Eindejaarsmijmeringen

Terugblikkend op het jaar, kan ik maar tot één conclusie komen: 2017 was een waardeloos jaar. Ik durf zelfs te stellen dat het met stip ’t meest pijnlijke en het meest nare jaar was zo lang ik op deze aardkloot rond stap. Met de MS had ik sinds 2004 aardig leren leven, voor zo ver dat mogelijk is. Sinds daar begin dit jaar Acnes bij gekomen is, ben ik geen dag meer volledig pijnvrij geweest. Het enige lichtpuntje dat ik voor 2017 kan bedenken, is dat ik sinds gisteren op de kop af een jaar van het roken af ben.  …

Internationaal is Trump wat mij betreft de ergernis van het jaar. En de politiek in eigen land stemt me ook niet bepaald vrolijk met het huidige kabinet met den bijbel aan het bewind. Met hun afschaffing van de dividendbelasting, waarmee buitenlandse beleggers nu zo’n 1,4 miljard euro opstrijken ten koste van ons aller schatkist. En met hun verlaging van de inkomstenbelasting, die wordt gefinancierd door een verhoging van het lage belastingtarief van 6 naar 9 %. Eenmaal raden waar de zwaarste klappen weer vallen … Jawel, bij de chronisch zieken en zo …

En daar komt dan in mijn geval nog bij, dat de zorgverzekering m.i.v. 2018 plotseling mijn medicinale cannabis niet meer wil vergoeden. En nee, dat heb ik niet voor recreatief gebruik. Een anderhalf jaar durende zoektocht samen met de behandelend specialist heeft in de periode 2004-2006 geleerd, dat cannabis het meest probate middel is om verkramping van mijn benen na afloop van mijn fotokuiers en ’s nachts in bed tegen te gaan. En als ik ’s nachts rustig kan slapen, kan Aafje het ook. Er zal dus een bezuinigingsslag gemaakt moeten worden om dat mogelijk te blijven maken…

Met meer pijn, minder bewegingsvrijheid en hogere kosten sta ik voor mijn gevoel voor de opgave om mezelf opnieuw uit te vinden. ‘Afanja’ begint in zijn huidige vorm een te zware (financiële) last te vormen. Voordat ik eind 2005 begon te bloggen, had ik m.b.v. Microsoft Frontpage al een website op mijn eigen domein afanja.nl. Op dat domein heb ik later ook mijn eerste weblog gebouwd. De website raakte in de loop der tijd steeds verder buiten beeld, en ik kan er in feite ook niks meer mee, maar ik ben er wel steeds de foto’s voor mijn weblog blijven plaatsen. En dat zou m.i.v. volgend jaar wel eens net wat te duur kunnen worden …

Tenzij ik een sponsor vind, zou het best eens kunnen dat ik in de loop van 2018 zowel mijn website als mijn weblog in zijn huidige vorm begin te onttakelen. De belangrijkste verhalen zal ik voor die tijd voor mezelf veiligstellen, intussen zullen de foto’s langzaam maar zeker verdwijnen van het web. En uiteindelijk zal het licht voor afanja op het wereldwijde web waarschijnlijk helemaal doven …

Maar als het al zo ver komt, dan wil dat natuurlijk niet zeggen dat ik – Jan K. – daarmee ook verdwenen zal zijn. Nee, hoor in tegendeel! Ik wil zeker blijven bloggen. Hoe en wat, weet ik nog niet, maar dat zien we t.z.t. wel.

Voor wie ik hier of elders vandaag of morgen niet meer tref: bedankt voor al jullie lieve, leuke, kritische, meelevende en humoristische reacties en ‘likes’ in het afgelopen jaar! Een rustige en veilige jaarwisseling gewenst en een soepel en voortvarend begin van 2018 …

 

Toch even van ’t padje

Vanaf een uur of drie begon het verlies van de Democraten zich afgelopen nacht heel langzaam, maar toch wel onafwendbaar af te tekenen in de Verenigde Staten. Ik nestelde me nog maar eens lekker in mijn stoel, want dit zou wel eens een historisch nacht kunnen worden, met een afloop waar ik allerminst gelukkig mee was. Toen The New York Times vannacht tegen vijf uur met een prognose van 95% voor President Trump kwam, besloot ik mijn bedje maar eens op te zoeken. Daar heb ik mezelf zachtjes in slaap gehuild …

Er was vanmorgen rond elf uur maar één oogopslag voor nodig om na het openen van mijn iPad te zien, dat een boze droom was uitgekomen: Donald Trump wordt de volgende president van de VS. Nadat ik bij een pittig bakje koffie mijn Twitterlijn had bekeken en een rondje langs diverse media had gemaakt, ben ik rond het middaguur eerst maar eens in de auto gestapt om een ritje naar het Weinterper Skar te maken …

Het was er stil, want de wegwegwerkers hadden zich in hun keet teruggetrokken om pauze te houden. Omdat het noordelijke pad naar de dobbe absoluut niet toegankelijk is vanwege een dikke laag modder, ben ik begeleid door een waterig zonnetje rustig naar de zuidelijke vennetjes gelopen. Nadat ik het plastic tasje dat ik voor dit doel altijd bij me heb op het natte bankje had uitgespreid, heb ik daar even frisjes, maar toch wel genoeglijk aan de waterkant zitten mijmeren …

Dat ik toch de hele dag een beetje van ’t pad lijk te zijn, ontdekte ik bij thuiskomst, toen ik mijn plastic tasje zoals gebruikelijk tevoorschijn wilde halen om het even netjes te laten drogen … Dat ligt dus nog op het bankje in It Skar (als het nog niet weggewaaid is tenminste). Nou ja, dan moet ik er morgen maar weer naar toe …

Het feest der democratie

Rond elf uur vanmorgen heb ik ook ditmaal weer mijn bijdrage geleverd aan het feest der democratie. Ik kan me niet herinneren dat ik het eerder zo moeilijk heb gevonden om mijn keuze te bepalen …

Uiteindelijk ben ik met een voorkeurstem weer terug waar ik op mijn achttiende ben begonnen …

Dit feestje moet overigens niet te vaak gevierd worden, gemiddeld één keer per twee jaar is wat veel van het goede. Maar als het moet, dan kleur ik volgend jaar weer een hokje rood.

Verkiezingen 2012-1

Onrechtvaardig en asociaal …

En zo ken ik er nog wel een paar …

Dus vrienden … ik wil niet dreigen, maar wie nog vriendjes met me wil blijven, kan toch maar beter niet op de VVD stemmen …

Mars der beschaving

Terwijl het land zuchtend en puffend de verzengende hitte onderging, zaten de drie gieren die het land sinds enige tijd in hun greep hielden grinnikend en ginnegappend in een verkoelend briesje op hun Haagse torentje: Rotte, Verlagen en die derde met zijn peroxydekop. Minachtend bekeken ze het protesterende linkse gepeupel dat zich in een Mars der Beschaving aan de voet van het torentje verzamelde …

Het liep gesmeerd met hun afbraakplannen. Ouderen, chronisch zieken en gehandicapten hadden ze intussen in eendrachtige samenwerking in de goot getrapt. Ze moesten zich maar zien te redden, dan hadden ze maar gezond en fit moeten blijven. Van het eens zo machtige vakbondsbolwerk zouden ze voorlopig ook wel geen last meer hebben sinds het kabinet daar een pensioensplijtzwam had weten te planten. En nu was dan de cultuursector aan de beurt …

Een vierde gier, Halbe Zijlstra beter bekend als Halve Zoolstra, was al begonnen om alles wat dit land nog wat kleur en fleur geeft met wortel en tak uit te roeien. Hij zou wel eens even korte metten maken met theater, muziek, beeldende kunst en andere ‘linkse hobbies’ …

Het is een stralende dag en de temperatuur loopt op naar tropische waarden, maar zoals ik hier op 2 oktober 2010 al schreef: we gaan donkere tijden tegemoet. Deze regering gebruikt een financiële crisis om ons land de vernieling in te jagen. In dit land geldt nog slechts het recht van de sterkste. Geld wint het van schoonheid en macht van zorg. Het onbehoorlijk bestuur van deze regering leidt tot een onbeschaafde samenleving, een beschaving zonder toekomst en een toekomst zonder beschaving. Dit alles stemt mij triest op deze stralende dag, en het maakt me kwaad … heel kwaad!

De beelden van de gieren op de bovenstaande foto’s zijn gemaakt door beeldend kunstenaar Harro Nikkels. Ik kom hier binnenkort nog op terug.

Wij stemmen geen PVV

Op deze regenachtige zaterdag bij wijze van uitzondering eens geen foto’s. Vandaag wil ik het even hebben over de verkiezingen voor de Provinciale Staten van volgende week woensdag. In het verleden heb ik me bij die verkiezingen altijd laten leiden door onderwerpen die in de provincie speelden. Ditmaal laat ik meer dan ooit ook de landelijke politiek zwaar meewegen, omdat ik het van groot belang acht, dat de combinatie CDA, VVD & PVV geen meerderheid krijgt in de Eerste Kamer. Het beleid dat dit meest rechtse kabinet ooit in de komende jaren voor ons in petto heeft, zal slechts leiden tot een grote armoedeval bij mensen die het nu al niet makkelijk hebben. Daarnaast vrees ik dat dit afbraakbeleid op diverse fronten een tweedeling in onze samenleving tot gevolg zal hebben. Daarom klinkt dezer dagen vanuit Fryslân een luid en duidelijk NEE tegen de PVV …

Als wat minder bekende Fries sluit ik me van harte aan bij deze oproep, want OOK IK STEM GEEN PVV. Net zo min als CDA,VVD, GPV, Christen Unie, FNP, Provinciaal Belang Fryslân, Partij voor het Noorden, 50Plus, of Verenigd Links-Feriene Lofts trouwens.

Waar ik wel op ga stemmen staat nog niet 100% vast. Het zal in ieder geval rood zijn of rood met een vleugje groen. Omdat de rol van de provincies op het vlak van natuurbeheer steeds groter wordt, en omdat natuur en natuurbeheer steeds meer onder druk komen te staan, laat ik de plannen en visies van de diverse partijen op dit vlak zwaar meewegen bij mijn uiteindelijke keuze. Het zou best eens kunnen, dat ik ondanks het Kunduzbesluit toch weer bij GroenLinks uitkom …

Ben jij er al uit, of kun je nog wel wat hulp gebruiken? Je zou de Natuurkieswijzer eens kunnen bekijken. Natuurmonumenten heeft deze Natuurkieswijzer ontwikkeld om op een eenvoudige, maar neutrale manier inzichtelijk te maken wat de politieke partijen in de verschillende provincies van plan zijn met de natuur.