Rare jongens …

Zit ik gisteren de hele dag in spanning over dat vreemde pakketje, blijkt het helemaal niet voor ons te zijn …

Toen Aafje ’s middags thuis kwam, vertelde ze dat nicht D. uit G. blijkbaar van mening was dat zwager B. uit D. een cadeautje verdiende. Prima, niks mis mee. Dat presentje heeft ze meegegeven aan de ook in D. woonachtige zwager H. met het verzoek of hij het aan zwager B. wilde overhandigen  Omdat zwager H. wist dat Aafje zwager B. dinsdag zou zien, heeft hij het pakketje vervolgens bij ons aan de schutting gehangen. Daarna heeft hij Aafje een appje heeft gestuurd met het verzoek of zij wil zorgen dat het bij zwager B. terecht komt …

Kunt u het allemaal nog volgen? Mij lukt het amper, maar ja … het zijn dan ook rare jongens die zwagers van mij …

Overigens hebben de zwagers in dit geval nog geluk gehad, als het pakje wat zwaarder was geweest en/of had getikt, dan was het waarschijnlijk in de vijver geëindigd. Je kunt tenslotte geen risico’s nemen tegenwoordig … 😉

Een vreemd pakketje

Kijk ik vanmorgen op een bepaald moment naar buiten …
Hé, wat hangt daar nou aan de schuttingdeur …? Is het een briefje met FF erop geschreven …?

Dichterbij gekomen blijkt het om een zwart papieren tasje te gaan met de opdruk FF Fits Fashion …

Nadat ik van de deur had gehaald, zag ik dat er een keurig pakje in zat … verder geen afzender … niks …

Wat moet je daar nou mee …?
Ik denk, dat ik maar even wacht tot Aafje thuis is …

Koude Pasen, jonge merels

Aan het eind van deze koudste maart in een kwart eeuw was er op deze eerste Paasdag voor het eerst sinds enige tijd weer water in onze vijver te zien, de ijsvloer vertoont duidelijk tekenen van slijtage …





Terwijl ik bij de vijver stond, zag ik dat meneer merel achter in de tuin met een snavel vol wormen in de prunus neerstreek. We hadden al enige tijd het idee dat de merels ergens in de klimop tussen onze tuin en die van de buren een nest hadden gebouwd, maar waar het precies zat was nog een raadsel …





Nadat ik een paar foto’s had gemaakt van pa merel, heb ik me strategisch terug getrokken om rustig af te wachten waar hij naar toe zou gaan. Geduld werd hier op prijs gesteld, want de merel dook pas de pergola in nadat hij ervan overtuigd was dat er geen enkel gevaar meer dreigde …





Eerlijk gezegd had ik verwacht dat de wormen wellicht bestemd waren voor het broedende vrouwtje, maar zodra pa merel in de buurt van het nest kwam, hoorde ik een welluidend gepiep tussen het gebladerte. Moeizaam balancerend op het smalle randje met allerminst stabiel liggende stenen aan de achterzijde van de vijver, wist ik even later het vrouwtje op het nest te localiseren. Meer dan de staart en het wakend oog van ma merel is er niet te zien, maar met wat geluk krijg ik de komende week op een zonnig moment wel een kansje om de jongen te kunnen fotograferen …





Kortom: voor ons geen eieren, maar jonge merels met Pasen.  🙂

Baas boven baas

Op 26 februari schreef ik hier dat meneer Merel zichzelf luid schetterend had benoemd tot buurtbaas. Zodra hij bij het voederhuisje neerstreek, zochten de mussen en de mezen een goed heenkomen in een van de omringende bomen of struiken.
In grote lijnen is dat nog steeds de situatie, totdat de Vlaamse gaai op luidruchtige wijze zijn intrede in ons tuintje doet om zich tegoed te doen aan de doppinda’s … Dan erkent meneer Merel daarin toch zijn meerdere en neemt hij samen met de andere vogels tijdelijk de wijk …




Laatste oktoberzon

De laatste oktoberzon speelde een tijdlang met de schutting en de bladeren van de haagbeuk.
Daarna ging ze geruisloos onder, de bladeren zacht ritselend in het donker achter zich latend …