Een perfecte landing

Nadat de wulp uit zicht was verdwenen, brak de lucht even open. Terwijl ik de eerste voorzichtige zonnestralen verwelkomde, werd mijn aandacht weer getrokken door de grutto. Die had zijn dikke dampaal intussen verlaten en vloog een paar maal luid roepend om me heen …

Nadat hij al eens in de buurt van zijn vermoedelijke partner in het weiland was neergestreken, maakte hij na een volgend rondje een perfecte landing op een paaltje iets verderop …

Vanaf het paaltje leek hij iets in de richting van zijn vrouwtje te roepen. Ik heb eventuele verdere ontwikkelingen niet afgewacht en ben in de auto gestapt om nog even in de Jan Durkspolder te kijken …

33 gedachten over “Een perfecte landing”

    • Dankjewel, echt knap hoe ze dan perfect landen op zo’n paaltje. En dat terwijl de windvlagen vanwege het buiige weer het er niet makkelijk op maakten. De natuur is nog altijd onovertroffen, Peter.

    • Zo knap om te landen op zo’n klein paaltje. En de windvlagen maakten het er niet makkelijker op.

      Dat laatste zou best eens kunnen. Ik heb nog gekeken of er ook jongen rondliepen, maar die heb ik niet ontdekt.

Reacties zijn gesloten.