Hallucinant

Het was nog niet eens tropisch warm, toen ik vorige week op de terugweg van een ritje naar de Leijen besloot om een kleine omweg over een nieuw industrieterrein bij Nijtap te rijden. Desondanks was het een tamelijk hallucinante ervaring om daar een aantal levensgrote dinosaurussen achter een hek te zien staan …

Dichterbij gekomen bleken ze niet zo gek gevaarlijk te zijn. Ze zijn door een handelsonderneming per container geïmporteerd uit China. Eenmaal uitgepakt is het een kwestie van enkele delen monteren en een paar stekkers aansluiten. Helemaal plug & play, dan beginnen de monsters brullend met de kop heen en weer te draaien …

Dat is nog eens wat anders dan ‘Tijmen’s dino’s’, die ik mei 2010 in onze tuin heb gefilmd bij het toen nog lustig stromende beekje in onze tuin … 😅

Een dorstige Franse veldwesp

Je kunt zeggen wat je wilt, maar het is dorstig weer momenteel …

Dat vond een Franse veldwesp ook. Bij een temperatuur die opliep naar 35°C bleef hij de hele middag om de paar minuten terugkeren naar de waterschaal met het fonteintje. Halsbrekende toeren uithalend wist hij verschillende keren zijn tong nat te maken zonder in het water te vallen …

Toen het fonteintje aan het eind van de middag was gestopt met water spuiten, omdat de zonnepaneeltjes in de schaduw lagen, ontdekte de wesp dat hij daar nu makkelijker kon drinken zonder nat te worden …

Licht over het water

Dat het stroompje in onze tuin drooggevallen is als gevolg van de klimaatverandering, was natuurlijk maar flauwe kul. Het zou mooi geweest zijn als er echt een bron had gezeten, die voortdurend fris zoet water aanvoerde. Maar zo was het niet …

Op de bodem van de vijver stond indertijd een pomp, waarmee het water onder de grond door naar de top van het heuveltje werd gepompt. Daar borrelde het dan onder stenen tevoorschijn, waarna het door de bedding van het beekje kabbelend naar beneden stroomde, terug de vijver in …

Maar dat werkt alleen als de vijver regelmatig wordt leeggepompt en schoon gemaakt. Dat werd voor mij te zwaar als gevolg van de MS. We hebben er nog een paar maal hulp bij gehad, maar dat is ook minstens een jaar of tien geleden. Sindsdien heeft zich een prachtig natuurlijk evenwicht ontwikkeld in de vijver. De stilstand deed het water goed, maar ieder jaar werd de drassige bodem dikker door o.a. afstervende krabbenscheer, gele plomp en waterlelies …

Als ik vandaag de pomp in de vijver zou zetten, zou er al snel een dikke brij van water en modder door het stroompje naar benden lopen. Het gevolg is een zwarte vijver zonder zicht op de bodem. Dat zou de kikkers, salamanders en vissen geen goed doen. En ons ook niet, want reken maar dat dat gaat stinken …

Nee, in plaats daarvan heb ik een alternatief bedacht. Eind mei schreef ik hier dat we een fonteintje op zonne-energie hadden gekregen van mijn fotomaatje en haar man. Daar hebben we in de vijver weinig plezier van gehad. Zodra de bomen vol in het blad zaten, lagen de kleine zonnepanelen vrijwel de hele dag in de schaduw. Dat leverde leverde niet het gewenst fonteintje op, maar ook geen verlichting. Daarom heb ik het fonteintje intussen in een schaal met water op het terras gelegd. Daar krijgt het momenteel zo’n 5 uur zon per dag. Al die tijd spuit het fonteintje water en ’s avonds branden de lampjes ook nog eens zo’n 5 uur …

Dat vond ik wel weer een wat langer filmpje waard. Om het geruis van de snelweg wat te maskeren heb ik er subtiel een passend nummer van mijn oude vriend Johan van Aken aan toegevoegd …

Fijne dag allemaal. Hou ’t hoofd koel en pas op jezelf en elkaar in deze tropische omstandigheden.

Stromend water in de tuin

Water in de tuin is altijd mooi. Water brengt op de een of andere manier vrijwel altijd extra leven in je tuin. Toen ik zo’n 35 jaar geleden onze tuin – toen eigenlijk nog Aafjes’ tuin – opnieuw heb ingericht, ben ik begonnen met de aanleg van een vijver. Met de aarde die dat opleverde, heb ik achter de vijver een heuveltje opgeworpen met daarop de bedding van een stroompje …

Stromend water brengt namelijk nog wat meer leven naar je tuin. Vooral in warme perioden zoals we die nu meemaken, klonk er een verfrissend kabbelend geluid rond het beekje en het watervalletje aan het eind. Hoewel er aan de temperatuur niets veranderd, geeft het geluid van zo’n stroompje vaak een gevoel van verkoeling …

Maar ja, zoals dat gaat in tijden van klimaatverandering, sinds de warme zomer van 2018 is de bron van het beekje dat onze vijver voedde drooggevallen. Sindsdien was het vooral op hete zomerdagen stil in de tuin. Met de huidige warmte verlang ik terug naar die dagen van weleer. Maar helaas gedane zaken nemen geen keer. Nog maar even nagenieten dan. De beeldkwaliteit van deze video uit 2003 is zeer matig, maar het geluid kan nog best mee …

Naar buiten

Deze scène speelde zich gistermiddag rond 15:00 uur af in onze tuin …

‘Ik wil graag naar buiten, maar ik weet nog niet hoe …’

Een uur later was ook deze laatste jonge koolmees uitgevlogen.

De salamander en de worm

Tijdens een plensbui trad de vijver in onze tuin begin juni weer eens buiten zijn oever. Toen ik er na afloop van de bui even naar toe liep, zag ik een vijftal watersalamander, die zich half lopend half zwemmend over het deels ondergelopen terras voortbewogen. Terwijl ik er wat video-opnamen van maakte, zag ik dat een de watersalamanders met de nodige moeite een regenworm tussen de tegels vandaan trok en hem lekker oppeuzelde …