Stromend water in de tuin

Water in de tuin is altijd mooi. Water brengt op de een of andere manier vrijwel altijd extra leven in je tuin. Toen ik zo’n 35 jaar geleden onze tuin – toen eigenlijk nog Aafjes’ tuin – opnieuw heb ingericht, ben ik begonnen met de aanleg van een vijver. Met de aarde die dat opleverde, heb ik achter de vijver een heuveltje opgeworpen met daarop de bedding van een stroompje …

Stromend water brengt namelijk nog wat meer leven naar je tuin. Vooral in warme perioden zoals we die nu meemaken, klonk er een verfrissend kabbelend geluid rond het beekje en het watervalletje aan het eind. Hoewel er aan de temperatuur niets veranderd, geeft het geluid van zo’n stroompje vaak een gevoel van verkoeling …

Maar ja, zoals dat gaat in tijden van klimaatverandering, sinds de warme zomer van 2018 is de bron van het beekje dat onze vijver voedde drooggevallen. Sindsdien was het vooral op hete zomerdagen stil in de tuin. Met de huidige warmte verlang ik terug naar die dagen van weleer. Maar helaas gedane zaken nemen geen keer. Nog maar even nagenieten dan. De beeldkwaliteit van deze video uit 2003 is zeer matig, maar het geluid kan nog best mee …

Niks meer aan doen

Wat jullie gaan doen op deze warme vrijdag, weet ik natuurlijk niet, maar ik blijf vandaag lekker in de schaduw aan de waterkant. Af en toe de voeten even lekker in het water … komt helemaal goed. Niks meer aan doen!

Om de omgeving goed te kunnen bekijken, kun je op de foto klikken of op: Bekijk volledige grootte 1920×1200

Fijne dag, hou ’t hoofd koel! ❄️

De geur van hooi, toen en nu

Maandag hebben Aafje en ik voor het eerst sinds vorig jaar augustus weer eens samen een ritje gemaakt. Aafje op de fiets en ik op de Joiny, het kon nu tenslotte weer. Bij het bruggetje over het Verbindingskanaal ten zuiden van Drachten vroeg ik Aafje om even te stoppen …

Er zijn bruggetjes in de omgeving die een mooier uitzicht bieden, maar hier hoort een kijkje naar beide kanten over het water. Op de zuidelijke oever was een boer aan het werk om het hooi in mooie rijen op het land te leggen, zodat het in de loop van de dag binnen gehaald kan worden …

Toen we er 2,5 uur later op de terug weer langs kwamen, was de boer inderdaad bezig om het hooi van het land te halen. Kennelijk was er een kink in de kabel gekomen, want hij was bovenop de grote balenpers geklommen om een of ander euvel te verhelpen. We bleven even staan om een paar foto’s te maken en de heerlijke hooilucht nog eens op te snuiven. Het is een geur die we allebei van jongs af aan kennen, en die nog altijd een nostalgische heimwee oproept. Ik hoef bij die geur mijn ogen maar even te sluiten, dan ben ik 60 jaar terug in de tijd, toen hooien er nog heel anders uitzag …

‘It rûkt mar wer lekker,’ zei ik, toen de boer even later naar ons toe kwam lopen. ‘Dat kin ek hast net oars no, mei sok moai waar en sa’n prachtich stik lân …,’ antwoordde hij lachend. Hij had moeten kiezen vertelde hij, een vrije dag nemen of tijd in zijn hobby steken. Het was het laatste geworden, want dat was tenslotte hobby en het leverde nog wat geld op ook. We hoefden geen medelijden met hem te hebben, lachte hij. Met airco en stereo muziek aan boord was het goed uit te houden. Gerustgesteld namen we afscheid en ging ieder zijns weegs …

Een fontein op zonne-energie

Van mijn fotomaatje en haar eega kregen we enige tijd geleden een relatiegeschenk in de vorm van een kleine fontein op zonne-energie. Vooral als het zonlicht ’s middags tussen de bladeren door speelt, levert dat een leuk effect op. Een prima plekje voor een rustdag met dit weer …

Bekend met MS

Vandaag even extra editie over heel herkenbare MS klachten, nadat ik vanmorgen eerder al wat foto’s van herfstbladeren in het bos had gepubliceerd: https://wp.me/pHUJ-lnU.

Ik werd vanmorgen weer eens wakker met zwabberbenen, daarom ben ik de dag weer heel rustig begonnen met koffie en koek. Daarna ben ik zoals gebruikelijk de tuin even in gelopen. Na een paar keer rustig heen en weer lopen zat er weer voldoende pit in de benen om voorzichtig even wat blad te ruimen. Daar zou Aafje blij mee zijn. 😉

Teug binnen keek op de pc naar het Journaal van 11 uur. Meteen daarna volgde er een vooraankondiging van het programma ‘Tijd voor Max’ van 11:15 – 12:00 uur op NPO 1. Ik kijk daar anders nooit naar, maar mijn interesse werd gewekt door de aankondiging dat Bert Maalderink (verslaggever bij Studio Sport) zou vertellen over de podcast ‘Bekend met MS’, die hij samen met het Nationaal MS Fonds heeft gemaakt.

Ik had daar al over gehoord, maar toen Maalderink na ongeveer 20 minuten in beeld kwam, werd ik toch geraakt door zijn herkenbare verhaal. Na een voorgeschiedenis van ongeveer 4 jaar met diverse klachten, kreeg Maalderink in 2023 de diagnose MS. Bij Studio Sport lukte het werken na verloop vooral in de zomer niet meer. Dat resulteerde uiteindelijk in het maken van de podcast.

Als het over zijn klachten gaat, somt Maalderink een voor mij heel herkenbaar rijtje op:

‘Ik kan slecht tegen fel licht en andere prikkels zoals licht en geluid, da’s gedoe. Verder heb ik o.a. last van vermoeidheid, gevoelloosheid in vingertoppen. Hersenmist is ook zoiets, dat het moeilijk is om makkelijk te denken. Bij elkaar heb ik wel zo’n 10 dingen die ik wel een beetje heb. Geen heel groot drama op dit moment, maar het is wel lastig.’

Ik denk, dat ik straks maar eens naar die podcast ga luisteren. Hij is hier te vinden:

In deel 4 vertelt Bert Maalderink zijn eigen verhaal. Ik vind het een aanrader: https://podcasts.apple.com/us/podcast/aflevering-4-bert-maalderink/id1844823624?i=1000734757818

Koel stromend water (video)

Vandaag wordt het hier opnieuw tropisch warm. Wat een geluk, dat ik niet alleen foto’s heb gemaakt van de verkoelende waterstromen in het Waterloopbos, maar ook nog wat videoshots. Stromend water is tenslotte pas echt mooi als je het ook ziet bewegen en hoort ruisen of klateren.

Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel. ☀️❄️