De grutto in zijn element

Voorgaande jaren maakte ik mijn foto’s van de grutto vrijwel altijd aan de Sodumerdyk in de omgeving van Soarremoarre. Daar was echter dit jaar vroegtijdig gemaaid, zodat er in geen velden of wegen een grutto te zien was. Omdat ik me niet tevreden stelde met een foto van een boerenwagen, heb ik mijn zoektocht voortgezet in het gebied tussen Gorredijk en Langezwaag, waarvan ik hier gisteren al een fotoserie heb getoond …

Daar hoefde ik niet lang te zoeken. Al snel was duidelijk dat diverse weidevogels hier te midden van plasdras en lang gras volledig in hun element waren. Maar dat is ook niet zo gek, want dit gebied heeft alles te bieden wat grutto, kievit en tureluur nodig hebben …

Om te beginnen krijgen verschillende grassen, kruiden en bloemen er de kans om tot bloei te komen. Dat is goed voor het insectenleven, en die insecten dienen weer als voedsel voor de kuikentjes van de weidevogels …

En dan is er de plasdras. Grutto’s en andere weidevogels vinden het heerlijk om af en toe even wat te badderen. Maar het water zorgt er ook voor dat de bodem zacht blijft, zodat de vogels er gemakkelijker met hun snavel naar wormen kunnen zoeken. Gelukkig richten langzaam maar zeker meer boeren een deel van hun land speciaal voor weidevogels in. het zijn vaak nog maar ‘kleine postzegeltjes’ in het omringende landschap, maar het is wel een begin…

Zodra er kuikens zijn, nemen grutto’s graag plaats op een dampaal om de omgeving in de gaten te kunnen houden en zo nodig alarm te kunnen slaan. Van dergelijke palen staan er hier voldoende. De onderstaande grutto heeft zo te zien een gespleten exemplaar uitgezocht. En aan zijn staart te zien kost het moeite om zich staande te houden in de wind …

Sinds de Alde Ie gesloten is voor doorgaand gemotoriseerd verkeer, kunnen vogels er ook rustig wandelend oversteken, zoals de onderstaande grutto liet zien …

Het bijzondere aan deze fotoserie is dat de grutto’s allemaal met de snavel naar rechts wijzen, behalve de onderstaande. Fier op zijn troon staand en lekker dwars naar links wijzend, kan het niet anders dan dat we hier weer zijn aangeland bij de enige echte ‘Kening fan de greide’ onder de grutto’s …

Gruttokuikens kregen we niet te zien, die bleven veilig in het lange gras. Dat ze er wel waren, was wel duidelijk aan de manier waarop de luchtmacht in actie kwam. De foto’s daarvan morgen op dit weblog.

Op een paaltje

Terwijl ik donderdag tussen de buien door even een ritje door het Friese weidegebied maakte, zag ik in buurt van Warniahuizen een grutto (Limosa limosa) op een paaltje zitten …









Voorzichtig heb ik even een omtrekkende beweging gemaakt om meer dan alleen een megastal op de achtergrond te krijgen. En zo heb ik mijn eerste paalzittende grutto dit jaar toch een maand eerder kunnen fotograferen dan vorig jaar …








Twee grutto’s in close-up

Toen ik vorige week woensdag op enige afstand de eerste grutto van het jaar voor de lens kreeg, kon ik niet bevroeden dat ik al drie dagen later een paar grutto’s van dichtbij zou kunnen fotograferen …









Niet ver van de plek waar ik die eerste grutto bij Soarremoarre fotografeerde, zat dit koppeltje vorige week zaterdag genoeglijk tussen de modderkluiten aan de rand van een weiland …









Terwijl zij tussendoor haar toilet op orde maakte, hield hij met een schuin oog de omgeving goed in de gaten, want je weet natuurlijk maar nooit wat die gluurder met zijn zwarte kastje van plan is …









Ik kan me niet herinneren dat ik al eerder zo vroeg in het jaar zulke fraaie foto’s van een paar grutto’s heb kunnen maken. Gelukkig blijft er voor de rest van het seizoen nog genoeg te wensen over. Wat te denken van een foto van een wakende pa grutto op een dampaal, een waarschuwend overvliegende grutto of zelfs jonkies van de grutto …









De start is veelbelovend geweest, we zien wel wat er verder nog op mijn pad komt …   🙂



De koning is terug

Niet elke voorjaarsbode laat zich meteen zo mooi fotograferen als de lammetjes die ik in mijn vorige logje liet zien. Gisteren zag ik – niet geheel toevallig ook weer bij Soarremoarre – de eerste grutto (Limosa limosa) in een weiland staan …









Hij stond ver weg en de sterk wisselende bewolking maakte het ook niet makkelijker, maar toch ben ik wel blij met deze foto’s van de eerste grutto die dit jaar mijn pad kruiste. De terugkeer van ‘de Kening fan’e greide’, oftewel ‘de Koning van de weide’ – sinds kort ook nog eens onze nationale vogel – stemt me toch elk jaar weer vrolijk, zeker nu het aantal grutto’s zo sterk terugloopt …








Dansende grutto’s

Hoewel het tot op dat moment op Koningsdag al een zeer geslaagde fotomiddag was, was mijn missie nog niet helemaal geslaagd …





Voordat ik van huis ging, had ik namelijk tegen Aafje gezegd dat ik een rondje Nes-Aldeboarn wilde rijden, omdat ik daar de eerste grutto van het jaar hoopte te kunnen fotograferen …





Op pakweg 3 km afstand van de grazende reeën, kreeg ik meer dan ik had gehoopt …





Links van de door het weidegebied slingerende landweg zag ik niet één, maar twee grutto’s in een weiland staan …





En ze stonden niet alleen …, nee, ze voerden in het kader van hun balts ook nog een mooie dans voor me op …





Volgende missie m.b.t. de grutto: de koning van de weide op een dampaal fotograferen.   🙂