Een bui boven de Deelen

Na afloop van mijn fotokuier in de Ecokathedraal ben ik via landelijke wegen huiswaarts gereden. Daarbij heb ik eerst koers gezet naar Mondial bij Terband. Daar bleek het reuzenrad intussen te zijn gedemonteerd, we mogen er dan ook gevoeglijk vanuit gaan dat het volledige transport op tijd in Londen aan zal komen …

Van Terband ben ik doorgereden naar de Deelen, want dat lag nu toch op mijn route. Het kwam me eerlijk gezegd wel goed uit dat er vanuit het noordwesten net een flinke bui naderde. Nu had ik een goed excuus om mijn toch al vermoeide benen niet nog meer op de proef te stellen. Vanuit de auto kon ik net een paar foto’s maken. Een felle opklaring deed de herfstkleuren in de verte even oplichten. Terwijl dreigende wolken dichterbij kwamen, zochten enkele ganzen een goed heenkomen in het petgat. Daarna moest het raampje flux worden gesloten om niet heel snel erg natte bovenbenen te krijgen …

Kuikentjes, honderden kuikentjes

Eigenlijk begrijp ik nog steeds niet echt waarom, maar om de een of andere reden schijnen er kuikentjes bij Pasen te horen. De meesten van u hebben intussen wel gezien of gehoord dat het vanwege de aanhoudende droogte dit jaar nog slechter gaat met de kuikens van kievit, grutto andere weidevogels dan in voorgaande jaren. Dat wordt ‘m dus niet dit jaar. Waar het wel heel goed mee gaat, zijn de ganzenkuikens …

1. jonge ganzen

Tijdens een ritje in de buurt van Earnewâld heb ik deze week in de aanloop naar Pasen enkele tientallen van de vele honderden jonge ganzenkuikens die daar rondbanjeren gefotografeerd. Eén ding is duidelijk: grazen kunnen ze meteen als de beste …

Tot slot: een zonnig en vrolijk Paasweekend gewenst!

Duistere pas de deux

Nog één keer liep de grote zilverreiger (Ardea alba) achter zijn blauwe neef (Ardea cinerea) aan …

Nadat hij hem had ingehaald, posteerde hij zich voor de blauwe reiger. Om indruk te maken op zijn opponent, strekte hij zich in zijn volle lengte uit …

Even stonden ze oog in oog, daarna bogen ze zich naar elkaar toe. De zilverreiger leek zijn verre familielid iets te vertellen, waarbij hij met kop en snavel een noordelijke richting aanduidde … vreemd …

Lang duurde het niet, daarna schreed de zilverreiger trots voort in de richting waar hij in eerste instantie vandaan was gekomen. Alsof er niets gebeurd was, hervatten de ganzen in de directe omgeving graaswerkzaamheden …

En de blauwe reiger …? Die sukkelde een eind in westelijke richting. Daar zag ik hem nog net een aanloopje nemen, waarna hij met een groep ganzen in noordelijke richting uit zicht verdween …

Toch wel enigszins verbijsterd bleef ik achter. Waar had ik nou de afgelopen 20 minuten naar zitten kijken …?

Hmmmm … misschien toch nog maar eens vanaf het begin terugkijken om het verhaaltje zelf in te vullen en de plaatjes verder in te kleuren … 😉

De strijd ontbrandt

Zodra ze elkaar aan het eind van deel 1 van deze historie in het vizier kregen, stonden de beide reigers even roerloos tegenover elkaar. Dan nam de grote zilverreiger een besluit. Hij had honger en dus vervolgde hij zijn jachtpad op zoek naar een versnapering moedig in westelijke richting. Alsof hij hem niet zag staan, passeerde hij de blauwe reiger. Op de achtergrond keken twee kolganzen elkaar eens aan, hoe zou dit verder gaan …?

Soeverein stapte de grote zilverreiger verder in de al eerder gekozen richting …

Dat liet de blauwe reiger toch echt niet over zijn kant gaan. Hij voelde zich behoorlijk in zijn kuif gepikt door de verwaande witte kwast, die zijn jachtterrein wel even over dacht te kunnen nemen …

Fluks zette de blauwe reiger een sprintje in. Met grote stappen snelde hij de zilverreiger voorbij. Enige meters verderop minderde hij vaart, waarna hij alsof er niets was gebeurd rustig voortstappend weer scherp rondkijkend op zoek ging naar voedsel. Daar was het tenslotte allemaal om begonnen …

De blauwe reiger leek als winnaar het strijdperk te zullen verlaten …

De zilverreiger had het nakijken, maar de gang van zaken zinde hem niet …

– wordt nog één keer vervolgd –

Ardea alba versus Ardea cinerea

Op één van die mooie februaridagen stapte een grote zilverreiger (Ardea alba) parmantig als altijd door een weiland in de buurt van Goëngahuizen. Regelmatig speurde hij de bodem af om te zien of er nog wat lekkers te halen was …

Hij was er allerminst alleen, want het weiland was verder goed gevuld met enkele honderden ganzen, in dit geval waren dat voornamelijk kolganzen. De reiger vond het prima want zij vormden geen bedreiging of concurrentie …

Plotseling hield de grote sierlijke vogel halt. Wat hij ginds zag naderen, veranderde de situatie toch wel enigszins …

Niets vermoedend en zich van geen kwaad bewust kwam vanuit tegenovergestelde richting een blauwe reiger (Ardea cinerea) dichterbij. Ook hij speurde de weidegrond af naar een smakelijk hapje …

Op zijn beurt bleef ook hij enige tijd stokstijf staan op het moment dat hij zijn witte tegenvoeter in het oog kreeg …

– wordt vervolgd –

Skywatch Friday 455

In en rond een klein meertje in een van mijn favoriete natuurgebieden zitten al de hele winter honderden ganzen. Het zijn voornamelijk brandganzen. De afgelopen week heb ik ze een paar keer tegelijk zien opvliegen. Dat is een prachtig beeld dat gepaard gaat met een indrukwekkend geluid …

In and around a small lake in one of my favorite nature reserves there are hundreds of geese all winter. They are mainly barnacle geese. The last week I saw them fly up all at once. That is a beautiful view that’s accompanied by an impressive sound …













Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Wishing you all a wonderful weekend

Meer pootjebaders bij Earnewâld

Een half uurtje nadat ik de foto’s van de pootjebadende zilverreiger had gemaakt, zag ik enkele kilometers verderop bij Earnewâld nog een paar pootjebaders in een petgat staan …

Even leek hij haar het hof te willen maken, maar van harte ging het allemaal niet …
“Kijk eens wie daar aan komen …,” gakte zij in zijn oor …

Even wierp hij een snelle en verholen blik zijwaarts, dan liet hij zijn kop deemoedig zakken  …
Bij de nadering van het onverwachte bezoek zag hij een romantisch voorjaarsuurtje vervliegen …