Kleverig koraalzwammetje en meer moois

Ondanks het mooie egale fietspad was ik die dag bewust te voet op pad gegaan. Ik hoopte nog wat macrofoto’s te kunnen maken van paddenstoelen of zo. Daarom besloot ik het fietspad bij de tweede bocht te verlaten en al rond speurend over de zachte bosgrond terug te lopen richting auto …

Hier ligt een stukje bos waar de grond eigenlijk altijd vochtig is, maar dat er ondanks de aanhoudende droogte ook nu nog een paar forse plassen water lagen, verraste me toch wel even …

Ook hier waren de paddenstoelen in tegenstelling tot voorgaande jaren niet dik gezaaid dit jaar. Ik besloot maar eens te kijken of er van een stuk lege schors van een tak nog iets te maken viel …

Veel meer dan een aardig inkijkje zat er niet in …

Een stukje verderop leek op een rottende boomstam iets op te lichten. De bovenstaande foto’s van de schors kon ik met behulp van het kantelbare schermpje nog maken door me diep voorover te buigen, maar voor deze kleine zwammetjes moest ik toch echt even op de knieën …

Het is het kleverig koraalzwammetje, een schimmel die leeft op vermolmde stronken en stammen van naaldbomen. Het schimmelweefsel groeit in het hout. In de herfst worden daaruit de kleine, felgekleurde paddenstoelen gevormd …

Terwijl ik moeizaam weer opkrabbelde, hoorde ik gakkende ganzen naderen. Ze hadden geen betere richting kunnen kiezen, ik kon ze net tussen de bomen door vastleggen …

Als dat geen mooie bruggetje is naar de Skywatch Friday van morgen, weet ik het niet meer …  🙂

De rust keert terug

Nadat alle vogels verschrikt waren opgevlogen was het een kakofonie van geluid in de lucht, niet alleen veroorzaakt door het gekrijs van de vogels, maar ook en vooral van het naderende geluid van geheel andere aard …

In eerste instantie ging ik ervan uit dat er weer één of meerdere legerhelikopters naderden. Die hadden de voorgaande dagen al heel wat mensen en dieren hier in het noordoosten de stuipen op het lijf gejaagd door in het kader van de legeroefening Falcon Autumn regelmatig akelig laag over de landerijen te vliegen. In dit geval was het geen legerhelikopter, maar het was wel een vergelijkbare herriebak die naar mijn idee ook veel te laag vloog …

Zodra de helikopter was verdwenen, namen de aalscholvers hun plek op de landtong weer in, die lieten zich niet gek maken. De andere vogels bleven zekerheidshalve nog enige tijd rondcirkelen …

Pas toen de kust na enige tijd echt weer veilig leek, keerden ook de ganzen terug naar hun plekje op het water …

Daarna zag ik de lepelaars verschijnen, waarvan ik dacht dat ze al naar (nog) warmere oorden waren vertrokken …

Het zijn niet de allermooiste foto’s, maar omdat het de eerste keer was dat ik zo’n grote groep lepelaars zag vliegen, neem ik ze toch maar even mee in dit logje …

De lepelaars streken tussen de ganzen neer, waar de meesten eerst hun veren schikten voordat ze begonnen te foerageren …

Uiteindelijk keerde rust weer teug in de Jan Durkspolder …

Paniek in de polder

Het zonnetje scheen volop en er stond een zacht briesje uit zuidoostelijke richting. Verschillende groepjes ganzen dobberden in de verte op het water en de aalscholvers hadden zich in slagorde opgesteld op de langwerpige uitloper van het eilandje. Kortom, het was weer goed toeven in de grote vogelkijkhut in de Jan Durkspolder …

Plotseling werd de landelijke rust verstoord door een grote groep ganzen die in de verte luid krijsend het luchtruim verkoos boven een verblijf in het weiland …

Het duurde niet lang voordat ook de ganzen die hier zojuist nog rustig rond dobberden ook opvlogen …

Terwijl ik de laatste ganzen nakeek, maakten ook de aalscholvers dat ze weg kwamen …

Toen alle vogels het luchtruim hadden gekozen, werd al snel duidelijk wat de onrust had veroorzaakt …

– wordt vervolgd –

Weerbeeld maart 2018

Met een gemiddelde temperatuur van 3,8 °C in ons tuintje, tegen normaal ca 5,0 °C over de periode 1971-2000, was maart koud. De eerste dagen werd het koude weer van februari voortgezet. ’s Nachts kwam het met -9 à -10 °C net niet tot strenge vorst en ook overdag kwam de temperatuur bij een snerpend koude oostenwind niet boven het vriespunt, zodat ik twee maartse ijsdagen kon noteren. Het gevolg was dat er op de eerste vier dagen van de maand in Fryslân op diverse plaatsen kon worden geschaatst op ijsbanen en ondiepe sloten en plassen …

Op 4 maart kwam er een eind aan de heerschappij van De ‘Russische beer’ over het weer in ons land. Daarna volgde een wat zachter weertype met af en toe wat regen. Op 10 maart kwamen we eindelijk in een zuidelijke stroming terecht, zodat het kwik in ons tuintje op 12 maart voor het eerst (en meteen ook voor het laatst) deze maand de 15 graden kon passeren. Daarmee waren we echter nog steeds niet van de kou verlost, want een week later zaten we ’s nachts weer in de matige vorst en kwam de maximumtemperatuur enkele dagen maar net boven nul …

Ook in de laatste decade van maart bleef het kwik onder het gemiddelde, maar uiteindelijk durfden de eerste krokussen en sneeuwklokjes het toch aan om bovengronds te komen en hun schoonheid tentoon te spreiden …

Maart was met een gemiddelde temperatuur van 3,8 ºC zelfs eens kouder dan januari, want toen kwam de gemiddelde temperatuur uit op 4,6 ºC. Hoe koud maart was, wordt duidelijk met behulp van een grafiekje met de gemiddelde temperaturen in maart, zoals ik die sinds 2003 in ons tuintje heb opgetekend. De gemiddelde maarttemperatuur komt over de periode 2003-2018 uit op 5,5 ºC en dat is dan toch weer een halve graad hoger dan het gemiddelde van 5,0 ºC over de periode 1971-2000 …

Volgens het KNMI viel er landelijk iets minder neerslag dan gemiddeld, 60 tegen normaal 68 mm. De meeste neerslag viel in het zuidwesten (90 mm in Zeeland), in het noorden viel aanzienlijk minder neerslag. In ons tuintje heb ik uiteindelijk 37 mm opgevangen, tegen normaal ca. 60 mm over de periode 1971-2000 …

Intussen ligt de eerste week van april achter ons en heb ik gisternacht toch opnieuw wat lichte vorst kunnen noteren. Maar vanaf vandaag lijken we echt het voorjaar in te gaan. Als het meezit gaan we vanmiddag richting 20 °C, in het midden en zuiden misschien nog net een graadje hoger …

Kortom: ik zal straks eens een poging doen om in de tuin wat vitamine D bijeen te sprokkelen … 🙂
Maak er een mooi weekend van!

Ruzie met de ganzen

In eerste instantie zag het er allemaal vredig uit in het hooiland aan de Bolderen bij Earnewâld. Aan de andere kant van de afscheiding met de lichtblauwe paaltjes liepen wat brandganzen, aan deze kant liepen een grote groep kolganzen en een tamelijk dominant uitziende grote zilverreiger …

Het had er alle schijn van dat de zilverreiger dit deel van het hooiland voor zichzelf probeerde op te eisen door de kolganzen naar hun neven aan de andere kant van afscheiding te jagen …

Erg succesvol was hij daarbij niet. Steeds vlogen enkele ganzen op om na een paar meter weer tussen de pitrussen neer te dalen. Daarna leken ze hem aan te kijken alsof ze wilden zeggen: “ach, vlieg toch zelf op …”

Hoe het zich verder ontwikkelde, weet ik niet, want ik moest ruimte maken voor een naderende vrachtwagen. Erg tevreden leek de zilverreiger in elk geval nog niet te zijn …

 

Skywatch Friday 416

Woensdagmiddag hingen er enige tijd donkere wolken boven zuidoostelijke kant van de Jan Durkspolder …

On Wednesday afternoon some dark clouds hung over the southeastern side of the Jan Durkspolder for some time …

Aan de noordkant zag de lucht er een stuk vriendelijker uit …

On the north side the sky looked a lot friendlier …

Er waren nog steeds honderden brandganzen in het gebied. Zouden ze hier blijven of wachten ze tot de kou in het noorden van Europa echt uit de lucht is …?

There were still hundreds of barnacle geese in the area. Would they stay here or wait till winter is really over in the northern parts of Europe …?

Ik had gehoopt dat een grote groep in één keer op zou vliegen, maar ze hadden het allemaal veel te druk met grazen …

I had hoped that a large group would fly in one go, but they were all too busy with grazing …

Regelmatig kwamen er nieuwe groepjes die de landing inzetten …

Regularly new groups came to the landing …

Ik sluit af met dit tweetal dat ook op zoek was naar een plekje om te landen …

I finish with this pair that was also looking for a place to land …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Skywatch Friday 408

Met rijp op het land en mist in de lucht was er van de hemel amper iets te zien. Dat het uitspansel er nog steeds was, werd duidelijk toen een grote groep ganzen vanuit een weiland opsteeg om enkele minuten later in een naast gelegen weiland weer neer te strijken. Ik heb er maar eens een 10-delige diashow van gemaakt …

With frost on the land and mist in the air the sky was hardly visible. That the firmament was still there, became clear when a large group of geese took of from a pasture and settled down a few minutes later in an adjacent pasture again.
I have made a ten-part slideshow of it …

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!