Een gezellig kwinkelierende merel

Hoewel de gezondheid het maar mondjesmaat toeliet, is het voorjaar me gelukkig niet helemaal ontgaan. In de eerste week van april heb ik op een mooie middag in de tuin wat foto’s kunnen maken van de merel die – om de stemming erin te houden – regelmatig gezellig zat te kwinkelieren in de hazelaar …


Merels ontkleden terraspoes

Naturetoday.com kwam vandaag met het bericht dat de natuur anderhalve maand voor ligt op schema. In ons tuintje is dat al niet anders. Eind december stond de eerste narcis al stoer te bloeien, en op dit moment hebben de merels volop nesteldrang. Ze zijn in elk geval druk bezig met het verzamelen van nestmateriaal, onze terraspoes wordt langzaam maar zeker van haar warme en heerlijk zachte moskleedje ontdaan door een paar merels …





Het is me helaas nog niet gelukt om een merel te fotograferen, terwijl die aan het mos aan het trekken was. Zodra ze me gewaarworden vliegen ze weg of ze gaan heel onschuldig iets verderop aan de rand van de vijver zitten …





En dan maar quasi onschuldig omkijken, alsof ze willen zeggen: “Aan de terraspoes komen …? Ikke …? Welnee, ik kom alleen even om een slokje water te drinken en mijn toilet te maken …”




Voorjaar in De Deelen (1)

Vrijdag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens samen met mijn fotomaatje Jetske een fotokuier gemaakt in De Deelen. Toen Jetske al aan het begin van de wandeling al op het eerste bruggetje neerknielde om uitgebreide opnamen te maken van de fraai weerspiegelende wolken, had ik het gevoel dat het wel eens een pittige en langdurende kuier kon worden …





Van alle kanten klonk vrolijk gekwinkelier van diverse vogeltjes. De gezellig kwetterende tjiftjaf nam alle tijd om even rustig voor ons te poseren …





En dat was al niet anders met de merel, die een stukje verderop vrolijk het hoogste lied ten gehore bracht …





De idylle werd eigenlijk alleen verstoord door een paar Canadese ganzen, die wat al te luid en zeker te lang achtereen duidelijk lieten weten van wie dat petgat eigenlijk was …





Terwijl Jetske op ongeveer een kwart van het eerste pad opnieuw was neergeknield, omdat ze een pad op haar pad trof, heb ik mijn weg rustig in noordelijke richting vervolgd …





Onderweg maakte ik in mijn eigen tempo hier en daar nog even een foto van wat uitbottend groen …





Ter hoogte van het bruggetje over het petgat, heb ik me lekker in de zon en uit de wind op één van mijn favoriete bankjes genesteld. Daar voegde Jetske zich een kwartiertje later bij me …

– wordt vervolgd –

Rondedans van een merel

Nu het eindelijk even echt koud winterweer is, zitten er ineens weer veel meer vogels in ons tuintje …





Qua aantal voeren de mussen net als voorgaande jaren de lijst aan, maar ook verschillende meesjes en het roodborstje laten zich regelmatig even zien …





Ook dit jaar heeft een aantal merels zichzelf echter weer uitgeroepen tot baas van ons tuintje …





De andere vogels weinig gunnend, doen de merels zich beurtelings tegoed aan de pot met pindakaas …





Terwijl hij op zijn beurt wachtte, voerde één van die merels gistermiddag even een rondedansje uit op één van de paaltjes bij de vijver …




2013 in beeld: april

Het bleef maar koud in het voorjaar van 2013, pas vanaf 14 april kwam de maximumtemperatuur een aantal dagen achtereen boven de 15 ºC. Geen wonder dat er tot half april nog regelmatig een laagje ijs op sloten en plassen lag …





Intussen waren de eerste eitjes van een koppeltje merels in de klimop uitgekomen, er werd driftig af en aangevlogen met voedsel voor de jongen, maar het mocht niet baten, ze hebben de aanhoudende kou helaas niet overleefd …





Bij het ooievaarsstation Eibertshiem bij Earnewâld waren de ooievaars inmiddels teruggekeerd. Ze hadden het in eerste instantie vooral druk met de renovatie van hun nesten op de grote lichtmasten bij de gaswinlocatie …





Ondanks de aanhoudend lage temperaturen kwam ook de insectenwereld langzaam maar zeker weer tot leven. Bij de wilgenkatjes op de oever van de Leijen kon ik op 22 april de eerste nijvere bijen fotograferen …




Verse hapjes

Hoewel ik sinds woensdag niet meer in het nestje heb gekeken, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het met de jonge merels beter gaat dan met mij. Ik kan al een paar dagen mijn ene been maar met moeite voor het andere krijgen, maar van dergelijke beperkingen hebben pa en ma merel gelukkig geen last …





Terwijl ma merel waarschijnlijk elders op zoek was naar voedsel voor haar kroost, scharrelde pa aan het begin van de middag wat in de tuin rond. Toen hij daar niets van zijn gading kon vinden, vatte hij post op de deurpost van de schuttingdeur, vanwaar hij de omgeving nauwlettend in de gaten hield …





Waar ze het allemaal vandaan haalt, ik heb geen idee, maar korte tijd later arriveerde ma merel weer met een snavel vol lekkere hapjes. Op haar beurt ging ook zij eerst achter in de tuin zitten om te kijken of de kust veilig was, voordat ze naar het nestje in de klimop vloog …





Daar steeg meteen weer een luid gepiep op toen ma haar traktatie presenteerde. Als de wind het één dezer dagen eindelijk eens laat afweten, dan zal ik videocamera eens een tijdje op het statief op het terras zetten. Spectaculaire beelden zal dat niet opleveren, daarvoor zit het nest te diep verstopt in de klimop, maar het gepiep van de jongen is wel de moeite van een opname waard …




Piepjonge merels

Toen pa en ma merel vanmiddag allebei het nest even hadden verlaten, heb ik -moeizaam balancerend om niet in de vijver te kieperen- mijn camera even tussen de takken en het gebladerte van de klimop geduwd om min of meer op goed geluk een paar foto’s te maken van de jonge merels. Onderstaand de beste foto, waarop twee piepjonge merels te zien zijn …





Ik was nog maar net in de buurt van het nest, toen ma merel een paar maal luidkeels waarschuwend door de tuin vloog. Daarna streek ze in een boom in de tuin van de buren neer, waar vandaan ze mij en het nest goed in het oog hield. Ik ben maar zo snel mogelijk weer bij het nestje vandaan gegaan …