Even bijtanken

– Een virtuele vakantie 18 –

Nat en verregend kwamen we ergens rond half twee ’s middags weer bij ons vakantieverblijf aan. En daar zijn we de rest van de middag gebleven ook, want het weer lokte geenszins om weer naar buiten te gaan. Na een warme douche en een paar uurtjes met een goed boek en een hapje en een snapje, besloten we ’s avonds wat te eten in het dorp Formerum.

Onderweg passeerden we net buiten Formerum de mooie oude boerderij op de foto hieronder. In het dorp kwamen we langs ‘de Koffiemolen’. Ons doel lag nog net wat verderop in het dorp: eetcafé ‘de Rustende Jager’ …


Langs de Badhuiskuil

– Een virtuele vakantie 16 –

De volgende korte tussenstop tijdens onze fietstocht was bij de Badhuiskuil. Daar staat een beeldje ter nagedachtenis aan de bioloog Victor Westhoff (1916-2001). Westhoff was een van de meest invloedrijke natuuronderzoekers en -beschermers in Nederland. Hij was er van overtuigd dat variatie en rijkdom in de natuur gedeeltelijk afhankelijk zijn van menselijk beheer. Veel van zijn onderzoek voerde hij uit op Terschelling. In de beginjaren van zijn onderzoek kwamen er in de Badhuiskuil vele zeldzame plantensoorten voor. Eind jaren tachtig waren al deze soorten verdwenen en alles bijna volledig dichtgegroeid. In 1989 besloot Staatsbosbeheer de Badhuiskuil tot aan de schone zandlaag uit te graven …

Toen Westhoff de Badhuiskuil tien jaar later opnieuw bezocht, vond hij hier dezelfde zeldzame planten weer terug. De Badhuiskuil is de historische proeftuin van de natuurontwikkeling in Nederland, waarvan Westhoff de geestelijk vader is. De Badhuiskuil is een natte duinvallei die is hersteld volgens zijn inzichten. Met een geweldig resultaat: verloren gewaande planten kwamen hier massaal terug. Dat was het grote voorbeeld voor de natuurontwikkeling die daarna in gang is gezet in de overige duinvalleien …

Terwijl we daar stonden verslechterde het weer verder. Een vieze motregen begon gestaag neer te dalen. Nadat we snel een paar foto’s hadden gemaakt zetten we onze tocht voort. Twee jaar later kreeg ik gelukkig de kans om Victor Westhoff in alle rust in vriendelijker omstandigheden vast te leggen …

Langs de Bessenschuur

– Een virtuele vakantie 15 –

Nadat ook Aafje en Jetske weer heelhuids beneden waren gekomen, vervolgden we onze fietstocht. Een halfuurtje later kwamen we langs de monumentale “Bessenschuur”. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling.

We hadden intussen wel zin gekregen in een kop warme chocolademelk of iets in die trant, maar helaas … De deuren waren gesloten en daar leek op korte termijn ook geen verandering in te komen. Hoewel de wind – kijkend naar de vlaggen – leek aan te trekken, zat er niets anders op dan onze tocht maar zonder warmende tussenstop te hervatten …


Naar de top en terug

– Een virtuele vakantie 14 –

Terwijl de beide vrouwen al volop van het uitzicht stonden te genieten, stond ik nog aan de voet van het imposante duin. De kwajongen in mij nam even in overweging om over één van de paadjes omhoog te klauteren. Uiteindelijk leek het me toch maar beter om de trap te gebruiken …

Boven aangekomen bleek het uitzicht ondanks ’t grijze weer alleszins de moeite waard te zijn. Bij helder weer moet het een lust voor het oog zijn om rondom over het eiland te kunnen kijken en Fryslân in de verte te zien liggen …

Op de terugweg kon ik het niet laten en ben ik via één van de paadjes afgedaald …

Op de fiets

– Een virtuele vakantie 12 –

De wolkenband die op dag 1 in hoog tempo over ons heen was gedreven, had op dag 2 plaatsgemaakt voor vette grijze wolken die als een dikke deken over het eiland hingen. Na de koffie besloten we een fietstochtje te maken. Dat kon ik toen nog, mede omdat de fietsverhuurder me een uitstekende e-bike mee had gegeven …

Het eerste dat we tijdens de rit onderweg tegenkwamen was de weergeit, die leek te twijfelen of hij binnen zou blijven of dat hij toch maar de wei in zou gaan. Misschien hadden we het resultaat van zijn overwegingen even hadden moeten afwachten …

Twee blonde deernen in de duinen

– Een virtuele vakantie 6 –

Donkere wolken schoven over het strand en de duinen. Maar dat was nog niet het ergst. Die wolken werden aangevoerd door een plotseling aanwakkerende wind van zee, en die was zo vroeg in het jaar nog allerminst aangenaam.

Twee blonde deernen rezen met verwarde haardos op uit een duinpan aan de rand van ’t strand. Een plekje in de zon en uit de wind, dat ze nog niet eens zo heel lang geleden met zorg hadden uitgezocht. Daar ging hun middagje zonnen. Fluks waren ze in de kleren en op weg naar elders …