Met de iLark was ik de afgelopen jaren al meerdere keren over de vlonder gereden. Nu was het de beurt aan de Joiny om me veilig langs de mooiste ijsbaan van Fryslân te brengen …
Tot aan de bocht in de vlonder waren er geen juffers of libellen te zien, maar eenmaal halverwege het meertje kreeg ik in korte tijd toch verschillende soorten voor de lens …
een grote roodoogjuffereen gewone oeverlibeleen watersnuffeleen vuurlibeleen gewone pantserjuffer
Ik herinnerde me dat er aan de andere kant een smal poortje zit waar je doorheen moet. Of de Joiny daar doorheen past, wist ik niet. Gelukkig kan de Joiny zo ongeveer om zijn eigen as draaien. Daarom heb ik bijna aan het eind van de vlonder maar rechtsomkeert gemaakt …
Het was meteen duidelijk toen ik in het bos linksaf was geslagen, er was iets heel erg veranderd op de oever van het Witte Meer. De beschilderde scheepscontainers die jarenlang het onderkomen waren van de ijsbaan, waren verdwenen. Ze waren sinds het afbranden van het oude houten hok van de ijsvereniging in 1993 gebruikt om zaken als bankjes, gereedschap en apparatuur en een deel fungeerde als kantine voor koek en zopie …
Toen bleek dat de bestaande containers aan het eind van hun levensduur waren is gezocht naar een nieuwe oplossing. Daarbij kwam de vereniging uit bij twee zogenaamde Ela units uit Duitsland. Met financiële steun van de Van Teyensfundatie konden deze naar Beetsterzwaag gehaald worden.
De units zijn intussen voorzien van een houten bekleding om ze in de omgeving op te laten gaan. Naast gebruik door de ijsvereniging wil men de units ook gaan inzetten voor andere activiteiten zoals b.v. wandeltochten of iets dergelijks. Wat een vooruitgang daar bij het Witte Meer. Nu maar hopen dat het nieuwe onderkomen met respect behandeld zal worden …
Nadat ik een tijdje op een van de bankjes aan de waterkant had gezeten, besloot ik de vlonder op te rijden. Ik had goede hoop dat ik verderop wel wat juffers en libellen zou kunnen fotograferen. Daarover morgen meer …
Terwijl ik vanuit de fietstunnel bij Nijtap omhoog reed, zag ik op het talud links van de weg eerst een paar grote en daarna een hele serie kleine zwaantjes boven het gras uit steken …
Dat was voldoende reden om de Joiny even aan de kant van het fietspad te parkeren. Zonder pa en ma zwaan te verontrusten lukte het om er een aardige fotoserie van te maken …
Terwijl de skûtsjes de finish naderden, heb ik maandagmiddag aan de picknicktafel bij het Noordergemaal aan de Bûtendiken (kaartje OpenStreetMaps) nog even wat water gedronken en een stukje koek gegeten. Boven it Krûme Gat – de uitloop van het gemaal – waren wat visdiefjes actief …
Een meter of vijf boven het water hangend, werd uitgekeken naar een smakelijk hapje onder de glinsterende waterspiegel. Eenmaal wat gezien, volgde er een duikvlucht naar beneden. Vrijwel iedere keer werd die duikvlucht echter afgebroken voordat de vogel het water raakte. Het leek een visloos dagje te worden …
Ook een passerende grote zilverreiger zag ik een aantal vergeefse pogingen doen om een visje te verschalken. Sneu voor de vogels, maar mijn dag was goed …
Ik had jullie gisteren min of meer jonge zwaantjes beloofd, maar die houden jullie nog even tegoed.
Nadat ik gisteren heb gehoord dat mijn laatste vriend van zo ongeveer het eerste uur een ernstig ongeluk heeft gehad, ben ik even wat ontdaan en stil …
De begraafplaats bij Nijtap die ik hier gisteren liet zien, ligt nog geen kilometer ten noorden van Drachten. Tijdens een ritje over onbekende paden ten zuidwesten van Drachten kwam ik enkele dagen later langs de oude begraafplaats van Ald Beets. De begraafplaats bij Nijtap was nieuw voor me, deze begraafplaats ken ik al zeker 50 jaar …
In het verleden heb ik hier al verschillende fotoseries gemaakt, zowel alleen als met Johan en later met Jetske. Zo mooi als ik hem onlangs aantrof, had ik hem echter nog niet eerder gezien. Het is qua onderhoud het tegenovergestelde van de begraafplaats bij Nijtap. Daar was het gras gemillimeters, hier stond het bijna kniehoog. Maar ik vind het prachtig, het past helemaal bij deze echt bijzondere begraafplaats …
Dit is een plek met een rijke historie. In de 11e eeuw is op de plek van de huidige begraafplaats een Rooms Katholieke kerk gebouwd: de Sint Geertruidskerk. In 1889 werd er een nieuwe kerk gebouwd, de Adelskerk die werd gefinancierd door de adellijke families Lycklama à Nijeholt en Van Lynden uit Beetsterzwaag. Om een lang verhaal kort te maken, de Adelskerk is uiteindelijk na blikseminslag in 1984 gesloopt. Op de fundamenten staat sinds 1988 een klokkenstoel. Daar omheen ligt een keur aan oude graven …
Hier liggen teveel beelden en verhalen om snel even te bespreken. Ik kom er op enig moment zeker nog op terug.
Afanja's Weblog 