …

Kleine kruisspinnetjes

Hilde van het weblog ‘Groengenot’ deed maandag naar aanleiding van een blogje over ‘De gevlekte kruisspinnendoder’ haar beklag over het feit, dat ze de laatste jaren bijna geen kruisspinnen meer ziet in haar tuin. In onze tuin hebben we ook deze zomer weer geen gebrek aan kruisspinnen …

Hilde klonk bijna wat ongelovig, toen ik vertelde dat we hier sinds kort alweer talloze kruisspinnen in de tuin hebben. Omdat ik vanwege het warme weer momenteel toch niet verder kom dan de tuin, heb ik gisteren even een loopje door de tuin gemaakt om wat van de kruisspinnen te portretteren. Binnen de kortste keren had ik er een tiental gekiekt. De meesten waren nog amper een halve centimeter groot, daarom viel het nog niet mee om ze enigszins strak en scherp in beeld te vangen, maar ze staan erop. Ze zijn er dus nog wel, Hilde … 🙂

Het zijn nuttige beestjes, maar erg gracieus en fotogeniek zijn de meeste niet. Gelukkig strijkt er ook nog wel eens ergens in de tuin een vlinder, een waterjuffer of een libel neer. De foto’s daarvan houdt u nog even tegoed …

Tuinsafari in de duisternis

De warmte heeft mijn onderdanen de laatste tijd weer geen goed gedaan. Sinds de tropisch dagen is hun draagvermogen teruggebracht tot een meter of vijftig. Aan twee, drie keer in de tuin heen en weer lopen heb ik momenteel wel even genoeg. Van fotokuiertjes in de natuur komt daarom al geruime tijd niets terecht. Voorlopig is de tuin mijn domein …

Gelukkig valt daar zo af en toe ook nog wel eens wat te beleven en te fotograferen. Zo’n spannende safari als vorige week vrijdag beleef ik er echter maar zelden. Die avond klonken er tegen middernacht weer eens tamelijk ondefinieerbare geluiden op achter in de tuin …

Twee weken eerder dan vorig jaar trof ik er opnieuw een paar heftig grommende, snuivende en/of blazende egels aan. Mijn aanwezigheid werd duidelijk niet op prijs gesteld, want op zoek naar privacy trokken ze zich vrijwel meteen terug in de richting van de bamboe …

Een wants tussen de druppels

In tegenstelling tot wat velen dachten, was het hier in het noorden gisteren opnieuw tropisch. Het was met een maximumtemperatuur van 30,3°C weliswaar ruim 5 graden minder warm dan dinsdag, maar dat was voor mij niet echt merkbaar.

Aan het begin van de avond kwam er eindelijk beweging in de atmosfeer. Tijdens de passage van een paar buien met regen en onweer daalde de temperatuur in een uurtje ruim 6 graden. Zodra het weer droog was, werd ik naar buiten gelokt door de dampende geur van de eerste regen, die door de openstaande schuifpui naar binnen zweefde …

Ik zette een klapstoeltje bij de zinken tobbe naast de vijver en ging op zoek naar fotogenieke druppels op de langwerpige bladeren van de blauwe iris. Het eerste wat ik tijdens mijn zoektocht aantrof, was een wants die beladen met druppeltjes ondersteboven over een bloemsteel naar beneden liep …

Daarna heb ik me weer helemaal gericht op de vele glinsterende druppels op de gebogen en geknakte bladeren van de iris. De laatste foto heb ik gemaakt van een solistische druppel op een blad van de gele lis. Het is een soort minimal art geworden …