“Hoe gaat het met u?” vroeg de neuroloog, nadat Aafje en ik afgelopen week in haar kantoor waren gaan zitten voor het jaarlijkse controle-gesprek. Geheel naar waarheid antwoordde ik: “Goed, want ik heb een uitstekende zomer achter de rug …”
We vertelden haar en de MS-verpleegkundige over de Joiny, waarmee ik sinds begin juni al fotograferend door de omgeving fladderde. “Ik kan het aan u zien,” zei ze, “u straalt”. Maar ik vertelde er ook bij, dat al die activiteit zo langzamerhand wel weer zijn tol begon te eisen. De altijd maar voortslepende vermoeidheid is al 22 jaar het grootste probleem dat de MS met zich meebrengt. Verder is vooral de loopafstand in de loop van dit jaar weer wat korter geworden. Ik begin als het ware wat roestig te worden nu de zomer voorbij is …
Over het enige nieuwe verschijnsel waar ik enige tijd geleden plotseling last van kreeg, had ik indertijd al contact gehad met de afd. neurologie. De neuroloog had er steeds geen verklaring voor. Maar een remedie was er waarschijnlijk ook niet tegen. In feite is er nog één middel waarvoor ik met mijn MS in aanmerking kan komen. Maar de kans is groot dat de bijwerkingen groter zijn dan de voordelen ervan. Het leek me beter om daar maar niet aan te beginnen. Ik doe het al 22 jaar met een minimum aan MS-medicatie en dat wil ik graag zo houden. Daar kon de neuroloog zich prima in vinden …
Nu we het koude(re) seizoen in gaan, zal ik mijn activiteiten weer moeten aanpassen. Met regelmatig een ritje op de Joiny is het eerst wel gedaan. Het is tijd om weer aan mijn conditie te gaan werken door virtuele ritjes te maken op de hometrainer. Hopelijk kan ik de spierkracht in mijn benen daarmee ook de komende winter weer wat op peil houden. Ook dat voornemen werd wel weer gewaardeerd …
Nadat alles aan de orde was geweest, konden we het gesprek naar tevredenheid afronden. Roestig of niet, ik kan weer een jaar met MS afvinken en we gaan volle goede moed het 23e jaar tegemoet. Zoekend naar een evenwicht tussen rust en activiteit probeer ik weer een koers uit te stippelen. We zien wel weer waar het schip strandt …
Fijne zondag allemaal.
