Skywatch Friday 429

Enige tijd geleden zat ik lekker aan de waterkant te genieten van de rust en het uitzicht, toen ik in de verte een zwaan zag naderen. Terwijl hij met zwiepende vleugels voorbij vloog, kon ik deze serie maken …

Some time ago I was enjoying the peace and the view on the waterfront, when I saw a swan approaching in the distance. As he flew past with sweeping wings, I was able to make this series …
















Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De grote weerschijnvlinder

Nadat we aan de rand van de vijver koffie hadden gedronken, stapten Jetske en ik gisteren rond het middaguur in de auto om min of meer op de bonnefooi een ritje door de Kop van Overijssel te maken. Onderweg bespraken we of er wellicht kans was om de grote vuurvlinder of de zilveren maan te spotten aan de Hogeweg, maar daar leek het ons nog wat te vroeg voor …

Dat nog maar net gezegd hebbend, zagen we een viertal met grote lenzen gewapende fotografen aan de kant van de weg bij een halfdode boom staan. “Daar valt voor ons ook wel wat te beleven, denk ik,” zei Jetske, terwijl ze de auto resoluut in de berm tot stilstand bracht. Zodra we uitgestapt waren, maakte ik op goed geluk een foto van een plek op de boomstam waar door een van de fotografen naar stond te wijzen …

Op onze vraag waar we nu naar stonden te kijken, hoorden we dat het de zeldzame grote weerschijnvlinder (Apatura iris) betrof. Op de eerste foto staan er twee bij elkaar. In totaal zaten er vijf op deze halfdode boom en er fladderden ook nog een paar rond …

De grote weerschijnvlinder (op de foto hieronder vlakbij een hoornaar) is in ons land een zeldzame vlinder met nog slechts enkele populaties in Twente, de Achterhoek en Noord-Brabant. Sinds de eeuwwisseling breidt hij zich echter weer uit en wordt op steeds meer plekken gezien, zoals hier in de Weerribben. Desondanks staat hij nog steeds op de rode lijst als ernstig bedreigd

Het is een vrij grote vlinder met een vleugellengte van 3 tot 4 cm. De vlinders leven van het sap van rottende vruchten, bloedende bomen, mest en zelfs dode dieren. De vleugels van beide seksen heeft aan de onderkant een prachtige tekening, zoals op de tweede en derde foto goed te zien is. De vleugels van het vrouwtje zijn aan de bovenkant bruin …

De vlinder ontleent zijn naam waarschijnlijk aan de bijzondere kleur aan de bovenkant van de vleugels van het mannetje. Zijn vleugels hebben aan de bovenkant namelijke bijzondere iriserende kleuren. Afhankelijk van sterkte en invalshoek van het zonlicht, kunnen de vleugels verkleuren van bruin naar een prachtige blauwe kleur ….

Wij konden ons geluk niet op toen er na enige tijd een mannetje neerstreek in een struik aan de voet van de boom. En dat was nog niet alles, hij vouwde zijn vleugels ook nog eens als een volleerd model open …

En zo kregen we uiteindelijk dan toch die bijzondere blauwe tinten op de vleugels te zien. Met het afvinken van deze schoonheid kon mijn dag al niet meer stuk …   🙂

Jetske heeft haar nieuwe bridgecamera, de Nikon Coolpix B700, eens goed losgelaten de grote weerschijnvlinder. Haar verslag en foto’s zijn hier te zien: De grote weerschijnvlinder.”

De vleugels van een libel

De pergola boven ons terras vormde ook de afgelopen zomer op zonnige dagen weer regelmatig de uitvalsbasis voor een heidelibel. Op één van die dagen heb ik er maar eens werk van gemaakt om die vanuit allerlei hoeken en standpunten te fotograferen. We beginnen met de vleugels …

Wie wel eens de moeite heeft genomen om een tijdje te kijken naar een jagende libel, zal gezien hebben dat hij een voorbij vliegende prooi vrijwel nooit mist. Met zijn grote facetogen ziet hij een prooi al op afstand vliegen. Hij schat snelheid en koers van de prooi in en schiet dan als een speer omhoog. Dankzij zijn vier sterke, onafhankelijk van elkaar bewegende vleugels kan hij in de lucht razendsnel van koers veranderen en alle kanten op schieten om zijn prooi te vangen …

Met ferme vleugelslag biddend

Met buizerds en torenvalken heb ik de laatste tijd weinig succes gehad, maar toen ik onlangs van De Deelen naar huis reed, kwam daar verandering in. In de buurt van Goëngahuizen zag ik ineens links voor me een torenvalk boven een weiland hangen. Zoals gebruikelijk in dit soort gevallen, liet ik de auto meteen uitrollen in de berm, waarna ik het raam naast me liet zakken. Ditmaal had ik geluk, de prachtige vogel gaf me ruimschoots de kans om te fotograferen hoe hij – met ferme vleugelslag biddend – boven het weiland bleef hangen …






















De eerste dagpauwoog van 2016

Een kleine drie kwartier nadat ik het gruttopaartje had gefotografeerd, zette ik de auto op de parkeerplaats bij De Deelen. Omdat het nogal wat waaide, nestelde ik me lekker in de zon bij de meest beschutte van de vier picknicktafels in de buurt van de parkeerplaats …









Ik was niet de enige die dat had bedacht, want ik zat nog maar net, toen er een dagpauwoog neerstreek op de bank aan de andere kant van de tafel. Hoe voorzichtig ik het ook probeerde, het beestje wilde zich niet laten fotograferen met de macrolens, daarvoor was hij veel te onrustig en te schrikachtig. Maar met deze eerste foto’s van een vlinder in 2016 ben ik ook alweer heel tevreden …








Een eigenzinnige atalanta

Gistermiddag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kuiertje gemaakt naar de vennetjes aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Er viel bar weinig te beleven. Waar in voorgaande jaren rond deze tijd van het jaar steevast tientallen juffers en libellen te zien waren, bleef dat nu beperkt slechts enkele azuurjuffers en een lantaarntje. En die wilden ook nog niet eens allemaal meewerken aan een foto. De enige die zich in eerste instantie liet fotograferen, was een reiger die aan de overkant van het vennetje tegenover het bankje vruchteloze pogingen deed om een visje te verschalken …





Terwijl ik lekker op het bankje zat, zag ik na enige tijd vanuit mijn linker ooghoek iets bewegen op een boom die wat verderop aan het pad stond. Omdat ik niet meteen goed kon zien wat er had bewogen, liep ik voorzichtig naar de boom toe. Daar bleek dat mijn aandacht was getrokken door een atalanta die op de stam was neergestreken …





Nadat ik van weerszijden een profielfoto van de vlinder had gemaakt, ben ik nog een tijdje in de buurt van de boom gebleven, want ik hoopte nog een foto van de mooie gespreide vleugels te kunnen maken. Dat zat er echter niet in, want het eigenzinnige beestje hield zijn vleugels straks gesloten …




Ouderdom komt met gebreken

Aan de gerafelde vleugeltjes is goed te zien dat dit vrouwelijke heideblauwtje vorige week woensdag haar beste tijd al had gehad …





Ik vraag me af of ze de zware zomerstorm van zaterdag jl. heeft overleefd …