Skywatch Friday 462

Onder een vriendelijke, bijna melkwitte lucht ben ik gisteren op zoek gegaan naar onze nationale vogel de grutto …

Under a friendly, almost milky-white spring sky, I went looking for our national bird, the black-tailed godwit …

Als gevolg van diverse zaken als milieu- en klimaatverandering, predatie van eieren en een te laag waterpeil ten behoeve van de landbouw gaat de laatste jaren erg slecht met de grutto …

As a result of various issues such as environmental and climate change, predation of eggs and too low water levels for agriculture, the godwit has been doing very badly in recent years …

Dit is één van de weinige stukjes land in de omgeving waar de grutto het nog goed doet. En ik had geluk, ik zag er al snel een paar vliegen. De foto is niet scherp, maar hé … ze staan erop …

This is one of the few pieces of land in the area where the godwit is still doing well. And I was lucky, soon I saw a couple ot them flying by. The photo is not sharp, but hey … they are on it …

Enige tijd later mocht ik er nog één portretteren op een paal – de koning op zijn troon – en tot slot lukte het nog om een foto van een grutto in volle vlucht te maken …

Some time later I was allowed to portray one more on a pole – the king on his throne – and finally I managed to take a picture of a godwit in full flight …

Ik ben blij dat ik weer een paar grutto’s heb kunnen fotograferen, maar ik heb tegelijk met eigen ogen kunnen zien hoe zorgelijk de situatie is voor de grutto en diverse andere weidevogels …

I am glad that I have been able to photograph a few godwits, but at the same time I have seen with my own eyes how worrying the situation is for the godwit and various other meadow birds …

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend en Vrolijk Pasen
Wishing you all a wonderful weekend & Happy Easter

Grutto’s bij Soarremoarre

Het zijn bepaald geen prijswinnende foto’s, maar ik ben al lang blij dat me vorige week is gelukt om in de buurt van Soarremoarre (uit te spreken als: Swarre-mwarre) een paar grutto’s te horen, te zien en te fotograferen …

Het lijken er helaas elk jaar minder te worden. Als deze tendens doorzet, en daar heeft het tot dusver alle schijn van, dan zal ik mijn jachtgebied volgend jaar toch moeten verleggen en uitbreiden, vrees ik …

Ik kreeg geen kans om er meteen een uitgebreide serie van te maken, nadat ik een paar foto’s had gemaakt, ging mijn model er vandoor …

De grutto in zijn element

Voorgaande jaren maakte ik mijn foto’s van de grutto vrijwel altijd aan de Sodumerdyk in de omgeving van Soarremoarre. Daar was echter dit jaar vroegtijdig gemaaid, zodat er in geen velden of wegen een grutto te zien was. Omdat ik me niet tevreden stelde met een foto van een boerenwagen, heb ik mijn zoektocht voortgezet in het gebied tussen Gorredijk en Langezwaag, waarvan ik hier gisteren al een fotoserie heb getoond …

Daar hoefde ik niet lang te zoeken. Al snel was duidelijk dat diverse weidevogels hier te midden van plasdras en lang gras volledig in hun element waren. Maar dat is ook niet zo gek, want dit gebied heeft alles te bieden wat grutto, kievit en tureluur nodig hebben …

Om te beginnen krijgen verschillende grassen, kruiden en bloemen er de kans om tot bloei te komen. Dat is goed voor het insectenleven, en die insecten dienen weer als voedsel voor de kuikentjes van de weidevogels …

En dan is er de plasdras. Grutto’s en andere weidevogels vinden het heerlijk om af en toe even wat te badderen. Maar het water zorgt er ook voor dat de bodem zacht blijft, zodat de vogels er gemakkelijker met hun snavel naar wormen kunnen zoeken. Gelukkig richten langzaam maar zeker meer boeren een deel van hun land speciaal voor weidevogels in. het zijn vaak nog maar ‘kleine postzegeltjes’ in het omringende landschap, maar het is wel een begin…

Zodra er kuikens zijn, nemen grutto’s graag plaats op een dampaal om de omgeving in de gaten te kunnen houden en zo nodig alarm te kunnen slaan. Van dergelijke palen staan er hier voldoende. De onderstaande grutto heeft zo te zien een gespleten exemplaar uitgezocht. En aan zijn staart te zien kost het moeite om zich staande te houden in de wind …

Sinds de Alde Ie gesloten is voor doorgaand gemotoriseerd verkeer, kunnen vogels er ook rustig wandelend oversteken, zoals de onderstaande grutto liet zien …

Het bijzondere aan deze fotoserie is dat de grutto’s allemaal met de snavel naar rechts wijzen, behalve de onderstaande. Fier op zijn troon staand en lekker dwars naar links wijzend, kan het niet anders dan dat we hier weer zijn aangeland bij de enige echte ‘Kening fan de greide’ onder de grutto’s …

Gruttokuikens kregen we niet te zien, die bleven veilig in het lange gras. Dat ze er wel waren, was wel duidelijk aan de manier waarop de luchtmacht in actie kwam. De foto’s daarvan morgen op dit weblog.

Op een paaltje

Terwijl ik donderdag tussen de buien door even een ritje door het Friese weidegebied maakte, zag ik in buurt van Warniahuizen een grutto (Limosa limosa) op een paaltje zitten …









Voorzichtig heb ik even een omtrekkende beweging gemaakt om meer dan alleen een megastal op de achtergrond te krijgen. En zo heb ik mijn eerste paalzittende grutto dit jaar toch een maand eerder kunnen fotograferen dan vorig jaar …








Twee grutto’s in close-up

Toen ik vorige week woensdag op enige afstand de eerste grutto van het jaar voor de lens kreeg, kon ik niet bevroeden dat ik al drie dagen later een paar grutto’s van dichtbij zou kunnen fotograferen …









Niet ver van de plek waar ik die eerste grutto bij Soarremoarre fotografeerde, zat dit koppeltje vorige week zaterdag genoeglijk tussen de modderkluiten aan de rand van een weiland …









Terwijl zij tussendoor haar toilet op orde maakte, hield hij met een schuin oog de omgeving goed in de gaten, want je weet natuurlijk maar nooit wat die gluurder met zijn zwarte kastje van plan is …









Ik kan me niet herinneren dat ik al eerder zo vroeg in het jaar zulke fraaie foto’s van een paar grutto’s heb kunnen maken. Gelukkig blijft er voor de rest van het seizoen nog genoeg te wensen over. Wat te denken van een foto van een wakende pa grutto op een dampaal, een waarschuwend overvliegende grutto of zelfs jonkies van de grutto …









De start is veelbelovend geweest, we zien wel wat er verder nog op mijn pad komt …   🙂



De koning is terug

Niet elke voorjaarsbode laat zich meteen zo mooi fotograferen als de lammetjes die ik in mijn vorige logje liet zien. Gisteren zag ik – niet geheel toevallig ook weer bij Soarremoarre – de eerste grutto (Limosa limosa) in een weiland staan …









Hij stond ver weg en de sterk wisselende bewolking maakte het ook niet makkelijker, maar toch ben ik wel blij met deze foto’s van de eerste grutto die dit jaar mijn pad kruiste. De terugkeer van ‘de Kening fan’e greide’, oftewel ‘de Koning van de weide’ – sinds kort ook nog eens onze nationale vogel – stemt me toch elk jaar weer vrolijk, zeker nu het aantal grutto’s zo sterk terugloopt …








Dansende grutto’s

Hoewel het tot op dat moment op Koningsdag al een zeer geslaagde fotomiddag was, was mijn missie nog niet helemaal geslaagd …





Voordat ik van huis ging, had ik namelijk tegen Aafje gezegd dat ik een rondje Nes-Aldeboarn wilde rijden, omdat ik daar de eerste grutto van het jaar hoopte te kunnen fotograferen …





Op pakweg 3 km afstand van de grazende reeën, kreeg ik meer dan ik had gehoopt …





Links van de door het weidegebied slingerende landweg zag ik niet één, maar twee grutto’s in een weiland staan …





En ze stonden niet alleen …, nee, ze voerden in het kader van hun balts ook nog een mooie dans voor me op …





Volgende missie m.b.t. de grutto: de koning van de weide op een dampaal fotograferen.   🙂